Παρασκευή, 8 Αυγούστου 2008

tracy, our souls are black, though our skin is white...


μην σε παραπλανήσει το παλιομοδίτικο εξώφυλλο και το χρώμα του, είναι πιτσιρικάς και μάλιστα του 2008 [στην πραγματικότητα είναι πιο ξανθός και πιο στρουμπουλός απ' ότι φαίνεται στη φωτο], βγάζει βραχνές τσιρίδες που θυμίζουν james brown και wilson pickett [μα-το-θεό] και τραγουδάει ρυθμενμπλούζ. που σημαίνει καθαρόαιμη σόουλ, 60s, 70s, τέτοια παλιά, ούτε αρενμπί ούτε χιπχόπ ούτε τη φουτουριστική σόουλ του spacek [που ξέφυγε εντελώς στο νέο δίσκο που βγάζει]. άσπρος [και με στραβά δόντια, καθαρόαιμος, έχεις δει μαύρο με στραβά δόντια;] αλλά με μαύρη ψυχή -μου θυμίζει την ατάκα στο παλιό hairspray: "tracy, our souls are black, though our skin is white". κάπως έτσι...
στο μεταξύ στο allaboutjazz γράφουν ύμνους: "On the horizon however, with the emergence of the neo-soul movement that has surged forth since the 1990s, sounds that recall soul's glory years are once again taking hold. Yelps from the interior of the human heart are spilling onto the unsuspecting airwaves, onto turntable platters, and into CD and i-pod players worldwide. Heard in artists such as James Hunter, Ryan Shaw, Amy Winehouse, Sharon Jones, Jill Scott, the New Mastersounds and others, the never ending pulse has been revived, has staggered forth and is once again standing tall. In an age of glossy, exploitive, pop culture superficialities, Soul music has returned to set the record straight".
το κοκό εδώ.