Κυριακή, 30 Νοεμβρίου 2008

pump up the bass


ένα 'μαύρο' κακοφτιαγμένο μιξ με όσα κομμάτια επρόκειτο να παίξουν στις 4 το πρωί...
ακούγεται μόνο δυνατά.

flaros

ζόμπι


ο ήχος στο άλμπουμ του μπορεί να ξένισε όσους περίμεναν ήχο hyperdub και να έχει φάει πολύ 'θάψιμο', αλλά ορίστε ένα σπουδαίο κομμάτι που τα βάζει όλα στη θέση τους. απ' το επερχόμενο ep του. είναι η εισαγωγή για το χθεσινοβραδινό πρόγραμμα που δεν ακούστηκε ποτέ. το μιξ που είχα ετοιμάσει, το βράδυ...
spaceman

oh snap


ένα εξαιρετικό νέο single που δεν πρόλαβε ν' ακουστεί χθες το βράδυ. charles bradley & menahan street band-the telephone song, απ' την dunham της daptone. το δελτίο τύπου είναι το ίδιο απολαυστικό:
"Is that the telephone ringing?... Hello?... Oh snap it's Charles Bradley! Oooh, and he's doing his LOVE THING. If Soul is your Goal, you better pick up, because Charles is on your main line, and he definitely can't hold. He's in a way on this record, and it's B-A-D! Phonin', and Moanin, and Groanin' his way back into your heart over one of the nastiest deep soul backing tracks ever cut to wax, courtesy of Dunham's own house sound, Menahan Street Band. The flipside, Tired Of Fighting, a bold instrumental version gives us another glimpse into the upcoming 'Make The Road By Walking' LP which will be rearing it's head next month [κυκλοφορεί ήδη] from Daptone's youngest and most ornery imprint, Dunham Records. Get it NOW!... He might not call back!".
στη φωτο ο charles bradley στην κηδεία του νονού. συγκινητική.

μινιατούρες


ένα μεγάλο ευχαριστώ στους cboxers που πρόλαβαν να παίξουν χθες το βράδυ στο πάρτι. κι ένα ακόμα πιο μεγάλο σε όσους δεν πρόλαβαν. next time, soon. το set του moikai που χάθηκε στο ξημέρωμα είναι ολόκληρο εδώ. killer. το tracklist ακολουθεί. enjoy.

ξημέρωμα


flying lotus essential mix 29.11.08

Σάββατο, 29 Νοεμβρίου 2008

sa-ga-na-ki


mary and the boy + felizol. με βροχή στον πιτσιρίκο. ολόκληρη η εκπομπή εδώ.

party day


απόψε. ξεκινάει κατά τις 10. c u there.

breakfast in church


τρεις και 27 το πρωί. πλατεία αμερικής, σε υπόγειο στη μοσχονησίων. γκόσπελ σε αφρικάνικη εκκλησία. some people always gonna give their hearts...[to god].

Παρασκευή, 28 Νοεμβρίου 2008

mary and the boy

some people always gonna break my heart...
το νέο δεύτερο άλμπουμ των mary and the boy σε συνεργασία με τον felizol -που έχει κάνει και την παραγωγή- είναι έτοιμο και θα υπάρχει στα δισκάδικα από τις 10 δεκεμβρίου. ένα εξαιρετικό δεύτερο άλμπουμ, πολύ διαφορετικό από το πρώτο τους, περισσότερο ποπ, με κομμάτια γνωστά από τα live και ρυθμό, σε κάποιες στιγμές αρκετό ρυθμό, όπως στο εντελώς 80s -σπουδαίο- are you still dancing can can? [ένα μελλοντικό hit].
περισσότερα για το δίσκο την επόμενη εβδομάδα.
αύριο στη μία το μεσημέρι οι mary and the boy και ο felizol θα είναι καλεσμένοι του πιτσιρίκου στο σκάι για να παρουσιάσουν για πρώτη φορά το timemachine. και για άλλα πολλά. 100,3, στα fm. και on line...

