Παρασκευή, 31 Οκτωβρίου 2008

πολ γουάιτ


ένα εξαιρετικό 7ιντσο -το δεύτερο που κυκλοφορεί μέσα στο 2008 o paul white [υπάρχει στο 360° στο γκάζι -υπήρχε μέχρι πριν από μερικές μέρες τουλάχιστον...]. στις 15 νοεμβρίου θα είναι στην αθήνα καλεσμένος των black athena. λεπτομέρειες για το χώρο προσεχώς.
το single περιέχει δύο κομμάτια. εδώ είναι ένα έξτρα που δίνει μόνο το boomkat: hustle

Πέμπτη, 30 Οκτωβρίου 2008

fleisch


ooh-oh fleisch...
το bauhelm έχει ξεπεράσει -λέει- τα 40 χιλιάδες νόμιμα downloads στις on line πωλήσεις του jahtari. το bauhelm/fleisch ep ξανακυκλοφορεί στις 10 νοεμβρίου με δύο νέες dub εκτελέσεις των κομματιών απ' τον disrupt. αυτές εδώ είναι οι original. killer. bo marley vs disrupt.

ανακοίνωση


παρακαλούνται οι cboxers που θέλουν να παίξουν στο πάρτι του cbox το σάββατο 29/11 στο bios να δηλώσουν συμμετοχή asap για να μπουν τα ονόματά τους στην αφίσα. αιτήσεις να αποστέλλονται στο cbox ή στο mail μέχρι την κυριακή τα ξημερώματα.
η διεύθυνση
hot boys-steve gurley

a:formal

Ποιοι είναι οι a:formal, πώς ξεκίνησαν, ποια είναι η φιλοσοφία τους και η μουσική τους κατεύθυνση?
H a:formal ξεκίνησε ως εταιρεία γραφιστικών της κοπέλας μου της Μαρίας (Lilioum) και μετέπειτα εξελίχθηκε σε εταιρεία που διοργανώνει party στην Αθήνα αλλά και αναλαμβάνει και κάποιες γραφιστικές δουλειές (posters, flyers, εξώφυλλα δίσκων). Εγώ είχα αρχίσει να ασχολούμαι με parties βοηθώντας στην διοργάνωση των θρυλικών drum and bass parties των Funxion και μετέπειτα αποφάσισα να ασχοληθώ και με άλλα είδη όπως το dubstep και το hip hop. H φιλοσοφία μας είναι να συνεργαστούμε με ανθρώπους που γουστάρουμε και δεν έχει να κάνει καθόλου με τα λεφτά, αφού εφτά χρόνια τώρα δεν έχουμε κερδίσει φράγκο. Απλά, κάνουμε τα parties για να μοιραστούμε τις μουσικές μας ανησυχίες με άλλο κόσμο και επειδή αν δεν τα κάνουμε εμείς δεν θα τα κάνει κανένας άλλος.
Ποια είναι η μέχρι τώρα δραστηριότητά σας σαν a:formal ?
Ως βάση υπάρχουν τα Ital Sounds parties στο Guru Jazz Upstairs που συνδιοργανώνουμε με τους φίλους μας τους Dark Drummerz και έχουμε καλέσει ονόματα της dubstep και της drum and bass σκηνής όπως Dj Flight( Metalheadz), Rohan (Bassbin), Pinch (Tectonic, Planet Mu), Mala (DMZ, Soul Jazz), Mc Justyce (Metalheadz), Loefah (DMZ, Ninja Tune), Calibre (Signature) ενώ έχουμε συνεργαστεί με την γνώστη ελληνική εταιρεία Creative Space για δυο Deeper Shade of Dub parties με πιο experimental ονόματα όπως Ital Tek (Planet Mu), Starkey Planet Mu) και Headhunter (Tempa). Τέλος, βοηθήσαμε στην διοργάνωση ενός διαφορετικού dubstep stage για το προηγούμενο Synch και θα μπορούσα να πω ότι μόνο άνθρωποι σαν τον Δημήτρη Παπαιωάνου και τα παιδιά του Bios κατάλαβαν και βοήθησαν σε αυτό που θέλαμε να καταφέρουμε.
To dubstep είναι underground ρεύμα με τάσεις προς τα έξω όλο και περισσότερο. Καλό η κακό για τη μουσική?
Πολλά χρόνια τώρα υπήρξαν πολλοί στενόμυαλοι άνθρωποι στην Αθήνα που προσπάθησαν να «πνίξουν» κάποια μουσικά ρεύματα για να μπορέσουν να το μοιραστούν μόνο με την δική τους παρέα. Πιστεύω ότι αν δεν θυσιάσεις την μουσική ποιότητα και συνεχίσεις να παρουσιάζεις την δουλειά σου με τον ίδιο τρόπο που άρχισες τότε δεν είναι κακό να έχεις ένα μεγάλο ακροατήριο. Εγώ απλά λατρεύω τις μουσικές που ακούω και αν δεν τις πίστευα δεν θα χάλαγα τον χρόνο μου και τα χρήματα μου για να διοργανώνω τα events μας. Είναι κακό να μην θέλω να κάθομαι μόνος μου σε ένα άδειο dancefloor;
Τι θα ήθελες να δεις να αλλάζει στην Αθηναϊκή club σκηνή?
Θέλω clubs και όχι bars. Θέλω ιδιοκτήτες μαγαζιών που να μην με βλέπουν ως χρήμα και να καταλαβαίνουν τι θέλω να κάνω και να με υποστηρίζουν. Θέλω μεγάλα ηχοσυστήματα και όχι cheesy διακόσμηση. Θέλω επιτέλους οι χορηγίες να μην πηγαίνουν μόνο στον Σάκη Ρουβά αλλά και σε άλλα είδη μουσικής. Τέλος, θέλω μπάσο. Πολύ μπάσο.
Τι λείπει από τη σκηνή στη χώρα μας σε σχέση με τα ευρωπαϊκά στάνταρ?
Έχουμε καταπληκτικούς Έλληνές DJs που παίζουν μόνο warm up στους ξένους. Έχουμε πολύ καλούς και δημιουργικούς underground promoters που δεν βρίσκουν βοήθεια από κανένα. Γενικότερα, δεν μας λείπουν πολλά πράγματα, απλά πρέπει να αλλάξει το mentality του ελληνικού κοινού και να εμπιστευθεί τα ίδια του τα παιδιά.
Αγαπημένοι καλλιτέχνες αυτόν τον καιρό?
Mala, Loefah, Peverelist, Shackleton, Pinch, Dabrye, Flying Lotus, Mark Pritchard, Martyn, Breakage, Silkie & Quest, Kode 9, Monolake, Convextion, Deepchord, Echospace και γενικότερα ότι έχει τεράστιο μπάσο.
Aγαπημένες βραδιές εκτός Ελλάδας? (fest, club, live)
DMZ (η βραδιά των Digital Mystikz στο Mass), FWD (η βραδιά της δισκογραφικής Tempa στο Plastic People του Λονδίνου), Subloaded (η βραδιά του Pinch στο Bristol) και το υπόγειο του Berghain στο Βερολίνο που γίνονται τα Sub: Stance parties.
Αγαπημένες βραδιές εντός Ελλάδας? (fest, club, live)
Synch festival, Funxion parties, Dubwise Hi-fi, Reworks Festival, Thessaloniki Hip Hop Festival, διάφορες βραδιές στο Bios και διάφορες hip hop και jazz βραδιές στο Guru Jazz Upstairs
Σχέδια για το χειμώνα σαν a:formal?
Την πρώτη ημέρα του Νοεμβρίου θα έχουμε τον Mala από τα διάσημα λονδρέζικα DMZ parties και στις 10 Οκτωβρίου βοηθήσαμε να οργανωθεί ένα απίστευτο dubstep party στα πλαίσια των Lifo free parties με Appleblim (Skull Disco), Pinch (Planet Mu, Tectonic) και Distance (Planet Mu). Αναμένεται να ξανασυνεργαστούμε με το Synch festival, ενώ αναμένονται και άλλα hip hop και dubstep parties που θα ανακοινωθούν σύντομα.
Έλληνες DJs που ξεχωρίζεις.
Πολλούς. 1. Ηarris ( Funxion) 2. Boycott (Dark Drummerz) 3. Disphonia (Funxion) 4. Kernelcoremode (Creative Space ) 5. Junior Sp (Innersense) 6. DJ Everlast 7. Mr. Statik 8. Moxie Paul (Moxie) 9. Alexees (Urban Disco) 10. Intarunner (Dark Drummerz)
Τι κάνει ένα event πετυχημένο?
Ένα τεράστιο ηχοσύστημα σε ένα σκοτεινό υπόγειο, μερικά παγωμένα ποτά και ένα κοινό που έχει έρθει να τα σπάσει. Δεν χρειάζεται κάτι παραπάνω.
[η συνέντευξη δανεική απ' τον kite. ο mala μαζί με τους skitlab + stamina mc παίζουν το σάββατο το βράδυ στο bar guru bar_jazz upstairs. 12 ευρώ με ποτό. οι πόρτες θα ανοίξουν στις 11]
....................................................................

