Σάββατο, 14 Φεβρουαρίου 2009

valentine's


~o jeremy jay είναι αυτός ο γαλλοαμερικάνος που είχε κυκλοφορήσει ένα καταπληκτικό ep στο τέλος του 2007 και ένα απογοητευτικό άλμπουμ πέρσι που δεν ήταν κακό, αλλά ξεμπέρδευες μαζί του μετά την πρώτη ακρόαση. δια παντός. ο jeremy λοιπόν, επέστρεψε με νέο νοσταλγικό άλμπουμ που ευτυχώς είναι στο ίδιο κλίμα με το ep, εϊτίλα και κακό, λες και διακτινίστηκες το 84 και άνοιξες το ραδιόφωνο [δεύτερη τετραετία πασόκ, σχολείο, σκατοχρόνια, ούτε για μια στιγμή δεν θα ήθελα να τα ξαναζήσω, το παίρνω πίσω αυτό το 'νοσταλγικό']. απ' τη μια είναι εκνευριστική αυτή η εμμονή στα 80s, απ' την άλλη είναι τόσο πεντακάθαρα ποπ και κολλητικά τα κομμάτια του, που του τα συγχωρείς όλα. δεν είναι και να τρελαίνεσαι, αλλά είναι ασύγκριτα καλύτερος απ' τον πρώτο του. λέγεται slow dance [χειρότερο όνομα δεν θα μπορούσε να σκεφτεί].
~α, και αυτό είναι το single του... everlasting love...
~ένας jazz δίσκος πάντως που σε αφήνει μαλάκα από το πρώτο κομμάτι και προτείνεται, είναι η συνεργασία των heliocentrics με τον mulatu astatke. έχει τίτλο inspiration, information και είναι απίθανος. σαν ethiopiques, παρόλο που οι heliocentrics ισχυρίζονται: "We haven't tried to recreate an Ethiopiques LP, this is more a collision of both our musical worlds, complete with the diverse influences and experiences that the alliance encompasses, a true exchange of ideas and influence. Something new, grounded in something old." [είναι σε μεγάλο μέρος αλήθεια]. enjoy.