Κυριακή, 7 Σεπτεμβρίου 2008

bill douglas trilogy


για κάποιον που του αρέσει το σινεμά των ''μικρών πραγμάτων'' και ξέρει τι εστί bill douglas, η κυκλοφορία της τριλογίας του [my childhood, my ain folk και my way home] σε dvd είναι πραγματικά πολύτιμη. η έκδοση της british film institute είναι από τις κορυφαίες της χρονιάς, σε μια χρονιά μάλιστα που έχει βγάλει ταινίες που είχαν πολλά χρόνια να εμφανιστούν και πολλοί σινεφίλ τις γνωρίζουν μόνο σαν τίτλους [την άλλη τριλογία, του terence davies π.χ.]. οι τρεις ταινίες που γύρισε τη δεκαετία του 70 με τούς ίδιους πρωταγωνιστές σε ένα διάστημα 7 χρόνων ακολουθούν τον ήρωά του, τον jamie [που είναι ο ίδιος], από τα παιδικά του χρόνια μέχρι την εφηβεία του και βασίζονται σε αληθινά περιστατικά απ' τη ζωή του.
ο jamie ζει σε άθλιες συνθήκες με τη γιαγιά του, τη μάνα της μάνας του και τον αδελφό του από άλλον πατέρα. η γιαγιά πολύ ηλικωμένη και ανήμπορη πεθαίνει και τους αφήνει στο έλεος της πρόνοιας. και οι δυο πατεράδες έχουν φτιάξει νέες οικογένειες, η μάνα τους είναι στο τρελοκομείο, ο μεγαλύτερος αδελφός μπαίνει με το ζόρι σε ίδρυμα κι ο jamie καταλήγει ανεπιθύμητος και ''αναγκαίο κακό'' στο σπίτι του πατέρα του. στην άλλη γιαγιά που στη αρχή τον μισεί επειδή της θυμίζει τη μάνα του, αλλά σιγά σιγά τον αποδέχεται.
με μια κινηματογραφία που θυμίζει μπρεσόν και όζου, με αμέτρητες λεπτομέρειες που φορτίζουν συνέχεια την ατμόσφαιρα και σε ''πνίγουν'' [αλλά ποτέ δεν γίνονται μελό] τα δυο πρώτα μέρη είναι τα σκληρά παιδικά χρόνια που θυμίζουν έντονα τη mouchette. μόνο που εδώ ο πρωταγωνιστής είναι ακόμα πιο μικρός και ακόμα πιο ανεπιθύμητος.
στο πρώτο μέρος υπάρχει μια σκηνή που είναι ιδιαίτερα συγκινητική. ο πιτσιρικάς μπαίνει στο παγωμένο σπίτι και βρίσκει τη γιαγιά να κοιμάται στην καρέκλα. αδειάζει το φλυτζάνι με τα λουλούδια στο πάτωμα, το γεμίζει με καυτό νερό, το αδειάζει κι αυτό και βάζει το φλυτζάνι ανάμεσα στα δάχτυλα της γιαγιάς για να τα ζεστάνει. λίγο μετά, η γιαγιά πεθαίνει...