Τετάρτη, 29 Οκτωβρίου 2008

100bpm @ K44 this thursday

inverz


καινούργιο κομμάτι από inverz, new found lands.
στις 14 δεκεμβρίου παίζει μαζί με τον machinefabriek στο kinky kong.

φουντ φορ άνιμαλς


ξεκίνησαν να φτιάχνουν noise. μετά άρχισαν να βάζουν beat, στη συνέχεια πρόσθεσαν και φωνητικά και το αποτέλεσμα ήταν ο πρώτος τους δίσκος που λέγεται belly και κυκλοφορεί σε λίγες μέρες. οι food for animals είναι και φτηνοί προς το παρόν [πολύ φτηνοί] και από τα ονόματα που τα live τους δεν τα ξεχνάς ποτέ. ας τους κλείσει κάποιος τώρα, πριν προλάβουν να γίνουν massive.
Food For Animals started pretty nonchalantly. Ricky gave me this cd-r (I believe it said "RICK RAB" in some shitty permanent marker on it). He wanted to release a Ricky Rabbit CD of his stuff but wanted me to rhyme on one of the songs. So we jammed to it and it was the shit, so we started making more songs. These formerly noise tracks turned into songs one by one, and after about a year or so, we had what would become "Scavengers". By this point we lived together in Takoma Park, MD with the good Dr. Daniel Helmer, who recorded the vocals and helps us play live because we are kind of tech bozos and he plays some mean washy guitar parts.
Then shit started to get weird, we got kicked out of our house by our joke ass landlord who had a dog with three legs, I went to Europe (with Jason from Manhunter but not Ricky or Dan, because of their schooling) to play shows and buy records, I came home, my mother and then my grandmother both passed away, and then I did a 30 day US tour (again with Jason). The shows were great, but shit was pretty intense. I came home and my family did the whole memorial service thing twice. I didn't really write any lyrics for awhile. Beats started to pile up. I hung out (a lot, thank goodness) with my brother, who had quit school for the semester.
Around summer time I had a new job working with six year old El Salvadorian kids who liked to give hugs for no reason and run around acting crazy, so inspiration followed pretty quickly. Somehow, the beats got more funky, I think mostly due to Nick (Ricky) getting into bass drums. I started listening to a LOT of Outkast, acid house, disco, etc. I also started hanging out with HY (aka Sterling Warren of MD), we wrote a song together for Food For Animals called "Bulk Gummies" and now he plays any shows that he can with us. He's fucking sick. I wrote a ton of lyrics after having not done so for awhile. We did some demos with our man in Brooklyn, Harris Klahr (who also goes as "president" when he makes beautiful music) at his Feather Factory studio which is next to an all-Polish video store and some ill pizza.
Then I went on tour again (this time with Ethan from
Muckamuck Produce handling the music; notice how we're malleable?) all the way up to Montreal, Canada, where we got drunk in the street. My brother and his people came up, it was wonderful.
When we got home, Nick, Dan, and I started recording vocals for all these new beats. We're still working on it, but we're excited about where these songs are going: Zapp samples, double time shit, hooks, collaborations. And we still sound like everything we listen to happening at the same time.
--Vulture V
[εδώ είναι το ''προκλητικό" βίντεό τους]

