Σάββατο, 28 Φεβρουαρίου 2009

golden stream


μπορεί γενικά να μην είμαι φίλος των γιορτών, αλλά τις απόκριες τις απεχθάνομαι [τα καρναβάλια, τις μεταμφιέσεις και τα λάτιν. τα χειρότερά μου]. ίσως να φταίει η τραυματική εμπειρία που έχω ζήσει στο πατρινό καρναβάλι, αν και τώρα που το σκέφτομαι, την απέχθεια την είχα και πριν απ' αυτή.
μια χρονιά πριν από καμιά δεκαριά χρόνια [μπορεί και παραπάνω] με κάλεσε ένας φίλος που σπούδαζε στην πάτρα και πήγα απ' την πέμπτη μέχρι την καθαρή δευτέρα για να ζήσω την "μοναδική εμπειρία" [που μεταφραζόταν σε τέσσερα 24ωρα αϋπνίας, κακή μουσική, μαγαζιά που ασφυκτιούσες, ελεεινές στολές, φιλοξενία σε ένα σπίτι που ήταν άλλα 8 άτομα -τα 7 δεν τα ήξερα]. α, και πολλά ναρκωτικά [απ' αυτά που σε κάνουν να γελάς].
την πέμπτη και την παρασκευή όλα καλά, πήγαμε για κούρεμα στο ζαχαράτο [τότε ήταν ο κομμωτής-ατραξιόν που έκανε πολύ πετυχημένες μιμήσεις της βουγιουκλάκη στα σόου της ρούλας, μεγάλη φίρμα]. μας κούρεψε και μας έκλεισε και ραντεβού για το επόμενο βράδυ, όχι σε μαγαζί, στο σπίτι μας. btw, δεν είχε κάνει ακόμα τα χείλια τούμπανο και ήταν σκέτο ''τάκης''. από τον τάκη δεν θυμάμαι και πολλά, μόνο ότι στην τηλεόραση έπαιζε το 1900 του μπερτολούτσι που δεν είχα ξαναδεί και όλους τους είχε πιάσει τέτοια λογοδιάρροια που δεν μπορούσα να συγκεντρωθώ. anyway, το θέμα είναι άλλο.
το βράδυ βγήκαμε και με πήγαν σε ένα μαγαζί που ήταν τόσο τιγκαρισμένο που χρειάστηκε μισή ώρα να φτάσουμε στο μπαρ. έπρεπε να φτάσουμε μέχρι εκεί οπωσδήποτε, επειδή ο ένας μπάρμαν ήταν φίλος μας [φίλος των άλλων, εγώ πρώτη φορά τον έβλεπα] και έπρεπε να του πούμε ένα γεια.
το ένα γεια έγινε κανα τρίωρο στημένοι μπροστά στο μπαρ, ακούνητοι και σαρδελοποιημένοι πίνοντας μπίρες και κερασμένα σφινάκια μέχρι να σκάσουμε. κυριολεκτικά. με τόσα υγρά πρέπει να πας κάποια στιγμή να αδειάσεις τη φούσκα σου, αλλά με την κατάσταση του μαγαζιού και ειδικά της τουαλέτας [ουρές] ήταν αδιανότητο. αν έχεις φίλο μπάρμαν όμως τη βρίσκει τη λύση, μας έδωσε από ένα ποτήρι, γυρίσαμε προς το μπαρ, κατουρήσαμε [τέσσερις] και του το δώσαμε να το αδειάσει. πιο σωστά, κατουράγαμε και του το δίναμε να το αδειάσει. απ' τον περίγυρο δεν πήρε χαμπάρι κανείς. όταν είσαι μασκαρεμένος και παίζει λάτιν και στούκας να σκάσει δίπλα σου εσύ γκάου μπίου.
ξαφνικά ο σ. [σ. τον έλεγαν τον μπάρμαν φίλο μας] άρχισε να κερνάει σφινάκια όλο το μαγαζί. όλους ανεξαιρέτως. ΚΑΙ εμάς. είχαμε πιει δυο τρία όταν συνειδητοποιήσαμε ΤΙ ήταν αυτό που πίναμε ανακατεμένο με αλκοόλ...
δεν θέλω να μπω σε περισσότερες λεπτομέρειες και τι έγινε στη συνέχεια. σταματάω εδώ.
ο σ. μπορεί να επέζησε και να τέλειωσε και τη σχολή [σήμερα είναι γιατρός] αλλά οι δρόμοι μας δεν ξανασυναντήθηκαν.

Παρασκευή, 27 Φεβρουαρίου 2009

nude


~το πρώτο single στη warp, το δεύτερο στην rough trade, καθόλου άσχημα γι' αρχή. το πιο μεγάλο κατόρθωμα του ntebint, πάντως, είναι που καταφέρνει να κάνει την εμιλιάνα τορίνι ενδιαφέρουσα. εδώ ξαναφτιάχνει απ' την αρχή το nude των radiohead.
~αύριο το βράδυ στο guru jazz upstairs οι silkie & quest με τον sgt pokes φέρνουν ''αέρα'' λονδίνου στην αποκριάτικη αθήνα στο ital soundz pt. iv των a:formal/d2. μαζί τους ο j melik σε ένα δίωρο χιπ χοπ σετ και οι runner & boycott με jungle. οι πόρτες ανοίγουν στις 11.30 και η είσοδος [με ποτό] είναι 12 ευρώ.
~μια συλλογή με 7ιντσα της daptone. η πρώτη απ' τις δύο.

