Τετάρτη, 23 Ιουλίου 2008

ντίνο φελίπε


εκεί που σχολιάζεις ότι το 2008 δεν έχει καλούς ποπ δίσκους [όπως ήταν του john maus και του panda bear πέρσι π.χ., ή του ariel pink το 2005] εμφανίζεται αυτός εδώ ο εξαγριωμένος "μπάντι χόλι μιτς άλαν βέγκα'' απ' το μαϊάμι που ανακατεύει ένα σωρό επιρροές του και φτιάχνει έναν από τους πιο φρέσκους δίσκους της χρονιάς. με ένα φτηνό casio beatbox, μια ηλεκτρική κιθάρα κι ένα synth φτιάχνει ένα άλμπουμ που μπορεί να σε ξενίζει στην αρχή, αλλά έτσι και το αφήσεις να παίζει αντιλαμβάνεσαι ότι ναι, έχεις πετύχει ένα διαμάντι. εκτός τόπου και χρόνου, πάντως διαμάντι.
από το stuck on you και το found 2 photos που θυμίζουν έντονα daniel johnston, το 60s φλάουερ ποπ willow waly, μέχρι τα ξεκούρδιστα ''πανκ'' ριφ που τον κάνουν να ακούγεται σαν θυμωμένος άριελ πινκ το no fun demo του είναι γεμάτο με μια "εϊτίλα" που απλώνεται ξεδιάντροπα σε όλα τα κομμάτια και τα κάνει ακαταμάχητα. ένας δίσκος ολόκληρος ηχογραφημένος στο σπίτι του, γεμάτος 'λάθη' και σφυρίγματα, που όμως τις χέζει και τις πανάκριβες παραγωγές και τα μαγικά της κονσόλας που κάνουν θαύματα. δηλαδή απάτες. μπορεί να μην σου γεμίζει το μάτι, αλλά είναι πραγματικά πολύ καλός. και μετά τη δεύτερη φορά γίνεται ακόμα καλύτερος.