Τρίτη, 28 Οκτωβρίου 2008

a.p.r.u.


...

b.o.a.d.


hugo friedhofer-boy on a dolphin [ost]

trans am


απόψε στο gagarin. με μπάμπη παπαδόπουλο.

hypno dance


1980. η πρώτη εκτέλεση του hippie dance. hypno dance-who's who. και η πρώτη εκτέλεση του take me. take me to your heart-eurythmics. 1983. [όλα τα 12ιντσα της devil disco είναι διασκευές...]

dikiasou.gr


θα γίνει η μυρτώ δικιά σου; check it out!
εδώ.

αττίκ


«Ο Κλέων Τριανταφύλλου ήταν ευπατρίδης. Τον κατηγόρησαν για άστατο με το άλλο φύλο. Μα δεν ήταν επιπόλαια άστατος. Δεν ήταν ακριβώς άστατος. Ηταν ένα είδος Νέρωνα που θα ήθελε να ήταν όλες οι γυναίκες μία και μόνο, για να τους δώσει ή να τους πάρει - το ίδιο κάνει - την καρδιά. Ακατάλληλος για σύζυγος, ήταν ο ιδανικός εραστής (...). Ηταν μικροσκοπικός μα πάντα του κουτιού. Ηταν λίγο γεμάτος αλλά ζωηρός, ευκίνητος και φίνος. Ενας "τέλειος ιππότης στον καιρό μας (...)"».
«Τρεις γυναίκες παντρεύτηκε ο Αττίκ. Και οι τρεις πανέμορφες. Και οι τρεις φτωχές. Μιας όμως η ομορφιά τραγουδήθηκε, όπως καμίας άλλης Ελληνίδας: της δεύτερης, της μελαχρινής γαλανομάτας Μαρίκας Φιλιππίδη, αδερφής του πρωταγωνιστή της οπερέτας Μάνου Φιλιππίδη».
«Τι ήταν η πρώτη Μάντρα; (σ.σ.: απαντά ο Αττίκ στη Δανάη την 24η Ιουνίου 1944). Πολλές σανίδες, λίγη μπογιά και αρκετή πρωτοπορία. Ενα ξύλινο παράπηγμα - σκηνή, ύψους 6-7 μέτρων και δίπλα η αυλόπορτα - είσοδος. Στον δρόμο η πρόσοψη παριστάνει ένα διώροφο σπιτάκι με ζωγραφισμένα πορτοπαράθυρα. Ενα αληθινό παράθυρο στο ισόγειο, που στην πραγματικότητα ήταν το ταμείο και μια αληθινή μπαλκονόπορτα με μπαλκόνι και δεύτερο πάτωμα. Στην είσοδο γλάστρες με φυτεμένα... μακαρόνια. Στην πόρτα ψηλά ένα κλουβί με μια σαρδέλα αντί πουλιού, μαρτυρούσε την εκ μητρός καταγωγή μου και μην ξεχνάτε ότι οι Τσιριγώτες έβαλαν τη σαρδέλα στο κλουβί να τραγουδήσει. Στο μπαλκόνι ακουμπισμένος με το αριστερό χέρι στα κάγκελα, σκυφτός προς τα έξω ένας Αττίκ, με αγγελικό χαμόγελο να κάνει με το δεξί χέρι μια χειρονομία υποδοχής. Αυτός ο Αττίκ ήταν ανδρείκελο σε φυσικό μέγεθος, έργο γνωστού γλύπτου, μοναδικού σε τέτοιες δύσκολες εργασίες. Του φορούσαμε απαράλλαχτα τα δικά μου ρούχα, που είχα τότε καθιερώσει, άσπρο πουκάμισο, άσπρα παπούτσια και κάλτσες και τα λοιπά, ήταν όλα τόσο επιτυχημένα που πολλοί γελιόντουσαν και μου φώναζαν από κάτω πηγαίνοντας στο ταμείο: "Αττίκ, πες να μας δώσουν καλές θέσεις!"».
Από δηλώσεις της Δανάης Στρατηγοπούλου στο
Βήμα για τον Αττίκ. Ο Αττίκ πέθανε το 1944. Και οι δύο συλλογές με μεγάλες επιτυχίες του δεν περιέχουν τις πρώτες εκτελέσεις.
20 αξέχαστα τραγούδια + the very best of attik

d.d.