Πέμπτη, 26 Φεβρουαρίου 2009

o jazra στην αμερική [και άλλες περιπέτειες]


this is good news. όχι, λάθος, this is great news. ένα ποίημα του μεγάλου street ποιητή jazra μεταφράστηκε από τον peter constantine και θα δημοσιευτεί στο αμερικάνικο λογοτεχνικό περιοδικό world literature today. στο τεύχος ιουλίου. αυτά.

mafam


~ο ιούνιος μπορεί να έχει τα μεγάλα φεστιβάλ, ο μήνας που έχει τα πιο ενδιαφέροντα ονόματα και μερικές από τις συναυλίες της χρονιάς, πάντως, είναι ο μάιος. και φυσικά όχι για τους depeche mode, ούτε για τους ac/dc...
~αύριο το βράδυ έχει lindstrom [live] με φανταστικούς ήχους και plaidmusic στο bios. από τις 10 μέχρι τη μιάμιση περίπου. με 10 ευρώ. μετά το τέλος του lindstrom ανεβαίνεις στο τουριστικό τρενάκι του δήμου και πας καβάλα στο yoga bala όπου παίζει ο prins thomas [dj set] μαζί με τους urban disco. από τις 2 και μετά. [εδώ δεν πληρώνεις]. όσες προσπάθειες κι αν έχω κάνει να συμπαθήσω τον lindstrom μου είναι αδύνατο [όχι τον ίδιο, τη μουσική του]. ελπίζω αύριο το βράδυ να με διαψεύσει...
~η ατμόσφαιρα στο live των egg hell και των his majesty the king of spain ήταν παρόμοια με των συναυλιών των 90s στο ucl. που σημαίνει ότι το guru bar upstairs ήταν γεμάτο από πρωτοετείς φοιτητές που άκουγαν ροκ με μπλουζ επιρροές, σε κλίμα που θύμιζε happy hour. μια χαρά δηλαδή. [το άθροισμα των ηλικιών των δύο μπροστινών μου -μαζί- ήταν μικρότερο από την ηλικία μου...].
~ο τζεφ είναι αστέρι.
~κι αυτό είναι ένα απίθανο κομμάτι του λάρι. απίθανο. loto mafam.

Τετάρτη, 25 Φεβρουαρίου 2009

Τρίτη, 24 Φεβρουαρίου 2009

synch 2009


vampire weekend [?], devendra banhart [?], matthew herbert big band, friendly fires, junior boys, tortoise, fujiya & miyagi, mr. oizo, fennesz και έχει και συνέχεια...

.

[...]

lightworks


είναι ένα jingle απ' τα 50s [''refers to a line of cosmetics from the late 50s/early 60s featuring eye shadow, blush and lipstick'' γράφει κάποιος ανώνυμος σ' ένα blog απ' το ντάλας] που πρωτοεμφανίστηκε στους δίσκους του raymond scott ''manhattan research inc'', το χρησιμοποίησε ο dilla στο donuts και τώρα ο doom [σκέτο, χωρίς mf πια] το χρησιμοποιεί στο νέο άλμπουμ του και φτιάχνει το...lightworks. [the name of the game is lightworks...]
''this is indeed one of the trippiest songs I've ever heard, and I'm dead-glad I found it on donuts'' γράφει κάποιος άλλος: ''one of the strangest compilations of sounds ever put together. there are many songs that start out in a mildly predictable way then—CRACK!—some weird "in search of" synth zooms in and the mood is completely altered. "lightworks" starts out creepy enough, with the bendix guy in a steel drum's hollow voice, then it bounces up to a jingle, then gets downright sinister with the flying synth to no-tune-land and the crackly tin foil coupled with it-came-from-the-bottom-of-the-sea sonar ping percussion''.
εδώ η πρώτη εκτέλεση. εδώ η instrumental κι εδώ η... σλόοου.

Κυριακή, 22 Φεβρουαρίου 2009

[...]


πριν από λίγο, με νερόχιονο...

