Σάββατο, 31 Ιανουαρίου 2009

g.k.

eye in the sky


eye in the sky-gary war
+ eye in the sky [the original]
ένα 24ωρο με jazz στο radio. μέχρι τα ξημερώματα της κυριακής.

Πέμπτη, 29 Ιανουαρίου 2009

απαραίτητο


if manufacturing sick-ass mixes and phat sounds were a crime, then the gaslamp killer undoubtedly would have fried in the electric chair by now. the 25-year-old turntablist genius is a certifiable freak, whether he's sporting kinky hairstyles or molesting the wheels of steel to spit out his filthy-sounding experimental flows of abstract hip-hop, avant-rap, psychedelic rock, grunge tracks, and squalid bass beats.
o william bensussen-gaslamp killer είναι από τα ονόματα της underground σκηνής του l.a. [βασικός πια dj του low end theory, του κλαμπ που έχει επηρεάσει όσο λίγα την κατεύθυνση της μαύρης μουσικής τελευταία] που μόνο εκεί είναι πια underground, στον υπόλοιπο κόσμο έχουν αποκτήσει φανατικό κοινό. όχι μόνο αυτός, όλοι σχεδόν οι εκπρόσωποι αυτού του ήχου που μοιάζει όλο και πιο πολύ με μεταλλαγμένο χιπ χοπ.
αυτό το άλμπουμ του που είναι άτιτλο και δεν μπορώ να βρω περισσότερα στοιχεία πότε στο καλό κυκλοφόρησε [ή πότε θα κυκλοφορήσει] με έχει αρρωστήσει σήμερα. δεν έχει τίτλο. δεν προτείνεται απλώς, είναι απ' αυτά που επιβάλλεται να δοκιμάσεις. δισκάρα. [με νέο link]
το τελευταίο έξτρα κομμάτι είναι το περιβόητο μιξ του με τους νιρβάνα...

lifo night_the caretaker


Είναι ένας από τους πιο συζητημένους μουσικούς του 2008, χωρις αμφιβολια. Το αφεντικό της εκκεντρικής αγγλικής εταιρείας V/VM, κατά κόσμον James Kirby, τα τελευταία δέκα χρόνια κυκλοφόρησε μια σειρά από δυσεύρετα 7ιντσα, κατακρεουργώντας δημοφιλή pop τραγούδια. Πέρσι έκανε ένα συγκλονιστικό live στο Museum of Garden History του Λονδίνου με ήχους από τα ballrooms των ‘30s και ‘40s που μπορεί να κατεβάσει κανείς εδω. Σήμερα ζει στο Βερολίνο. Με ιδιαίτερο χιούμορ μιλάει για τις καταβολές του από την pop των ‘80s (δηλώνει πως λατρεύει τους Wham! και τα 12ιντσα των Pet Shop Boys) και για την αντίδραση του συγκάτοικού του όταν είδε το δίσκο του Persistent Repetition of Phrases στους 10 καλύτερους της χρονιάς στο «Wire»: «Ένας από τους συγκάτοικούς μου είναι μουσικός που δουλεύει με πειραματικές κλασικές συνθέσεις και ακούει συνέχεια Satie ή τις συνθέσεις του John Cage. Απ’ το δωμάτιό μου ακούγονται συνέχεια Wham! ή κακά μιξ από 12ιντσα και εκτελέσεις μακρόσυρτες με bongos και ξεσπάσματα από drum machine. Στο τέλος της χρονιάς, όταν είδε το δίσκο μου στη λίστα με τα καλύτερα και διάβασε τις σκέψεις μου κυρίως για τα μεθύσια μου και καθόλου για μουσική, δεν μπορούσε να πιστέψει στα μάτια του!».
Θα κλείσει τη βραδιά στο ισόγειο. περισσοτερα εδω.
www.myspace.com/selectedmemories

stay tuned


το blog και το cbox από χθες έχουν και πειρατικό radio. αμ πώς! κάνε κλικ εδώ.

στο νησί των τεράτων


δεν είναι το πρώτο άλμπουμ-συλλογή που λειτουργεί ως soundtrack για τον κόσμο των τεράτων του pete fowler. το 2005 είχε κυκλοφορήσει το the sounds of monsterism island από heavenly, με ψυχεδελικά κομμάτια απ' τα 60s μέχρι τα 00s. αυτή που κυκλοφορεί το μάρτιο από την lo recordings, όμως, αναμενόταν με πολύ μεγάλο ενδιαφέρον γιατί έχει κυρίως συνθέσεις γραμμένες ειδικά για τη συλλογή από ονόματα όπως οι advisory circle, belbury poly, gruff rhys, amorphous androgynous, luke vibert, κι άλλους πολλούς που μου ειναι άγνωστοι αλλά είναι στο ίδιο κλίμα. θα μπορούσε να είχε κυκλοφορήσει στην ghost box.
o pete fowler είναι αυτός που σχεδίαζε -και συνεχίζει να σχεδιάζει- τα εξώφυλλα για τους super furry animals, έχει αδυναμία στα τέρατα που κατοικούν στο monsterism island και οι πλαστικές φιγούρες των χαρακτήρων του διακοσμούν τα σπίτια όλων ανεξαιρέτως των φίλων και γνωστών που έχω στην αγγλία. εκτός από σπουδαίος illustrator είναι και πετυχημένος επιχειρηματίας. εδώ είναι το blog του.
κι εδώ βρίσκεται ολόκληρη η συλλογή.

στα βουνά


cities to mountaintops. ένα bootleg. κι άλλος kûtmah.

forth & back


δεξί κλικ πάνω στο link και save target as...

