Κυριακή, 19 Ιουλίου 2009

κυριακή


όλη μέρα σε κατάσταση ημινάρκωσης. όσο ωραία είναι η αθήνα με τους δρόμους άδειους τη νύχτα, τόσο φρικτή κι απαίσια είναι με 39 βαθμούς κι έρημη πόλη μεσημεριάτικα. δεν μπορώ να σκεφτώ κάτι χειρότερο, εκτός ίσως από τη μουσική που έπαιζε εκείνη η dj στην μπιενάλε προχθές το βράδυ μετά το live των bruised lee. σε συνδυασμό με την υγρασία και την ανυπόφορη ζέστη έφτιαχνε περιβάλλον κόλασης [βάλε και δυο μουστακαλήδες με μαύρα κολάν και αμάνικα μπλουζάκια να χορεύουν και έφτιαξες το προσωπικό μου βασανιστήριο].
βγαίνοντας να πάρω εφημερίδες [τα dvd της μαύρης ντάλιας και της αγκάθα κρίστι] δεν υπήρχε ψυχή, ούτε καν οι φιλιπινέζοι που μαζεύονται κάθε κυριακή στο ισόγειο απέναντι και μάλλον εκκλησιάζονται αθόρυβα [πιο αθόρυβα δεν γίνεται]. είναι η πρώτη φορά που στην καλλιδρομίου δεν κυκλοφορούσε ούτε πουλί πετούμενο, ούτε καν ένα σκυλί.
ο ταξιτζής που με έφερε σπίτι χθες το βράδυ με κοίταζε περίεργα και επίμονα, τόσο περίεργα και επίμονα που ετοιμαζόμουν να του πω να με κατεβάσει λίγο πριν την πλατεία καρύτση, όταν [σε άπταιστα ελληνικά] μου είπε "είμαι εγώ ο τόρι" -μπορεί να είχε 12 χρόνια να με δει, αλλά δεν είχα αλλάξει καθόλου [!]- με τόση μάλιστα χαρά, που δεν τόλμησα να του πω ότι δεν τον θυμάμαι.
a mind of its own