sex


η bfi μάζεψε ένα σωρό φιλμάκια για την σεξουαλική επιμόρφωση εφήβων και ενηλίκων από το 1917 μέχρι το 1973 [μετά ήξεραν από κούνια τι να κάνουν] και τα κυκλοφορεί σε διπλό dvd με τίτλο the joy of sex education. ανάμεσα σ' αυτά υπάρχει και το 28λεπτο her name was ellie, his name was lyle του lothar wolff, αμερικάνικο, από το 1967 που έχει και υπόθεση και θυμίζει κάπως κασαβέτη με ωραία ασπρόμαυρη φωτογραφία και εικόνες απ' τη ζωή στη νέα υόρκη. είναι η ιστορία το μπρους που κολλάει σύφιλη απ' την έλι, η οποία την είχε κολλήσει απ' τον λάιλ. σχεδόν θρίλερ για την εποχή που το aids δεν είχε ακόμα εμφανιστεί και οι 17χρονοι παίχτες του μπάσκετ κόλλαγαν αφροδίσια από one night stand με καλόκαρδες σερβιτόρες [με αδύνατη μνήμη]. το τέλος τρομακτικό. ο λάιλ συνεχίζει να κολλάει τη n.y. σύφιλη μέχρι το τέλος του κόσμου.
τα τελευταία στην σειρά φιλμ είναι αυτά που έχουν και το πιο μεγάλο ενδιαφέρον, με αποκορύφωμα το growing up, ένα ντοκιμαντέρ του martin cole που δείχνει και αφηβικά πουλιά σε στύση και σκηνές μαλακίας [η γυναικεία ξεσήκωσε και 'θύελλα' αντιδράσεων γιατί το 1971 καμία γυναίκα δεν μαλακιζόταν και το θέαμα ήταν σοκαριστικό] και αγνό, ιεραποστολικό σεξ αλλά όσο να 'ναι ήταν κάπως προχωρημένο για τα σχολεία και τα πανεπιστήμια. οι αντιδράσεις που είχε η 23λεπτη ταινία του ήταν ακόμα πιο ενδιαφέρουσες. του έγραφαν:
dear dr cole, i think you are wonderful, a man of the new thinking, and new genetics. don't take any notice of your detractors, the old fossils. i suggest that in your next film you show yourself buggered by a long-haired hippy. that will make them sit up. you could also do a masturbation piece, why not? also cock-sucking. you are, i am told, an expert at it...
doctor clore, you are a dirty PIG. watch out because you are going to be tarred and feathered. keep looking over your shoulder. get a good supply of disinfectant have it ready. start carrying a shotgun because you will want it...
to "doctor" martin cole. i hope someone castrates you, you pervert bastard...
a man who could show copulating adults to children in the name of enlightened progress is undoubtedly a sexual maniac of the worst kind. filthy individuals like yourself should be birched out of society. indeed a horrible creature, exploiting children in his greed for sex and money...
έχει κι ένα 4 λεπτο ταινιάκι σε παραγωγή του πανεπιστημίου της οξφόρδης που θυμίζει το τρέξε λόλα τρέξε όπου ένας μαλλιάς και αξύριστος χίπης αφήνει τα μίση και πιάνει το...άλλο, αλλά δεν έχει προφυλακτικό. το αφήνει και το άλλο στη μέση, ντύνεται και τρέχει να βρει φαρμακείο σαν παλαβός. [τρέχει σε γρήγορη κίνηση για να φανεί η αγωνία και ο πόθος]. μετά επιστρέφει στο σπίτι, ξεντύνεται και πέφτει στο κρεβάτι. κι εκεί, πέφτει το 'τέλος'. [έχει τίτλο 'ave you got a male assistant please miss?].
αυτά.
νέο χάιπερνταμπ, τζόκερ και δύο χιλιάδες εφ. κι εδώ μια άλλη εκτέλεση με φωνητικά.

ghost box


μια συλλογή μόνο για dnld στο site της ghost box με υλικό από όλες τις κυκλοφορίες της μέχρι τώρα. εδώ είναι ολόκληρη η πρόσφατη δίωρη εκπομπή του jim jupp στον resonance fm...

το σήμα της νίκης


"Imagine if Timbaland were kidnapped and held hostage in a council flat in Tottenham" γράφουν στο subba-cultcha. "Imagine then, that elite robot agents aligned to the New World Order were sent into rescue him with laser cannons little knowing that the kidnappers were in fact an underground cell of benefit-cheat Jedi. Imagine hip hop recapturing the sheer brutality of classic-era Public Enemy without it becoming a retread. Imagine if “urban” music was made not for the charts but the heart. Imagine “Two Fingers”".
οι two fingers είναι ο amon tobin [αγνώριστος] και o joe “doubleclick” chapman που μαζί με τον sway, την ms jade και τη ce’cile έφτιαξαν ένα άλμπουμ που είναι κάτι σαν το φετινό london zoo: χορευτικό, grime, dancehall και 'βρετανικό', παρόλο που φτιάχτηκε στο μόντρεαλ. παρακάτω είναι αποσπάσματα από τη συνέντευξη του doubleclick στο urb:

"We settled on Two Fingers because of a number of things. It describes us as a duo, and it's nicely ambiguous so it can mean different things to different people. Some people might hear it as a completely abstract name with no meaning. British people might immediately think of the offensive gesture, but people elsewhere might think of the "V" peace sign. Maybe a paleontologist would think of Tyrannosaurus Rex. Best of all though, the name makes girls giggle.
Amon and I kept in touch after he left Brighton for Montreal years ago, and before he left we had talked about collaborating again. Two Fingers is something that grew out of transatlantic phone conversations. I remember when Amon told me about what he wanted us to do; he talked about it as "modern hip-hop but with a sound like slowed-down jungle". He sent me a couple of things he'd made, and they were perfect - I couldn't say no to being a part of this.
We knew we could sustain it over a whole LP because we're very arrogant men. And we were right, Goddamn it.
Hip-hop. In the way we think of hip-hop, this is unquestionably a hip-hop LP. We're not stupid though -we know that other people would find a lot to question about that categorization. Everyone wants to tell you what hip-hop is or isn't, and in particular, everyone's got an idea of what the phrase "real hip-hop" means. It's about history or it's about right now, it's about skills or it's about sounding nice, it's for the clubs or it's for your mind, money's either beautiful or it's vulgar. Everyone's right, and everyone's wrong. We don't ignore that argument, but we wouldn't make the music the way we do unless we'd decided to distance ourselves from that issue long ago".
κυκλοφορεί στις 9 απριλίου από την big dada. μάσιβ.

Σάββατο, 21 Φεβρουαρίου 2009

[...]


