Τετάρτη, 18 Ιουνίου 2008

[¬_L]


το κείμενο αυτό γράφτηκε απ' τον gizmo σαν εισαγωγικό για το θέμα dubstep της lifo -που τελικά χώρεσε μόνο μέρος των συνεντεύξεων με τους τέσσερις απ' τους djs. εδώ είναι ολόκληρο. εκ των υστέρων χαίρομαι που μπήκε μόνο το dubstep, χαίρομαι που αναθεώρησαν όσοι ήταν στο μουσείο μπενάκη κι είχαν επιφυλάξεις, χαίρομαι που τελικά κερδίζει έδαφος στην αθήνα και είναι ζήτημα μηνών να ξαναζήσουμε μέρες του 89 και του 90. αυτή δεν είναι παρά η αρχή. χαίρομαι που επιτέλους ο κόσμος άρχισε πάλι να χορεύει γιατί το dubstep [ή ότι τέλος πάντων είναι αυτό που έχει προκύψει] είναι χορευτική μουσική που χορεύεται. αυτά.
Τον τελευταίο καιρό παρουσιάστηκε ένα νέο μουσικό είδος που κατάφερε να δημιουργήσει ρήξη στους underground κύκλους της πόλης. Το dubstep εμφανίστηκε πολύ γρήγορα στην Αθήνα και μπορούσες να ανακαλύψεις αυτό τον ήχο τόσο σε αφίσες γνωστών clubs αλλά και σε διάφορα indie festivals. Ξαφνικά, άρχισαν να εισρέουν και τα μεγάλα ονόματα της σκηνής (Pinch, Loefah, Headhunter) με μεγάλη επιτυχία, ενώ η κυκλοφορία του δεύτερου δίσκου του Burial κυριάρχησε στα top 10 όλων των μουσικών συντακτών της χώρας. Πολύ μίλησαν για ένα μεγάλο hype (πρόσφατα στο Vinyl Microstore έμαθα ότι πέθανε το dubstep) και άλλοι ύμνησαν τον νέο αγγλικό ήχο που θυμίζει σε όλους ότι κάθε πέντε χρόνια δημιουργούνται αυτά τα απίστευτα melting pots αυτής της πολυσυλλεκτικής Βαβυλώνας που λέγεται Λονδίνο. Οι τρελοί επιστήμονες της συγκεκριμένης πόλης φτιάχνουν τον μαγικό ζωμό τους μπερδεύοντας τους διάφορους μουσικούς πολιτισμούς των προαστίων και προσθέτουν την μαγική τους τέχνη σε ότι αφορά το production και το engineering για να προσφέρουν ένα εκρηκτικό μείγμα. Όμως, εκεί που το Λονδίνο παρουσιάζει την εκάστοτε μουσική συνταγή του και δημιουργεί τους κανόνες, το Bristol ανακατεύει τα δεδομένα και δίνει την δική του εκδοχή στον ήχο. Στις τάξεις των δυο αυτών πόλεων, που πρώτες απέκτησαν sound system culture (λόγω της έλευσης των πρώτων μεταναστών από την μακρινή Τζαμάικα) βρίσκονται οι βασικοί αντιπρόσωποι του είδους, με την διαφορά ότι ο ήχος του Bristol δείχνει να περνάει από το dubby techno του Βερολίνου. Το Synch Festival, στις 14 Ιουνίου στήνει ένα μεγάλο party με τους τρεις βασικούς αντιπροσώπους της σκηνής του Bristol. Όμως, η διαφορά από ένα ανάλογο dubstep stage κάποιου festival στην Ευρώπη αποτελεί η προσθήκη της βασικής επιρροής των συγκεκριμένων παραγωγών. Η παρέα που αποτελείται από τον Pinch, τον Headhunter και τον Peverelist θα έχει την τιμή να παίξει με τον Moritz Von Oswald, το ένα από τα δυο θρυλικά μέλη των Basic Channel. Εμείς μιλήσαμε μαζί τους και σας τους παρουσιάζουμε.