Τετάρτη, 28 Ιανουαρίου 2009

φσστ.... μπόινγκ!


ένα ολοκαίνουργιο κομμάτι που προέκυψε απ' το live session στο bbc.
what whould i want sky. [εντάξει, δεν είναι σαν τα κομμάτια του άλμπουμ, αλλά αν σου αρέσουν αποκλείεται να σ' αφήσει αδιάφορο...]

dusted and dirty


''o kûtmah είναι ο ιδρυτής του sketch book. το sketch book ήταν το κλαμπ που γαλούχησε τον flying lotus, τον ras g, τον gaslamp killer και τους διαμόρφωσε μουσικά", λέει στο site της mochilla.
''it was an oasis every tuesday night for heads of the “made this at the crib earlier, lets play it variety”. kûtmah was always there with a new crazy blend and a sketch you wouldn’t believe. his graphic arts skills are legendary, he is mean on the wheels and with a pen. dusted soul is him on blast live at the dublab studios. his energy is evident and his esoteric taste is the way you know for sure it’s the way you know for sure it’s him".
το dusted soul είναι ένα μιξ από 52 κομμάτια που περιέχει από ras g μέχρι siouxsie και είναι με διαφορά το καλύτερο της σειράς -αν εξαιρέσεις αυτό του ras g. btw, εδώ βρίσκεται το μιξ του madlib [speto da rua], για όποιον ενδιαφέρεται.
κι εδώ είναι η σκονισμένη ψυχή του kûtmah.

lifo nights_the next step


την τετάρτη 4 φεβρουαρίου, στο bios. από τις 10 και μισή_ακριβώς. λεπτομέρειες στη lifo.
δωρεάν.

time machine


οι φανταστικοί ήχοι κάνουν ρεμίξ στους mary and the boy και το time machine προκύπτει έτσι.
από εδώ.

τρία v


αυτό είναι το blog του nathan daniel william που στις 3 φεβρουαρίου κυκλοφορεί ως wavves το νέο δίσκο του wavvves στην de stijl [προσοχή, λέει, μην τον μπερδεύεις με τον περσινό του που λεγόταν wavves και είχε...ίδιο εξώφυλλο! ok, δεν ήταν ακριβώς ίδιο, αλλά πάλι αυτόν τον σκεητά είχε φωτογραφήσει...].
έχει δημιουργήσει μεγάλο σαματά [κυρίως σε αμερικάνικα blog] αλλά και γιατί όχι; όποιος δεν γουστάρει απλά τον προσπερνάει, υπάρχει και το delete. πόσο κακομοίρης μπορεί να είσαι για να κάθεσαι να ανεβάζεις ποστ για να βρίσεις έναν 22χρονο και να σχολιάζεις τα γούστα των άλλων [χέστηκε ο άλλος που γουστάρει και μόνο η κακία μένει].
στο θέμα: "WAVVES is the sound of today’s american youth! it’s a new day rising and as the wavves get higher, they gotta converge", γράφουν στο force field. το wavves δεν είναι και το πιο εύκολο άκουσμα, του nathan του αρέσει η φασαρία και η παραμόρφωση, το wavvves είναι πιο καλό απ' το wavves πάντως. περιέχει και το so bored [κι έχει πιο ωραία κομμάτια για χιτ].
εδώ.

βαμμένα νύχια


δεν υπάρχει περίπτωση να πετύχεις τέτοιο εξώφυλλο και να μην το αγοράσεις [καλά, να το κατεβάσεις, έστω]. απ' τη φιλαδέλφεια, το νέο σχήμα του wesley eisod, κι εμπρός στο δρόμο που άνοιξε ο ariel pink. ένα απίθανο single. [στα σχόλια υπάρχει το εξής: “no offense to this band - i’m sure they’re nice dudes, but that MP3 sounds like my xbox ate my wii and then barfed it up on my ipod. i think i might hemorrhage from my brain from all the hipsters and blipsters that probably frequent their live shows”].
cold cave-painted nails

Τρίτη, 27 Ιανουαρίου 2009

Δευτέρα, 26 Ιανουαρίου 2009

do-nuts


the battle for j dilla's legacy

mochilla


Mochilla is a production company formed by photographers Eric Coleman and B+ in 1997. The pair were working together on a music video for DJ Shadow near the pyramids outside Mexico City. One day during a conversation with the Mexican producer in an attempt to explain their philosophy of shooting they stumbled on the Spanish word for backpack. Mochilla.
In 1997 backpack was an almost derogatory term for independent hip-hop. Backpackers kept their rhyme books or spray cans with them at all times and this required a bag. The bag would be slung across their backs so that they would be mobile. “If the equipment doesn’t fit in the backpack we wont shoot it…” became the defining rule in the formation of Mochilla.
It was part practical adage (both photographers being committed to a practice that prioritizes engagement over production values) – part nod to the group of film makers called Dogma started by Lars Van Triers. Ten years later Mochilla has produced five music videos, four documentaries, several ad campaigns, a remix album and more than forty album covers and continues to grow.
Both Coleman and B+ have taken their respective fields to new heights selling films to the Sundance Channel, being distributed by Ninja Tune touring Europe several times executing campaigns for Adidas, Dickies, Alphanumeric and Vans. They both have successful solo careers but their continuing collaboration is housed at Mochilla.
Mochilla continues to grow – from successful production house to nose flute peddlers.
ρικουέστ για λινκ μόνο με μέιλ. [υπάρχουν όλα στο σόουλσικ].
εδώ είναι όλες οι κυκλοφορίες της

[...]