~ωχαμαναμαν! το κομμάτι που συμμετέχει ο taki tsan στο νέο δίσκο του blend [που θα βγει τον απρίλιο] ακούστηκε σήμερα εδώ [παίζει στο 17' 42''] και είναι δυναμίτης.
~δείγμα από νέο darkstar από χθεσινό ραδιοφωνικό rip. από συλλογή της hyperdub που έρχεται στο τέλος της άνοιξης. το άλμπουμ του είναι από τα δύο-τρία που μετράω μέρες μέχρι την κυκλοφορία τους...
~δείγματα κι απ' το great lenghts του martyn που με πρώτη ακρόαση δεν με ξετρέλανε, αλλά κάθε φορά που το ακούω κερδίζει πόντους...απ' το 8 και μετά απογειώνεται. hear me και in this insanity. [έχει και καλύτερα...]

logan hicks


o logan hicks είναι ένας σπουδαίος stencil artist. και ένας απίθανος τύπος. είναι δύσκολο να πιστέψεις ότι τα έργα του δεν είναι ασπρόμαυρες φωτογραφίες και φτιάχνονται ψεκάζοντας σπρέι πάνω σε κομμένο χαρτί. ο logan ζωντανεύει εικόνες μητροπόλεων [κυρίως σκηνές απ' το μετρό και μεγάλα κτίρια], τις φωτογραφίζει και μετά τις μεταφέρει με τη δικιά του τεχνική πάνω σε τοίχους. αυτή τη στιγμή μαζεύει εικόνες απ' την αθήνα...
[χθες στο μοναστηράκι]
www.myspace.com/who_shit_in_my_hat

Παρασκευή, 20 Φεβρουαρίου 2009

burial


δύο μισοτελειωμένα δείγματα απ' τη νέα δουλειά του burial. εδώ.

απόψε στο laternative


NTEIBINT live @ laternative. απόψε 20/2, 22.00-00.00
Τέλη Αυγούστου, κάνουμε εκπομπή ενώ καίγεται ο τόπος από τη ζέστη και σκάει η έμπνευση να παίξουμε ένα remix στο 'Little Bit Of Feel Good' του Jamie Lidell που είχαμε βρει σε μια συλλογή του γαλλικού περιοδικού TRAXX. Μας παραξένεψε η υπογραφή του 'ΝΤΕΙΒΙΝΤ' αντί του 'DAVID' που θα ήταν πιο ορθογραφικά σωστό, αλλά δε δώσαμε σημασία. Ενώ λοιπόν το καταπληκτικό κομμάτι ακόύγεται στη συχνότητα των 100.3, έρχεται μήνυμα από τηλεφωνικό κέντρο "Δικό μου είναι το remix, Γιώργος Μπακαλάκος". Έτσι γνωρίσαμε λοιπόν το Γιώργο και συνειδητοποιήσαμε ακούγοντας και την υπόλοιπη δουλειά του γιατί είναι το επόμενο wonder boy της ελληνικής ηλεκτρονικής σκηνής και γιατί σεβαστά ξένα labels του εμπιστεύονται μια θέση στον κατάλογο των κυκλοφοριών τους. Απόψε, στο πλαίσιο του 'Laternative Live Joint' vol.5, θα τον έχουμε 22.00-00.00 ζωντανά στο στούντιο του ΣΚΑΙ 100.3, για να μιλήσουμε, να διαλέξει μουσική την πρώτη ώρα και να μας παίξει κι ένα live set τη δεύτερη ώρα.
Π. Μένεγος-Σ. Διοσκουρίδης
Laternative@skai 100,3
Δευτέρα-Παρασκευή 22:00-24:00

velvet bus

τώρα που η τσίκνα πέρασε... το χρονικό του velvet bus μέχρι και την κυριακή στον μικρόκοσμο.
οι ώρες που προβάλλεται:
παρασκευή 20 & σάββατο 21 φεβρουαρίου, 24:30
κυριακή 22 Φεβρουαρίου, 16:00
κινηματογράφος μικρόκοσμος prince
λ. συγγρού 106
φιξ,
[ΜΕΤΡΟ συγγρού–φιξ]

Πέμπτη, 19 Φεβρουαρίου 2009

ντισράπτ


εξαιρετικό.

guardian angel


από το ost που ψάχνω, το andjeo cuvar του 1987.
sajbija

τσι-τσίου-τσι-τσι-τσίου-τσι-[τσικνοπέμπτη]


τον ανακάλυψα τυχαία σε ένα blog με γιουγκοσλάβικα ψάχνοντας το σάουντρακ του guardian angel του goran paskaljevic [δεν το βρήκα]. ο bruno petrali με ξενύχτησε χθες βράδυ, αλλά χαλάλι, είχα καιρό να ξενυχτήσω ακούγοντας μουσική. ο ήχος του ακούγεται ακόμα πιο παλιός, ειδικά στο τσι-τσίου-τσι νομίζεις ότι είσαι σε ballroom και όπου να' ναι θα χτυπήσει η σειρήνα για τον βομβαρδισμό.
"perhaps the first heart-throb, petrali was croatian version of italian romantic baladeers -he actually had a very pleasant baritone and althought old-fashioned now, some of his music is so melodic that is easy to whistle and sing along even today. often backed by female vocal trio, petrali was king of local radio stations in coast close to italy".
στην εισαγωγή γράφει: "this was the music that played on the radio as i was growing up & going to school every morning. for better or worse, it was mix of foreign influences, folk motives, commerical pop of the time and of course local folk. yugoslavia had 6 colourful republics and each of them different dialect, different notion of what's popular and of course big star in one part of the country might not have been so hot in another. at certain point in 1960s/1970s were golden years of pop festivals (our own versions of san remo) where hopeful singers were catapulted into stardom and the whole nation followed their music, clothes, hairstyles and private lifes -at first, in some innocent times, singers were brought from everywhere and dialects were mixed on same stage, later this practice was abandoned and festivals became more reserved for local stars. rock lately pushed festivals aside and we had our own local rock stars, more often than not influenced by international trends. since yugoslavia fell apart and republics continued their own lives as indipendent, i have not followed it anymore and to be honest my real pleasure is to find music of my childhood and old records before my time, new music rarely thrills me".
εδώ είναι ολόκληρο το άλμπουμ. έχω να πω με την ευκαιρία ότι μ' αρέσει κι ο γιάννης βογιατζής. αυτά.