made of stone


Είναι Κυριακή μεσημέρι στο Κύτταρο. Στην σκηνή ετοιμάζονται για την πρόβα κι ο Κώστας Χατζής σχολιάζει την παρατεταμένη ξηρασία και τις υπέρογκες αμοιβές των καλλιτεχνών που το έχουν παρακάνει. «Δύσκολοι καιροί που προβλέπεται να γίνουν ακόμα πιο δύσκολοι». Όταν ξεκινάει η συνέντευξη ξεκαθαρίζει ότι δεν θέλει να συνεχίσει τη συγκεκριμένη συζήτηση, προτιμάει να μιλήσει για το πρόγραμμα που έχουν ετοιμάσει με την Τζούλι Μασίνο και το γιο του, τον Αλέξανδρο, με ελληνικά και ξένα κομμάτια, μια αναδρομή στην καριέρα του καθενός που ονομάζουν Αντιθέσεις. «Το τραγούδι δεν έχει σύνορα» μας λέει, «κρατάμε τη θετική ερμηνεία του όρου και προσπαθούμε να περάσουμε το μήνυμά μας».
Θέλετε να μιλήσουμε λίγο για το χώρο των καλλιτεχνών και τα πανάκριβα μαγαζιά;
Είναι μερικά πράγματα που δεν θέλω να τα σχολιάζω. Δεν βγάζω τον εαυτό μου απ’ έξω, αλλά δεν τον συμπάθησα ποτέ αυτόν τον χώρο, απλώς μπήκα γιατί μπορούσα να καταγγείλω μερικά πράγματα. Να αναφερθώ στα ανθρώπινα δικαιώματα.
Τα καταφέρατε να αλλάξετε κάτι;
Όχι ότι έχω κάνει κάποιον αγώνα, θα ήμουν αστείος άμα το έλεγα. Μια ζωή τραγουδάω αυτό το είδος μπαλάντας που ξέρω. Δεν πίστευα ποτέ ότι θα διορθώσω εγώ το σύστημα ή ότι θα κάνω κάτι. Και η ζωή μου όλη ήταν σύμφωνα με αυτά που πίστευα. Ήθελα να αναφέρομαι σε αυτά στα παιδιά μου και στη γυναίκα μου. Σε αυτούς έκανα τον καμπόσο και συνεχίζω να τον κάνω. Για αυτούς ήθελα να πετύχω και κατ’ επέκταση για τους συνανθρώπους μου –εάν αυτό ήταν κάτι υγιές. Πάλι όμως ξέφυγε η συζήτηση από το θέμα μας που είναι η παράσταση.
Στην παράσταση θα έρθουν και νέοι άνθρωποι που πιθανόν δεν σας ξέρουν. Κάτι πρέπει να μάθουν για σας.
Οπωσδήποτε τα νέα παιδιά δεν με ξέρουν. Υπηρέτησα την μπαλάντα –αυτό το είδος που τραγουδάω- προσπαθώντας να καταγγείλω την Πολιτεία με σεβασμό. Και το ερωτικό τραγούδι, όχι όμως μιλώντας για μοιχείες και δράματα. Γιατί ο έρωτας είναι η επέκταση της αγάπης και η αγάπη είναι το πιο σπουδαίο πράγμα για να μπορούμε να συνυπάρχουμε. Βοηθάει να έχουμε μια καλή επικοινωνία. Οποιοδήποτε φιλοσοφικό βιβλίο κι αν διαβάσεις των αρχαίων υμών προγόνων –το υμών με υ- γιατί οι δικοί σας πρόγονοι ήταν, εγώ είμαι γύφτος- μιλάει για την αγάπη. Η αγάπη δεν αυθαδιάζει, δεν ζητάει ανταπόδοση, το έχει γράψει ο Απόστολος Παύλος στην ΙΓ προς Κορινθίους επιστολή…Με αυτή την άποψη και αυτές τις ιδέες μπήκα στο χώρο και μου αρέσει να επιμένω.
Το πρόγραμμα έχει και ξένα κομμάτια φαντάζομαι. Το γνωρίζετε το ξένο τραγούδι;
Δεν έχω δυσκολία με το ξένο τραγούδι, γιατί έτσι ξεκίνησα πριν από πολλά χρόνια που πήγαινα στα αναψυκτήρια. Έφερναν καλλιτέχνες από το εξωτερικό, από Βραζιλία, Ινδία, Ισπανία κι ήμουν κάθε φορά ένας από αυτούς. Πότε Βραζιλιάνος, πότε Ισπανός, οπότε δεν μου είναι άγνωστο.
Ασχοληθήκατε κυρίως με την κιθάρα, είστε αυτοδίδακτος;
