Πέμπτη, 13 Νοεμβρίου 2008

mutant sounds

Στο τεύχος Νοεμβρίου 2008 το περιοδικό Wire σε ένα 14σέλιδο αφιέρωμα επιλέγει τους «θαμμένους θησαυρούς» της σύγχρονης μουσικής που δεν πρόκειται να επηρεάσει η ρητορική της κρίσης. Ανάμεσα σε όλα αυτά που αναφέρει υπάρχει και μια σελίδα για το Mutant Sounds, ένα από τα καλύτερα μουσικά μπλογκ της Ευρώπης, το οποίο από τον Ιανουάριο του 2007 μέχρι σήμερα έχει καταφέρει να αποκτήσει φανατικό κοινό από ολόκληρο τον κόσμο. Το υλικό που μπορεί να βρει κανείς στο Mutant Sounds είναι θέμα μελέτης από μόνο του: ανεβάζουν καθημερινά δίσκους σπάνιους ή εξαντλημένους, δίσκους που έχουν σταματήσει να τυπώνονται εδώ και χρόνια και αποτελούν αντικείμενο αναζήτησης συλλεκτών, με τιμές που στο e-bay αγγίζουν τα τριψήφια και τετραψήφια νούμερα. Επίσης bootleg, ζωντανές ηχογραφήσεις, παλιούς ελληνικούς δίσκους που ο χρόνος έκανε cult διαμάντια. Το σημαντικό της υπόθεσης πέρα από τη μουσική είναι ότι αυτός που το έστησε είναι ένας Έλληνας που ζει στη Θεσσαλονίκη. Ο Δημήτρης, που στο blog υπογράφει ως «mutant sounds». «Θα μπορούσε κάποιος να πει ότι έχω μαζέψει μια αρκετά μεγάλη συλλογή, όμως με τίποτα δεν θα ήθελα να μου κολλήσει η ρετσινιά του συλλέκτη», λέει. «Συλλέκτης κατά την ταπεινή μου άποψη σημαίνει μια στατική κατάσταση, κάτι σαν τον Μαθουσάλα που καθισμένος στο θρόνο του μαζεύει και μαζεύει, χωρίς ιδιαίτερο αισθητικό και συναισθηματικό κριτήριο. Η ακρόαση μουσικής όμως είναι κάτι δυναμικό, μια εξερεύνηση, ένα ταξίδι, αλλά εν κατακλείδι δεν είναι τίποτα άλλο από μια βουτιά στον εαυτό μας. Θα μπορούσα λοιπόν να πω ότι είμαι ένας συλλέκτης ήχων, -στην περίπτωσή μου μεταλλαγμένων ήχων (mutant sounds). Οι αντιδράσεις για όσα ανεβάζουμε πολλές. Κυρίως όμως θετικές. Δεν είναι λίγοι αυτοί που μας έχουν ευχαριστήσει που με τον τρόπο μας σώζουμε τη μουσική τους (Bernard Sjazner, Richard Bone, Wibbley Brothers, Diagram Brothers, κ.α.). Αρνητικές αντιδράσεις είχαμε ελάχιστες και τις περισσότερες φορές ευγενέστατες (π.χ. ο Foetus μας ευχαρίστησε, αλλά ζήτησε να κατεβάσουμε τα links για download και στη θέση τους να οδηγήσουμε τους αναγνώστες του blog στο site του).
Το Wire μπορεί να έχει εφεύρει έναν καινούργιο όρο για να χαρακτηρίσει τη νέα κατάσταση που δημιουργούν τα μουσικά μπλογκ [sharity, από το share+rarity+charity], τα οποία θεωρεί την εξέλιξη των μπλογκ που ανέβαζαν απλά ένα κομμάτι, η υπερπροσφορά μουσικής όμως που ξαφνικά γεμίζει ασύδοτα σκληρούς δίσκους δεν μπορεί να έχει μόνο τη θετική της πλευρά. «Αρνητική πλευρά; Ίσως το ότι με την τεράστια προσφορά χάνεται η μαγεία του "ταξιδιού"», λέει ο Δημήτρης. «Ίσως τα ακούσματα γίνονται ποιο βιαστικά και επιπόλαια. Και οπωσδήποτε το απαράδεκτο γεγονός να προσφέρονται albums που βρίσκονται στην κυκλοφορία. Επίσης, κάποιοι επιτήδειοι συλλέκτες εκμεταλλεύονται το γεγονός ότι ένα LP έχει ανεβεί σε πετυχημένο blog και χρησιμοποιώντας το όνομα του το πουλούν σε εξωφρενικές τιμές στο e-bay, απαιτώντας πολλές φορές από τους bloggers να το κατεβάσουν! Θεωρώ αυτού του είδους τους συλλέκτες ανθρωπάρια. Το μόνο που τους ενδιαφέρει είναι το χρηματιστήριο της μουσικής. Αυτό που δεν ξέρουν είναι ότι τέτοιο χρηματιστήριο δεν υφίσταται πλέον και όσο περνάει από το χέρι του Mutant Sounds blog, δεν θα επιτρέψουμε να υπάρξει».