γκάρι γουόρ


αναμένοντας το νέο άλμπουμ του άριελ πινκ που δεν έχει καμία σχέση με τα προηγούμενά του [τον συνοδεύει ολόκληρη μπάντα πια και είναι κάτι σαν τη μεταμόρφωση του ντεβέντρα] έχει πολύ μεγάλο ενδιαφέρον να βλέπεις τη νέα φουρνιά να τον μιμείται τόσο έντονα. ο gary war έχει γίνει εντελώς άριελ πινκ στο νέο single του, τόσο πολύ που ξεχνάς τι ακούς, ειδικά στο flip side. εδώ είναι το ζόνταγκ κι αυτό είναι το don't go out tonight.
η καλύτερη δουλειά του μέχρι τώρα με διαφορά.

Τετάρτη, 18 Φεβρουαρίου 2009

[...]


μια προσευχή σε ψευτοθεό. bvdub.

μιξ


~η αυτοκρατορία των αισθήσεων, η αυτοκρατορία του πάθους και οι τρεις ταινίες του imamura απ' την criterion. έρχονται την άνοιξη.
~τρία καταπληκτικά μιξ.
το tribute στον dilla απ' τον stevo στο myspace των beatnicks, ένα ψυχεδελικό trip του james pants κι ένα απίθανο mix των φανταστικών ήχων. enjoy.

Τρίτη, 17 Φεβρουαρίου 2009

up right


~μου αρέσει ο dan deacon γιατί είναι φλώρος. και δεν κάνει τίποτα να το κρύψει. επίσης, αν του πεις you are a greenfinch δεν θα καταλάβει χριστό.
~δεν ξέρω πώς τη λένε, είναι μια τούρτα σοκολάτα γάλακτος με πάτο από θρυμματισμένα caprice που χτυπάει στη ρίζα την κατάθλιψη. [στη μέλισσα, στο σταθμό του αγίου αντωνίου].
~το νέο κομμάτι του kode 9 λέγεται black sun και είναι το πιο χορευτικό του μέχρι τώρα. 2step [δεν ξέρω γιατί πάντα όταν το ακούω σκέφτομαι κάτι κουτσό]. ο kode 9 θα είναι στις 28 μαρτίου στην αθήνα στη επόμενη lifo night. μαζί με τον peverelist και τον harmonic 313. [μεταξύ άλλων...].
~το πρώτο event της ghost box είναι στο shunt vaults στις 11 μαρτίου. με live, dj set και προβολές ταινιών. το δεύτερο θα είναι στην αθήνα μέσα στην άνοιξη. free. λεπτομέρειες σύντομα.
μπουμπούκα έχει ανεβάσει αυτό το τραγούδι "του μπάμπη, του μπασίστα των expert medicine" που είναι και γαμώ τα κομμάτια. φσσσσσσσσ.... up right το λένε.
~ένα άλμπουμ κλασικό [πολύ κλασικό] κι ένα spartaristo κείμενο που το περιγράφει επακριβώς:
"..one of the most groundbreaking greek avant-garde records recorded and released in 1981...from the nurse with wound meets arvo part meets spoken word ritual of ''teleth'' to the tribal power funky rythm 'n' flute of ''ala mala kakala'', from the byzantine folk stylings of ''xeroubiko'' to the classical musique concrete abstractions of ''eisagwgi'' this record surely sounds awfully dated today and its humor freezes hell over but noone can resist the pure nostalgia of a time not so long ago when we used to watch ''little house on the prairie'' and all we wanted was some playmobils and a ball... (me keftedes)".

