Παρασκευή, 8 Φεβρουαρίου 2008

n.ποστ στο aunderscorelive.blogspot.com

α φαγκ ιζ α χαγκ
είμαι η μαρια κάλλας; έχω οικογένεια τώρα. έγινα οικογένεια, δηλαδή έρχομαι πιο κοντά κ γίνομαι λίγο πιο συμμαζεμένος όπως στουσ καθρέφτες που σε δείχνουν κοντύτερο. χθεσ μαζεμένα το απόγεμα μέσα απ το κεφάλι μου, μέσα στο κεφάλι μου ήρθε κ σφηνώθηκε διαδοχικά όλα τα παιδικά μου χρόνια μαζί κ κατάλαβα πως είμαι μόνο και μόνο αυτά όλα σε μια γραμμή, αλλά κανείς δε τα αντέχει μαζί σε μια γραμμή, γι αυτό κ μεγαλώνουμε κ πότε πότε ζούμε μονό με μικρά κομμάτια τους αλλά χτες το απόγεμα ο σωτήρης ήταν εκείνα τα χρωματιστά παιδικά σκίτσα του πικάσο που χαμε κρεμασμένα στο δωμάτιο κ ο πούτσοσ του άνηκε στο ρόμβο με τισ τέσσερις γραμμές ή στο καφέ εκείνο ζώο που ναι λιοντάρι κ αρκούδα κ όποτε μούγκριζε ήταν για να μου μιλάει κ γω μούγκριζα ακόμα τόσο σα να τον παρακαλούσα να μου μιλάει λίγο ακόμα. όταν γαμήθηκα με το σωτήρη ήμουνα κοκκινομάλλα, γαμήθηκα όπως γαμάνε τις κοκκινομάλλες κ λέω ωραία, είσαι τυχερός, σε λίγο θα γίνω ξανθιά κ μετά άλλη κ θα δώ πως είναι να γαμιέσαι σαν όλες αυτές αλλά δε πρόλαβα γιατί δε θα πιστέψεις τι έγινα μετά, μετά τη κοκκινομάλλα έγινα η σοφία λόρεν
ένα τραγούδι που η φωνή του τραβιέται μέσα απ την κοιλιά σου κάθε φορά
-κ αυτό παίζεται ταυτόχρονα, 2-3 φορές τουλάχιστο από διάφορες πηγές με διαφορά φάσης ή πολλαπλά πλαίηερ αν θεσ
[another guest post via a_live]