Κυριακή, 30 Αυγούστου 2009

diary


~ένα [ακόμα] τριήμερο με απίθανα περιστατικά [απ’ αυτά κανείς δεν πιστεύει ότι σου έχουν συμβεί, και μάλιστα όλα μαζί].
παρασκευή ξημερώματα στο αεροδρόμιο για να συναντήσουμε πολύ γνωστό [σπουδαίο] ξένο συγγραφέα που κάνει μια στάση στην αθήνα. έφτανε στις 9.30 από κωνσταντινούπολη και είχαμε 45 λεπτά απ’ την ώρα που έβγαινε απ’ το αεροπλάνο για να του μιλήσουμε, να τον φωτογραφίσουμε και…να συνεχίσει το ταξίδι.
πρωινό ξύπνημα, πολύ πρωινό, αφού απ’ την υπερένταση ξυπνάω απ’ τις 5 και μέχρι τις 7 στριφογυρνάω στο κρεβάτι.
είμαστε στο αεροδρόμιο στις 9 ακριβώς, η πτήση όμως έχει μια ώρα καθυστέρηση.
μέχρι τις 11 περιμένουμε στην έξοδο α στις αφίξεις, έχουν βγει όλοι οι επιβάτες από νέα υόρκη, καναδά και κωνσταντινούπολη, έχει φιληθεί άπειρος κόσμος μπροστά στα μάτια μας, έχει γελάσει, έχει κλάψει, ο συγραφέας άφαντος.
στις 11 και 20 τον παίρνω τηλέφωνο. τον έπαιρνα και νωρίτερα αλλά το είχε κλειστό.
το σηκώνει. hello from athens.
oh my god from athens!? i’m really sorry, i’m afraid i’ve made a mistake, i thought the 29th was friday! my apologies κλπ κλπ, μετά έβαλε τα γέλια, τόσο αστείο του φάνηκε που μας έστειλε λάθος μέρα στο αεροδρόμιο!
το χειρότερο ήταν ότι είχε κανονίσει και ταξί [μέσω μιας φίλης του] που τον περίμενε για να τον πάει στο λιμάνι. απ’ τις 9.30 το πρωί. όταν το θυμήθηκε ήταν 4 το απόγευμα και ο ταξιτζής ήταν ακόμα εκεί, με έναν τεράστιο λογαριασμό και διάθεση να τον λιώσει στο ξύλο.
τη γλίτωσε γιατί το λογαριασμό δέχτηκε να τον πληρώσει η φίλη του.
παρασκευή απόγευμα σε κακόφημη συνοικία του κέντρου. γύρω μας μόνο πουτάνες και πρεζάκια [ακούω έναν πολύ καλοστεκούμενο γέρο να διαπραγματεύεται την τιμή για ένα «τσιμπουκάκι» -η «αγοραπωλησία» αποτυχημένη, τα 15 ευρώ του φαίνονται πολλά]. ανεβαίνουμε στον τελευταίο όροφο μιας πολυκατοικίας και μένουμε με το στόμα ανοιχτό με όσα αντικρίζουμε στο πολυτελές διαμέρισμα που θύμιζε σκηνή από ταινία του γουότερς. ή του λυντς. χλίδα και διαστροφή. ξεφυλλίζουμε πορνοφυλλάδια στο σαλόνι που έχουν θέματα με τίτλο comMOYNIcation και εικόνες με ποδολάγνους.
για να συνέλθουμε αμέσως μετά πάμε για καφέ στο τζίντζερ και συνειδητοποιώ ότι έχω δυο βδομάδες να βρω χρόνο για έναν καφέ. ή έστω να δω κόσμο. μετά σκέφτομαι ότι έχω και την επομένη πρωινό ξύπνημα και με πιάνει άγχος. πάω για ύπνο απ’ τις 12.
σάββατο πρωί. ξυπνάω στις 4 και είναι αδύνατο να ξανακοιμηθώ. βάζω να δω τα επεισόδια απ’ το cappuccino years με τον adrian mole [bless eleven for taking care of me] και στις 7 ετοιμάζομαι για το αεροδρόμιο. η πτήση έχει πάλι καθυστέρηση, αυτή τη φορά όμως εμφανίζεται χαμογελαστός, συστηνόμαστε, ξαναλέει σόρι και ξεκαρδίζεται.
παραμένει χαμογελαστός σε όλη τη διάρκεια της φωτογράφησης [ακόμα κι όταν βαριέται –εμφανώς] και της συνέντευξης. περνάμε μαζί σχεδόν ένα τρίωρο που ήταν απολαυστικό τρώγοντας greek salad και κρουασάν, μετά τον βάζουμε στο ταξί και χαιρετιόμαστε. από χθες το πρωί ανταλλάσσουμε sms υπογράφοντας με τα χαϊδευτικά μας [ουδέν κακόν αμιγές καλού κλπ].
~το απόγευμα είμαι με ελάχιστο ύπνο -8 ώρες σε δύο 24ωρα-, λιώμα, αλλά βλέπω όλα τα επεισόδια του cappuccino years. και μ’ αρέσουν. ακολουθεί παρέλαση τηλεφωνημάτων μέχρι τις 9.30. για δουλειά.
~η πρόοδος του jazra. μετά τη δημοσίευση ενός ποιήματός του στο world literature today [τεύχος ιουλίου 2009] γίνεται μάλλον ο πιο πολυμεταφρασμένος νέος έλληνας ποιητής του 2009. αυτό το φθινόπωρο τρία μεταφρασμένα ποιήματά του θα δημοσιευτούν στο ιντερνετικό words without borders, άλλα τρία στο modern poetry in translation [τεύχος φθινοπώρου με τίτλο freed speech], κι ένα ποίημα στο ετήσιο poetry international του 2010. όλα σε μετάφραση των peter constantine και sarah mccann. μεγαλεία.
~10 χρόνια έζησα σε χωριό, σε μονοκατοικία, και ποτέ δεν είχα πρόβλημα με τα μυρμήγκια, έπρεπε να έρθω στην αθήνα για να αποκτήσω. κάτι μικροσκοπικά κόκκινα που εμφανίστηκαν ξαφνικά παντού στην κουζίνα. βρίσκονται μαζεμένα μέσα στη σακούλα με το ψωμί, πάνω στον πάγκο, μέσα στο κουτί με τα μπισκότα, ουρανοκατέβατα, χωρίς ίχνη από πού ξεκινάει το κακό που σημαίνει ότι δεν μπορείς να το χτυπήσεις στη ρίζα. τις τελευταίες δυο μέρες συντελείται γενοκτονία. κι ακόμα βγαίνουν…
~το άλμπουμ των memory tapes που δίνει ο .flp μ’ άρεσε πάρα πολύ… εδώ είναι ένα δείγμα: plain material.
~ο nteibint επιστρέφει δυναμικά με remix για micachu που βγαίνει απ' την rough trade και ένα καταπληκτικό remix στο berlin των film. σύντομα σε singe στα δισκάδικα.