Δευτέρα, 16 Φεβρουαρίου 2009

μπρομστ


είχα σκοπό να βάλω τη φωτο που ποζάρει γυμνός μαζί με μια γκόμενα κι ένα κουνέλι μπροστά σε χρυσάνθεμα, αλλά δίνει πλαστή εικόνα γι' αυτόν, ο dan deacon είναι αυτός με το μικρόφωνο που τραγουδάει και η τρίτη λυκείου παραληρεί [μπορεί να είναι και δευτέρα, δεν ξέρω, πάντως είναι όλοι πριν το πάρτι αποφοίτησης].
λοιπόν, αυτός κι αν άλλαξε ήχο. αν σου αρέσουν οι animal collective και οι caribou το bromst θα σε ξετρελάνει. προσωπικά το βρίσκω σχεδόν τόσο αγαπησιάρικο όσο και το person pitch, τον τελευταίο δίσκο που θυμάμαι να έχω αγαπήσει τόσο πολύ [δεν είναι παραπάνω από 4-5 τα τελευταία τρία χρόνια, ασχέτως αν κάθε μέρα σχεδόν προκύπτει και κάποιος ''best of...'']. σημασία έχει σε ποιους ξαναγυρνάς.
κι αν νομίζεις ότι μόνο στα ελληνικά blog γίνονται μονομαχίες στα comments και κοντραρίσματα, τα σχόλια στο stereogum δεν σε διαψεύδουν απλώς, αλλά αποδεικνύουν ότι μπροστά στις κακίες των ξένων τα ελληνικά σχόλια είναι μάλλον ανώδυνα:
"I thought I could walk away from this, but I just can't let this go. You know what, I'm hurt by this kind of fun-making travesty", γράφει κάποιος αντι-ντίκον. "Deacon, you have hurt people, and I just wanna know, how can you sleep at night? Because you're not a good person. You and your idiot team of art directors are half-assed fun-makers who's only goal in life is to hurt others. Well, you've hurt me for sure, but most of all, you're hurting yourselves. If you were looking for an enemy, buddy, you've got one, you've got one, yes sirree, you do. You have messed with the wrong sleeping dog, buddy, you have ruined my WHOLE DAY DEACON, YOU HAVE RUINED MY WHOLE DAY AND I AM FILLED WITH HATE AND FILLED WITH RAGE BECAUSE YOU ARE SO SO SO LOW YOU ARE SO FILTHY AND LOW AND YOU HAVE REALLY REALLY STOOPED YOU FILTHY LOWLY BASTARD AND YOU CAN TAKE THAT TO THE BANK. NOBODY WILL BUY THIS FILTHY RECORD. (Just my opinion, though.)"
από κάτω ακριβώς κάποιος άλλος γράφει ύμνο: "this will be the album and tour of 2009. As far as Dan Deacon is concerned, he is the nicest, most fun musician I've ever met. For making "avant-garde" electronic music, he sure as hell is down to earth and unpretensious. I like that he integrates crowd and isn't making music for a bunch of cliquey buttheads trying to figure out what new image they'll spend their trustfund on. He rules and will make an impact for years to come unlike many bands who get mentioned in a blog once then forgotten about. and he tours non-stop so it makes sense that he's developed a little beardage".
το bromst είναι ένας πολύ καλός δίσκος, αν δεν είχα υποσχεθεί να μην ξαναγίνω τόσο ενθουσιώδης για δίσκο που έχω ακούσει λιγότερο από 50 φορές, θα έλεγα ότι είναι "ο καλύτερος που..." κλπ κλπ... τέλος πάντων, είναι ο δίσκος που προτείνω ανεπιφύλακτα μετά του gaslamp killer, αν αυτό σημαίνει κάτι...

Σάββατο, 14 Φεβρουαρίου 2009

sa-turd-ay


~ok, o jeremy jay κοπιάρει bowie. ο bowie που κοπιάρει όμως είναι ο bowie που μ' αρέσει. και το everlasting love είναι πολύ ωραίο κομμάτι [δες στο πιο κάτω post], τόσο ωραίο, που αποκλείεται να το έβαζε στο άλμπουμ [είναι βέβαιο ότι τα καλύτερα τα κρατάει για τα single, αλλιώς δεν εξηγείται].
~ένα γεμάτο [και γαμάτο] σάββατο. που ξεκίνησε με καταρρακτώδη βροχή μετά τους syrupy syrup, συνεχίστηκε με le page [i love talking to plants] και ολοκληρώθηκε με ένα σπιτικό live των acte vide με impro, τσάι, μπισκότα και συμπάθεια που ήταν εντελώς nouvelle vague [σαν ατμόσφαιρα]. a big thnx...

valentine's


~o jeremy jay είναι αυτός ο γαλλοαμερικάνος που είχε κυκλοφορήσει ένα καταπληκτικό ep στο τέλος του 2007 και ένα απογοητευτικό άλμπουμ πέρσι που δεν ήταν κακό, αλλά ξεμπέρδευες μαζί του μετά την πρώτη ακρόαση. δια παντός. ο jeremy λοιπόν, επέστρεψε με νέο νοσταλγικό άλμπουμ που ευτυχώς είναι στο ίδιο κλίμα με το ep, εϊτίλα και κακό, λες και διακτινίστηκες το 84 και άνοιξες το ραδιόφωνο [δεύτερη τετραετία πασόκ, σχολείο, σκατοχρόνια, ούτε για μια στιγμή δεν θα ήθελα να τα ξαναζήσω, το παίρνω πίσω αυτό το 'νοσταλγικό']. απ' τη μια είναι εκνευριστική αυτή η εμμονή στα 80s, απ' την άλλη είναι τόσο πεντακάθαρα ποπ και κολλητικά τα κομμάτια του, που του τα συγχωρείς όλα. δεν είναι και να τρελαίνεσαι, αλλά είναι ασύγκριτα καλύτερος απ' τον πρώτο του. λέγεται slow dance [χειρότερο όνομα δεν θα μπορούσε να σκεφτεί].
~α, και αυτό είναι το single του... everlasting love...
~ένας jazz δίσκος πάντως που σε αφήνει μαλάκα από το πρώτο κομμάτι και προτείνεται, είναι η συνεργασία των heliocentrics με τον mulatu astatke. έχει τίτλο inspiration, information και είναι απίθανος. σαν ethiopiques, παρόλο που οι heliocentrics ισχυρίζονται: "We haven't tried to recreate an Ethiopiques LP, this is more a collision of both our musical worlds, complete with the diverse influences and experiences that the alliance encompasses, a true exchange of ideas and influence. Something new, grounded in something old." [είναι σε μεγάλο μέρος αλήθεια]. enjoy.

