Παρασκευή, 30 Νοεμβρίου 2007

chromatic sequence


την επόμενη παρασκευή το βράδυ [7/12] στη λευκή αίθουσα του πολυχώρου δίπυλον [καλογήρου σαμουήλ & διπύλου στου ψυρρή] οι chromatic sequence θα παρουσιάσουν το άλμπουμ τους 7 μέρες μακριά, στις 10 το βράδυ με 10 ευρώ. δεν είχα ιδέα γι' αυτούς, ήρθαν σήμερα στο γραφείο, άφησαν στη γραμματεία το cd κι εξαφανίστηκαν πριν προλάβω να τους δω. ορίστε ένα δείγμα, είναι τόσο καλό που απορείς γιατί τέτοιες δουλειές είναι καταδικασμένες να μείνουν για ελάχιστους και μας έχει πνίξει τόση σαβούρα. το myspace τους εδώ.
twisted dreams

the end of a season


or the end of an era? tonight [the] beta braco [s] @ yuria. at 9:45.
[that means drog_a_tek, σο μπι δέαρ].

nu händer det igen [άσχετο, αλλά κομματάρα].

Τετάρτη, 28 Νοεμβρίου 2007

lifo party @fuzz


τη δευτέρα στις 9 το βράδυ στο fuzz, λεωφόρος βουλιαγμένης 22, με amateur boys, dj lizard και s*m*a*s*h.

damcase


damcase-conversation part 2. [με vokal idiot]. το myspace τους εδώ.

flygirl

Τρίτη, 27 Νοεμβρίου 2007

@futura

Την Πέμπτη 29 Νοεμβρίου 2007, στις 7.30 μμ., το DYNASTY ZINE και η KALEIDOSCOPE GANG RECORDS παρουσιάζουν στο χώρο του βιβλιοπωλείου futura (Βίκτωρος Ουγκώ 15, Μεταξουργείo –Μετρό στάση Μεταξουργείο, έξοδος Δηληγιάννη) την πρώτη από μια σειρά προβολές με υλικό από την εικαστική και μουσική καλλιτεχνική δραστηριότητα που αναπτύχθηκε και συνεχίζει να αναπτύσσεται στο Providence των ΗΠΑ από καλλιτέχνες όπως Paper Rad, Matt Brinkman, Lightning Bolt κ.ά.
Στην πρώτη προβολή θα παρουσιαστεί υλικό από τη LOAD RECORDS (Lightning Bolt, Xander Marro, Wolf Eyes, Extreme Animals, Dear Raindrop, Paper Rad, Forcefield) και MUDBOY (Fort Thunder).
Είσοδος ελεύθερη.
ρετρό παραγγελιά

possessed

be calm_smile

nostalyuria

οι fantastikoi hxoi απόψε στα yuria. μιλάμε για πολύ φανταστικούς ήχους. εδώ ένα δείγμα.
στις 9:32 ακριβώς.