Ναι, αλλά όλοι οι δικοί μου ήταν οργανοπαίχτες. Ο πατέρας μου έπαιζε σαντούρι, ο παππούς μου ήταν ένας από τους καλύτερους κλαρινίστες που είχε η Ελλάδα. Λεγόταν Κώστας Καραγιάννης. Ζούσε στη Λειβαδιά –εκεί γεννήθηκα κι εγώ και μεγάλωσα- και είχα όλους τους συγγενείς μου να υπηρετούν το δημοτικό τραγούδι ως οργανίστες. Στη Ελλάδα αν δεν υπήρχαν οι γύφτοι δεν θα είχατε δημοτική μουσική. Οι Ρομ μπορεί να μην έχουν δική τους μουσική, αλλά έχουν δική τους έκφραση. Από το 1100 που ήρθαν στην Ευρώπη διασκορπίστηκαν σε διάφορα μέρη και όπου πήγαν υιοθέτησαν τη μουσική της κάθε χώρας και την έκαναν δική τους. Έφευγαν τα καραβάνια και πήγαιναν σε κάθε χώρα, Ρουμανία, Ουγγαρία, παντού και μπόλιαζαν όλη την Ευρώπη με τα ακούσματα που δανείζονταν και μετέφεραν. Πάρτε παράδειγμα σήμερα: στους 100 οργανοπαίχτες οι 90 είναι γύφτοι. Και τα πανηγύρια δεν τα κάνουν οι λευκοί, τα κάνουν οι Ρομ.
Είχαν την έφεση και βρήκαν ελεύθερο έδαφος να φτιάξουν μουσική…
Εννοείται. Ξέρουν να διαμορφώσουν και πάρα πολύ ωραία το σίδηρο. Κι ο Παλαμάς όταν αναφέρει για φυλή και για το σίδηρο λέει ότι είναι πολύ ελεύθερος λαός, ότι «δεν τους κάνεις ζάπι». Όλες αυτές τις εμπειρίες και όσα είχα μάθει σκέφτηκα να τα κάνω αυτό το είδος της μπαλάντας και να αναφερθώ σε όλες τις πτυχές της ζωής.
Έχετε συνεργαστεί με μεγάλους συνθέτες, Χατζιδάκι, Θεοδωράκη, Ξαρχάκο… Υπάρχουν σήμερα μεγάλοι συνθέτες από τη νέα γενιά;
Υπάρχουν. Και μεγάλοι συνθέτες και μεγάλοι τραγουδιστές αλλά το σύστημα έχει διαφθείρει το χώρο. Όλο το χώρο της τέχνης. Βλέπουμε μια τραγουδίστρια που έχει καταπληκτική φωνή, αλλά αντί να παρουσιάζει τα φωνητικά της προσόντα, παρουσιάζει τα σωματικά. Δεν φταίει αυτή, φταίει το σύστημα που την αναγκάζει.
Είναι η εποχή που βοηθάει κάποιον να γίνει «μεγάλος»;
Πάντοτε υπάρχει μια αιτία για όλα. Από την εποχή των μουσουργών, το μεσοπόλεμο, τη ρομαντική εποχή, πάντα κάτι γινόταν και προέκυπταν μεγάλοι μουσικοί. Σήμερα υπάρχουν πολύ καλοί μουσικοί, μου αρέσουν αρκετοί, αλλά δεν συμφωνώ με τον τρόπο που παρουσιάζουν τη μουσική τους. Κυρίως δεν συμφωνώ με το στίχο. Δεν μου αρέσει η νέα γλώσσα.
Στο βιογραφικό σας στο site αναφέρετε ότι έχετε περάσει μεγάλες πίκρες και απογοητεύσεις. Συντελούν οι κακουχίες στο να γίνεις καλύτερος άνθρωπος;
Δεν νομίζω. Πάρε 10 άτομα. Μπορεί και οι 10 να περάσουν δυσκολίες αλλά ένας να πετύχει. Οι υπόλοιποι 9 μπορεί να χαθούν από τις απογοητεύσεις. Δεν μπορείς να πεις ότι πέτυχα επειδή πέρασα κακουχίες. Πρέπει να το’ χει η κούτρα σου να κατεβάζεις ψείρες. Είναι η διαπαιδαγώγηση, το πόσο επιμένεις, να είναι υγιές το περιβάλλον σου, έχουν πάρα πολύ μεγάλη σημασία αυτά. Το δικό μου προσπέκτους της ζωής είναι η Γραφή. Όταν κάποιος υιοθετήσει τις αρχές της –δεν εννοώ το θρησκόληπτο άνθρωπο- κάνει ποιοτική ζωή, έχει καλές σχέσεις με τους άλλους και είναι χρήσιμος. Αυτό μου αρκεί. Δεν μου αρέσουν οι θρησκευτικές οργανώσεις, αυτές είναι που κάνουν κακό.
Τραγουδάτε τόσα χρόνια, είναι τα πράγματα καλύτερα σήμερα ή χειρότερα;
