Τρίτη, 1 Απριλίου 2008

πρωταπριλιά


''η ανθρώπινη φύση μισεί καθετί που υπερέχει" [θουκυδίδης].
για το φθονερό ζωντόβολο η συκοφαντία είναι ακατανίκητη έλξη. προσφέρει μια αυταπάτη μεγάλης ανακούφισης, καθώς του δίνει την ψευδαίσθηση ότι έτσι εξισώνεται με αυτόν που βρίζει: ''ο φθόνος είναι συντετριμμένος θαυμασμός" [κίρκεγκορ]. κατά κανόνα οι βλάκες και οι ελλειμματικοί λυσσάνε και βγάζουν αφρούς ιδίως γι' αυτό που τραβάνε προσωπικό ζόρι, που τρώει τα δικά τους σωθικά: ο πολιτικός θάβει τον πολιτικό, ο συγγραφέας κακολογεί τον συγγραφέα, ο πρώην εραστής τον νυν και οι εξ επαγγέλματος παντογνώστες δημοσιογράφοι δεν αφήνουν κανέναν ακουσκουσούρευτο. πίσω από κάθε δηλητηριώδη επίθεση και αισχρό υπονοούμενο κραυγάζει το πληγωμένο εγώ του ανεπαρκούς ηλίθιου: ''μπορώ να συγχωρήσω τα πάντα, εκτός από το να είσαι αυτό που είσαι, εκτός από το να μην είμαι αυτό που είσαι εσύ" [σέλερ].
[απ' το ''εγχειρίδιο βλακείας'', διονύση χαριτόπουλου, εκδόσεις τόπος].