Τετάρτη, 30 Ιανουαρίου 2008

ιν πιις

αν τυχόν ταξιδεύεις με το μετρό απ' την αρχή μέχρι το τέλος της γραμμής και σε πιάσει κατούρημα, την έβαψες. οι τουαλέτες που υπάρχουν για ώρα ανάγκης στους σταθμούς είναι μόνο για τις ανάγκες του προσωπικού, μπορεί να παίζουν και ρόλο διακοσμητικό και να είναι μόνο πόρτες, δεν ξέρω. κάτι σαν installation. αν υπάρχει κανείς που τις έχει περάσει αυτές τις πόρτες και έχει δει τουαλέτα του μετρό παρακαλείται να μας περιγράψει την εμπειρία του. ευτυχώς που υπάρχουν τα γκούντις και τα μακντόναλντς που παίζουν το ρόλο του σύγχρονου ουρητήριου [ok, ουρητηρίου], γιατί φαντάζεσαι πόσοι γέροι και πόσες γριές θα είχαν κατουρηθεί χθες και σήμερα στις ουρές για το προσκήνυμα; τα μακντόναλντς έκαναν χρυσές δουλειές, γιατί όσο να' ναι δεν μπορεί να μπεις μόνο για να τους κατουρήσεις, παίρνεις κι έναν καφέ κι ένα μπιγκ μακ για να πάει κάτω το πένθος. πρέπει να γίνει ειδική μνεία στο προσωπικό [αυτούς τους αφανείς ήρωες] που κατάφερναν να κρατήσουν σε αξιοπρεπές επίπεδο τις τουαλέτες.
ουδεμία αμφιβολία το ότι ζούμε στιγμές ιστορικές. ποιος το ξέρει πόσοι θα αξιωθούμε να ξαναζήσουμε το θάνατο ενός πρωθυπουργού ή ενός αρχιεπισκόπου...
updated:
sensualmonk: ε λοιπόν ναι! εγώ χρησιμοποίησα τις τουαλέττες στο φάληρο προ ετών [φυσικά χρειάστηκε να τους παρακαλέσω να τις ξεκλειδώσουν]. μετά έστειλα σχετικό ηλμήν στο μετρό: μου απήντησαν πως τωόντι είναι μόνο γιά το προσωπικό, και, δεδομένου ότι όλες οι διαδρομές είναι σύντομες [ήταν τότε], πιστεύουν πως το κοινό δεν θα τις χρειαζόταν. joe orton would be dis-gusted!
noikokura: [----]