Πότε ξεκίνησε το Mutant Sounds;
Πριν περίπου 2 χρόνια. Ιανουάριο του 2007.
Με ποιο σκεπτικό;
Με κανένα, έτσι απλά....για να δω τι εστί blog:) OK, υπάρχει ίσως κάποιο παρασκήνιο, αλλά αυτό δεν έχει ιδιαίτερη σημασία, ούτε πιστεύω ότι αξίζει αναφοράς.
Ποια ήταν η σχέση σου με τη μουσική;
Χμμμ…με τη μουσική η σχέση μου αρκετά μεγάλη....Ακούω από τα 12 μου σοβαρά μουσική (πανκ και new wave κυρίως, τότε) και μέχρι σήμερα που είμαι 41 δεν έχω σχεδόν ποτέ σταματήσει. Θα μπορούσε κάποιος να πει ότι έχω μαζέψει μια αρκετά μεγάλη συλλογή, όμως με τίποτα δεν θα ήθελα να μου κολλήσει η ρετσινιά του συλλέκτη. Συλλέκτης κατά την ταπεινή μου άποψη, σημαίνει μια στατική κατάσταση, ξέρεις κάτι σαν τον Μαθουσάλα που καθισμένος στο θρόνο του μαζεύει και μαζεύει, χωρίς ιδιαίτερο αισθητικό και συναισθηματικό κριτήριο. Η ακρόαση μουσικής όμως είναι κάτι δυναμικό. Μια εξερεύνηση, ένα ταξίδι, φαινομενικά στον κόσμο (όπως κι αν ορίζεται αυτός μουσικά για τον καθένα), αλλά εν κατακλείδι δεν είναι τίποτα άλλο από μια βουτιά στον εαυτό μας. Πιστεύω ότι με τη μουσική γνωρίζουμε άγνωστες πλευρές του inner self. Θα μπορούσα λοιπόν να πω ότι είμαι ένας συλλέκτης ήχων, στην περίπτωση μου μεταλλαγμένων ήχων (mutant sounds):).
Με το blogging;
Με το blogging, μέχρι που μπήκα στο παιχνίδι η σχέση μου δεν ήταν καμιά. Ξέρεις, η όλη φάση μου θυμίζει λίγο τις DIY καταστάσεις των late 70s, το γνωστό moto, "it was easy, it was cheap, it was fun, so we did it". Από την άλλη, πάντα με ενθουσίαζε να μοιράζομαι με φίλους ακούσματα που μου αρέσουν, να σχολιάζουμε κλπ. Το blog απλά διεύρυνε αυτό τον κύκλο φίλων.
Πώς προέκυψαν οι υπόλοιποι συνεργάτες του blog;
Βασικός συνεργάτης είναι ο Eric Lumbleau, από τους Vas Deference Org. Ο Eric λοιπόν κάποια στιγμή επικοινώνησε μαζί μου απλά για να μου πει πόσο του άρεσε το blog. Δεν ξέρω, πες το χημεία, πες το πεπρωμένο, από τα λεγόμενα του θέλησα να είναι συνεργάτης, του το πρότεινα και έγινε Electric Voodoo, είναι ο Matt Castille, το έτερον ήμισυ των Vas Deference Org, και κατά κάποιον τρόπο τεχνικός σύμβουλος. O Spacefreak είναι φίλος από Αθήνα που ήθελα να είναι συνεργάτης , με εκπληκτική συλλογή στον τομέα space/kraut/prog και φυσικά ο Tax, φίλος κολλητός μου (αδερφός θα έλεγα), μουσικός συνοδοιπόρος τα τελευταία 26 χρόνια.
