Πέμπτη, 30 Ιουλίου 2009

[ . ]


υπήρχε μια εποχή που όλα τα συγκροτήματα ήθελαν να γίνουν radiohead. σήμερα όλα θέλουν να γίνουν animal collective [το όλα σε εισαγωγικά, έχει μπει για έμφαση]. αυτό δεν είναι απαραίτητα κακό, απλά έρχεται μια στιγμή που λες αμάν και δεν θέλεις ούτε να τους βλέπεις ούτε να τους ακούς. όχι μόνο τα αντίγραφα, αλλά ούτε τα πρωτότυπα. εδώ μία παρένθεση. άκουγα προχθές το kid a μετά από πολύ καιρό και διαπίστωσα ότι όντως είχαν καταφέρει να ξεπεράσουν το ok computer [τώρα μπορώ να πω με βεβαιότητα ότι το kid a είναι ο πιο αγαπημένος μου δίσκος των radiohead] και θα πρέπει να είμαι από τους λίγους που το merriweather το βρίσκουν ακόμα καλύτερο 7 μήνες μετά. κλείνει η παρένθεση.
άκουγα πριν από λίγο την 20χρονη zola jesus που ξεκινάει σαν γκόθικ animal collective [το six feet from my baby θα μπορούσε να είναι κομμάτι του merriweather] και μετά ''του αλλάζει τα φώτα'' -ακούγεται πότε λες και έβαλες ένα ηλεκτροφόρο καλώδιο στον κώλο της yoko ono και πότε σαν την siouxsie του tinderbox, μετά ξαναθυμάται ότι η αναφορά της είναι οι ac και χτυπάνε τράιμπαλ κρουστα και ακούγονται άριες μέσα από distortion. αντικειμενικά είναι ένας πολύ καλός δίσκος, πολύ καλύτερος από των blind's man colour, που είναι copy των ac [no bad at all για 19χρονους].