Τετάρτη, 25 Νοεμβρίου 2009

πυρκαγιά


έχω συνηθίσει πια, τη ζεστή σου αγκαλιά / τώρα μοναχός θα 'μαι σαν τυφλός / τα φιλιά σου είναι φωτιά, το κορμί σου πυρκαγιά / και στα μάτια σαν με κοιτάς / ανάβει ο σεβντάς, στα αστέρια με πας / αν μου φύγεις απ' τον πόνο θα πεθάνωωωωωω...
με
αυτό το τραγούδι του αγγελόπουλου πλάνταξε απόψε η diamanda, με τα μισά λόγια να τα καταπίνουν οι λυγμοί [έκλαιγε αλήθεια], αλλά και στα άλλα δύο ελληνικά που δεν έκλαιγε τα κατάπινε τα λόγια [έχανε κι έναν σίγμα στις καταλήξεις], που σημαίνει ότι κάποιος πρέπει να της τα γράψει σωστά με αγγλικούς χαρακτήρες και να της τονίσει τα s. θα μου πεις εσύ τα ελληνικά της diamanda πρόσεχες, δεν πρόσεχες τη συγκλονιστική ερμηνεία και τις κραυγές που σου χάραζαν τα σωθικά;
και να ήθελα να αφοσιωθώ δεν με άφηναν τα γέλια των μπροστινών [σίλια σε έβλεπα...].
η diamanda ήταν ανατριχιαστική, ειδικά όταν τραγούδησε το με αεροπλάνα και βαπόρια του σαββόπουλου αναστενάξαν ακόμα και τα γύψινα, μόνο οι μπροστινές μου δεν αντιλήφθηκαν τη σοβαρότητα της κατάστασης και συνέχισαν να γελάνε.
δεν είχα προσέξει ποτέ ότι το άνοιξε πέτρα είναι μοιρολόι [κόπηκα σαν το στάχυ και τώρα τρέμω σαν φτερό], το έχω συνδυάσει με γοργόνες και μάγκες και νόμιζα ότι το μαυροφορούσα ήταν χαϊδευτικό της νύχτας. απόψε η diamanda του έδωσε τη δραματική χροιά που του αρμόζει και σπάραξε κυριολεκτικά [ήταν το μόνο κομμάτι που οι μπροστινές μου δεν γέλαγαν, αλλά αν γέλαγαν και σ' αυτό θα ήταν ντιπ αναίσθητες].
αυτό που πρόσεξα φεύγοντας ήταν ο εντυπωσιακά μεγάλος αριθμός άσχημων γυναικών, δεν ξέρω αν ήταν τυχαίο ή αν κάνουν κάτι εσκεμμένα για να στραπατσάρουν το λουκ τους ειδικά για τα live της diamanda, αλλά τόσες πολλές άσχημες μαζεμένες δεν έχω ξανασυναντήσει...