Πέμπτη, 15 Οκτωβρίου 2009

πινγκαρόσα


μου τον έστειλε με mail πριν από μερικές μέρες ο πορτογάλος επιμένοντας να τον ακούσω γιατί είναι ένας ''μεξικάνος άγγελος κυρίου". ό,τι πιο κοντά μπορεί να βρεθεί δηλαδή σε μεξικάνικο, γιατί άγγελος κυρίου υπάρχει ένας και μοναδικός και είναι πολύ πιο μεγάλος καλλιτέχνης.
δεν ξέρω τι σημαίνει pingarosa, δεν είναι καθόλου κακός όμως, παρόλο που τον άκουσα με καχυποψία -διάβασα τη λέξη shoegaze σε ένα review και με είχε τρομάξει. κι όσο πλησιάζει προς το τέλος ο δίσκος του γίνεται μια χαρά. στο nuncamas συγκεντρώνει όλες τις κυκλοφορίες του σε ep από το 2000, βγαίνει και με το σώβρακο στο εξώφυλλο δίπλα σε μια πλαστική καρέκλα γύφτου και μάλλον έχει πρόβλημα με τη μέση γιατί δεν στέκεται ποτέ όρθιος στις φωτογραφίες.
οι στίχοι είναι στα μεξικάνικα και δεν καταλαβαίνεις χριστό, αλλά είναι κι αυτός ποιητής, τραγουδάει adulthood is nothing but the failure of childhood dreams και
σε αυτό το τραγούδι λέει [σε μετάφραση]:
my blood boils and never congeals / my wounds tend to thrive / i’m a victim of the most obscene pride / i’m still not willing to forgive / alone again / alone still.
δεν είναι κι η αποκάλυψη, αλλά έχει κάτι κινηματογραφικό που τη νύχτα τέζα στο κρεβάτι το εκτιμάς.