Κυριακή, 31 Ιανουαρίου 2010

ρόκετ


~δεν ξέρω πώς την έχω πάρει έτσι στραβά την goldfrapp μετά το πρώτο άλμπουμ της. με εξαίρεση κάποιες στιγμές από το περσινό που είχε πάρει τα βουνά, τα δάση και τα λαγκάδια και θύμιζε κάπως το ντεμπούτο της, δεν την αντέχω. με τίποτα. όχι τόσο όσo τον patrick wolf, αλλά μου θυμίζει όλα τα στραβά και τα ανάποδα της αγγλίδας [δηλαδή πολλά] και μου είναι αντιπαθής.
στο ρόκετ προσπαθεί να γίνει laura branigan, olivia newton john ή [ακόμα χειρότερα] spagna και πάει πίσω σε μια από τις χειρότερες περιόδους των 80s, και όχι μόνο μουσικά. μου θυμίζει όσα θα ήθελα να σβήσω για πάντα απ' τη μνήμη μου, κυρίως το σχολείο.
~βλέποντας το punk rock του carter stevens [μία από τις χειρότερες ταινίες έβερ, γυρισμένη το 1977] φανταζόμουν πόσο θα της ταίριαζε ο ρόλος της jean sanders -να κάνει πίπες στον jimmy dillinger και να τον παίρνει από πίσω- και μετά να τραγουδάει κομμάτια των fast και των squirrels στο σαδομαζο κλαμπ της συμφοράς, -θα μπορούσε άνετα να ακούγεται και το ρόκετ.
[btw, και το self control και το boys boys boys τα είχα αγοράσει σε 7ιντσα και το self control είναι απ' τις επιτυχίες της εποχής που μ' άρεσαν και μ' αρέσουν ακόμα].
~στη φωτο οι raindogs [με the μπροστά] στη χθεσινοβραδινή πολύ καλή εμφάνισή τους.