Τρίτη, 3 Μαρτίου 2009

throstle song


είχα πολύ καιρό να δω ανατολή. και ακόμα περισσότερο να ξενυχτήσω χαζολογώντας [δεν υπάρχει πιο μεγάλη απόλαυση, αρκεί να μη δουλεύεις το ξημέρωμα]. συζητώντας μέχρι τις 7 το πρωί για ταινίες, μουσική, τα προσωπικά μας αδιέξοδα και τις πουστιές που κάνουν οι τράπεζες για να σου πιουν το αίμα [συγχίζομαι και μόνο που το σκέφτομαι, όλες να τις κάνουν στάχτη. αμήν] μέσα στην απόλυτη ησυχία του πρωινού στο χωριό ακούσαμε αυτό έξω στην αυλή. βγήκαμε και είδαμε μια τσίχλα να τραγουδάει, την ώρα που έσκαγαν οι πρώτες αχτίδες. για 25 λεπτά, ανενόχλητη, ευτυχισμένη...[updated: KAI ελεύθερη].
από σήμερα πίσω στα καυλωμένα γουργουρίσματα των περιστεριών που όσο περνάει ο καιρός τα απεχθάνομαι περισσότερο.
[το αρχείο ανοίγει με quick time player]