caveman boogie-mrk1

Δευτέρα, 26 Νοεμβρίου 2007

miles away from anything


"το πιο μεγάλο ανέκδοτο είναι ο εαυτός μου...".
διάβασα "το ημερολόγιο ενός ασήμαντου" των τζωρτζ & γουίντον γκρόσμιθ και αναρωτιόμουν γιατί να αφορά κάποιον έλληνα του 2007, τι στο καλό με νοιάζει εμένα τι έγραφε στο ημερολόγιό του ένας άγγλος υπάλληλος του σίτυ το 1892. το πιο λογικό είναι να μην μου λέει μία. όπως μπορεί να μην λέει μία και ο burial σε κάποιον που δεν είναι άγγλος και δεν έχει επαφή με τον ήχο που διαμορφώθηκε κι ακούγεται σε ένα πολύ συγκεκριμένο περιβάλλον, σε μικρά κλαμπ και σε συγκεκριμένες εκπομπές του ραδιοφώνου [του αγγλικού αποκλειστικά]. λογικό. και κατανοητό.
για να μπορέσει να δικαιολογήσει τον ενθουσιασμό της hobbs που μίλαγε για best sound in the universe [η οποία παρεμπιπτόντως δεν είναι ούτε γελοία ούτε ανόητη και είχε πλήρη επίγνωση του τι έλεγε] και τα άριστα στα βρετανικά έντυπα [ενώ ένας ψύχραιμος ακροατής π.χ. δεν θα έβαζε στο δίσκο πάνω από 7] αρκεί να αναρωτηθεί πόσο θα έβαζε ένας άγγλος σε οποιονδήποτε δίσκο των στέρεο νόβα. είναι κάτι ανάλογο. κάποτε έπαιξα σε κάποιον άγγλο φίλο μου τον εξώστη και η αντίδραση ήταν ''too old, too boring'' κι ήθελα να του σπάσω το κεφάλι. και να του εξηγούσα, δεν θα καταλάβαινε. το ίδιο αισθάνθηκα κι εγώ με το βιβλίο των γκρόσμιθ, με τη διαφορά ότι ενώ καταλαβαίνω γιατί μπορεί να το θεωρεί ένας άγγλος κλασικό, το βρήκα βαρετό.
αν απομονώσεις κάποιον ήχο από το περιβάλλον που δημιουργήθηκε [ακόμα χειρότερα, αν τον απομονώσεις από την εποχή του] μπορεί να μην έχει την ίδια δυναμη, ειδικά αν τον ακούσεις 'αποστασιοποιημένα' και 'αντικειμενικά' με διάθεση να τον κρίνεις. αν ακούς τη μουσική όμως αποστασιοποιημένα και αντικειμενικά με διάθεση να την κρίνεις, έχεις χάσει από χέρι.
σημασία δεν έχει να είσαι δίκαιος κριτής [υπάρχει δίκαιος κριτής;] αλλά να μπορείς να απολαμβάνεις κάτι με ενθουσιασμό [και πάθος] ακόμα κι αν την επόμενη μέρα αυτά που είπες ή έγραψες νομίζεις ότι είναι λόγια κάποιου άλλου. διαφορετικά, καλύτερα να μην το κάνεις καθόλου...
αυτό που πάσχουμε είναι η υπερβολική ψυχραιμία σε λάθος περιπτώσεις.
quarta 330-sunset dub

Κυριακή, 25 Νοεμβρίου 2007

chasing malouma


χθες το βράδυ στην αθηνάς. τρεις ζητάδες κυνηγούν το τσούρμο με τις μαύρες της ευριπίδου. σκορπίζονται μέσα στο δρόμο, προσπαθούν να κρυφούν πίσω από παρκαρισμένα αυτοκίνητα, απ' τη στάση του λεωφορείου, πίσω από περαστικούς που φαινόταν να διασκεδάζουν με το θέαμα. είναι αλήθεια διασκεδαστικό να βλέπεις τρεις ένστολους τύπους με μηχανές να κυνηγάνε καμιά εικοσαριά μαύρες που τσιρίζουν. δεν ξέρω αν ήταν από τρόμο ή επειδή το έβλεπαν σαν συναρπαστικό διάλειμμα απ' τη δουλειά, μερικές την ώρα του τρεχαλητού χαμογελούσαν. το κυνηγητό συνεχίστηκε στην αιόλου και η κατάληξη άγνωστη. προφανώς επέστρεψαν πίσω στη δουλειά γιατί απ' τον τρόπο που τις ακολουθούσαν οι ένστολοι, μάλλον δεν υπήρχε διάθεση να τις συλλάβουν. απλά, τις έβγαλαν μια βόλτα να ξελαμπικάρουν.
όταν φτάσαμε στο kinky kong ο manyfingers καθόταν έξω απ' το μαγαζί προσπαθώντας να χαλαρώσει, έντρομος, τα live πάντα τον άγχωναν κι εξακολουθούν να τον αγχώνουν. ο εξοπλισμός του παλιός, έχει φέρει μόνο τα βασικά όργανα για να χτίσει τα κομμάτια, έτσι κι αλλιώς τα περισσότερα όργανα που ακούγονται στο cd ήταν δανεικά. i'm broke, λέει στον π.
μέσα το αδιαχώρητο. όσοι έφτασαν μετά τις 11 δεν κατάφεραν να μπουν, αλλά κι αυτοί που μπήκαν μετά την τέταρτη σειρά δεν κατάφεραν να δουν, που είναι σχεδόν το ίδιο. για να εκτιμήσεις τη μουσική του είναι βασική προϋόθεση να δεις πώς τη χτίζει, κομμάτι κομμάτι, παίζονταν το κάθε όργανο εναλλάξ, φτιάχνοντας τη δομή από δικά του samples πριν τα επεξεργαστεί στο laptop, με απόλυτη ακρίβεια, με το άγχος ζωγραφισμένο στο πρόσωπό του μήπως κάτι πάει στραβά και δεν πετύχει.
ήταν όπως αναμενόταν: καταπληκτικός. για όσους ήταν μπροστά. οι υπόλοιποι άκουγαν καλή μουσική. ελπίζω οι εντυπώσεις να είναι οι ίδιες.
προς θεσσαλονικείς:
τρεις λέξεις μόνο>>>ΜΗΝ ΤΟΝ ΧΑΣΕΤΕ!

