Σάββατο, 19 Σεπτεμβρίου 2009

τίκλι φέδερ


μπορεί να μην ακούς λέξη απ' όσα τραγουδάει, όλοι οι στίχοι πνίγονται πίσω απ' τα πρωτόγονα beat του φτηνού drum machine και τόνους κλειστοφοβικών ήχων που φτιάχνει από αυτοσχέδια όργανα, μπορεί επίσης να μην κάνει τίποτα πρωτότυπο, η home made παράξενη ψυχεδελική ποπ έχει γίνει κλισέ της αμερικάνικης επαρχίας, η tickley feather όμως κάτι έχει. δικό της και γοητευτικό.
λίγο πριν φτιάξει το δεύτερο άλμπουμ της μετακόμισε από το διαμέρισμα που ζούσε στη φιλαδέλφεια σε ένα απομονωμένο αγροτόσπιτο στη βιρτζίνια, σε ένα μέρος που το λένε shenandoah calley, αυτή και ο πεντάχρονος γιός της που γεννήθηκε χωρίς πατέρα. "η ηχογράφηση του δίσκου ήταν το τελευταίο καταφύγιο, κάποιου είδους συντροφιά για μένα", λέει, "έγινε κάτι σαν τελετουργία αυτό το πάρτι με τον εαυτό μου κάθε βράδυ, με το τεράστιο μπουκάλι μπίρα και τη δημιουργία του μικρού προσωπικού μου σάουντρακ".
τα review μιλάνε για πιο χαρούμενα τραγούδια απ' το πρώτο άλμπουμ της. το μόνο που δεν περιέχει το hors d' oeuvres όμως είναι χαρούμενη μουσική. εδώ.