Θεωρείς ότι η δωρεάν παροχή μουσικής -ειδικά τόσο σπάνιων και πολύτιμων αρχείων- είναι "επαναστατική πράξη" όπως τη χαρακτηρίζουν στο άρθρο;
Bullshit, ε όχι και επαναστατική πράξη! Αν η αγάπη για τη μουσική και η προσπάθεια να έρθουν στα αυτιά ευρύτερου κοινού αξιόλογα ακούσματα, που υπό διαφορετικές συνθήκες θα παρέμεναν αιώνια στην ανωνυμία, θεωρείται επαναστατική πράξη, ΟΚ είμαι ο Che της μουσικής:) Σοβαρά τώρα, σε καμιά περίπτωση δε το θεωρώ επαναστατική πράξη.
Με ποια κριτήρια επιλέγετε το υλικό που ανεβάζετε;
Χμ, το κριτήριο είναι κατά κύριο λόγο το προσωπικό μας γούστο. Πέραν τούτου προσπαθούμε ότι ανεβάζουμε να μην κυκλοφορεί στην αγορά παγκοσμίως (και αυτό απαιτεί ώρες ), να είναι out of print ή deleted.
Υφίσταται πραγματικά αυτό το είδος ανταγωνισμού "γενναιοδωρίας" όπως το ονομάζει το Wire;
Δεν το νομίζω, θα ήταν γελοίο. Άλλωστε κάτι τέτοιο μόνο στην Ελλάδα θα μπορούσε να συμβεί, που αντί να είμαστε ενωμένοι σε τέτοιες κινήσεις, προσπαθεί ο ένας να βγάλει το μάτι του άλλου για ηλίθιους λόγους προσωπικής προβολής. Ματαιότητα και μισαλλοδοξία...
Πόσες επισκέψεις έχετε κατά μ.ο. την ημέρα;
Σταθερά από 7-10000.
Έχουν υπάρξει αντιδράσεις από κάποιον καλλιτέχνη;
Ναι κυρίως όμως θετικές. Δεν είναι λίγοι αυτοί που μας έχουν ευχαριστήσει που με τον τρόπο μας σώζουμε τη μουσική τους (Bernard Sjazner, Richard Bone, Wibbley Brothers, Diagram Brothers,κ.α.). Αρνητικές αντιδράσεις είχαμε ελάχιστες και τις περισσότερες φορές ευγενέστατες (πχ ο Foetus μας ευχαρίστησε μεν, αλλά ζήτησε να κατεβάσουμε τα links για download και στη θέση τους να οδηγήσουμε τους αναγνώστες του blog στο site του).
Η υπερπροσφορά μουσικής που υπάρχει αυτή τη στιγμή στο ίντερνετ έχει και την αρνητική της πλευρά. Μπορείς να την εντοπίσεις;
Αρνητική πλευρά...χμμμμμ... Ίσως το ότι με την υπερπροσφορά χάνεται η μαγεία του "ταξιδιού" Ίσως τα ακούσματα γίνονται ποιο βιαστικά και επιπόλαια. Και οπωσδήποτε το απαράδεκτο γεγονός να προσφέρονται albums που βρίσκονται στην κυκλοφορία. Επίσης, ένα άλλο αρνητικό είναι ότι κάποιοι επιτήδειοι συλλέκτες εκμεταλλεύονται το γεγονός ότι ένα LP έχει ανεβεί σε πετυχημένο blog και χρησιμοποιώντας το όνομά του το πουλούν σε εξωφρενικές τιμές στο ebay, απαιτώντας πολλές φορές από τους bloggers να το κατεβάσουν! Τελικά είναι αυτό που σου είπα νωρίτερα για τους Μαθουσάλες της μουσικής και ένας από τους λόγους που θεωρώ αυτού του είδους τους συλλέκτες ανθρωπάρια. Το μόνο που τους ενδιαφέρει είναι το χρηματιστήριο της μουσικής. Αυτό που δεν ξέρουν είναι ότι τέτοιο χρηματιστήριο δεν υφίσταται πλέον και όσο περνάει από το χέρι του Mutant Sounds blog, δεν θα επιτρέψουμε να υπάρξει.
http://mutant-sounds.blogspot.com