παραγγελιά

Κυριακή, 25 Ιανουαρίου 2009

oh, shit!


~μπορεί να μίλαγε σαν τους φίλους του πατέρα μου η ταξιτζού, με φράσεις-κλισέ ["κάποτε δουλεύαμε για να ζήσουμε, τώρα ζούμε για να δουλεύαμε''] αλλά σήμερα τη σκεφτόμουν κάθε μισή ώρα. κυριακή με δουλειά.
~και μια και ανάφερα τη λέξη 'πατέρας', έρχεται μια μέρα που με τρόμο συνειδητοποιείς ότι μιλάς όπως κι ο πατέρας σου [δηλαδή αντιδράς όπως θα αντιδρούσε κι αυτός στη συγκεκριμένη περίπτωση]. το πρωί διαπίστωσα ότι απάντησα με δικά του λόγια. ακριβώς. είχε πολύ πλάκα, γιατί το απόγευμα ξεφυλλίζοντας το παιδικό ημερολόγιο μιας φίλης [στο οποίο έγραφε από 7-14 χρονών] πέτυχα κάπου τη φράση ''ΘΕΕ ΜΟΥ ΣΕ ΠΑΡΑΚΑΛΩ ΝΑ ΜΗΝ ΜΕ ΚΑΝΕΙΣ ΣΑΝ ΤΟΝ ΑΔΕΡΦΟ ΜΟΥ'' και ήθελα να της το πω, αλλά κάτι έγινε και το ξέχασα.
~υπάρχει μια γιαπωνέζικη σοκολάτα [made in germany] που λέγεται keiko, green kiss, με υπότιτλο green chocolate. ούτε στον εχθρό! είναι λευκή σοκολάτα ανακατεμένη με πράσινο τσάι και παίζει να είναι το πιο αηδιαστικό γλύκισμα που υπάρχει στον κόσμο.
~χθες και σήμερα ό,τι ακούω είναι το ένα χειρότερο απ' το άλλο. και δεν έφταναν οι μαλακίες των ξένων, έφτασαν κι αυτά εδώ τα δύο να με αποτελειώσουν. [με προσοχή! το πρώτο είναι αυτό. το δεύτερο με δική σου ευθύνη -αν το δοκίμασες, καλά να πάθεις!].
~τέλος πάντων, να κι ένα ωραίο τραγούδι. το μόνο που άξιζε σε ένα σκατοδιήμερο...
dont you want to be in a cult-black moth super rainbow

Σάββατο, 24 Ιανουαρίου 2009

ντεϊβιντ


o nteibint είναι αυτός που έκανε αυτό το τρομερό remix στο a little bit of feel good του jamie lidell και επέλεξε η warp να κυκλοφορήσει σε single [μόνο τα φωνητικά έχει κρατήσει, όλα τα υπόλοιπα τα έχει φτιάξει απ' την αρχή -και btw, όλα τα όργανα τα παίζει μόνος του και έχει κάνει και το mastering]. από τότε έχει κάνει 12 remix σε ξένους καλλιτέχνες [ας τα πούμε remix, πάλι απ' την αρχή τα έχει φτιάξει. όλα] και ετοιμάζεται να σαρώσει. περισσότερα σύντομα.
εδώ είναι η σημερινή του επίσκεψη στον πιτσιρίκο,
κι εδώ ένα καινούργιο μιξ του...

Παρασκευή, 23 Ιανουαρίου 2009

gogtzilas


2l8. live την κυριακή 1/2 στο κύτταρο. μαζί με τον boy και τον felizol.

μ-ziq


«Δεν πιστεύω πως υπάρχει τόσο μεγάλη εξέλιξη του ιδιώματος όπως στη δική μου εποχή, αλλά υπάρχουν ακόμα ενδιαφέροντα πράγματα και στο σήμερα. Δυο από τα πιο ζωντανά κομμάτια της ηλεκτρονικής σκηνής είναι κατά τη γνώμη μου το dubstep και το electro με την όλη αναγέννηση της γαλλικής σκηνής».
«Δεν είμαι κανένας μεγάλος οπαδός ούτε ακόλουθος του hip hop, αλλά υπάρχουν μερικά πράγματα αυτή τη στιγμή τα οποία πραγματικά αξίζει κάποιος να ακούσει. Γενικά μου αρέσει αυτή η καινούργια γενιά παραγωγών που πειραματίζεται με διαφορετικούς ήχους και ψάχνει για καινούργια συναρπαστικά αποτελέσματα. Από τους αγαπημένους μου παραγωγούς είναι ο (αδικοχαμένος) J Dilla και ο Mike Slott».
«Από τους δίσκους μου τα αγαπημένα μου είναι το Lunatic Harness και το Tango N' Vectif. Το πρώτο γιατί ήταν το άλμπουμ που έκανε την εισαγωγή του ήχου μου στο αμερικανικό κοινό και ήταν το αντίστοιχο κατά κάποιον τρόπο Tango N' Vectif για την Αμερική. Όσο για το δεύτερο είναι ο πρώτος μου ολοκληρωμένος δίσκος και σίγουρα πολύς κόσμος τον αγαπάει, οπότε το συμπεριλαμβάνω και εγώ στα αγαπημένα μου. Αν και πρέπει να παραδεχτώ πως δεν ήμουνα απόλυτα ευχαριστημένος με το τελικό αποτέλεσμα όταν είχε κυκλοφορήσει και ακόμα πιστεύω πως θα μπορούσε να είναι καλύτερο στις λεπτομέρειες!».
[
από τη συνέντευξη του mike paradinas στον τάσο μαγιόπουλο στο avopοlis]
ηγετική φυσιογνωμία. το αφεντικό της planet mu, κατά κόσμον μ-ziq, απόψε το βράδυ στο bios. με 10 ευρώ.

