Πέμπτη, 10 Ιανουαρίου 2008

gerald's masterpiece

έχουν περάσει 13 χρόνια από τότε που κυκλοφόρησε και εξακολουθεί να είναι αξεπέραστο. νομίζω ότι είναι το μόνο jungle άλμπουμ που άντεχα να ακούσω ολόκληρο σερί και αυτό που έχω ακούσει περισσότερο απ' όλα του είδους, μαζί με το πρώτο logical progression.
παρ' όλες τις πολύ δυνατές συνεργασίες [τον goldie στο energy, τον gerico στο silent cry, samples από μαντοβάνι, αλλά πάνω απ' όλα τη φωνή του finlay quaye στο σπουδαίο finley's rainbow] παραμένει ένα από τα περισσότερο αγνοημένα άλμπουμ των 90s, κι ας είναι τόσο σημαντικό όσο οι δουλειές του photek, του goldie ή τα πρώτα single του ltj bukem. δεν είναι καθόλου τυχαίο που είναι το αγαπημένο άλμπουμ του burial -η επιρροή του συγκεκριμένου δίσκου στη μουσική του είναι ξεκάθαρη. το dreaming of you π.χ. θα μπορούσε να υπήρχε και στο untrue.
το black secret technology ακούγεται ακόμα πιο ''σημερινό'' από το 1995 που πρωτοκυκλοφόρησε. ο χρόνος το δυνάμωσε.
να γιατί δεν μπορείς να δηλώνεις ότι σε τρία χρόνια το untrue δεν θα το θυμάται κανείς. κανείς δεν μπορεί να προβλέψει τι θα αντέξει στο χρόνο.
[goldie έχω να ακούσω από το δεύτερο άλμπουμ του, πάνω από δέκα χρόνια, κι ούτε έχω αισθανθεί ποτέ την ανάγκη να κατεβάσω κάποιο cd του απ' το ράφι. το άλμπουμ του a guy called gerald με ακολουθεί παντού και σε κάθε μετακόμιση].
μπλακ σίκρετ τεκνόλοτζι