Δεν κρατήσαμε τίποτα. Έχει χαθεί η λεβεντιά, η μπέσα. Δεν βλέπετε τι γίνεται; Είμαι από μια εποχή που δικαιολογημένα τα βλέπω όλα διαβρωμένα. Έχει ανέβει το επίπεδο το βιοτικό, το πνευματικό, υπάρχει γνώση, αλλά δεν υπάρχει επίγνωση και εφαρμογή. Γίνεται πολύ ακαδημαϊκή όμως η κουβέντα και δεν το θέλω…
Έχετε μια πολύ μεγάλη δισκογραφία, θέλετε να μιλήσουμε λίγο όμως για το Πέτρα και Φως;
Πάντοτε έγραφα για να περάσω τα μηνύματά μου έμμεσα ή άμεσα. Κυρίως έμμεσα. Υπήρχε μια πάρα πολύ αυστηρή λογοκρισία τότε. Και αφού τους επέτρεψαν αυτούς τους στίχους, πήγα στα γύφτικα και μαγνητοφώνησα το αμόνι και το σφυρί και πέρασα τον ήχο τους μέσα στο στούντιο. Το μήνυμα ήταν ότι ο λαός δέχεται αυτά τα χτυπήματα και τα αντέχει, θα είναι πάντοτε ένα αμόνι. Ό,τι και να κάνει το σφυρί απλά διαμορφώνει το κάθε σύστημα πάνω σε αυτό το αμόνι. Δεν ήταν καν γραμμένα τότε, τέλος του 60, ήταν παλιότερα αυτά τα κομμάτια, τότε κατάλαβε όμως ο κόσμος τι εννοούσα. Αφού προέρχομαι από μια τέτοια οικογένεια, με τέτοια ακούσματα, τα πέρασα στη μουσική μου με τον τρόπο που με βόλευε. Μεγάλωσα σε ένα περιβάλλον με πολλούς θανάτους και μοιρολόγια, όλα αυτά με βοήθησαν στην μπαλάντα. Χρειαζόμουν μελωδίες που να μπορεί να κυλάει ο λόγος και το δημοτικό τραγούδι δεν προσφερόταν.
Σας απασχολούσε περισσότερο η μουσική ή ο λόγος;
Θα ήταν αστείο να έλεγα ότι έγραψα ωραία μουσική. Όχι. Έγραψα μουσική για το λόγο μου. Να τον εξυπηρετεί. Εκεί ήταν η τέχνη μου. Στη μουσική μου κρυβόταν πάντα το δημοτικό. Ακόμα κι όταν άκουγες φλαμέγκο ήταν ¾, τσάμικο, συρτό ή καλαματιανό που δεν φαινόταν. Κρατάω το ρυθμό μέσα μου και δίνω τις τονικές αλλού. Δεν μπόρεσα ποτέ να ξεφύγω από τη μουσική του πατέρα μου και του παππού μου. Όπως δεν μπορεί και ο Αλέξανδρος.
Λόγο έχετε γράψει;
Έχω γράψει λίγο, αλλά ποτέ δεν ήταν δικός μου. Πάντοτε έκλεβα. Είχα γράψει τον Δωδεκάλογο του Γύφτου, αλλά μεγαλώνοντας είδα αυτοί οι 12 λόγοι δεν με κάλυπταν. Μου άρεσε πάρα πολύ ο Σικελιανός, αυτός όμως που με ακούμπησε και πήρα ιδέες ήταν ο Βάρναλης. Μπορώ να σου πω επιτυχίες μου που δανείστηκα φράσεις του. Δεν είμαι αυτόφωτος άρα, είμαι ετερόφωτος. Γιατί να κάνω τον Μπετόβεν ενώ δεν είμαι;
Όλοι δανείζονταν όμως, ο Χατζιδάκις…
Ο Χατζιδάκις ήξερε. Μην με βάζεις δίπλα του ούτε γι’ αστείο. Αυτός ήταν μουσουργός, ο Θεοδωράκης. Εγώ είμαι συνθέτης. Υπηρέτησα αυτόν τον χώρο σαν προπαγανδιστής. Υπήρχε αυθορμητισμός στην τέχνη μου, το ίδιο και στη ζωή μου. Δεν πρόδωσα κανέναν παρ’ όλα αυτά. Δεν σου λέω ότι όσα τραγουδάω τα πιστεύω, πρέπει να δείχνω όμως ότι τα πιστεύω και να τα τηρώ. Για μένα η ζωή δεν έχει νόημα χωρίς αυτά. Θέλω όσο γίνεται να είμαι ειλικρινής. Δεν πιστεύω στα πολιτικά συστήματα, θεωρώ ότι είναι προδομένα εξ αρχής…
τρία δείγματα απ' το πέτρα και φως δανεισμένα απ' τους φανταστικούς ήχους.
Ο Κώστας και ο Αλέξανδρος Χατζής εμφανίζονται μαζί με την Julie Masino το Σάββατο 29/11 και όλα τα Σάββατα του Δεκεμβρίου στο Κύτταρο. Και τις γιορτές.

