Τετάρτη, 5 Αυγούστου 2009

more time


σε μία από τις πιο συναρπαστικές μουσικές στιγμές του rockers! ο frank dowding [aka kiddus i] ηχογραφεί στο στούντιο το graduation in zion, το καλύτερο ίσως κομμάτι απ' τον ομώνυμο δίσκο του graduation in zion 1978-1980, αυτό ακριβώς που τον άκουσε να τραγουδάει κι ο μπαφαλούκος στη τζαμάικα και του ζήτησε να το πει και στην ταινία. [rockers είναι -λέει- στη γλώσσα των ράστα ''η ρέγγε όπως παίζεται σήμερα, ο πιο πρόσφατος ήχος". όπου "σήμερα" και πρόσφατος" βάλε το 1976 γιατί τότε γυρίστηκε η ταινία].
δεν μπορώ ν' ακούσω τίποτα καινούργιο, το νέο άλμπουμ του richard youngs [like a neuron] που αναζητούσα σαν τρελός είναι μια μαλακία και μισή, αυτά που κατεβάζω απ' το bolachas τις τελευταίες μέρες απλά δεν αντέχονται, βρήκα καταχωνιασμένο στη βάση μιας στοίβας από cd το skylarking του horace andy που ήμουν σίγουρος ότι είχα χάσει και το ακούω όλη μέρα. χθες άκουγα το journeys by djs των coldcut που πολύ πιθανόν να είναι και το αγαπημένο μου mix ever, μαζί με ένα που είχε κάνει ο tim simenon για τα breezeblocks της μαρίτσας. και το mix του kode 9 για το προπέρσινο sonar.
αυτά που έχω χάσει σίγουρα [παρόλο που τα έχω αγοράσει τουλάχιστον τρεις φορές το καθένα] είναι τα βιβλία του adrian mole, ειδικά ένα που περιέχει και το ημερολόγιο της παιδικής ηλικίας της θάτσερ το έχω αγοράσει σίγουρα τέσσερις. anyway, υπολόγιζα σήμερα ότι έχω χάσει το 95% των βιβλίων που έχω αγοράσει και ένα 20% των cd -σπάνια άνθρωπος που δανείζεται βιβλία ή cd τα επιστρέφει. it's a fact. κάποτε μάλιστα φιλοξένησα κάποιον γνωστό μου, δανείστηκε καμιά 100ή βινίλια [άλμπουμ και 7ιντσα] φεύγοντας [για να γράψει κασέτες] και εξαφανίστηκε δια παντός. έχουν περάσει σχεδόν 20 χρόνια από τότε, οπότε μάλλον δεν έχει σκοπό να τα επιστρέψει. δεν γράφω περισσότερα, γιατί του αξίζει ένα ολόκληρο ποστ κάποια στιγμή [ήταν και γιατρός τρομάρα του].
αυτό που ήθελα να πω είναι ότι τέλειωσα όλα τα βιβλία που πήρα μαζί για να βγάλω τις διακοπές και αυτά που έχουν ξεμείνει αδιάβαστα εδώ και καιρό μάλλον δεν πρόκειται να τα διαβάσω ποτέ [κάποτε αγόραζα τα βιβλία όπως τα cd: μανιωδώς. αποτέλεσμα: στοίβες με άχρηστα cd και με ακόμα πιο άχρηστα βιβλία -θα μου πεις αν δεν ήταν άχρηστα δεν θα είχαν γλιτώσει, θα τα είχαν αρπάξει. σωστά].
το submarine του joe dunthorne προτείνεται ανεπιφύλακτα [10 ευρώ σε κεντρικά βιβλιοπωλεία στην αγγλική έκδοση και σχεδόν διπλάσια στην ελληνική, διαλέγεις και παίρνεις], το ίδιο και το sharp teeth του toby barlow, το ίδιο και το a wolf at the table του augusten burroughs [μου άρεσε πιο πολύ απ' το running with scissors]. οι πανάκριβες τιμές των ελληνικών βιβλίων είναι μια πονεμένη ιστορία, πολύ πονεμένη αν αγοράζεις συχνά απλά για να διαβάσεις και όχι για να φτιάξεις βιβλιοθήκη.
το choke π.χ. υπάρχει σε μια πάμφθηνη έκδοση [που δεν πιάνει μία δίπλα στην ελληνική, αλλά γλιτώνεις 10 ευρώ] το ίδιο και το catcher of the rye -σε μια απίθανη έκδοση, στη χειρότερη ποιότητα χαρτιού που μπορεί να υπάρξει, αλλά με αριστουργηματικό εξώφυλλο. και 7 ευρώ. το ξανα-αγόρασα και το διάβασα για 20ή φορά.
[s&m-bass is maternal]