Σάββατο, 24 Νοεμβρίου 2007

your hand in mine


η μουσική που έγραψαν οι your hand in mine για να συνοδέψει τα ασπρόμαυρα πλάνα του βωβού φιλμ του mikio naruse είναι piece of art και μακάρι να επαναληφθεί όπως πέρσι το event στην αθήνα. η προβολή του every night dreams με το ζωντανό σάουντρακ των your hand in mine ήταν ένας απ' τους δύο λόγους που ήθελα να ανέβω φέτος στο φεστιβάλ. δυστυχώς, δεν τα κατάφερα. αύριο το βράδυ παίζουν πριν τον manyfingers στο ξυλουργείο του μύλου κι όποιοι τους χάσουν, θα χάσουν πραγματικά. σε λίγο ο manyfingers παίζει στο kinky kong [δίπλα στο kinky, στην αβραμιώτου, στις 10.30 μμ] μαζί με τους absent without leave. εδώ μια πολύ ενδιαφέρουσα συνέντευξη του manyfingers στον πάνο πανότα κι εδώ ένα απόσπασμα της συνέντευξης στη lifo.
ένα ρυθμικό απόσπασμα από το εξαιρετικό soundtrack των your hand in mine [ελπίζω να το κυκλοφορήσει κάποιος κανονικά και σύντομα].

live@yuria


23.11.07 [εξωτερική ηχογράφηση]

Παρασκευή, 23 Νοεμβρίου 2007

weekend


απόψε
closer
στο an. 12 ευρώ. στις 22:30.
puressence + fadeout στο gagarin. 28 ευρώ. στις 21:00.
larry gus στο vinyl microstore [στα yuria]. free. στις 21:30.
one night in heaven στο fuzz. trentemoller, dousk, nikko patrelakis, serafim tsotsonis, sascha funke. από τις 11.
σάββατο
manyfingers
και absent without leave στο kinky kong. 15 ευρώ. στις 21:30.
κυριακή
drog_a_tek
και free piece of tape στο κύτταρο. 10 ευρώ. στις 22:00.
peter broderick-unreleased vinyl 2 + live france 1

Πέμπτη, 22 Νοεμβρίου 2007

small drops of love


κρίμα που δεν φαίνεται η ποιότητα του εξωφύλλου αν δεν το πιάσεις στα χέρια σου. εξαιρετική συλλογή. proud to be a friend. περισσότερα σύντομα.

Τετάρτη, 21 Νοεμβρίου 2007

brother_victory collapse

drog_a_tek live



την κυριακή 25/11 στο κύτταρο. στις δέκα. με δέκα ευρώ.
who hurt you/in da sol + ένα βίντεο

clean, shaven


pole-winkelstreben [peverelist remix]