disco devil singles

Δευτέρα, 27 Οκτωβρίου 2008

tony τόνυ τώνη

το 7ιντσο με το ''τι 'ναι αυτό που το λένε αγάπη'' με τη σοφία λόρεν να τραγουδάει στα ελληνικά [και τον τώνη μαρούδα να τη συνοδεύει] μπορεί να πούλησε 2μιση εκατομμύρια αντίτυπα σε ολόκληρο τον κόσμo, στο σάουντρακ όμως το τραγούδι το λέει η mary kaye. ολόκληρο το ost αύριο το πρωί. προς το παρόν για άλλη μια φορά η εκτέλεση του τραγουδιού όπως ακούστηκε στην ταινία, γιατί χθες το rapidshare μας έκανε κόλπα.
την πρώτη φορά που άκουσα τα τραγούδια του τώνη μαρούδα πρέπει να είχα μόλις τελειώσει την πρώτη ή δευτέρα δημοτικού, πηγαίναμε οικογενειακώς εκδρομή στην πελοπόνησσο με μια όπελ καντέτ και θυμάμαι το ''πήγα σε μάγισσες να βρω τα μαγιοβότανα..." και το ''άστα τα μαλλάκια σου ανακατωμένα...". πάντα είχα την εντύπωση ότι τα τραγούδια του μαρούδα ήταν μουσική για καλοκαίρια. κι ας τραγούδαγε ''κι ύστερα φθινόπωρο, θα 'ρθει σκυθρωπό''.
εδώ είναι ένα best of του.

ράμπερ ρουμ


χίπι ντάνς_τέικ μι. ύμνος. διπλός.

Κυριακή, 26 Οκτωβρίου 2008

[...]


ντίσκο

βγάλε συμπέρασμα...

πάνε οι μέδουσες στο x-fac-tor και η ξανθιά κυρία -η οποία βάζει και το χέρι στη φωτιά ότι δεν θα κάνουν καριέρα!- μιλάει για rolling stones...

a.m.


ambient-post-drone-impro...μόνο που τα βλέπεις τρομάζεις. κι όμως, είναι πολύ καλύτερο απ' την περιγραφή και ταιριάζει μια χαρά με τον καιρό. στην 12k.
amplifier machine. ο δίσκος λέγεται her mouth is an outlaw. αξίζει.

κουλ άουτ


είχα σκοπό να γράψω για το uproot του dj/rapture [μια ακόμα απολαυστική συλλογή του], αλλά άκουσα αυτό το τραγούδι και η μέρα έγινε 'μέρα αττίκ'. δεν είχα ποτέ προσέξει ότι ο ορέστης μακρής δεν έλεγε το ρο.
το 'τι 'ναι αυτό που το λένε αγάπη' δεν το έγραψε ο αττίκ, είναι του τάκη μωράκη και του γιάννη φερμάνογλου από το soundtrack της ταινίας «το παιδί και το δελφίνι» -
εδώ είναι απ' το 45άρι. το τραγούδαγε η σοφία λόρεν και ο τώνης μαρούδας. για τον s.o.

error code


bubblyfish και tonylight

μπαμ!


η εκπομπή εδώ.

Πέμπτη, 23 Οκτωβρίου 2008

cayetano


o loopa scava συναντάει τον cayetano και φτιάχνουν κομμάτια σαν κι αυτό:
up & down. με την pelina stefou στα φωνητικά. up & down είναι ο και ο τίτλος του άλμπουμ τους που κυκλοφορεί από την etage noir recordings. το σάββατο το μεσημέρι ο cayetano θα είναι καλεσμένος στην εκπομπή του πιτσιρίκου [σκαϊ, 100,3]. στη μία και κάτι.

the time of our lives...

η ψυχεδέλεια του 21ου αιώνα σε όλο της το μεγαλείο. ένα από τα σπουδαιότερα γκρουπ του παρόντος [ΣΠΟΥΔΑΙΟΙ!, με κεφαλαία και θαυμαστικό]. ο θρίαμβος ενός συγκροτήματος που ξεκίνησε βαρετό [την πρώτη φορά που τους είχα δει ήταν για χασμουρητά, σκέτη καταστροφή] και εξελίχθηκε στο πιο συναρπαστικό live που μπορείς να πετύχεις σήμερα. υπάρχουν κι άλλοι, αλλά δεν είναι animal collective. έτσι απλά. σταματάω τους υπερθετικούς γιατί αν δεν τους έχεις δει live στην τελευταία περιοδεία δεν έχει νόημα. μόνο όσοι ήταν εκεί ξέρουν για τι μέγεθος μιλάμε.
ας πούμε ότι οι animal collective κατάφεραν από ένα πειραματικό και underground γκρουπ να γίνουν ένα γκρουπ που έχει δυναμική να γεμίσει στάδια. δεν είναι αλήθεια προς το παρόν, [τα 250 εισιτήρια που έκοψαν στη θεσσαλονίκη είναι η απόδειξη, μην παραπονιέσαι ότι δεν γίνονται πράγματα, ο καθένας είναι άξιος της μοίρας του. για σύγκριση: στην κωνσταντινούπολη μέχρι χθες είχαν προπώληση 800 εισιτηρίων και στο τελ αβίβ σήμερα παίζουν sold out] αλλά σύντομα θα ισχύει.
είναι κάτι σαν τους rem του 83 ή τους radiohead πριν το ok computer, μόνο που χρειάστηκαν 9 άλμπουμ κι 8 χρόνια για να φτάσουν μέχρι εδώ, που σημαίνει ότι στηρίζονται σε πολύ γερά πόδια. κι αυτός ακριβώς είναι κι ο προσωπικός τους θρίαμβος: το ότι κατάφεραν να γίνονται όλο και καλύτεροι και να φτάσουν σε ένα δημιουργικό peak [δεν υπάρχει άλλο ποπ γκρουπ αυτή τη στιγμή που να είναι περισσότερο sober-δεν βρίσκω πιο κατάλληλη λέξη- και πιο 2008 στον ήχο του, μίλια μπροστά], άλλοι μετά από 9 άλμπουμ είναι για απόσυρση*.
αν κρίνει κανείς από τα νέα κομμάτια που τεστάρουν εδώ και δυο χρόνια στα live τους, το 2009 θα είναι η χρονιά τους. οι πιο συγκλονιστικές στιγμές χθες το βράδυ ήταν τα νέα τους κομμάτια: το song for ariel της αρχής, το χιτ brother sport [κομματάρα!], το house του encore. έπαιξαν και panda bear με ολίγη από ραβέλ, έπαιξαν και παλιά και πρόσφατα [το tracklist: chocolate girl, comfy in nautica (with ravel's bolero), song for ariel, who could win a rabbit?, daily routine, fireworks/essplode, brothersport, house], μιάμιση ώρα που χρειάζεται μέρες να επεξεργαστείς για να συνειδητοποιήσεις τι είδες. αυτό μόνο.
είναι το πιο σημαντικό συγκρότημα που υπάρχει αυτή τη στιγμή; είναι και παραείναι και μακάρι να τους ξαναδούμε σύντομα [μία θετική ψήφος]. πάλι τους έμεινε ο καημός που δεν κατάφεραν να δουν καθόλου την αθήνα. έφυγαν τρέχοντας για τελ αβίβ αμέσως μετά το σόου…
[*οι radiohead εξαιρούνται]
περισσότερα από τον winter academy εδώ και το μιχάλη ε. εδώ. κι εδώ. κι εδώ. κι εδώ. κι εδώ. [αποθέωση!]
κι εδώ δυο πρώτα σχόλια για το νέο άλμπουμ απ' τον συντάκτη του uncut.