τώρα θα δεις!


ντίσκο ριάλια. μια προσφορά του moikai στους τυχερούς που θα το προλάβουν μέχρι να αυτοκαταστραφεί. στο ουζμπεκιστάν. [με το μαλακό...]
κι ένα ακυκλοφόρητο μπέριαλ απ' το μιξ που δεν κυκλοφόρησε ποτέ. true love.

Πέμπτη, 27 Νοεμβρίου 2008

κράκμπιτ


quest-stand [ένα deja vu πέντε η ώρα το πρωί, πριν από 15 χρόνια. απ' αυτά τα κομμάτια που αν δεν ακούγονται δυνατά καλύτερα να μην τ' ακούς καθόλου. κομματάρα]

drog_a_tek @ yuria

Τετάρτη, 26 Νοεμβρίου 2008

Τρίτη, 25 Νοεμβρίου 2008

3 και σήμερα


το artwork της αφίσας [όπως και του εξώφυλλου των κυρίαρχων του σύμπαντος] είναι του φοβερού και τρομερού mickey dreamkey.
machines & ghosts-ilya & ltd. candy

κυρίαρχος του σύμπαντος


από τέλος ιουνίου κυκλοφορεί σε blog και περιοδικά σε ελλάδα, αγγλία, ιαπωνία, ρωσία, πορτογαλία, σουηδία, νέα ζηλανδία, ισλανδία. με πάνω από εκατό χιλιάδες downloads, 11 review, και ήδη σε μια λίστα με τα καλύτερα της χρονιάς. οι κυρίαρχοι του σύμπαντος είναι η πιο μεγάλη ελληνική επιτυχία του 2008 με διαφορά. το διπλό άλμπουμ ανέβηκε σε φρέσκο link ζιπαρισμένο και συνεχίζει την πορεία του...
εδώ

[...]


