Σάββατο, 1 Μαρτίου 2008

εμπρός, march


στάση πρώτη, στον ιανό για τη μόνικα
. το πατάρι του ιανού είναι μια χαρά καφετέρια, αλλά μια συναυλία σε καφετέρια έχει όλα τα μειονεκτήματα που αυτό συνεπάγεται, και όσο καλή διάθεση κι αν έχεις, κι όσο κι αν σου αρέσει αυτό που ακούς, όταν δεν έχεις επαφή με την σκηνή είναι δώρο άδωρο. επίσης, δεν είναι κακό να εκφράζεις την αγάπη σου δημόσια, μερικές φορές είναι μέχρι και χαριτωμένο. όταν όμως για σαράντα λεπτά φιλιέσαι με ρουφήγματα την ώρα που οι υπόλοιποι προσπαθούν να απολαύσουν το αλληλούια και κοντεύεις να τελειώσεις στον καναπέ σε δημόσια θέα, τι την θέλεις την έρημη τη συναυλία; δεν κάθεσαι σπιτάκι σου να μην σ' ενοχλούν και τα ρούχα [γιατί προφανώς για τον περίγυρο καρφάκι δεν σου καίγεται]; μέχρι και φωτογραφίες τους έβγαζαν για αναμνηστικό της βραδιάς κι αυτοί εκεί, χαμπάρι...
στάση δεύτερη, shut the fuck up, bios. o eskaei καταπληκτικός, ειδικά το κομμάτι που έκλεισε τη βραδιά με το sample από βαμβακάρη [τα ματόκλαδά σου λάμπουν] είναι εντυπωσιακό. εδώ μπορείς να κατεβάσεις δουλειά του με ελληνικά samples [εξαιρετική, πραγματικά]. μία διαφορετική εκτέλεση του your eyelashes shine είναι εδώ.
τους υπόλοιπους δεν πρόλαβα να τους δω όσο κι αν ήθελα, γιατί είχε προλάβει και μας είχε διαλύσει η τσικνοπέμπτη. μετά από 15 ώρες στο πόδι φτάνει μια στιγμή που καταρρέεις...
προς το παρόν, ένα κομμάτι των φανταστικών ήχων που τα σπάει, για καλό μήνα:
ταξίμι αθηναϊκό και ζεϊμπέκικο