Πέμπτη, 14 Μαΐου 2009

οι αγάπες/επιστροφή


Ξέρεις κάτι;το κορίτσι λέει στο αγόρι καλέ μου,το αγόρι λέει στο κορίτσι καλή μου,ύστερα τονώνουν τα μπουζουάρ τζουζουνέ ένστικτα τους με δώρα και κάπου εκεί έρχεται το πάσχα.Η λαμπάδα δημιουργεί ένα ίσκιο θείου βασίλη ή μηνά πάνω στα στασίδια και το κορίτσι περνάει το λαμέ χέρι κάτω απ΄την μασχάλη ή αμασχάλη του αγοριού.Εκείνο χωρίς να χάσει χρόνο σε χρήμα αλλά σε δευτερόλεπτα φυσάει τα 3cm τσουλούφια του προς τα πάνω και προχωρά καμαρωτός.Η γιορτή του πάσχα μου φέρνει στο μυαλό πάντα μια εικόνα:οτι χαϊδεύω την μέση της ενώ τα κεριά λιώνουν πάνω μας και μας κάνουν όμοια.Απλά όμοια,ναι όμοια.Έστω ότι όσα διάβασες στις δυο προτάσεις που προηγήθηκαν,αποτελούν μία σκέψη του αγοριού 10 μήνες μετά τον χωρισμό τους.Όσοι περνούν πάσχα μαζί,τον ιούνιο χωρίζουν και το επόμενο πάσχα παίρνουν την περσινή ανάσταση ως γεγονός.Ξυπνούν ελαφρά ιδρωμένοι κυριακή ψιλή ή ψηλέ γιορτή απόγευμα ακούγοντας κάτι που όταν κυλούν στην τουαλέτα τσούζει πιο πολύ ή περισσότερο τελοσπάντων από λοίμωξη hype.Του αγίου γεωργίου γιορτάζουν οι γιώργηδες και έστω οτι αναφέρεται και κείνη ως εορτάζουσα μιας και μέχρι την συγκεκριμένη στιγμή δεν σκέφτηκε τίποτα.Όταν έρχεται η ώρα να προχωρήσει σε κάτι τέτοιο,τα αυτόκινητα ξεκινούν την άνοδο και κείνη υποβόσκει μεταμορφωμένη σε κατάσταση.Λέξεις συννεφάκια καθώς δημιουργεί,γίνονται λευκά και σε άσπρο φόντο μοιάζουν αόρατα.Όταν λοιπόν οι μαυρίλα πέσει,τότε εμφανίζονται και..ΞΑΦΝΙΚΑ ζουζούνια και λοιπές μέλισσες έλκονται,λες και το μέλι αποτελούσε πάντα χόριο(ναι δεύτερο στρώμα μικίνι μου) ερωτευμένων και όχι προϊόν ή εργαλείο αυνανισμού.
[είναι δυο τρεις μπλόγκερ που με τρελαίνει ο τρόπος που γράφουν. αυτός εδώ είναι από τους αγαπημένους μου. κι αυτό από τα αγαπημένα μου. του το αφιερώνω].