Σάββατο, 15 Νοεμβρίου 2008

ζόμπι


η αλήθεια είναι ότι δεν ξέρεις πώς να αντιδράσεις στην αρχή γιατί ακόμα κι αν σε έχουν υποψιάσει οι πρώτες παρουσιάσεις, δεν μπορείς να χωνέψεις με τη μία ότι έφτιαξε ένα δίσκο που δεν έχει καμία σχέση με όσα σε είχε προϊδεάσει. ακούγεται σαν ''rave'' συλλογή του 92. δεν ξέρω ακόμα αν είναι ένας δίσκος που θα ξανακάνει τον ήχο ''της μόδας'', ή αν είναι ''σκέτη απογοήτευση'' όπως τον χαρακτήρισε αυτός που μου τον έδωσε. για πρώτη ακρόαση μου θυμίζει καλές μέρες και μ' αρέσει...
ζόμπι ιζ χίαρ.