Τρίτη, 22 Ιουλίου 2008

melt!


Η περιοχή που γίνεται το Melt! Festival εκτός από του διαόλου τη μάνα [δύο ώρες από το Βερολίνο αν όλα σου πάνε κατ’ ευχήν και πετύχεις το ιδανικό timing στα τρένα και τα λεωφορεία] είναι στη μέση του πουθενά, τόσο απόμερα που κάνει τη Μαλακάσα να φαίνεται σαν το κέντρο της πόλης. Και με τα πόδια να ξεκινήσεις απ’ τη Μαλακάσα που λέει ο λόγος θα φτάσεις σε καναδυό ώρες στην Αθήνα, ενώ απ’ την Ferropolis μέχρι το Βερολίνο δεν φτάνεις ούτε στον αιώνα τον άπαντα. Κατ’ αρχάς, γιατί θα έχεις πεθάνει στα μισά απ’ το κρύο.
Οι συνθήκες στο φετινό Melt! ήταν οι χειρότερες για να παρακολουθήσεις φεστιβάλ. Καταρρακτώδης βροχή, λάσπη, τσουχτερό κρύο που τη νύχτα γινόταν ανυπόφορο, υγρασία που σου έφτανε ως το κόκαλο. Για σένα που ήσουν Έλληνας βεβαίως και είχες έρθει απ’ τον καύσωνα, γιατί για του μαθημένους γερμαναράδες, κυριολεκτικά «πέρα έβρεχε». Κυκλοφορούσαν με κοντομάνικα και γαλότσεςκαι τσαλαβουτούσαν μέσα στις λάσπες, ενώ τους άφηνε αδιάφορους και το κρύο και η βροχή. Βέβαια, με τόσα ναρκωτικά και αλκοόλ και δυο μέτρα χιόνι να είχε, γι’ αυτούς πάλι πέρα θα έβρεχε.
Ο χώρος που γίνεται το φεστιβάλ βρίσκεται 22 χιλιόμετρα από την κοντινότερη πόλη και αν δεν έχεις φροντίσει να έχεις αυτοκίνητο ή να έχεις κατασκηνώσει στο κάμπινγκ, την έβαψες.
Anyway, να’ ναι καλά τα παιδιά που με φιλοξένησαν στην κουκέτα τους στην κατασκήνωση –αυτή στη φώτο [που αν δεν κάνω λάθος την έλεγαν Ράντις] κι έτσι γλίτωσα τα χειρότερα. Πέρα από τη γκρίνια -για την οποία το φεστιβάλ δεν ευθύνεται καθόλου- οι εμφανίσεις κυρίως των Battles αλλά και των Hot Chip ήταν καταπληκτικές και της Bjork πέρα από κάθε προσδοκία. Σε τρελά κέφια και άκρως χορευτική, ξεσήκωσε, αποθεώθηκε, έπαιξε σε μια ώρα ένα υπέροχο σετ από παλιά κυρίως κομμάτια της και περιορίστηκε σε μόνο τρία από το Volta. Δεν θα μπορούσε να πάει καλύτερα. Αν δεν είχε παίξει τόσο λίγο [μόλις 60 λεπτά μαζί με δυο encore] θα μιλάγαμε για θρίαμβο. Ήταν η καλύτερη Bjork που έχω πετύχει ποτέ, χαμογελαστή και χαρούμενη, με τον Mark Bell να «κεντάει» στο programming και τον Chris Corsano στα κρουστά να κάνει τα κομμάτια αγνώριστα. Η δεκαμελής μπάντα με τα χάλκινα πνευστά έκανε το live πανηγύρι. Το ίδιο show θα φέρει στην Αθήνα. Ελπίζω μόνο να παίξει περισσότερη ώρα.