Τετάρτη, 23 Δεκεμβρίου 2009

μπλάντι γουντς


δεν είναι η πρώτη φορά που ασχολούμαι με τις shaggs, θυμάμαι είχα διαβάσει για αυτές σε μια συνέντευξη των broadcast σε ένα γερμανικό περιοδικό μέσα στο λεωφορείο που με πήγαινε από τη μια άθλια πόλη στην άλλη στη γερμανική επαρχία. ντάλα καλοκαίρι, με μπουφάν και πουλόβερ, χάλια μαύρα, ούτε μία εικόνα δεν έχω κρατήσει στη μνήμη μου -μόνο κάτι μικρά εστιατόρια στις όχθες του ρήνου κι έναν γάμο σε μια εκκλησία με ταβάνι ''αναποδογυρισμένη βάρκα''. δεν θυμάμαι τη χρονιά, αλλά οι broadcast μόλις είχαν βγάλει τον πρώτο δίσκο στην warp και εκείνη την εποχή τους βαριόμουν φρικτά. ο δεύτερος ήταν κάτι σαν αποκάλυψη για μένα. τέλος πάντων, το ''είχα διαβάσει'' δεν ισχύει γιατί oι γερμανικές λέξεις που ξέρω είναι καμιά δεκαπενταριά μετρημένες, κι αυτές βρισιές, απλά είχα πάρει κάτι μουσικά περιοδικά, τα ξεφύλιζα και σημείωνα ονόματα. εκεί είχα δει πρώτη φορά το όνομα των shaggs.
οι shaggs οι καημένες ήταν σαν την bloody wounds, έπαιζαν ό,τι να' ναι, τραγούδαγαν ό,τι να 'ναι, έμοιαζαν με καθυστερημένες και έβγαλαν ένα άλμπουμ που έπρεπε να περάσουν πολλά χρόνια για να εκτιμηθεί, όταν αυτό το out of tune έγινε άποψη. o πατέρας τους μάλιστα που ήταν υπευθυνος για την όλη κατάσταση δεν πρόλαβε να χαρεί τα σχόλια που μάζευαν μετά τα 70s από άλλους μουσικούς που τις ανακάλυπταν, [σπουδαίους μουσικούς], πέθανε από ανακοπή το 75 όταν ηχογραφούσαν το δεύτερο άλμπουμ τους [το οποίο δεν βγήκε ποτέ].
εδώ είναι το στόρι τους. το 2001 είχε βγει και μια συλλογή-tribute με διασκευές στα κομμάτια τους με τίτλο better than the beatles, που σημαίνει ότι δεν αποκλείεται σε καμιά 30αριά χρόνια να εμφανιστεί ένα ανάλογο tribute στην bloody wounds με τίτλο better than bob dylan. ελπίζω να είμαι ζωντανός να το δω...
το δεύτερο τεύχος του vice κυκλοφόρησε απόψε με τη συνέντευξη της bloody wounds -μεταξύ άλλων.
shaggs