my girls

Πέμπτη, 22 Ιανουαρίου 2009

Τετάρτη, 21 Ιανουαρίου 2009

paul white


χθες το βράδυ ο paul white έκανε μιξ για τη μαρίτσα και λίγο πριν βγει το νέο ep του ανεβάζει στο myspace του αυτά τα καινούργια κομμάτια [μεταξύ τους και ένα remix στο relax]. μορ σουν...

låt den rätte komma in


γενικά τα γκόθικ και τα βαμπίρ δεν είναι κι η καλύτερή μου και ομολογώ ότι ξεκίνησα να βλέπω το let the right one in με μεγάλη επιφύλαξη. δεν ήξερα τίποτα πέρα από το ότι είναι μια ταινία με βαμπίρ [και καλύτερα, γιατί όσα λιγότερα έχεις ακούσει για μια ταινία τόσο το καλύτερο]. τελικά μόνο αυτό δεν ήταν. άλλη μια ταινία με βαμπίρ. αριστούργημα.
στοκχόλμη 1982, σε ένα προάστιο όπου τίποτα δεν συμβαίνει ζει ο oskar, ένας 12χρονος που ταλαιπωρούν τα μεγαλύτερα παιδιά του σχολείου, κι ο οποίος περνάει την ώρα του κοιτάζοντας έξω απ' το παράθυρο το χιονισμένο τοπίο και μαχαιρώνοντας δέντρα. κάποια βραδιά βλέπει να μετακομίζουν δίπλα του μια πιτσιρίκα κι ο πατέρας της, μυστηριώδεις και οι δυο και με περίεργες συνήθειες. αυτή κυκλοφορεί ξυπόλητη στο χιόνι και εμφανίζεται μόνο όταν πέσει ο ήλιος. ο πατέρας της σκοτώνει ανθρώπους και μαζεύει το αίμα τους...
η συνέχεια είναι η ιστορία μιας φιλίας ανάμεσα στα δυο παιδιά, ένας ρομαντικός αθώος έρωτας που σημαδεύει τον oskar και του αλλάζει τη ζωή. κι όχι μόνο επειδή ξεφορτώνεται τους νταήδες.
είναι καλύτερο απ' ότι ακούγεται. παρόλο που παραείναι βίαιο είναι μία από τις πιο τρυφερές ταινίες που έχω δει. το μουσικό θέμα είναι ανάλογο. και το σάουντρακ επίσης.
johan soderqvist-let the right one in

bullion


Ήταν αυτός που ανακάτεψε j dilla με τα κομμάτια του pet sounds σε ένα άλμπουμ που κυκλοφόρησε σε μπλογκ και σάιτ στο τέλος του 2007 με τίτλο 'Pet Sounds: In The Key of Dee'. Ενδιαφέρουσα απόπειρα, αμφιλεγόμενο το αποτέλεσμα [αν και η village voice το είχε στα άλμπουμ της χρονιάς]. Τέλος πάντων, ο Bullion είναι από τους αγαπημένους της μαρίτσας, από τα αστέρια της one handed και το πρόσφατο single του Get Familiar [που είναι το πρώτο του] είναι δυναμίτης. Δεν το καταλαβαίνεις απ' την αρχή, αλλά άκου το μερικές φορές και τα ξαναλέμε...
'Get Familiar' is one of those tunes with a magical riff: this is instant gratification, and done in some style. If Bullion stands apart from his peers in the so-called 'beat-tape' world of Flying Lotus, Hudson Mohawke et al, it's down to his ear for a memorable melody and arrangement. It might be filthy instrumental hip-hop, but, as my dad would say, you can still whistle it. What's more, b-side 'Rude Effort'is probably even more accomplished. While less immediate in its charms, it's a darkly epic, insidious one that sticks hard in the internal jukebox.
μπούλιον + εδώ

Τρίτη, 20 Ιανουαρίου 2009

κουίν γουόκερ


αντιγράφω από εδώ: "quinn walker is homeless. he's got a razor, his first ever laptop and 20-or-so articles of clothing, including hats and shoes. that's it. "i gave up a lot of possessions," the 28-year-old smirks, "i knew i wasn't gonna have anywhere to put them for a while." he's been hopping couches since early this summer, wearing the same jeans for two weeks and stashing his guitars and whatever other gear at the williamsburg practice space he shares with synth-psych weirdos / buddies, chairlift. so yeah, no apartment, no table and chairs, but he's got a practice space".
o quinn walker κυκλοφορεί τους δίσκους του στην εταιρία των cocorosie [την voodoo eros] και δεν θέλει να τον χαρακτηρίζεις φολκ, δεν παίζει φολκ λέει. οι δύο δίσκοι που κυκλοφορούν μαζί, σε μία συσκευασία, είναι τόσο διαφορετικοί μεταξύ τους που ακούγονται σαν να τους έχει φτιάξει άλλος καλλιτέχνης. και είναι ...κυρίως φολκ. ειδικά το laughter's an asshole ακούγεται σαν τις πρώτες μέρες του devendra. διαβάζοντας το απόφθεγμά του στο myspace του ''there's a bullet hole in my bedroom window" θυμήθηκα ότι κάτι τέτοια έλεγε κι ο devendra τότε που ξεκίναγε, ότι έμενε σ' ένα διαμέρισμα στη νέα υόρκη που στον τοίχο είχε το σημάδι από μια σφαίρα. υποτίθεται ότι είχε βρει το ημερολόγιο ενός πιτσιρικά που αυτοκτόνησε στο δωμάτιο και το διάβαζε, φαίνεται ότι όλοι αυτής της παρέας έχουν κι από μια παρόμοια εμπειρία, [ο όμοιος στον όμοιο κλπ...]. το lion land είναι τόσο animal collective της ''πρώτης περιόδου'' που περισσότερο δεν γίνεται [ένας απίθανος δίσκος, αν σου αρέσουν οι animal κι ο panda bear θα ξετρελαθείς], το laughter's an asshole δεν κατάφερα να το ακούσω ολόκληρο ακόμα...
στη φωτο είναι με τη γιαγιά του. επίσης, παίζει όλα όσα ακούγονται μόνος του και δεν χρειαζόταν καν να πω ότι είναι απ' το μπρούκλιν...
εδώ είναι και οι δύο δίσκοι. [έχει και συνέχεια]

