Τετάρτη, 8 Απριλίου 2009

πάτρικ γουότσον


μετά από πολύ καιρό άκουσα επιτέλους έναν καναδέζικο ορχηστρικό [και αρκετά κλαψιάρικο] δίσκο ολόκληρο και μ' άρεσε. το καινούργιο άλμπουμ του συγκροτήματος του patrick watson με τίτλο wooden arms είναι χαλαρό και έχει και αντικειμενικά όμορφες συνθέσεις [αν υπάρχουν ''αντικειμενικά'' όμορφες], είναι απ' αυτά που έτσι και το βάλεις να παίζει δεν υπάρχει περίπτωση να μην το αφήσεις να τελειώσει -είχε πολύ καιρό να μου συμβεί με δίσκο του είδους. ποιου είδους; τον patrick τον συγκρίνουν με τον rufus wainwright αλλά μου είναι αδύνατο ν' ακούσω ολόκληρο δίσκο του rufus, όπως μου είναι πολύ δύσκολο να ξανακούσω ολόκληρο δίσκο του jeff buckley, όσο κι αν μου άρεσε κάποτε. στο man like you πάντως θυμίζει jeff buckley και στο machinery of heavens ακόμα πιο πολύ. υποθέτω ότι μ' αρέσει τόσο γι' αυτόν ακριβώς το λόγο, αλλά δεν ξέρω αν αυτό πρέπει να το θεωρήσω καλό ή κακό [μάλλον καλό]. το firewood που ανοίγει το δίσκο έχει τη δομή σεξουαλικής πράξης, υπέροχο, μόνο που κάποιος τελειώνει πρόωρα...