Τετάρτη, 20 Αυγούστου 2008

caretaker


~δεν ξέρω αν ήταν τυχαίο και ο αύγουστος έφερε μαζεμένα όλα τα καλά άλμπουμ -ή αν είχα περισσότερο χρόνο να ακούσω μουσική, πάντως εκεί που έκανες αμάν να βρεις ένα δίσκο της προκοπής [που να τον γουστάρεις πραγματικά και ολόκληρο], ήρθαν πέντε-έξι και έσωσαν μια μάλλον αδιάφορη χρονιά. τα δυο φετινά άλμπουμ του caretaker είναι αναμφίβολα από τις κορυφαίες κυκλοφορίες του 2008.
όσο δύσκολα κι αν είναι, γεμάτα από ξεθωριασμένες μελωδίες πνιγμένες πίσω από στρώματα θορύβων, όσο κι αν κλέβει ασύστολα κομμάτια των '30s και των '40s και τα ενσωματώνει μέσα στο σάουντρακ του eraserhead ή στο σχιζοφρενικό άμπιεντ του aphex twin στο selected ambient works volume ii, όσο κι αν είναι ανυπόφορα όταν το ακούς για πρώτη φορά με 40 βαθμούς κελσίου..., αν καταφέρεις και τα αντέξεις πάνω από ένα τέταρτο είναι πραγματική αποκάλυψη.
κι ενώ τη "δόξα" κλέβει το persistent repetition of phrases που αποθεώνει το νέο wire, το 30λεπτο ''recollected memories from the museum of gardenhistory" που δίνει για download στο site του [εδώ το κατεβάζεις με δεξί κλικ και μετά save as...] μαζί με ένα σωρό υλικό που περιλαμβάνει ''ανορθόδοξες'' διασκευές στο rock me amadeus, στο love will tear us apart ή στο lady in red [που αξίζει ν' ακούσει κανείς μόνο και μόνο επειδή μετατρέπει ένα γλυκανάλατο χιτ σε ένα τραγούδι εντελώς καταραμένο] είναι το ίδιο σπουδαίο, αν όχι ακόμα καλύτερο.
η ομιχλώδης ατμόσφαιρα και το μυστήριο της μουσικής του alan r spets στολίζονται με τη φωνή του al bowlly, η οχήστρα του ray noble ξεπροβάλλει μέσα απ' τον βόμβο, τα τραγούδια απ' το "distant voices, still lives" ή το "long day closes" νομίζεις ότι ακούγονται από μεγάφωνα αυτοκινήτου που διαφημίζει ''το τσίρκο στην πόλη μας''. ο caretaker γράφει ετεροχρονισμένα το σάουντρακ για τις ταινίες του terence davies. δεν είναι ούτε οι μελαγχολικοί κρούνερς πάντως, ούτε οι οχήστρες που τα κάνουν ξεχωριστά [στο persistent pepetition of phrases δεν ακούγονται καθόλου φωνές], είναι τα έργα μιας ιδιοφυίας που μπορείς να τα κρίνεις μόνο σαν σύνολο. και δεν θέλεις να πετάξεις τίποτα.
δεν προτείνονται απλώς...είναι από τους δυο τρεις σπουδαίους δίσκους του 2008.
~λεφτά για το φεστιβάλ της βαβέλ δεν υπάρχουν. τα φάγαμε όλα σε αναβολικά.