Δευτέρα, 19 Ιανουαρίου 2009

πίξις και ξερός


εταιρία "φακ δε εντ θρι ντοτς'' [fuck the...] είναι μια 100% κερδοσκοπική εταιρία που αναλαμβάνει να μελοποιήσει αναθέματα και κατάρες και να κάνει τραγούδι το βρισίδι που θέλεις να ρίξεις σε ένα φίλο, το άντε γαμήσου σε κάποιον που τον έχεις άχτι, ή απλά την απέχθεια που θέλεις να εκφράσεις για τον καλλιτέχνη που σου τη σπάει. το κάθε κομμάτι κοστίζει 10 ευρώ [πληρωμές με paypal μόνο] και υπάρχει τόση ζήτηση, που οι σημερινές παραγγελίες δεν πρόκειται να πραγματοποιηθούν τουλάχιστον μέχρι την άνοιξη του 2010 [μέχρι να σου γράψουν το κομμάτι ξεχνάς γιατί είχες τα νεύρα].
εδώ είναι το τραγούδι που έγραψαν για τον πρώτο cboxer που τόλμησε να δοκιμάσει [δεν χρειάζεται να πω για ποιον...]. λινκ δεν δίνω, γιατί δεν διαφημίζουμε σάιτ που κερδοσκοπούν [χωρίς μίζα].
φακ δε πίξις

Κυριακή, 18 Ιανουαρίου 2009

happy


αυτός είναι ο jim jupp, το μισό των belbury poly [το άλλο μισό είναι ο eric zann] και συνιδρυτής της ghost box που δεν κατάφερε απλά να φτιάξει ένα άλμπουμ ακόμα καλύτερο από το the owl's map, αλλά την πιο προσιτή και ''εμπορική'' κυκλοφορία της εταιρίας μέχρι τώρα. ''εμπορική'' με τα μέτρα και τα σταθμά της ghost box, σιγά να μην γίνει και πλατινένιο. το from an ancient star είναι απ' τους δίσκους που μπορούν να σε κάνουν για λίγο ευτυχισμένο. αυτό φτάνει. ρυθμικό, ψυχεδελικό, με κομμάτια που θυμίζουν ηλεκτρονικές διασκευές σε μεσαιωνικές μπαλάντες, ή με τα κομμάτια που θα επέλεγαν οι air της εποχής του moon safari αν έπαιζαν μουσική στο πάρτι του βασιλιά αρθούρου.
περιέχει κομμάτια σαν το a year and a day και το απίθανο remember tomorrow που σε μεταφέρουν σε μια άλλη διάσταση. όχι απλά σε άλλη εποχή, αλλά σε άλλον πλανήτη. σε άλλο σύμπαν.
το from an ancient star είναι σαν χάπι χαράς.

fulgeance @ gaz a l'eau loft space


μια ιδέα από την καταπληκτική αποψινή εμφάνιση του fulgeance. το να σε ξαφνιάζει κάποιος ευχάριστα και να αναρωτιέσαι τι στο καλό είναι αυτό που παίζει, δεν είναι και τόσο συνηθισμένο [πλέον]. ο πιο πετυχημένος χαρακτηρισμός που άκουσα ήταν ''σαν πιο χαρούμενος dabrye''...
mamie the

Σάββατο, 17 Ιανουαρίου 2009

φανκ σινάτρα


τον λένε phunk sinatra
, ετοιμάζεται να υπηρετήσει τη μαμά πατρίδα και στο myspace του συστήνεται ως εξής: "weeell...not much to say... all I know is wild cherry once said: "play that funky music, white boy", so i did. while lookin' for the perfect beat, i 'm trying to produce phat phunk tunes using breaks & beats of the old school. nahmean? nahmsayin? now, being a producer is cool, u should try it sometime in the near future if you haven't already, but being a dj is the definition of coolness. that's the reason I am a dj too. that's all...
ps.: may the phunk b with all y'all".
η νέα γενιά των ελλήνων φανκατίαρ φτιάχνει κομμάτια σαν κι αυτό [δείγμα από το
sound like that στο remix του basement, κι από το nu skool summer breaks ep] και ετοιμάζει εκπλήξεις.
ο punk sinatra εμφανίζεται στις 7 φεβρουαρίου στο φεστιβάλ psarokokalo, στο guru jazz upstairs.
εδώ είναι η σημερινή του επίσκεψη στον πιτσιρίκο.

live tonight


απόψε στη θεσσαλονίκη live: acte vide & metasound group project @ espacio 01 festival, kodra. στις 21:30.
απόψε στην αθήνα στο bios: aris [live], magnitophono [live], naono [live], echonomist [dj set] στη δεύτερη βραδιά της very important music με αφορμή την κυκλοφορία της συλλογής radio lunatica. χωρίς είσοδο. κατά τις 21:30...
απόψε στην καντίνα στην τεχνόπολη οι black athena με j melik [dj sets] και fulgeance [live]. με 8 ευρώ. στις 22:00.

