Κυριακή, 27 Δεκεμβρίου 2009

σο ταφ



~είχα χρόνια να πάω στις θερμές πηγές των θερμοπυλών. την τελευταία φορά στη ''γούρνα'' υπήρχαν μόνο καναδυό αυτοκίνητα και έλειπε η ταμπέλα hot gates, ήταν απλά μια πηγή στους πρόποδες του βουνού, με κτισμένες τις δυο πλευρές για να συγκεντρώνεται το νερό, το οποίο στη συνέχεια κυλάει με ορμή για να γίνει παρακάτω ζεστός καταρράκτης. σήμερα το απόγευμα γινόταν λαϊκό προσκύνημα. στον καταρράκτη δεν μπορούσες να παρκάρεις και στη γούρνα υπήρχαν ολόκληρες οικογένειες με πιτσιρίκια που έκαναν βουτιές, μια παρέα γιαπωνέζων, ρώσοι, μια ομάδα ιταλών, ένα σωρό νεαρόκοσμος που περίμενε στην ουρά για να κάνει ζεστό μπάνιο. πήραμε σειρά την ώρα που είχε νυχτώσει για τα καλά και ο κόσμος άρχισε να αραιώνει.
~το so tough είναι με διαφορά ο πιο αγαπημένος μου δίσκος των st. etienne. ακόμα και τα σαμπλαρισμένα φωνητικά από παλιές ταινίες [ή οι παλαιομοδίτικες μελωδίες] είναι τόσο καθαρόαιμα αγγλικά και ρετρό που νομίζεις ότι γράφτηκαν κάπου απροσδιόριστα στο παρελθόν. μετά από όλη αυτή την καθαρόαιμη βρετανίλα που αναβιώνουν οι ghost-boxers και οι ''συγγενείς'' καλλιτέχνες που στηρίζονται στην παρελθοντολατρεία, το so tough ακούγεται τόσο σημερινό που θα μπορούσε να είχε μόλις κυκλοφορήσει.
η deluxe έκδοση με τα δύο cd και ακυκλοφόρητο υλικό από τις ηχογραφήσεις που δεν είχε χωρέσει στο άλμπουμ, συν singles της ίδιας περιόδου, κάνουν το πακέτο τόσο ακαταμάχητο που ήταν αδύνατο να μην το [ξανα]αγοράσω. ολόκληρη η ντελούξ κυκλοφορία στο σιμπόξ.