Τετάρτη, 3 Ιουνίου 2009

ντίλα και κίλα


~απόψε ο ghostface killah στο gagarin. το πρώτο live του ιούνη -που προβλέπεται εξουθενωτικός για όποιον έχει σκοπό να παρακολουθήσει έστω κι ένα μέρος απ' όσα συμβαίνουν [ποια κρίση; στις ''μέρες ευημερίας'' των 90s είχε μόνο το rockwave...].
~ο j. dilla κυκλοφορεί νέο δίσκο απ' τον τάφο με ηχογραφήσεις που έγιναν στο νοσοκομείο [είναι δισκάρα, αλλά αν υπολογίσουμε τα tribute και τα bootleg κοντεύει να ξεπεράσει τον jeff buckley σε μετά θάνατον κυκλοφορίες, κι ας έχουν περάσει μόνο τρία χρόνια από ''τότε'']. το just stay paid όμως είναι τόσο ολοκληρωμένο και απολαυστικό που δεν σου αφήνει κανένα περιθώριο για να μιλήσεις για αρπαχτή [κι ας είναι στην ουσία, κανείς δεν θα μάθει αν θα ήθελε ποτέ ο δημιουργός του να το δει στα δισκάδικα]. αποδεικνύει εν μέρει γιατί όλος ο χαμός μετά θάνατον: επειδή δεν πρόλαβε να εκτιμηθεί όσο ζούσε με τον τρόπο που του άξιζε [αλλά μήπως είναι ο μόνος;]. μπορεί να βρίσκεται στην κορυφή των influentials των 90s και να του αξίζει και η θέση, αλλά σίγουρα αν δεν είχε πεθάνει θα ήταν διαφορετικό το ''εκτόπισμά'' του.
~ακουγόταν σε μια τηλεοπτική διαφήμιση την ώρα που επέστρεψα στο σπίτι:
first the tide rushes in / plants a kiss on the shore / then rolls out to sea / and the sea is very still once more / so I rush to your side / like the oncoming tide / with one burning thought / will your arms open wide / at last we're face to face / and as we kiss through an embrace / i can tell, i can feel / you are love, your are real / really mine in the rain / in the dark, in the sun / like the tide at its ebb / i'm at peace in the web of your arms...
ebb tide