live your life


είχε ξαναγράψει πιο παλιά για το θέμα η ελευθεροτυπία, πάλι ο χρήστος ξανθάκης. τώρα που ξεκίνησε κανονικά η καμπάνια και γιγαντώνεται, η είδηση έχει ακόμα πιο μεγάλο ενδιαφέρον:
"Πάνω στην ώρα που ακούω τους πολιτικούς αναλυτές της TV να ανακοινώνουν ότι «ο Καραμανλής απομάκρυνε από την κυβέρνηση όσους υπουργούς ενεπλάκησαν στο σκάνδαλο Βατοπεδίου», έρχονται τα εντυπωσιακά νέα απ' τη Βρετανία!
Απ' την καμπάνια «Atheist Bus», που ξεκίνησε ως παρ' ολίγον ανέκδοτο τον περασμένο Ιούνιο κι έφθασε, προ τετραημέρου, να εξαπλωθεί σε 800 λεωφορεία στο Λονδίνο, στο Εδιμβούργο, στη Γλασκόβη, στο Μπρίστολ, στο Μάντσεστερ, στο Κάρντιφ. Με κολλημένο στα πλαϊνά τους το σλόγκαν «Μάλλον δεν υπάρχει Θεός. Σταματήστε να ανησυχείτε λοιπόν και ζήστε τη ζωή σας»! Κι αν αναρωτιέστε πότε θα δούμε κάτι ανάλογο στα μέρη μας, σας πληροφορώ ότι στις ΗΠΑ και στην Ισπανία ήδη τρέχει ανάλογη εκστρατεία, ενώ ετοιμάζεται και η Ιταλία να μπει στο χορό εντός των προσεχών εβδομάδων. Ολα αυτά, μάλιστα, με προσφορές του απλού κόσμου, όχι κυβερνήσεων ή οργανώσεων. Εχω άδικο μετά να αναρωτιέμαι αν θα συνδράμει ο Εφραίμ, έτσι και αναπτυχθεί αντίστοιχη πρωτοβουλία στα μέρη μας; Στο κάτω κάτω της γραφής αυτό το «ζήστε τη ζωή σας» δεν μοιάζει και πολύ αταίριαστο με τις δραστηριότητές του...
*Οπως γράψαμε και πάλι, την ιδέα για την αθεϊστική εκστρατεία έριξε πέρυσι τον Ιούνιο η σατιρική συγγραφέας Αριάν Σερίν, μπλογκάροντας στην εφημερίδα «Guardian». Είχε αντικρίσει στους δρόμους του Λονδίνου ένα λεωφορείο με θρησκευτικές φράσεις στο πλάι του, ανέβασε στροφές, σκέφθηκε μια αντι-καμπάνια, κατέθεσε την αποψή της, αναπτύχθηκε δίκτυο ολόκληρο από μπλόγκερ και συνοδοιπόρους, τέθηκε ως στόχος το ποσό των 5.500 λιρών (30 λεωφορειακές διαδρομές επί ένα μήνα), ανέλαβε να συντονίσει το έργο η φημισμένη ανθρωπιστική οργάνωση British Humanist Association.
*Το αποτέλεσμα; Συγκεντρώθηκαν 135.000 λίρες (υπέρβαση του στόχου κατά 2.400 %!) και κατοχυρώθηκαν 800 λεωφορειακές διαδρομές ανά τη Βρετανία. Συν 1.200 βαγόνια του υπόγειου σιδηρόδρομου που θα τρέχουν στο Λονδίνο από αύριο, φέροντας φράσεις διασήμων (Αλμπερτ Αϊνστάιν, Κάθριν Χέπμπορν, Ντάγκλας Ανταμς, Εμιλι Ντίκινσον) υπέρ αθεΐας και αγνωστικισμού. Και το κερασάκι στην τούρτα: Δυο γιγαντοοθόνες στην Οξφορντ στριτ, απέναντι απ' τον σταθμό Μποντ στριτ, με το μήνυμα «Μάλλον δεν υπάρχει Θεός κ.λπ. κ.λπ.» να παίζει σε 24ωρη βάση!
*Οσο για την εξαγωγή αμφιβολιών, η «Ενωση Αθέων» της Ισπανίας οργάνωσε καμπάνια (τρέχει από την περασμένη Τρίτη) στα λεωφορεία της Βαρκελώνης μεταφράζοντας κατά λέξη το σύνθημα των Βρετανών, ενώ ετοιμάζονται και οι ιταλοί άθεοι.
*Στις δε ΗΠΑ, η American Humanist Association χρηματοδοτεί εδώ και ένα μήνα καμπάνια στην Ουάσιγκτον με κεντρικό σλόγκαν «Γιατί να πιστεύετε σε Θεό; Ας είμαστε καλοί για χάρη της καλοσύνης και μόνο». Αντιδράσεις υπήρξαν φυσικά σε κάθε περίπτωση, αλλά σε καμία περίπτωση δεν επιχειρήθηκε λογοκρισία. Μόνο στην Αυστραλία φιμώθηκαν οι άθεοι, καθώς η μεγαλύτερη εταιρεία διαχείρισης διαφημίσεων σε λεωφορεία αρνήθηκε να φιλοξενήσει την καμπάνια τους, ακόμη και στην πιο αθώα («Κοιμηθείτε το πρωί της Κυριακής») εκδοχή της..."
[από εδώ]