party with dafni


love night [love the poster even more]

Πέμπτη, 12 Φεβρουαρίου 2009

love story

Φρίξος και Λέτα
«Είμαστε μαζί σχεδόν 50 χρόνια. Ήμασταν οικογενειακοί φίλοι, αλλά αν δεν επέμενε η μητέρα μου δεν θα γινόταν τίποτα. Εγώ πήγαινα σχολείο ακόμα κι Φρίξος ήταν πολύ ντροπαλό παιδί, δεν σήκωνε τα μάτια του να σε κοιτάξει».
«Ήμουν κρεοπώλης, το ίδιο και ο πατέρας της Λέτας και επειδή είχα χάσει τον δικό μου τον είχα σαν πατέρα μου. Δεν υπήρχε περίπτωση να χωνόμουν στην οικογένειά του, παρόλο που η Λέτα μου άρεσε».
«Έχασα νωρίς τη μητέρα μου και όταν αρρώστησε ήξερε τι είχε και ότι σύντομα θα έφευγε. Ήθελε έτσι να με παντρέψει να μη μείνω μόνη μου, σκέφτηκε ότι ο πατέρας μου ήταν νέος και μπορεί να ξαναπαντρευόταν. Εγώ δεν σκεφτόμουν γάμους, ήμουν 17 χρονών και διάβαζα για εξετάσεις. Ούτε ήθελα να ακούσω αυτά που μου έλεγε. Δεν μπορούσα όμως και να αρνηθώ, είπα ναι με την προοπτική να περάσω στο πανεπιστήμιο και να διαλύσω τον αρραβώνα όταν η μητέρα μου θα είχε φύγει. Αρραβωνιαστήκαμε για να της κάνω το χατίρι. Πριν πεθάνει η μητέρα μου διαπιστώνεται η καρδιοπάθειά μου. Μου είχαν πει δεν μπορείς να κάνεις οικογένεια, παιδιά, και δεν υπάρχει και τίποτα στον ορίζοντα για να διορθωθεί η κατάσταση. Το βρήκα και σαν πάτημα και το θεώρησα ευκαιρία να το διαλύσουμε. Η αλήθεια είναι ότι δεν ήμουν ερωτευμένη».
«Δεν ήθελα να χωρίσουμε, έχασα τον κόσμο όταν μου το είπε. Προσπάθησα να την πείσω ν’ αλλάξει γνώμη, της έλεγα ‘μαζί θα το πολεμήσουμε’, τίποτα. Χωρίσαμε».
«Η μοίρα και η τύχη στα φέρνουν αλλιώς και δεν μπορείς να κάνεις σχέδια ερήμην τους. Του έδωσα πίσω τα χρυσαφικά και σταμάτησα να τον βλέπω. Πέρασαν μέρες και άρχισα να υποφέρω, κλάμα, δεν άντεχα να μην τον βλέπω, δεν άντεχα χωρίς αυτόν. Τότε κατάλαβα ότι τον αγαπούσα».
«Αρραβωνιαστήκαμε το 1960. Παντρευτήκαμε το 1962. Στο μεταξύ πήγαμε σε κάποιον γιατρό στην Πολυκλινική και τη χειρούργησε αλλά δεν υπήρχαν πολλές ελπίδες, δεν άλλαζε η βαλβίδα. Ήταν πολύ πρωτόγονα τα μέσα και υπήρχε πολύς πόνος. Σου άνοιγαν το θώρακα, άνοιγαν τη βαλβίδα με το δάχτυλο και γρήγορα επαστενωνόταν. Αμέσως μόλις βγήκε από την κλινική παντρευτήκαμε».
«Μας είχαν πει ότι δεν πρέπει να κάνουμε παιδιά. Μικρή και τρελούτσικη εγώ, 26 χρονών αυτός, αμέσως έμεινα έγκυος! Ευτυχώς, όλα πήγαν καλά, αλλά δεν μας επέτρεψαν να κάνουμε άλλο».
«Ήταν μια ζωή καλή. Γλεντούσαμε, πηγαίναμε θέατρο, κινηματογράφους, σε κέντρα της εποχής, χορούς… Γευτήκαμε όλα τα είδη της διασκέδασης. Παρ’ όλες τις δύσκολες στιγμές. Η ζωή είναι πολύ μικρή και πρέπει να την κοροϊδεύεις και λιγάκι. Πρέπει να εκμεταλλεύεσαι την κάθε στιγμή, βρέξει χιονίσει, ακόμα κι αν πατάς στις λάσπες».
«Μια ζωή μέσα στην αρρώστια αλλά τον είχα δίπλα μου. Σε όλη αυτή τη σχέση υπήρχε αγάπη. Αυτό είναι που σε δυναμώνει και σκέφτεσαι θετικά. Ό,τι δυσκολίες υπήρξανε ξέραμε ότι αν έπιανε ο ένας το χέρι του άλλου θα μειωνόταν. Και θα την ξεπερνούσαμε. Ήταν κοντά μου. Κι αν δεν ήταν, ήξερα ότι νοιαζότανε. Είχα την αύρα του, την έννοια του. Ακόμα κι αν δεν το ξεπερνούσα, αισθανόμουν πάντα δυνατή και είχα μια σιγουριά. Ήμουν από τους λίγους που επιζήσαμε από εκείνη την εγχείρηση. Όταν άρχισαν να αλλάζουν βαλβίδα και προσανατολιζόμουν προς εκείνη την κατεύθυνση, εμφάνισα καρκίνο του μαστού. Στη συνέχεια στους λεμφαδένες. Πάλεψα να τον νικήσω. Μετά τις θεραπείες έκανα την αλλαγή βαλβίδας στο Λονδίνο. Μου έβαλαν χοιρινή. Μετά από καμιά δεκαριά χρόνια, επειδή αυτή καταστρέφεται και δεν αντέχει πολύ έπρεπε να την αλλάξω να βάλω μεταλλική. Δεν περίμεναν να ζήσω πολύ μετά από καρκίνο και δύο επεμβάσεις».