2X3

eisvoleas mixtape v. 05


στην απάνω γειτονίτσα-εισβολέας_αλήθειες αυθόρμητες

Σάββατο, 22 Νοεμβρίου 2008

άκουσον λαέ μου


Αγαπητέ μας,
Δεν είσαι εξελιγμένο σκουλήκι Μην ψάξεις να βρεις τους προγόνους σου στους κοκοβιούς, τα μαϊμουδάκια, τις σουσουράδες
Δεν είσαι προϊόν πυρηνικών εκρήξεων, τυχαίων χημικών ενώσεων, άγνωστων τυφλών μηχανισμών όπως παράγουν τα μανταλάκια. Είσαι μια θεϊκών προδιαγραφών, αιώνια, πνευματική ύπαρξη. Προορίζεσαι για το φως και την ευτυχία. Η θέση σου είναι στους πιο μεγάλους πνευματικούς χώρους της έρευνας, της γνώσης, της επιτυχίας.
5815039
με το φως της Γραφής, μιλάμε για τον Χριστό τον σταυρωμένο
[από δωρεάν χριστιανικό έντυπο στο σταθμό του μοναστηρακίου. διατηρήθηκαν η ορθογραφία και η στίξη. το νούμερο προφανώς είναι τηλεφωνικό. ο τίτλος ο πραγματικός].
elmore judd-disco in 4 pieces

ραζματάζ


john robinson-stop & think

toy bears


physical sound sport-nigeria game

polaroid


"""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""

