Πέμπτη, 25 Δεκεμβρίου 2008

merry chronopoulou


αν δεν είχαν αρχίσει τα πιτσιρίκια να χτυπάνε το κουδούνι απ' τις 9 το πρωί για να μου θυμίζουν ότι είναι παραμονή, δεν θα το είχα πάρει είδηση. και πάλι κάτι δεν πήγαινε καλά, πολλή μιζέρια, μια κούραση και μια βαριεστημάρα στην ατμόσφαιρα που δεν ταιριάζει με το ''κλίμα γιορτής'', κάτι σαν ενοχή, αλλά τουλάχιστον φέτος μου είπαν τα κάλαντα. βέβαια, αυτά που άκουσα σήμερα δεν είχαν σχέση με τα κάλαντα που ήξερα, μόνο η μελωδία έχει παραμείνει η ίδια. τα αλβανάκια που δεν θα ήταν πάνω από 7 χρονών τραγουδούσαν μια απλοποιημένη έκδοση, περιληπτική, από μια στροφή σε κάθε πόρτα και μετά "και του χρόνου".
καλύτερα, τόσα χρόνια αυτούς τους ηλίθιους στίχους έπρεπε κάποιος να τους αλλάξει. ειδικά της πρωτοχρονιάς με τις ψηλές δεντρολιβανιές, τα καλοκαρδίσματα και τις ζαχαροκαλοζυμωτές, παναγία βόηθα. χίλιες φορές το απαγορευμένο της βίσση [που λέει ο λόγος].
νόμος της μπέσης*: "όταν δεν κάνεις τίποτα η μέρα περνάει αστραπιαία και εξαφανίζεται". το μόνο που έκανα σήμερα ήταν να αγοράσω ένα τέταρτο κουκουνάρια και ένα ταξίδι μιάμισης ώρας και από τις 2 το μεσημέρι βρέθηκα στις 12 τα μεσάνυχτα με ένα κενό 10 ωρών. αυτό που θυμάμαι είναι η συζήτηση δυο παιδιών στο λεωφορείο: σχολίαζαν την χθεσινοβραδινή εμφάνιση των ζήτα νι στο αν και έδειχνε ο ένας στον άλλο φωτογραφίες του υποχθόνιου, του καταχθόνιου και του τάκη στην οθόνη του λάπτοπ. τόλμησα να τους πω ότι είναι δύσκολες εποχές για "δεύτερο τόμο" και ότι η ηχοκρατορία δεν γίνεται να είναι πια η ίδια, αλλά με κοίταξαν σχεδόν με μίσος και δεν το συνέχισα.
ακούω starkey, miracles, και διαβάζω όσα δεν έχω προλάβει τον τελευταίο καιρό. ο egyptian lover κι ο arabian prince μιλάνε μαζί στο wax poetics και απαντούν στην ερώτηση ποια θα ήταν η απόλυτη κληρονομιά που αφήνουν πίσω τους με τη μουσική που έχουν φτιάξει. απαντάνε λίγο ο,τι να'ναι, αλλά η υπόλοιπη συνέντευξη ήταν to the point:
el: the quality of my music will last the test of time. just think. i made ''egypt, egypt'' in 1982, and it still sounds better than most records today. a good record produced with quality will always stand the test of time.
ap: pure and simple, we rocked parties. our music is made for the parties and the clubs-sweating and freaking on the dance floor. if you don't leave the club wet and funky, you didn't dance to our music.
o michael jackson είναι μια χαρά, μούφα οι διαδόσεις ότι πεθαίνει. τσάμπα η στεναχώρια και τα σχόλια.
[*γειτόνισσα-φιλόσοφος]
little bit of feel good [nteibint mix]