~[-]~


παντζία

merriweather


κάνε κλικ πάνω στη φωτο

Τρίτη, 21 Οκτωβρίου 2008

βίβα κέρμιτ!


δεν είναι μόνο το γούστο του μοναδικό, διασκευάζει μερικά από τα πιο "θανατερά" κομμάτια των δυο τελευταίων δεκαετιών με το σεβασμό που τους αρμόζει [και δεν είναι καθόλου αστείο]. εδώ. προσεχώς και το ''ουρανέ'' της άντζελας, για να μην μείνει φλέβα για φλέβα [άκοπη].
στα backing vocals ο fοzzy. κι ένα άσχετο, αλλά ωραίο κομμάτι [να κόβεις φλέβες επίσης]:
late-dreams are

2 mex

2MEX with DJ Foundation and PICKSTERone Live in Athens,
Πέμπτη, 23 Οκτωβρίου 2008 @ BIOS (Πειραιώς 84)
Από το μακρινό Λος Άντζελες ένας αυθεντικός ‘underground hip-hop legend’: ο 2MEX μέλος των ‘Visionaries’, ‘OMD’ (‘Of Mexican Descent’), αλλά και του κορυφαίου ‘Project Blowed’, θα βρεθεί στο BIOS την Πέμπτη 23 Οκτωβρίου, μαζί με τον DJ Foundation (‘The Insects’, ‘Drunken Immortals’) και των PICKSTERone (‘Vinyl Rockers’, ‘Drunken Immortals’, ‘Crusher Sound System’) και θα δώσει στο αθηναϊκό κοινό την ευκαιρία να δει από κοντά τι σημαίνουν πραγματικά ‘Rhyme Skills’ και ασταμάτητα ‘Freestyle’.
Ο 2MEX μεγάλωσε στο ‘Mid-City Los Angeles’, το ‘Good Life Cafe’ ήταν εκεί που άρχισε το έργο του, η σκληρή δουλειά και αφοσίωση απέδειξε ότι είναι ένας αληθινός ‘emcee’. Με μοναδικό στυλ, επαναστατικό χαρακτήρα και πολιτικά εμπνευσμένους στίχους ο 2MEX έχει προσφέρει ένα μοναδικό στίγμα στο ‘West Coast Underground’. Έχει στο ενεργητικό του πιο πολλά από 12 ‘solo’ άλμπουμ (όπως: ‘B-Boys in occupied Mexico’, ‘LA (Like)’, ‘Sweat Lodge Infinite’, ‘2MEX a.k.a. SonGodSuns: Over the counter culture’, κ.α.) και άλλα τόσα ‘Group Projects’ όπως τα άλμπουμ με τους ‘Visionaries’ (2MEX, LMNO, Lord Zen, Dannu,
Key Kool & DJ Rhettmatic of the Beat Junkies), ‘OMD’ (2Mex & Xololanxinxo), ‘The Mindclouders’ (2MEX & Mums the Word), ‘The Shape Shifters’ (2MEX, Awol One, Circus, Existereo, Die Young, Life Rexall, Akuma, Radioinactive, La Jae & DJ Rob One), ‘Look Daggers’ (2MEX & Ikey Owens of The Mars Volta), ‘Smartyr’ (2MEX & Life Rexall) και συνεργασίες με πολλούς παραγωγούς και emcees όπως Sick Jacken από Psycho Realm, Bus Driver, Krs One, Rakka Iriscience από Dilated Peoples, Prince Po, Daddy Kev, Deeskee, Omid. Ο 2MEX κρατάει το αληθινό πνεύμα του Hip Hop ζωντανό, μέσα σε μια εποχή όπου η υλιστική, εύκολα καταναλώσιμη πλευρά του επικρατεί.
Opening acts–Under Pressure, Elephant Phoenix, A.S.S και the Fulleffect DJs
Είσοδος: €12
Πόρτες ανοίγουν: 21:00
presented by: Quality Not Quantity (QNQ) Music
[απ' το δελτίο τύπου]

