Τετάρτη, 25 Μαρτίου 2009

μακ-γκρικ


~πρώτα έπεσε το μάτι μου σε μια διαφήμιση του 1979 για το bone fone με υπέρτιτλο ''stereo breakthrough'' και επεξήγηση ''a new concept in sound technology may revolutionize the way we listen to music'' [the bone fone surrounds your entire body with a sound almost impossible to imagine] -δείχνει μια ξανθιά με κολάρο-συσκευή σαν πλαστικό κασκώλ [περασμένη γύρω απ' το σβέρκο], με έκφραση μάλλον απόλαυσης: στραβό χαμόγελο, μάτια μισόκλειστα, το ένα χέρι έτοιμο να κάνει όπα, το άλλο κουλό. μετά διάβασα ένα πολύ ενδιαφέρον άρθρο με τίτλο bite me και υπότιτλο a brief history of dentistry and music, που ξεκίναγε κάπως έτσι: ''the auditory capacities of teeth may be demonstrated through a simple test. first, find a quiet room to sit in. if you are wearing an analog watch, remove it from your wrist. open your mouth wide and suspend the timepiece inside your mouth without actually touching your teeth. you will hear a quiet ticking. but close your teeth upon the watch, and you will hear a loud ticking. this is because you are hearing with your teeth''. αυτά που γράφει παρακάτω είναι ακόμα χειρότερα. πέρασα μιάμιση ώρα διαβάζοντας για τα ηχεία δοντιού και το στερεοφωνικό σύστημα στις μασέλες, το μέλλον δηλαδή στη στερεοφωνία...
~μακντόναλντς ιζ γκρικ εντ πράουντ οβ ιτ.
~μεσημέρι, στο σπίτι της αρλέτας με 8μιση κιθάρες και δεκάδες πλαστικά κουκλάκια σε βιτρίνα [απ' αυτά τα γυμνά μωρά που πουλάνε στα παλιατζίδια]. ''όταν ήμουνα μικρή δεν ήθελα κούκλες καθόλου, δεν μ’ αρέσανε, μόνο τις ξεμάλλιαζα και τις ξεκοίλιαζα. και τους έβγαζα τα μάτια με πιρούνι. τις ξεμάτιζα, ήμουνα πολύ περίεργη να δω τι έχουν από μέσα. τα έσπαγα τα παιχνίδια, κι έφτιαχνα μόνη μου τα δικά μου''. η συζήτηση με την αρλέτα είναι απολαυστική [αυτή διηγείται ιστορίες κι εγώ ακούω] έχει ένα σαρκαστικό χιούμορ που μου θυμίζει με κάποιον τρόπο τις ταινίες του wes anderson, όλες οι εικόνες που σχημάτιζα στο μυαλό μου ήταν σαν σκηνή απ' τον αρχάριο ή την οικογένεια τένενμπαουμ, [όλα τα περιστατικά που διηγείται έχουν μια δόση χιούμορ και ...συγκίνησης].
''θυμάμαι ένα περιστατικό, πριν από πολλά χρόνια, όταν είχε έρθει στην αθήνα μία έκθεση με έργα του picasso. κάποιος ηλίθιος πήρε απόφαση να φέρουν σχολεία απ’ την επαρχία να δουν την έκθεση. παιδιά που είχαν ακούσει τον picasso σαν όνομα, σαν σπουδαίο ζωγράφο, αλλά δεν είχαν ποτέ δει έργο του. κάποιο παιδί έριξε μελάνη πάνω σε ένα έργο γιατί το θεώρησε βλακεία και το βρήκα πολύ φυσιολογικό. δεν πηγαίνεις ένα παιδί να δει picasso όταν δεν ξέρει, όταν δεν έχει δει τίποτα άλλο από ταρζάν και κόμιξ, είναι σαν να του λες είσαι ηλίθιος. δεν είναι απλά ακατανόητα, τον τρελαίνουν αυτά που βλέπει. από τη στιγμή που δεν υπάρχει εισαγωγή από κανενός είδους τέχνης στην ελλάδα, πουθενά. είμαστε απαίδευτοι σε βαθμό εγκληματικό. με αυτό τον τρόπο υπάρχουν άνθρωποι που μπορούν να λένε ό,τι αρλούμπα θέλουνε και κανείς να μην αντιδρά.
ο νέος άνθρωπος σήμερα είναι πιο πληροφορημένος, μόνο ένα πράγμα δεν μπορείς να κάνεις πια, να τον κοροϊδέψεις τόσο εύκολα.
ήμουν τυχερή από αυτή την άποψη. ο πατέρας μου, παρόλο που ήταν χωριατόπαιδο, επειδή του είχαν λείψει αυτά τα πράγματα, μας είχε βοηθήσει πάρα πολύ να εξοικειωθούμε με την τέχνη. την πρώτη μου επίσκεψη στο μουσείο το αρχαιολογικό την έκανα όταν ήμουν πέντε χρονών. κανένας δεν μου είπε τι να δω, απλά περνώντας ανάμεσα από τα αγάλματα μία, δύο, τρεις, πέντε, δέκα, άρχισα να τα βλέπω και σιγά σιγά άρχισα να ξεχωρίζω κάποια πράγματα. την ομορφιά την πρόσεξα σιγά σιγά. θέλει χρόνο αυτό, ειδικά αν είσαι μικρό παιδί''.
η συνέχεια στην αυριανή lifo...
~ο ras g έχει νέο δίσκο, πασχαλιάτικο, με τίτλο brotha from anotha planet κι εδώ είναι ένα μιξ που έχει φτιάξει μαζί με τον flying lotus και τον samiyam. είναι το πρώτο podcast που δίνει ο f.l. στο brainfeeder...