Παρασκευή, 25 Απριλίου 2008

σκοτ


ο scott matthew είναι αμερικάνος αυστραλέζικης καταγωγής που ζει στο μπρούκλιν. ο scott matthew γράφει αμερικάνικες μπαλάντες που είναι της ίδιας ομοταξίας με του άντονι, ίδια κλάψα, ίδιος νταλκάς, για το ίδιο κοινό. δεν θυμίζει ντεβέντρα [αν εξαιρέσεις το μούσι] κι ας έχουν φαγωθεί οι αμερικάνοι -πιο πολύ θυμίζει πρώιμο bowie [στο abandoned η μίμηση είναι πολύ πετυχημένη, λίγο πιο δακρύβρεχτη αλλά του βγαίνει μια χαρά], ή τις κορώνες του york. θα πάει μπροστά γιατί οι μουσάτοι που κλαίνε και συγκινούν το κοινό του άντονι την έχουν στο τσεπάκι την επιτυχία. έστω στα μπλογκ. για του λόγου το αληθές, ο μίτσελ του shortbus τον εντόπισε την ώρα που έγραφε μουσική για ανιμε και τον έβαλε να τραγουδήσει στην ταινία σε κανονικό μικρόφωνο [έξι τραγούδια του υπάρχουν στο soundtrack, κάποια τα έβαλε και στο προσωπικό άλμπουμ του]. ξέχασε βέβαια να βάλει το πιο ωραίο κομμάτι -το language [υπάρχει στην έκδοση του βινιλίου, στο cd όχι]- αλλά αυτά είναι ψιλά γράμματα. ο δίσκος του είναι καλός, λίγο πιο κλαψιάρικος από ότι αντέχεται είναι η αλήθεια, για μεγάλη παρασκευή όμως είναι ιδανικός. στο εξώφυλλο έχει δυο μαύρα πουλιά που χύνουν δάκρυ [μπλε] το πιο ωραίο τραγούδι του δίσκου έχει τίτλο little bird, απαράλλαχτη εκτέλεση με αυτή στο shortbus. υπάρχει και σημειολογική εξήγηση, αλλά δεν τη σηκώνει η μέρα.
για μερικές ώρες μόνο: σκοτ μάθιου