Παρασκευή, 29 Ιανουαρίου 2010

πουλολογίες


~ξεκινάω με το χρωστούμενο: το προχθεσινοβραδινό [ετήσιο] δείπνο στο σπίτι του χέλμετ είχε μεγάλη επιτυχία. το μενού περι[ε]λάμβανε πρασόσουπα [με συνοδεία homemade λουκάνικου και κρουτόν], πράσινη σαλάτα, πανσέτα γεμιστή με τυριά, λιαστή ντομάτα και κάπαρη [με συνοδεία άγριου ρυζιού], λεμονόπιτα, γαλακτομπούρεκο [από κοσμικόν] και βασιλόπιτα. είχε και κρασιά, αλλά δεν τα θυμάμαι.
~στην αριστερή φωτογραφία είναι το πουλί μου [lemmy], που τελικά ναι, είναι πολύ καλός τραγουδιστής, αλλά χρειάστηκαν ολόκληρες βδομάδες για να το δείξει. από τότε που το αποφάσισε δεν έχει βουλώσει το στόμα. στη δεξιά φωτογραφία [του φρέντι]: "αυτός που έκλεψε τα πουλιά του ανθρώπου είναι μεγάλος πούστης [το λόγο τώρα έχει η αστυνομία]".
~πάνε χρόνια από τότε που είχα πουλί προηγουμένως [πάλι καναρίνι, αλλά ένα πορτοκαλί με τσουλούφι], ένα πολύ νεαρό και πολύ ήμερο, στο κλουβί έμπαινε μόνο για να φάει και να κοιμηθεί και δεν τρόμαζε ούτε με τη φωνή της βίκης [παγιατάκη]. τον έλεγαν ντένις. για ένα μεγάλο διάστημα κυκλοφορούσα κυριολεκτικά με το πουλί στο χέρι.
ο καημένος ο ντένις την είχε γλιτώσει αρκετές φορές από γάτες, την είχε γλιτώσει από μπαϊγκόν για μύγες και κουνούπια, του ήταν γραφτό να χαθεί μια μεγάλη παρασκευή, λίγο πριν πάμε στον επιτάφιο. ήταν πάνω στο τραπέζι και τσιμπολόγαγε φύλλα απ' τη σαλάτα μαρούλι, ξαφνικά πέταξε και κάθισε στη ράχη της καρέκλας πίσω απ' τον πατέρα μου. για τελευταία φορά. εκείνη τη στιγμή ο πατέρας μου σηκωνόταν, έβαλε το χέρι του, κι αντί να πατήσει με δύναμη τη ράχη της καρέκλας πάτησε τον ντένις. ακαριαίος θάνατος. ήταν μια μαύρη παρασκευή κυριολεκτικά. πέρασε καιρός να τον ξεπεράσουμε. δεν ήταν τόσο καλός τραγουδιστής όσο ο lemmy, αλλά ήταν πολύ αγαπησιάρης.
αυτά παθαίνουν τα καναρίνια έξω απ' τα κλουβιά.
~τώρα αυτός ο δίσκος της σαντέ είναι θριαμβευτική επιστροφή ή κακή πλήξη;