«Είμαστε διαφορετικοί χαρακτήρες, αλλά είχαμε και έχουμε αλληλοσεβασμό. Δεν ήθελα να της κάνω κάτι που θα με πείραζε αν το έκανε εκείνη. Και νομίζω πως και έτσι ήμασταν κι οι δυο. Και στους θυμούς μας, στις διαφορές μας ποτέ δεν ξεπεράσαμε το μέτρο, δεν βριστήκαμε δηλαδή ποτέ».
«Ο πρώτος τσακωμός; Στο μήνα του μέλιτος! Είχαμε πάει στη Ρόδο με σκοπό να μείνουμε ένα δεκαήμερο. Ο Φρίξος είχε το μαγαζί και το είχε έννοια. Εγώ μέχρι τότε και επειδή ο πατέρας μου ήταν ευκατάστατος δεν ήξερα πως βγαίνει το χρήμα και τι κούραση είχε όλη αυτή η ιστορία, το να κρατάς ένα μαγαζί και να βγάζεις τα έξοδά σου. Άγριες δουλειές και δύσκολες, σηκωνόταν μέσα στα άγρια μεσάνυχτα να πάει να πάρει κρέατα. Με τα διαβάσματά μου, με την ποίηση, τα διηγήματα και λίγο μαρξισμό ζούσα στο δικό μου κόσμο. Ο Φρίξος είχε βάλει έναν υπάλληλο στο μαγαζί μαζί με την πεθερά μου, για όσες μέρες θα λείπαμε. Την τρίτη-τέταρτη μέρα τον είδα κάπως. Ήταν απόγευμα Σεπτέμβρη, μια πολύ όμορφη βραδιά και καθόμαστε στην ακροθαλασσιά. Ο Φρίξος μουτρωμένος. Κοίτα τι ωραία του λέω που είναι η θάλασσα, ήρεμη σαν λίμνη. Δεν κουνιόταν καθόλου. Τον ρωτάω την ξέρεις τη λίμνη του Λαμαρτίνου; Όχι, δεν την είχε ακουστά. Αρχίζω να του απαγγέλλω το ποίημα στα γαλλικά και να του το μεταφράζω. Κάποια στιγμή τον ρωτάω σου άρεσε; ‘Βρε δεν με παρατάς κι εσύ κι ο Λαμαρτίνος μου λέει, εγώ σκέφτομαι το μαγαζί, τι θα φάμε άμα γυρίσουμε’! Εμένα μου ήρθε ο ουρανός σφοντύλι. Τα μαζέψαμε και φύγαμε. Κατάλαβα ότι υπήρχαν κι άλλα πράγματα πέρα από το σχολείο, τα θέατρα και τις φίλες».
«Είδα ότι ασχολιόταν με την ποίηση και τη λογοτεχνία και ήθελα να της γράψω κάτι. Σαν λαϊκό παιδί έπαιρνα στιχάκια που πούλαγαν στα περίπτερα, τα αποστήθιζα και τα παρουσίαζα ως δικά μου. Οι φίλοι μου έγραφαν ερωτικές επιστολές του τύπου «Δια της παρούσης σας πέμπω το έτερον της ημετέρας υγείας όπερ και δι ημάς…». Αντέγραψα κι εγώ. Ούτε ήξερα τι έλεγε το γράμμα που κατέληγε: «μέσα στους γαλάζιους καπνούς του τσιγάρου μου σε βλέπω να ξεπροβάλλεις σαν θεά, σαγηνευτική μορφή…».
«Με εντυπωσίασε. Έλεγα κοίταξε να δεις ο Φρίξος πόσα ξέρει! Μαζευόμασταν με φίλους και έλεγε τώρα σταματήστε, θα απαγγείλω ποίηση: Τι έλεγε; ‘Όταν ασπρίσει το χρώμα του αράπη, τότε θα χάσω την προς εσέ αγάπη’. Μου αρέσει η ευθυμία του, η έξω καρδιά του, η εργατικότητά του, η τιμιότητά του, ήταν πιο ώριμος από μένα σε πρακτικά θέματα, κοινωνικά, επαγγελματικά, είχε μια βάση σταθερή ο Φρίξος. Και μια ευαισθησία που με συγκινεί. Τον έχω δει να κλαίει. Κρυφά».
«Όταν την ακούω να μιλάει σε κόσμο συγκινούμαι, δεν μπορώ να κάτσω ποτέ δίπλα της. Και τώρα, πριν από 20 μέρες, τη βραδιά της απονομής του αριστείου ζωής δεν άκουσα ούτε μια λέξη. Φοβόμουν πάντα να μην τη χάσω. Να σκεφτείς ότι κοιμάται τη νύχτα και σηκώνομαι και στέκομαι και την κοιτάζω να δω αν αναπνέει…»
[σεπόλια, 10/2/09]
[από εδώ]

drama


fool-drama [rustie remix]