Τετάρτη, 12 Αυγούστου 2009

anchoress


υπάρχει μία φράση που είχα ακούσει πριν από πολλά χρόνια, πήγαινα στο δημοτικό, που με είχε σοκάρει. την είχε πει κάποια που θεωρούσαν τρελή στο χωριό και που όλα τα πιτσιρίκια έβριζαν ανελλιπώς όπου κι αν την πετύχαιναν [κι αυτή μας κυνήγαγε με σκουπόξυλα και με πέτρες]. με σόκαρε για καιρό, και η αλήθεια είναι ότι ακόμα και τώρα δεν μπορώ να την εκστομίσω. μπορεί τη λέξη μουνί να τη χρησιμοποιείς 40 φορές τη μέρα με κάθε τρόπο, από το να βρίσεις κάποιον ['μεγαλο μουνί ο τάδε', -αυτομάτως αποκτάει και το 'μεγάλο' άλλες διαστάσεις, 'μεγάλο μουνί' σημαίνει κάτι σαν 'μεγάλο κάθαρμα', ενώ ποτέ δεν λες κάποιο κάθαρμα 'βρόμικο μουνί' που θα ήταν πιο λογικό], μέχρι να αποκαλέσεις κάποιον χαϊδευτικά ['πού χάθηκες ρε μουνί;', εδώ εννοείς 'πού χάθηκες ρε μαλάκα;', όπου μαλάκας=φίλος].
κάποια φορά που της χτυπάγαμε την πόρτα και τα παράθυρα με πέτρες είχε αγανακτήσει κι είχε βγει στο δρόμο ουρλιάζοντας ''τι έχω κάνει η κακομοίρα και τα πληρώνω αυτά, το μουνί της παναγίας φίλησα;''. για μας τα μαλακισμένα ήταν ό,τι πιο hardcore είχαμε ακούσει στη ζωή μας, χειρότερο από το να μας είχε πετύχει μια πέτρα στο δόξα πατρί [btw, παραμονή 25ης μαρτίου με είχε πετύχει μια πέτρα της στο κεφάλι, έπεσα σέκος, με πήγαν στο νοσοκομείο για να τσεκάρουν αν έχω πάθει ζημιά και έχασα την παρέλαση. τελικά είχα πάθει μόνο ένα καρούμπαλο κι ένα σπυρί].
δεν είχα διανοηθεί μέχρι τότε ότι η παναγία είχε μουνί και ήταν μεγάλο το σοκ να στο πετάει μια τρελή έτσι, μέσα στη μέση του δρόμου. επίσης, όσο κι αν μεγαλώσεις, τις λέξεις 'παναγία' και 'μουνί' είναι αδύνατο να τις συνδυάσεις [όπως και άλλες που δεν θέλω να παραθέσω γιατί αρκετά παρεκτράπηκα, ήθελα να γράψω ένα ποστ για την anchoress και θυμήθηκα όλα αυτά που θέλω να ξεχάσω...].
η anchoress [άνκορες=αναχωρήτρια] ήταν μια 13χρονη πιτσιρίκα που γύρω στο 1320 είδε όραμα την παναγία και αποφάσισε να υποστεί εθελοντικά το μαρτύριο: να χτιστεί δηλαδή μέσα σε τέσσερις τοίχους [υπό την επίβλεψη του παπά της περιοχής], ζώντας από τις προσφορές των πιστών που έκαναν ουρά για να ζητήσουν τη συμβουλή της. κι επειδή όπου μπλέκεται η εκκλησία τα κάνει σκατά, ο υποκριτής παπάς της έκανε το μαρτύριο μεγαλύτερο με ένα σωρό απαγορεύσεις, άσε που γκάστρωσε την γκόμενά του και όταν το μωρό γεννήθηκε πρόωρο όλα τα πλήρωσαν η φτωχή christine [η αναχωρήτρια] και η μάνα της. κατηγόρησε τη μάνα της ότι την καθοδηγούσε ο σατανάς όταν βοηθούσε στη γέννα [και οι ανόητοι χωρικοί την σκότωσαν ως μάγισσα, πνίγοντάς τη στο πηγάδι], ενώ όταν η christine έσκαψε λάκκο και βγήκε απ' τη φυλακή την κυνήγησαν μέχρι να την χώσουν μέσα στη γη. και την ξαναέχωσαν.
η ιστορία είναι αληθινή, ο chris newby φτιάχνει μια ταινία [το 1993] με στόρι βασισμένο σε τρία γράμματα του 1300τόσο που θυμίζει πότε bresson και πότε bergman, με εκπληκτικά κάδρα και πολύ καλούς ηθοποιούς. η anchoress είναι η natalie morse. κυκλοφορεί σε dvd, κι αυτό από το bfi.
δύο skweee συλλογές [προφέρεται σκουίιι] που χρωστάω από χθες 1 + 2 κι ένα κομμάτι του είδους που μ' αρέσει πολύ. i am crane.