μπλάντι μπόμπι


ο bobby bland σήμερα είναι 79 χρονών, ίδια σειρά με τη γιαγιά μου. είναι και σχεδόν διπλάσιος σε όγκο, αλλά αυτά είναι ψιλά γράμματα. φωνάρα. ο τελευταίος του δίσκος κυκλοφόρησε το 1993 από μια δισκογραφική που λεγόταν malaco records [που προφέρεται μαλάκω ρέκορντς, για όποιον το προσπέρασε]. αυτό το κομμάτι είναι απ' το 1969, όταν ήταν στην duke. δεν τρελαίνομαι για μπλουζ, αλλά αυτό έτσι όπως ξεκινάει με τρελαίνει.
bland bobby-that did it

Παρασκευή, 16 Ιανουαρίου 2009

_[.]_


χρήσιμες-άχρηστες-πληροφορίες, ή που-μπορεί-να-πέσει-κανείς-ψάχνοντας-τυχαία...
το 1952 ο γιώργος ο μουζάκης έγραψε για την επιθεώρηση πικραγγουριά ένα κομμάτι το οποίο "το ενεπνεύσθη στην τουαλέτα του". η επιθεώρηση γράφτηκε -λέει- για να σατυρίσει τις υποτιθέμενες φαρμακευτικές ιδιότητες της πικραγγουριάς που τάραξαν την εποχή εκείνη [την κάθε εποχή την ταράζει αυτό που της αξίζει]. το κομμάτι αυτό ήταν το αναπνοή μου που τραγούδησε ο τώνης μαρούδας.
[για τα φύλλα ελιάς ούτε μία επιθεώρηση, ούτε ένα κομμάτι. άσε που δεν υπάρχει κανένας συνθέτης πια που να πάει στην τουαλέτα και να γράφει τέτοια τραγούδια].
αναπνοή μου

fingers crossed @ laternative

Παρασκευή 16 Ιανουαρίου στις 22:00
Ακόμα μια νέα ελληνική μπάντα θα παίξει ζωντανά από το στούντιο του Σκάι 100,3 στο πλαίσιο των Laternative Live Joints. Οι Fingers Crossed είναι οι Δημήτρης Γερονικόλας (φωνή), Γιάννος Παραμυθιώτης (ηλ. κιθάρα), Μηνάς Λιάκος (ηλ. κιθάρα), Βύρων Θεοδωρόπουλος (μπάσο) και Σεραφείμ Γιαννακόπουλος (ντραμς). Δημιουργήθηκαν το 2002 και εδράζονται στην Αθήνα. Η μουσική τους θα μπορούσε να περιγραφεί ως υψηλής ενέργειας μελωδικό indie, post-punk rock ‘n roll με μια διακριτική επιρροή από την ηλεκτρονική και την dj κουλτούρα. Το 2004 κυκλοφόρησαν ένα split ep με τον τίτλο “Enough for today”, με τους φίλους τους Intwo Scars , το οποίο έλαβε διανομή από την Ride ‘n Crush records και το οποίο πια έχει εξαντληθεί έχοντας πουλήσει 1000 αντίτυπα. Το 2006 συνέβαλαν με δύο από τα τραγούδια τους, “Electrocult” και “Maybe”, στο soundtrack της ταινίας “EDUART”, της Αγγελικής Αντωνίου. Το “EDUART” κέρδισε 9 βραβεία στο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου της Θεσσαλονίκης, μεταξύ των οποίων και αυτό για την Καλύτερη Μουσική. Το soundtrack του “EDUART” κυκλοφόρησε από την EMI Greece και το video clip του “Electrocult” έλαβε αξιοσημείωτο airplay από το μουσικό κανάλι MAD επιτρέποντας στους Fingers crossed να είναι το πρώτο συγκρότημα που πετυχαίνει κάτι τέτοιο χωρίς δισκογραφική συμφωνία.
Έχοντας ταξιδέψει ανά την Ελλάδα και εμφανιστεί στους περισσότερους συναυλιακούς χώρους, μοιραζόμενοι τη σκηνή με αξιοσημείωτους Έλληνες και ξένους καλλιτέχνες οι Fingers Crossed κυκλοφορούν το πρώτο τους πλήρους διάρκειας album “Hopscotch” στα τέλη του Οκτωβρίου 2008, το οποίο και είναι διαθέσιμο για δωρεάν download απευθείας από την ιστοσελίδα τους www.fingerscrossed.gr περιλαμβάνοντας μουσική, artwork, στίχους και μία ιστορία γραμμένη από το ίδιο το συγκρότημα και η οποία περιγράφει τη διαδικασία δημιουργίας του album.
Καλού κακού, σταυρώστε τα δάκτυλα σας και συντονιστείτε απόψε το βράδυ στον Σκάι 100,3.

Πέμπτη, 15 Ιανουαρίου 2009

nothing

νιουβίλατζερ

μπορεί να θυμίζει τόσα πολλά πράγματα που να μην ξέρεις πού να το τοποθετήσεις [είναι γουόνα-μπι animal collective; είναι λίγο πρινς και λίγο electro-dance που θυμίζει το δύστυχο το μίκα; είναι γκεϊτρόνικα από δυο αχώνευτους που έφτιαξαν ένα καλό single;] και μετά από μερικές ακροάσεις να καταντάει εκνευριστικό, δεν υπάρχει αμφιβολία πάντως ότι είναι ένα από τα single που ήδη έχουν δημιουργήσει θόρυβο [τουλάχιστον στα αμερικάνικα blog] και το όνομά τους θα παίξει αρκετά τους επόμενους μήνες. τους λένε newvillager [νιουβίλατζερ, μία λέξη] και ζουν στη νέα υόρκη. το κομμάτι έχει τίτλο rich doors. δεν μ' αρέσει στ' αλήθεια, αλλά σου κολλάει. skata.