Παρασκευή, 21 Νοεμβρίου 2008

dj food @ bios

«Οι DJ Food είναι ένα project που ξεκίνησε αρχικά από τους Coldcut ως μια διέξοδο για τη μουσική τους» λέει ο Strickly Kev που τώρα πια κρύβεται πίσω απ’ το συγκεκριμένο όνομα. «Αυτοί έδωσαν και το όνομα στο project, για να επισημάνουν ότι η μουσική είναι «τροφή για DJs», καθώς τα αρχικά άλμπουμ ήταν πιο πολύ κάτι σαν εργαλεία για να μιξάρουν και να κάνουν scratch. Είχαν δεσμευτεί απ’ το συμβόλαιο μιας μεγάλης δισκογραφικής εταιρίας και δεν μπορούσαν να κυκλοφορήσουν υλικό ως Coldcut. Ήταν αρχές των 90s, ήταν ανοιχτοί στις συνεργασίες και υπήρχαν πολλοί άνθρωποι που συμμετείχαν στο στούντιο. Μεταξύ τους κι εγώ. Κάποια στιγμή οι διοργανωτές ήθελαν να κλείσουν τους ‘DJ Food’ για εμφανίσεις με τους Coldcut, έτσι μαζί με τον Patrick Carpenter [ο οποίος δεν συμμετέχει πια] υιοθετήσαμε το όνομα και συνεχίσαμε ως DJ Food. Μαζί με το όνομα αναλάβαμε τις υποχρεώσεις στην παραγωγή». «Δεν παίζω κάποιο όργανο όχι», λέει, «αλλά ασχολούμαι σοβαρά με τη μουσική από 10 χρονών και είμαι DJ από τα 15 μου, πάνω από 20 χρόνια τώρα». «Σπούδασα γραφιστική και εικονογράφηση στο Camberwell School of Art στο Λονδίνο, κι έχω σχεδιάσει εκατοντάδες εξώφυλλα, flyer, αφίσες και άλλα αντικείμενα που σχετίζονται με τη μουσική βιομηχανία», εξηγεί μιλώντας για τις παράλληλες ασχολίες του. Τα mix του Strickly Kev είναι υποδειγματικά, με διαφορετικά μουσικά είδη να μπλέκονται μεταξύ τους σε ένα υβρίδιο χαρακτηριστικά ‘δικό του’. Εκτός από το Journey by DJs που συνεχίζει να θεωρείται ένα από τα σημαντικότερα που έχουν γίνει ποτέ, είναι υπεύθυνος και για ένα από τα πιο δημοφιλή mix των τελευταίων χρόνων: το Raiding the 20th Century-A History of the Cut-Up mix. «Ήταν κάτι που έφτιαξα πριν από μερικά χρόνια» εξηγεί, «όταν μου ζήτησαν να δώσω ένα mix για κάποιο δημοφιλή ραδιοφωνικό σταθμό. Ήταν ένα πρόγραμμα με mash ups ή ‘bastard pop’ όπως ονομάζεται μερικές φορές. Σκέφτηκα να κάνω κάτι σαν μάθημα ιστορίας. Η ανταπόκριση που είχε ήταν τρομερή και το κατέβασαν εκατοντάδες χιλιάδες άτομα. Τελικά η ΕΜΙ το πήρε είδηση. μου παρήγγειλε να σβήσω τα link και δυστυχώς αναγκάστηκα να το κάνω. Αυτή τη στιγμή πάντως το φιλοξενούν δεκάδες site, αν κάνεις Google το βρίσκεις πολύ εύκολα.
Στο Bios θα παρουσιάσω μια version του καινούργιου μου AV DJ set το οποίο είναι μια ανάμιξη από όλα τα στυλ της χορευτικής μουσικής με επιπλέον visual, τα οποία κάνω mix ταυτόχρονα. Η τεχνολογία με βοηθάει να το πετύχω αρκετά εύκολα χωρίς να κουβαλάω κουτιά με μηχανήματα. Χωράνε όλα σε ένα σακίδιο και μια μικρή βαλίτσα. Τα πράγματα σήμερα είναι πιο εύκολα για έναν DJ από ότι ήταν τις προηγούμενες δεκαετίες, κατά πολλούς τρόπους. Η πληροφορία και η μουσική είναι δωρεάν στο ίντερνετ. Η τεχνολογία σε βοηθάει να κάνεις mix και να φτιάξεις μουσική πανεύκολα, χωρίς να χρειαστούν αιματηρές οικονομίες για μηχανήματα. Όλα είναι προγράμματα. Ακόμα και οι δίσκοι που κάποτε ήταν σπάνιοι βρίσκονται πιο εύκολα γιατί γίνονται ανατυπώσεις. Θυμάμαι πριν από 15-20 χρόνια κάποιους δίσκους που ήταν πανάκριβοι, τους πλήρωνες για χρυσάφι. Το μειονέκτημα είναι ότι οποιοσδήποτε μπορεί να γίνει DJ κι έτσι υπάρχει μια χιονοστιβάδα από παραγωγούς και DJ που αγωνίζονται να επιβληθούν. Ο ανταγωνισμός είναι τεράστιος. Επειδή υπάρχει τόση πολλή μουσική διαθέσιμη, υπάρχει και πολύ κακή μουσική. Είναι δύσκολο πια να ακούς τα πάντα και πρέπει να είσαι πραγματικά μοναδικός για να ξεχωρίσεις. Επειδή δεν βασίζεσαι πια στις πωλήσεις των δίσκων για να ζήσεις θα είναι δύσκολη η επόμενη περίοδος της «κρίσης». Δεν το έχω νιώσει ακόμα, αλλά όλοι βλέπουν ότι του χρόνου τα πράγματα θα δυσκολέψουν. Αν οι άνθρωποι μένουν στο σπίτι για να μην χαλάσουν λεφτά, τότε οι διοργανωτές δεν θα κλείνουν καλλιτέχνες να παίξουν –κι αυτός είναι ο μοναδικός τρόπος που εξοικονομούμε τα προς το ζην. Κάποιοι επίσης θα πρέπει να προετοιμαστούν να περικόψουν τις αμοιβές που ζητάνε, οι DJ έχουν φτάσει στο σημείο να χρεώνουν τεράστια ποσά για τις υπηρεσίες τους…».
o dj food εμφανίζεται απόψε το βράδυ [παρασκευή, 21/11] στο bios.

Πέμπτη, 20 Νοεμβρίου 2008

to the end of rawk


Οι Armani Had A Softer Touch (Θεοδόσης Μίχος-Φώτης Βαλλάτος) ύστερα από μια περίοδο αγρανάπαυσης γυαλίζουν τα cds και τα βινύλια τους, φοράνε τα καλά τους κοστούμια και τις μάσκες παλαιστή και εγκαινιάζουν τα πάρτι "Dance Me To The End Of Rawk" με dance, electro, indie, rawk, sixties, nu-disco και άλλες μουσικές ιδανικές για το πικ-νικ του επαγγελματία clubber.
αύριο το βράδυ. παρασκευή 21/11. στο yoga bala

ion & kitephonics


αύριο το βράδυ. παρασκευή 21/11. στο astron bar.

devils vs. angelos kyriou


αύριο το βράδυ. παρασκευή 21/11. στο kinky kong.