PINCH
Ιδιοκτήτης της θρυλικής Tectonic records και ένας από τους πρώτους παραγωγούς που έδωσε μια techno άποψη στον ήχο του dubstep. To Qawwali στην Planet Mu απέδειξε σε όλους ότι η συγκεκριμένη μουσική μπορεί να αφομοιώσει ακόμα και το dub techno του Maurizio, ενώ η Mary Anne Hobbs συνεχίζει να θεωρεί το mix του Pinch ως ένα από τα καλύτερα που παρουσιάστηκαν στην εκπομπή της. Σύμφωνα με τον ίδιο, ο τελευταίος του δίσκος είναι ένα συνονθύλευμα από επιρροές όπως οι Basic Channel, o Photek, η dark speed garage και οι Autechre, ενώ χαίρεται πάρα πολύ που άνθρωποι όπως ο Surgeon, o Ricardo Villalobos και ο Laurent Garnier συνεχίζουν να παίζουν τα κομμάτια του. Τον τελευταίο καιρό βρίσκεται σε περιοδεία σε όλο τον κόσμο και για καλή του τύχη βρέθηκε στο ΤTokyo με τον Photek, έναν από τους μεγαλύτερους μουσικούς ήρωες του και μια συνεργασία αναμένεται να κυκλοφορήσει στο μέλλον. Οι τελευταίες του κυκλοφορίες στην Soul Jazz και στην Punch Drunk records φεύγουν χωρίς ανάσα από τα ράφια των περισσοτέρων δισκοπωλείων, ενώ μεγάλο θόρυβο έχει δημιουργήσει το remix του για τους Simian Mobile Disco.
PEVERELIST
Τον τελευταίο καιρό ο Peverelist δηλώνει ευχάριστα καταβεβλημένος από τις διάφορες ασχολίες του. Πως να μην είναι κουρασμένος όταν αποτελεί έναν από τους πιο αναγνωρίσιμους παραγωγούς της πόλης του Bristol και είναι ιδιοκτήτης της Punch Drunk, μια από τις πιο δυνατές δισκογραφικές της πόλης. Εκτός από τα να κυκλοφορεί τα δικά του κομμάτια αλλά και τα κομμάτια άλλων παραγωγών όπως του RSD (το νέο nickname του θρυλικού Rob Smith των Smith and Mighty) και του Pinch, ο ίδιος «διοικεί» μεγάλη δόση ευγένειας το Rooted Records, ένα από τα πρώτα internet δισκάδικα που στόκαραν τα πρώτα dubstep releases. O ίδιος δηλώνει μεγάλος fan του Detroit techno και ακόμα προσπαθεί να καταλάβει πως ο Pole, ένας από τους πιο γνωστούς αντιπρόσωπους της dub techno σχολής της Γερμανίας, του ζήτησε να κάνει ένα remix για την τελευταία του κυκλοφορία. Το συγκεκριμένο κομμάτι καθώς και το Infinity Is Now (στην Tectonic records του Pinch) εμφανίσθηκε σε πολλά top 10 διαφόρων μεγάλων ονομάτων της techno σκηνής και απέδειξε ότι το Bristol δεν περιορίζεται μόνο στους Massive Attack.
HEADHUNTER
Σύμφωνα με τον Tony James (aka Headhunter) όταν σε παίρνουν τηλέφωνο παραγωγοί και dj’s όπως ο Laurent Garnier και ο Mr. Scruff για να σε παρακαλέσουν να τους δώσεις μερικά καινούργια σου κομμάτια, τότε κάτι σωστό κάνεις στην μουσική σου. Ο Headhunter αποτελεί έναν από τους πρώτους techno/dubstep καλλιτέχνες που υπέγραψε στην Τempa records (μαζί με την dmz αποτελούν τις πιο αναγνωρισμένες εταιρείες της σκηνής) και μετά από μόνο ένα ep υπέγραψε συμβόλαιο για ένα ολόκληρο album, σε μια εταιρεία που έχει κυκλοφορήσει θρυλικά lp από καλλιτέχνες όπως ο Skream, οι Horsepower Production και ο Benga. To remix που έκανε για τον γνωστό techno παραγωγό Martin Buttrich «έκαψε» πολλά dance floors και όπως μας αποκάλυψε ο ίδιος « η Αθήνα ήταν το καλύτερο test για το συγκεκριμένο κομμάτι». Πάντως, όπως δήλωσε και ο ίδιος η δεύτερη επίσκεψη του στην χώρα μας είναι πολύ ιδιαίτερη αφού θα μπορέσει να παίξει δίπλα στον Moritz Von Oswald, έναν από τους μεγαλύτερους ήρωες του.
[gizmo]