Κυριακή, 27 Απριλίου 2008

σάιτινγκς


απ' το 2002 μέχρι τις αρχές της χρονιάς είχαν κυκλοφορήσει έξι άλμπουμ, το πιο πρόσφατο έχει τίτλο through the panama [σε παραγωγή του andrew w.k. αν αυτό έχει καμία σημασία]. οι sightings είναι ένα τρίο απ' το μπρούκλιν που μαζί με τους liars, τους animal collective, τους religious knives, τους excepter και τους gang gang dance [κι ένα σωρό άλλους] ορίζουν τον καινούργιο ήχο της νέας υόρκης. ο οποίος δεν είναι και τόσο καινούργιος, αλλά ακούγεται φρέσκος και έχει πολύ μεγαλύτερο ενδιαφέρον από οτιδήποτε έχει βγάλει η αγγλική σκηνή τα τελευταία χρόνια και ορίζεται ως...νέο ροκ. πρέπει κάποια στιγμή να γίνει μια λεπτομερής καταγραφή των ονομάτων που έρχονται από το μπρούκλιν τα τελευταία 7-8 χρόνια, γιατί η σκηνή όσο πάει δυναμώνει και οι sightings δεν είναι απλά...άλλο ένα παράδειγμα. όπως γράφει η village voice γι' αυτούς: ''σε τριάντα χρόνια τα μαστούρια θα λατρεύουν το συγκεκριμένο δίσκο και θα τον προσκυνάνε με ευλάβεια. θα 'ναι κάτι σαν το white light/white heat για την εποχή που έλιωναν τα παγόβουνα στους πόλους". μεγάλες κουβέντες, αλλά αν ακούσεις το δίσκο θα καταλάβεις γιατί ο συντάκτης έχει πέσει σε τρανς. "einstürzende neubauten, electro, the jesus and mary chain, minimal techno, suicide, iannis xenakis, and electric miles davis—what a list, right?", γράφει, ''όχι απλά ένα post-everything fusion από όλα αυτά μαζί, αλλά μια καινούργια μορφή του μοντέρνου ροκ". μεγάλη δόση υπερβολής, ok, αλλά δεν πετυχαίνεις συχνά ήχο τόσο πειραματικό, δύσκολο, αλλά και τόσο ''κολλητικό'' που μετά τη δεύτερη φορά είναι αδύνατο να ξεφορτωθείς. θόρυβος, overdubs, ηλεκτρικοί ήχοι και μια ανατριχιαστική εκτέλεση του electrician των walker brothers με ένα ''kill me + kill me + kill me'' να σε στοιχειώνει.

θρου δε παναμα