20.11


Με αφορμή το πρωτόγνωρο κύμα απεργιών πείνας από τους κρατούμενους στις Ελληνικές φυλακές αλλά και την εγκληματική αποσιώπησή του από τα κυρίαρχα ΜΜΕ, για τη Δημοκρατία και την προάσπιση των βασικών ανθρώπινων δικαιωμάτων, καλούνται όλοι όσοι διατηρούν μπλογκς, διαδικτυακά φόρα και όχι μόνο να δημοσιεύσουν ταυτόχρονα και συντονισμένα σήμερα 20 Νοεμβρίου 2008, ημέρα Πέμπτη, το κείμενο “Όχι στο Όνομά μας” και όλους τους χρήστες του διαδικτύου να το υπογράψουν.
Την 21η Νοεμβρίου το κείμενο αυτό θα σταλεί σε όλα τα μέλη του κοινοβουλίου και σε όσο το δυνατόν περισσότερους φορείς μέσων μαζικής ενημέρωσης με την προτροπή της αναδημοσίευσής του. Το κείμενο προς αποστολή θα φέρει τους υπερσυνδέσμους (URL) από όλες τις ιστοσελίδες, που το υιοθέτησαν.

Τετάρτη, 19 Νοεμβρίου 2008

ethiopiques in athens


BLACK EDEN
: Αιθιοπική τζαζ της δεκαετίας του 70 με μια σύγχρονη προσέγγιση επηρεασμένη από Steve Coleman, John Zorn κ.α.
στο ΠΑΡΑΦΩΝΟ jazz club, στις 10:00 μ.μ, Σ. Κυρήνης 1 & Ασκληπιού 130α
τηλ. και κρατήσεις : 210 6446512
Ιλάν Μανουάχ: σαξόφωνο
Θάλεια Ιωαννίδου: τρομπέτα
Γρηγόρης Ντάνης: κιθάρα
Gilles Morteaux: μπάσο
Νίκος Παπαβρανούσης: τύμπανα
αύριο το βράδυ [πέμπτη 20/11].

θραζ μέταλ


στέρεο νόβα live


για μία και μοναδική φορά, στο πάρτι γενεθλίων της lifo. την παρασκευή 5 δεκεμβρίου, στις παλιές εγκαταστάσεις μπήτρου, πέτρου ράλλη 38. δίπλα στο εργοστάσιο των μπισκότων παπαδοπούλου.
live κανονικό [κι αγνοείστε αυτές τις μαλακίες που διαδίδονται για τρία μόνο κομμάτια...]
+++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++
τι μιζέρια, τι κακομοιριά τι μαλακία που πάει σύννεφο τις τελευταίες μέρες με αφορμή μια επανένωση. για μια βραδιά. που σου τη δίνουν και τσάμπα. σαν να σου δείχνουν το φεγγάρι κι εσύ να κοιτάς το δάχτυλο. ή ακόμα χειρότερα, να σου χαρίζουν ένα γάιδαρο κι εσύ να τον κοιτάς στα δόντια...

Τρίτη, 18 Νοεμβρίου 2008

reflected message

σπαμ [;]


Hi,
My name is Elena, I have 31 year and I live in Russian province. I work in library and after my work I allowed to use computer when it possible.
I finded your address in internet and I decided to write you this letter.
I have 7-year daughter Angelina, her father abandoned us and we live with my mother.
Due to the financial crisis in our country my mother lost job and our situation became very difficult.
The price for heating our home is very high and we cannot afford it anymore.
The winter is coming and weather is colder each day. We worry if the temperature will become cold in our home, we cannot survive.
We need portable stove which give heating from burning wood. We have many wood in our region, but we cannot buy the stove in local market because it cost equivalent of 193 Euro and very expensive for us.
If you have any old portable stove, we will be very happy if you can donate it to us and organize transport of its to our address (200km from Moscow) or help us to buy it in our local market.
This oven are different, they are from cast iron and weight 100-150kg.
I downloaded our picture to free website and you can see it at:
http://eleng.nextmail.ru/ourpicture.jpg
It is not of very good quality, but it will give you idea how we look.
I hope for your help.
Elena.