Κυριακή, 24 Ιανουαρίου 2010

pli-xi


~σάββατο βράδυ, με το ακατανόμαστο.
την ώρα που περίμενα στην ουρά στη γωνία πανεπιστημίου και θεμιστοκλέους για να πληρώσω τις κυριακάτικες, και ενώ έγερνα απ' το βάρος -[της κουλτούρας: με ένα βισκόντι, τη θεωρία της σχετικότητας, ένα κυριακάτικο ξύπνημα κι ένα ντοκιμαντέρ για το μόραλη] έπεσε το μάτι μου σε μια ταινία της sirina entertainment με τίτλο ''ελληνίδες next porn model by γκουζγκούνης" και παραπλανητικό υπότιτλο "η επιστροφή του δασκάλου 100% reality''.
ο γκουζγκούνης στο εξώφυλλο του dvd ποζάρει κουστουμαρισμένος με το χάρακα στο χέρι [και αυτιά ίδιου μεγέθους με του ντάμπο], μαζί με έναν άλλο γέρο με καρό πουκάμισο και σκούρο γυαλί, με πονηρά χαμόγελα που υπόσχονται πολλά. γύρω τους σέξι μαθήτριες στα κόκκινα κρατάνε σημειώσεις για τη ρίζα του μουνιού που υπάρχει καλλιγραφημένο στον πίνακα [μ' όποιον δάσκαλο καθίσεις...].
η επιστροφή του γκουζγκούνη μετά από 30 χρόνια όσο να 'ναι είναι λόγος να δώσεις 9.90 ευρώ, από περιέργεια και μόνο για αν δεις αν ακόμα του λειτουργεί το μηχανάκι, ειδικά αν είσαι ξεροκέφαλος και αγνοείς τους φίλους σου που είναι πιο λογικοί και προσπαθούν να σε αποτρέψουν ["οι πιθανότητες να του σηκώνεται ακόμα είναι όσες και να βγάλει μαλλιά", αλλά δεν τους άκουσα].
η ταινία είναι "πραγματική σεξοκωμωδία" [σύμφωνα με την περιγραφή της συσκευασίας -τίγκα στην ανορθογραφία] και ο γκουζγκούνης είναι απλά ο γκεστ, κάνει τον κριτή σε μια επιτροπή μοντέλων και εμφανίζεται συνολικά κανα τέταρτο, ντυμένος σαν υπουργός.
αυτά.
κατά τ' άλλα, ένας καράφλας πηδάει την ελληνίδα [με all time classic ατάκες αλλά και εντελώς ξεπερασμένες], ο βαρβάτος έχει αποκτήσει αέρα σταρ, και στο τέλος ο ζαφείρης ο gay μόδιστρος που τελικά ήταν κρυφοστρέιτ [άλλος καράφλας] κάνει παρτούζα με δυο ξένες που ήταν σίγουρο ότι δεν τον είχαν κι ανάγκη, μια χαρά τα κατάφερναν και μόνες τους. ο γκουζγκούνης άφαντος. εμφανίζεται στα έξτρα να δίνει συμβουλές στους πορνοστάρ, μάλλον το πιο ενδιαφέρον μέρος μιας τσόντας που είναι πιο πληκτική και από τη χθεσινοβραδινή εμφάνιση του vladislav delay quartet.
~σήμερα το πρωί, την ώρα που ζήταγα από τις υπαλλήλους του σουπερμάρκετ να με βοηθήσουν να διαλέξω το σωστό ρύζι για πρασόρυζο [ντιπ άσχετες, δεν ήξερε καμία να μου πει], από τα ηχεία ακουγόταν αυτό το τραγούδι που είχα να το ακούσω τουλάχιστον 15 χρόνια.
στο μεταξύ, love cry [στο βαρετό remix του joy orbison].