βικτώρια


2 cd, 1 dvd με όλα τα βίντεο [το κύκλοτρον, επιτέλους...], 26 κομμάτια δικιάς τους επιλογής, βιβλιαράκι με φωτο, η απόλυτη συλλογή των στέρεο νόβα -σύντομα out there...

john bock

Η επιμελητική ομάδα XYZ έχουν τη χαρά να παρουσιάσουν Μια Διάλεξη του John Bock. Η Διάλεξη θα πραγματοποιηθεί την άλλη Τετάρτη 29 Οκτωβρίου 2008 σε ένα αστικό λεωφορείο, το οποίο θα κινείται στους δρόμους της κεντρικής Αθήνας.
Οι Διαλέξεις του John Bock είναι περφόρμανς, στις οποίες ο καλλιτέχνης χρησιμοποιεί τα γλυπτά του ως σκηνικά και παραφράζει λέξεις και επινοεί γλώσσα ως μέσα για να σχολιάσει και να θέσει υπό αμφισβήτηση τις ανθρώπινες σχέσεις. Οι Διαλέξεις του, μανιώδεις και απαλλαγμένες από ‘ορθή’ σύνταξη, ενσωματώνουν θεωρίες και ορολογία από την ψυχολογία μέχρι τα οικονομικά και από την ιστορία της τέχνης μέχρι τον λαϊκό πολιτισμό. Παράλληλα, ο Bock εμπλέκεται σε ένα ατελείωτο παιχνίδι εναλλαγής ρόλων ανάμεσα σε διαφορετικές παράλογες περσόνες, αναμειγνύοντας ιστορίες και καταστάσεις που προκύπτουν ως αλλόκοτες, συχνά ξεκαρδιστικές, μερικές φορές απειλητικές ή βίαιες, και ποιητικές.
Η Διάλεξη θα επαναληφθεί τέσσερις φορές την ίδια ημέρα, σε τέσσερις διαδρομές του λεωφορείου, στις 12.00, 13.30, 15.00 και 16.30. Είναι ανοικτή στο κοινό, ωστόσο οι θέσεις σε κάθε διαδρομή είναι περιορισμένες και η δήλωση συμμετοχής είναι απαραίτητη. Το λεωφορείο θα παραλαμβάνει τους επιβάτες/θεατές που έχουν δηλώσει συμμετοχή τις προκαθορισμένες ώρες από την οδό Όθωνος στην πλατεία Συντάγματος και θα επιστρέφει στο ίδιο σημείο στο τέλος της Διάλεξης. Η Διάλεξη θα κινηματογραφείται.
Τη Διάλεξη του John Bock θα ακολουθήσει μια Αναδρομική των ταινιών του καλλιτέχνη από τις 30 Οκτωβρίου ως τις 5 Νοεμβρίου 2008, στον κινηματογράφο ΜΙΚΡΟΚΟΣΜΟ. Μια επιλογή μικρών και μεγαλύτερων ταινιών θα προβάλλεται καθημερινά. Κάθε επιλογή θα προβάλλεται δύο φορές την ημέρα, στις 21.00 και στις 23.00, με εξαίρεση τις προβολές της Δευτέρας 3 Νοεμβρίου, οι οποίες θα πραγματοποιηθούν στις 17.00 και στις 19.00.
Κατά τη διάρκεια της Αναδρομικής θα παρουσιαστεί ένα σύνολο 29 ταινιών, που καλύπτει το μεγαλύτερο μέρος της φιλμογραφίας του καλλιτέχνη, συμπεριλαμβανομένων ταινιών όπως Meechfieber (2004), Salon de béton (2005), Skipholt (2005), Dandy (2006), Zezziminnegesang (2006), Palms (2007), και Inside Beyond (2007), όπως επίσης και τις πλέον ‘κλασικές’ ταινίες του, Porzellan-Isoschizo-Küchentat des neurodermitischen Brockenfalls im Kaffeestrudel (2001), Alice Cooper (2001), Boxer (2002), και Gast (2004). Το πλήρες πρόγραμμα της Αναδρομικής είναι διαθέσιμο στην ιστοσελίδα
http://www.xyzprojects.org.
Ο John Bock γεννήθηκε το 1965 στο Gribbohm. Ζει και εργάζεται στο Βερολίνο.
Για κρατήσεις θέσεων για τη Διάλεξη, μπορείτε να επικοινωνήσετε στο τηλέφωνο 210 5232222 ή στο e-mail xyz@xyzprojects.org. Οι κρατήσεις είναι απαραίτητες. Εισιτήρια για την Αναδρομική ταινιών διατίθενται από τον κινηματογράφο ΜΙΚΡΟΚΟΣΜΟ (Λ. Συγγρού 106, τηλ. 210 9215305). Τιμές εισιτηρίων: ευρώ 7.50, ευρώ 5 (φοιτητικό), ανά προβολή. Κάρτες διαρκείας για όλη την εβδομάδα προβολών διαθέσιμες.

speak to me...


οι δύο συμμετοχές του spaceape είναι απ' τις καλύτερες στιγμές στο wikkid times του beat pharmacy. ειδικά το strangers, κορυφαίο...

