Σάββατο, 12 Απριλίου 2008

γκονζάλες

ο προηγούμενος δίσκος του ήταν το ηχογραφημένο σόου που έκανε στο πομπιντού μόνο με πιάνο στα χνάρια του σατί, εδώ [πιο κάτω, στο βίντεο] παίζει μια καταπληκτική πιάνο βέρσιον του take me to broadway, το οποίο είναι ένα κομμάτι που δεν βαριέμαι όσες φορές κι αν το ακούσω -είναι αυτό στο οποίο δηλώνει ότι έχει ένα έξτρα τέστικλ [που σημαίνει τρίτο @].

κάποτε έδινε κάτι συνεντεύξεις απολαυστικές, τελευταία είχε παρασοβαρέψει, αλλά φαίνεται ότι ξαναβρήκε τα κέφια του. στο νέο άλμπουμ του soft power είναι ο παλιός απίθανος gonzales, που κάνει πάλι τα δικά του, άλλα ντ' άλλων ξανά. ο gonzales είναι πραγματικά απίθανος τύπος, ξεκίνησε με χιπ χοπ και τα' χει κάνει όλα, έχει περιοδεύσει με την peaches κι έχουν κάνει τα αίσχη στη σκηνή, τότε που αυτή έβγαινε με ένα ροζ πλαστικό δονητή δεμένο γύρω απ' τη μέση και του άνοιγε τα σόου. μόνο χέβι μέταλ δεν έχει παίξει [μέχρι στιγμής] και είναι το νούμερο ένα στα live που θα έδινα τα πάντα για να δω [έστω, πολλά].

το soft power είναι δισκάρα και μακάρι να φωτιστεί κάποιος και να τον φέρει κι από δω. κι ας μην σώσουμε να ξαναδούμε την κάιλι.
apology