Σάββατο, 19 Σεπτεμβρίου 2009

moon


~αν σκοπεύεις να τη δεις, καλύτερα να μην ξέρεις τίποτα για αυτή. να μη διαβάσεις ούτε μία λέξη σε review που αποκαλύπτουν το στόρι του. το moon του γιου-bowie-duncan-jones είναι μία σπάνια ταινία, με έναν και μοναδικό πρωταγωνιστή, μοναχικό, σε μια βάση στη σελήνη, που έχει να αναμετρηθεί κυρίως με την πλήξη και τη ρουτίνα, τις φαντασιώσεις και τη λαχτάρα να ξαναδεί τη γυναίκα του και να γνωρίσει την κόρη του που δεν πρόλαβε να τη δει να γεννιέται.
η τρίχρονη υπηρεσία του σαμ μπελ για μια εταιρία που βγάζει ορυκτό καύσιμο και το στέλνει στη γη με πυραύλους κοντεύει να λήξει, όταν ξαφνικά, παθαίνει ένα ατύχημα. μοναδική του παρέα [και επαφή με τη γη] ένα ρομπότ που τον φροντίζει και τον προστατεύει, ο gerty...
ο σαμ ρόκγουελ μ' άρεσε απ' την εποχή του lawn dogs, αλλά μάλλον ο σαμ μπελ θα είναι ο ρόλος που θα τον ακολουθεί από δω και στο εξής σε ό,τι κι αν κάνει, με μια ματιά μου δύσκολα μπορείς να ξεφορτωθείς και έναν ήρωα τόσο τραγικό που συμπαθείς από την πρώτη στιγμή...
είναι περιπέτεια, είναι δράμα, έχει ένα σενάριο με μεγάλο ενδιαφέρον και αναφορές σε ταινίες που έχεις λατρέψει, πολύ καλή σκηνοθεσία κι ένα σκορ του clint mansell που σου φέρνει δάκρυα. είναι σίγουρα από τις ταινίες που μπορείς να αγαπήσεις και μάλλον η καλύτερη που έχω δει από την εποχή του "άσε το κακό να μπει".
~βγαίνοντας απ' το σινεμά πρόσεξα ότι το τηλέραμα δίνει τα εγκλήματα σε dvd...
we are going home