Δευτέρα, 20 Οκτωβρίου 2008

fleury-the isles of greece


«έψαχνα να βρω την ευτυχία. δεν υπάρχει όμως ευτυχία στον κόσμο. υπάρχει μια ζωή που πρέπει να τη ζήσεις θαρραλέα, χωρίς δειλίες».
με αφορμή την αναζήτηση του [πανάκριβου στην πρώτη έκδοση -σε βινίλιο] isles of greece της φλέρυς νταντωνάκη χθες το βράδυ στο cbox κι
αυτό το κείμενο του γιώργου βαϊλάκη στο έθνος, ορίστε το πρώτο άλμπουμ της για όποιον το ψάχνει -ή το αγνοεί...
κρατάω αυτό:
«κάθε καλλιτέχνης εκπορνεύει τον εαυτό του -όσα είδε και όσα άκουσε. αν θέλεις να μείνεις πάναγνος είναι καλύτερο να σωπάσεις. γιατί είναι δύσκολο να μην είσαι λίγο εγωιστής, όντας καλλιτέχνης, και είναι άσχημο να βγάζεις λεφτά ή να αποκτάς φήμη με τα πράγματα που βρήκες σε ώρες συντριβής και αγωνίας»...
το δικό της manha de carnavce απ' το black orpheus είναι ανεπανάληπτο.
the isles of greece

error code


Το Error Code επέστρεψε!
Η Micromusic σκηνή, αφού καθιερώθηκε σε πόλεις όπως η Νέα Υόρκη, το Λονδίνο, το Μιλάνο και η Μόσχα, τώρα έρχεται στην Αθήνα και στο Κ44.
Για μια ακόμη φορά, μετά το Synch Festival 2008, στο μπαρ Κ44 γίνεται εισβολή από gameboy και 8-bit ήχους!
Την Παρασκευή 24 Οκτωβρίου, τρεις καλλιτέχνες από τη Νέα Υόρκη, το Μιλάνο και τη Λάρισα, έρχονται στο Κ44 με τις βαλίτσες τους γεμάτες gameboy και πολύ διάθεση για χορό!
To Error Code και το Κ44, παρουσιάζουν την Παρασκευή 24 Οκτωβρίου:
Bubblyfish (NY/Japan)
Tonylight (Milano)
Sally Zero (Larisa)
Είσοδος ΔΩΡΕΑΝ
Ώρα: 22:30
Η Haeyoung Kim, γεννήθηκε στην Ιαπωνία και απέκτησε κλασική παιδεία με σπουδές στο πιάνο. Τα τελευταία χρόνια ζει στη Νέα Υόρκη και με το όνομα Bubblyfish εξερευνεί τα όρια της ηλεκτρονικής μουσικής, δημιουργώντας 8-bit και πειραματική μουσική με το Gameboy της.
www.myspace.com/bubblyfishmusic
Ο Tonylight ζει και δημιουργεί στο Μιλάνο. Στην πορεία του ως μουσικός, του άρεσε να ανακαλύπτει νέους ήχους και να πειραματίζεται, έτσι σύντομα γοητεύτηκε από την 8bit σκηνή και ήταν ένα από τα πρώτα μέλη της micromusic κοινότητας. Δημιουργεί μουσική χρησιμοποιώντας το Gameboy του και άλλες παλιές κονσόλες και υπολογιστές.
www.myspace.com/microtony
Ο Sally Zero, γεννήθηκε και ζει στη Λάρισα. Ξεκίνησε να ασχολείται με τη μουσική παίζοντας μπάσο σε τοπικά συγκροτήματα, αλλά γρήγορα άρχισε να πειραματίζεται με νέους ήχους. Κάποια μέρα ξέθαψε το παλιό του Gameboy και άρχισε να δημιουργεί εκπληκτική 8-bit μουσική.
www.myspace.com/sallyz3r0
Error Code Sampler CD
Με αφορμή τo πρώτο Micromusic Party στην Αθήνα, την Παρασκευή 24 Οκτωβρίου στο Κ44, σας παρουσιάζουμε το πρώτο Sampler CD του Error Code. 8-bit ήχους και μουσική που δημιουργήθηκε με ...ένα Gameboy από τους Tonylight και ο Sally Zero.
Περιορισμένος αριθμός θα διανεμηθεί δωρεάν κατά τη διάρκεια της συναυλίας.
Για δωρεάν download επισκεφθείτε το
www.errorcode.gr

ανακοίνωση


Λόγω ενός προβλήματος που προέκυψε με την πτήση των Animal Collective το Show τους στην Αθήνα θα ξεκινήσει στις 21:00 και όχι στις 22:00.
Μας συγχωρείτε για την αλλαγή της ώρας, αλλά είναι ο μόνος τρόπος για να δούμε και το support και τους Animal Collective Show full time.
Παρακαλώ ενημερώστε φίλους και γνωστούς που θα παρακολουθήσουν τη συναυλία γιατί είναι ένα show που πραγματικά δεν πρέπει να χαθεί από κανέναν.
Σας περιμένουμε όλους εκεί!
Γιαννης Παπαντώνης
Post modern productions
[που σημαίνει στο gagarin απ' τις 7].

Κυριακή, 19 Οκτωβρίου 2008

like sunday


slavin’ away [bass clef mix]-fiery furnaces/cctv-l.v.& dandelion/no sunshine-distance/fallen [vex’d remix]-distance/apollo [various production mix]-various syndicate/ headstrung-distance/we don’t want it all-paul white/zig zag-rustie/shhh-flying lotus/rickshaw-flying lotus/for you and for me-paul white/westend moon-alias/don’t give a shit-threnody/router-pangaea/yamore [luciano mix]-salif keita/tears-georgio/when a wise man speaks [feat. lakim shabazz]-dj mark the 45 king
a mix for the rain

fallen


απ' τις βραδιές που χαίρεσαι την αθήνα, -τουλάχιστον από εκδηλώσεις πάμε καλά [ως γνωστόν η φτώχια θέλει καλοπέραση]. ένα σωρό events: ig culture στο jazz upstairs του guru [από τους black athena], η ntrop στο yoga bala με καλεσμένο τον deadbeat, στο πολυτεχνείο τα σπάνε οι drog_a_tek [ο κόσμος πλάκωσε μόλις πήγε 01.00]. η νύχτα προβλέπεται μεγάλη [και όχι "μακριά"]. όπως λέει κι η γειτόνισσα ψιλικατζού με τα 15 καναρίνια σε άπταιστα ''ρουμάνικα'': ''it will be a long long night''...
αυτό το κομμάτι-αρρώστια του distance στο vexd remix για το ξημέρωμα: fallen

