Τρίτη, 3 Ιουνίου 2008

ο μαφιόζος


~ο νίνο μπανταλαμέντι που έχει σικελιάνικη καταγωγή δουλεύει ως επιστάτης σε ένα εργοστάσιο αυτοκινήτων στο μιλάνο και έχει καταφέρει να γίνει πετυχημένος βόρειος -με μοντέρνα ξανθιά γυναίκα και δυο κόρες που επιδεικνύει περήφανος σε κάθε ευκαιρία. στις πρώτες του διακοπές μετά από χρόνια αποφασίζει να πάει τη σύζυγο και τις κόρες για να γνωρίσουν τη φαμίλια του στη σικελία. ο νίνο λείπει πολλά χρόνια απ' την πόλη που γεννήθηκε, ένα μέρος που οι μισοί άντρες είναι άνεργοι και οι άλλοι μισοί δουλεύουν για τη μαφία και η επιστροφή στον "τόπο που μυρίζει ανθισμένες πορτοκαλιές" δεν είναι καθόλου αυτό που περίμενε. ακόμα περισσότερο, δεν είναι καθόλου αυτό που περιέγραφε στη γυναίκα του. η σκηνή της συνάντησης με τους συγγενείς του μετά από τόσα χρόνια και ο αμήχανος τρόπος που μοιράζουν τα δώρα είναι ξεκαρδιστικός, το δε σοκ είναι το ίδιο μεγάλο και για τις δύο πλευρές. για τη μάνα του επειδή η νύφη καπνίζει και είναι ξανθιά, για τη γυναίκα του επειδή η πεθερά της δεν της απευθύνει ποτέ το λόγο. και την αγνοεί. όταν τα προβλήματα λύνονται και η οικογένεια αρχίζει να δένεται, ο νίνο υπόσχεται στον ντον βινσέντζο [τον αρχηγό της μαφίας] να του κάνει μια χάρη με ό,τι αυτό συνεπάγεται...
ξεκινάει όπως το γάμος α λα ιταλικά και καταλήγει σαν το νονό. η κομεντί γίνεται θρίλερ και το γέλιο δράμα, διατηρώντας μια ισορροπία εκπληκτική. μέχρι το τέλος. [η αδελφή ροζαλία με το μουστάκι και το φρύδι του αείμνηστου, όλα τα λεφτά]. ο alberto lattuada σκηνοθετεί και ο alberto sordi είναι ο νίνο.
του 1962, απ' τις νέες κυκλοφορίες της criterion.
~η cast-a-blast παρουσιάζει το duck soup, το άλμπουμ των ottawa bros απόψε [τρίτη] στο vinyl microstore. από 8-10. μαζί με τη σούπα πάπιας θα σερβίρεται κρασί. [btw, το άλμπουμ γα-μά-ει! -more on the way]