Τετάρτη, 14 Ιανουαρίου 2009

βζτ βζτ γκάου


~είναι ένας πολύ καλός δίσκος. πάρα πολύ καλός. το radio του exile μπαίνει δίπλα στο merriweather σε ένα σερί από δισκάρες που έρχονται από τα χριστούγεννα και μετά απανωτά. όπως λέει και η νέα συλλογή του ras g: "περισσότερο blues παρά μαθηματικά", από παραγωγούς που ξανακάνουν το χιπ χοπ ενδιαφέρον. πραγματικά ενδιαφέρον. έχει πάει αλλού πια ο ήχος. τρία δείγματα από το άλμπουμ του που έρχεται την επόμενη εβδομάδα...
έλεγχος πληθυσμού, η μηχανή, κι ένα καλοκαιρινό [στα ελληνικά, για ευνόητους λόγους. όλα τα λινκ σβήνουν αστραπιαία]. περισσότερα μόλις κυκλοφορήσει.
~τα περιστέρια γύρισαν στο παράθυρο του μπάνιου για να γεννήσουν. επιθετικά. τη μέρα μαζεύουν ξύλα για να φτιάξουν τη φωλιά, τη νύχτα τους τα πετάω. απ' την παρασκευή γίνεται η ίδια δουλειά, έχω μαζέψει μια σακούλα ξύλα κι εκεί, επιμένουν. δεν τα φοβίζουν ούτε τα σιντί, ούτε οι πλαστικές ταινίες. σήμερα το πρωί πρόσεξα ότι οι απέναντι έχουν γεμίσει όλα τα υπόστεγα και τα πρεβάζια με καλαμάκια στερεωμένα σε πλαστελίνη. και τις γλάστρες το ίδιο...
~απ' το νέο άλμπουμ του jneiro jarel aka dr. who dat ένα κομμάτι που έχει κολλήσει στο player από χθες. ghetto dreaming. masterpiece. το άλμπουμ λέγεται beyond 2morrow [εδώ].

Τρίτη, 13 Ιανουαρίου 2009

fulgeance


το σάββατο το βράδυ οι black athena έχουν καλεσμένο στο γκάζι [στην τεχνόπολη, στην καντίνα] έναν από τους κορυφαίους γάλλους beatmakers της νέας γενιάς, τον fulgeance. απ' τις 10 μμ [το πρόγραμμα έχει black athena, j melik, fulgeance], με 8 ευρώ.
εδώ είναι δείγματα της δουλειά του:
1, 2, 3, 4, 5

against violence


την πέμπτη το βράδυ στις 9.00 στο bios.

the naked island


το ψάχνω εδώ και τέσσερα χρόνια σχεδόν, ένα σπάνιο 7ιντσο με τη μουσική του hikaru hayashi για το αριστούργημα του kaneto shindo [με απλησίαστες τιμές στο e-bay!]. το naked island είναι με διαφορά η πιο αγαπημένη μου γιαπωνέζικη ταινία...
κι αυτό είναι ένα πολύτιμο σάουντρακ

Δευτέρα, 12 Ιανουαρίου 2009

in power


το radio, το άλμπουμ του exile, κυκλοφορεί σε 8 μέρες, στις 20 του μήνα. το πρώτο single stay tuned [stay here] με τα φωνητικά της muhsinah και ένα εκπληκτικό flip side -το it's coming down στο remix του shafiq husayn, που του έχει αλλάξει τα φώτα- με σαμπλαρισμένη τη μελωδία απ' το across the universe, κυκλοφορεί ήδη. τα εξώφυλλα που δεν έχουν καμιά σχέση με την χιπ χοπ αισθητική -μοιάζουν σαν σκηνή απ' τον φρανσίσκο της ασίζης του ροσελίνι. με την πρώτη ματιά φαίνονται να μην έχουν σχέση ούτε με τα βρώμικα beats και είναι από τα πιο όμορφα που έχω δεν σε χιπ χοπ δίσκο [αν τα κοιτάξεις πιο προσεκτικά, δεν είναι καθόλου άσχετα].
anyway, αυτό είναι το κομμάτι απ' το βίντεο που κυκλοφόρησε [υπάρχει εδώ], άλλο ένα δείγμα απ' το άλμπουμ...
we're all in power

against violence


Σε ένδειξη συμπαράστασης στην Κωνσταντίνα Κούνεβα που δέχθηκε δολοφονική επίθεση στις 22/12 έξω απο το σπίτι της, διοργανώνουμε μια βραδιά στο Bios (Πειραιώς 84) με σκοπό την ενημέρωση του κόσμου, αλλά και τη συγκέντρωση χρημάτων για την ενίσχυση της ίδιας και της οικογενείας της. Η συγκεκριμένη βραδιά θα είναι η ερχόμενη Πέμπτη 15/1.
Θα προβληθούν οι ελάχιστα παιγμένες στην Ελλάδα ταινίες Two Lane Blacktop [Monte Helman, 1971], και Radio On [Chris Petit, 1979]. Δύο ταινίες δρόμου που συνδέονται άμεσα με την rock n' roll κουλτούρα.
Μετά τις προβολές θα ακολουθήσουν dj sets απο bloggers και djs.
H είσοδος θα είναι δωρεάν. λεπτομέρειες την τρίτη.
serenade