Σάββατο, 18 Οκτωβρίου 2008

[@]


shhh... [για άλλη μια φορά]. αυτός ο τύπος δεν παίζεται.

v.s. vs v.p.


various syndicate vs various production

flakes


take some time to refine all things fixed in the back of your head
try! try! harder
don't take part in a discourse where things remain unsaid
retaliate! recover
η ώρα των flakes. απ' την πάτρα. αν ήταν άγγλοι θα είχαν γίνει ήδη εξώφυλλο στο nme και θα έπαιρναν κι ένα πεντάρι [στα 5] στο μουσικό περιοδικό του/της observer. ο πρώτος δίσκος τους κυκλοφορεί απ' την inner ear και είναι ασύγκριτα καλύτερος από των μισών βρετανικών που ''χαλάνε κόσμο'' αυτή τη στιγμή. για του λόγου το αληθές:
swinton-flakes

sugah-cube[s]


η misirlou [πρόσεχε νύχι γάμου], o oxocube και η sugahspank! [the one and only] πριν από λίγο στην εκπομπή του πιτσιρίκου τραγουδάνε δημοτικά.

Πέμπτη, 16 Οκτωβρίου 2008

the incredible, the invisible!


it's a hit! περισσότερα την επόμενη πέμπτη. και αυτό το σάββατο στην εκπομπή του πιτσιρίκου.
kill the bitch u got in ya-sugahspank!

elliott smith tribute night

BOTTLE UP AND GO!
Ο Steven Paul "Elliott" Smith (6/8/69 – 21/10/03) ήταν ένας Αμερικανός singer-songwriter αν και ο ίδιος διαφωνούσε με αυτήν την ταμπέλα. Γεννήθηκε στη Nebraska, και αφού έζησε μία μικρή περίοδο στο Τέξας, έζησε το μεγαλύτερο μέρος της ζωής του στο Portland, Oregon. Καταπληκτικός κιθαρίστας αλλά και με βαθιά γνώση του πιάνου, του κλαρινέτου, του μπάσου, των drums, και της φυσαρμόνικας.
O Elliott πέρασε δύσκολα παιδικά χρόνια καθώς αντιμετώπιζε προβλήματα με τον πατριό του. Όταν ήταν 14 ετών δοκίμασε για πρώτη φορά ναρκωτικά και συνέχισε τη χρήση τους μέχρι το τέλος της ζωής του.
Ξεκίνησε να παίζει με τη rock μπάντα Heatmiser το 1991, ενώ το 1994 κυκλοφόρησε πρώτη φορά ατομικό του υλικό. Το 1997 η καριέρα του απογειώθηκε όταν ένα από τα κομμάτια του ("Miss Misery") από το soundtrack της ταινίας Good Will Hunting τέθηκε υποψήφιο για Oscar καλύτερου original κομματιού.
Αντιμετώπιζε κατάθλιψη η οποία μέχρι το 1998 είχε γίνει μόνιμος σύντροφός του μαζί με τα ναρκωτικά και το αλκοόλ. Προσπάθησε να δώσει τέλος στη ζωή του τότε πέφτοντας από ένα γκρεμό αλλά ως εκ θαύματος σώθηκε.
5 χρόνια αργότερα, το 2003, ο Elliott Smith βρέθηκε νεκρός με 2 μαχαιριές στο στήθος. Αν και αρχικά ο θάνατός του θεωρήθηκε αυτοκτονία, η βιοψία άφησε ανοιχτό το ενδεχόμενο της δολοφονίας.
Η μουσική του χαρακτηρίζεται ως σκοτεινή και εσωτερική. Τα θέματα των κομματιών του αφορούν τη χρήση και τον εθισμό στα ναρκωτικά, τις βασανισμένες σχέσεις, τη μοναξιά.
21/10/2008, 5 χρόνια από τον θάνατο του εξαιρετικά ταλαντούχου Elliott Smith.
Στο Bios στις 21:30, συγκροτήματα αποτίουν φόρο τιμής με μια συναυλία. Συμμετέχουν μέλη των:
The Boy, Thanassis Christodoulou, Concertiny, Delightful, Glorybox, I am Lionel Dobie, Le Page, Monika, My Wet Calvin, The Velvoids, Wanna Be James?, Wild Honey που θα συνεργαστούν μεταξύ τους.
Εισιτήριο 3 ευρώ. Τα χρήματα θα πάνε για καλό σκοπό. Το live θα ηχογραφηθεί.

Τετάρτη, 15 Οκτωβρίου 2008

18η οκτώβρη

το σάββατο το βράδυ [στις 8] στο πολυτεχνείο τα καλύτερα παιδιά [long live barbara's straight son] θα εμφανιστούν live μαζί με τους drog_a_tek, το larry gus, τον boy, τον anarxx [που πήγε το dj;] και τον dj dura σε ένα φεστιβάλ που είναι:
-δωρεάν
-370 βήματα απ' το σπίτι μου
-kaigamo
-90 βήματα απ' τον κάβουρα και 89 απ' το παγωτατζίδικο με το all time favourite παρφέ φράουλα [όνομα δεν έχω προσέξει].

λίγες ώρες νωρίτερα θα έχει προηγηθεί μια ιστορική εμφάνιση της sugahspank! [the invisible, the incredible] στην εκπομπή του πιτσιρίκου. λεπτομέρειες προσεχώς.