πορνο-στάρ



τι γίνονται οι πορνοστάρ όταν γεράσουν; βοηθοί λυκειάρχη!
από μια συζήτηση για τον μοντατόρε-θυρωρό θυμήθηκα απόψε την ιστορία μιας πρώην πορνοστάρ που γνώρισα στη ρόδο [γύριζε με τον σύζυγό της -σκηνοθέτης, θεός σχωρέστον- τσόντες στο γιοχάνεσμπουργκ]. όχι τότε που ήταν σχεδόν 70. στα νιάτα της. ήταν συνοδός πενθήμερης σε μια ολόκληρη τάξη τρίτης λυκείου και μπορεί να ακούγεται περίεργο, αλλά οι άνθρωποι αλλάζουν όταν πάρουν σύνταξη -μερικές φορές αλλάζουν και χωρίς να πάρουν σύνταξη, και καλά κάνουν, γιατί μάλλον δεν θα ζήσει κανείς απ' τη γενιά μας για να δει σύνταξη, -εκτός από καμιά αναπηρική, που το απεύχομαι. τέλος πάντων, η πορνοστάρ ήταν και γκόμενα του λυκειάρχη και κάτι σαν ιδιαιτέρα του, σημασία έχει ότι δεν δίδασκε τίποτα -μεγάλο κρίμα, γιατί σίγουρα είχε πολλά να μάθει στα παιδιά. στην ίδια εκδρομή είχα βρεθεί κι εγώ συνοδός, αλλά το πώς και το γιατί δεν είναι του παρόντος. εκτός από πρώην πορνοστάρ ήταν και κατσικοπόδαρη, γιατί πέντε μέρες έβρεχε ασταμάτητα και τα καημένα τα παιδιά πέρασαν την εκδρομή μέσα στο λεωφορείο, αλλά παιδιά ήταν, πέρναγαν καλά ακόμα και σε κάτι φαγάδικα της καταστροφής που τους πήγαιναν τα λαμόγια για να πάρουν προμήθεια. συγχίστηκα, τι τα θέλω και τα θυμάμαι νυχτιάτικα...και φαντάσου ότι ήταν ένα πολύ καλό ιδιωτικό λύκειο, σκέψου τι γίνεται στα δημόσια.
θα πρέπει να ήταν απ' τα πιο καταπιεσμένα παιδιά σε πενθήμερη, γιατί η πορνοστάρ μας έβαζε να κρατάμε τσίλιες [ολονυχτίες κανονικά, είχαμε πει ανάθεμα την ώρα] να μην προκύψει καμιά συνουσία. μετά τις 12 δεν επιτρεπόταν να μετακινηθούν σε άλλο όροφο -εννοείται ότι ήταν σε διαφορετικό τα αγόρια από τα κορίτσια.
αλλάζω θέμα γιατί αυτές οι μέρες της εκπαίδευσης έχουν περάσει ανεπιστρεπτί και θέλω να τις ξεχάσω, γίνεται;
απόψε στις 11 κοτσίφια τραγουδούσαν στην πανεπιστημίου [μα την παναγία...].
η παραγγελιά του gizmo: pole-achterbahn [shackleton remix]

Τρίτη, 20 Νοεμβρίου 2007

don't forget! vote for panda bear


εδώ ακόμα δηλώνουν συμμετοχές. μην ξεχνάτε, πλούσια δώρα

10s


απόψε

burp!


το πρώτο link που μου βγήκε ψάχνοντας στο google στοιχεία για το νέο άλμπουμ του ariel pink είχε τίτλο ''new ariel pink is more important than radiohead'' [στο blog του hipster runoff]. είχε προηγηθεί ένας ξεκαρδιστικός διάλογος με τον τύπο που μου το έδωσε [και μου σύστησε ο πορτογάλος], τον πιο φανατικό follower του [προσοχή! όχι fan] που έχει μέχρι και ηχογράφηση απ' το ρέψιμό του -no joking!
μου θύμισε τη σκηνή απ' το slacker με τον τύπο που είχε σε μπουκαλάκι σταγόνες απ' την περίοδο της madonna [αν δεν με απατάει η μνήμη μου, κάτι απ' τις εκκρίσεις της madonna anyway]. το νέο άλμπουμ του ariel pink δεν ξέρω αν είναι πιο σημαντικό απ' των radiohead, αλλά είναι σίγουρα πιο πολύτιμο για τους θαυμαστές του [πιο σωστά: οπαδούς, ο ariel pink δεν έχει θαυμαστές]. είναι το πρώτο της σειράς haunted graffiti, αυτό το περιβόητο ακυκλοφόρητο [πόσα έχει; έχω χάσει το λογαριασμό] με τον τίτλο underground.
μόλις κυκλοφόρησε σε 500 αντίτυπα μόνο σε βινίλιο και εξαντλήθηκε αμέσως, οπότε, βολευτείτε και με το mp3. έτσι κι αλλιώς οι περισσότεροι που διαβάζουν αυτό το blog δεν έχουν πικάπ...
ολόκληρο το άλμπουμ εδώ. κι εδώ το myspace του.

inner state


δεν ξέρω γιατί αυτός ο δίσκος πέρασε έτσι, σχεδόν απαρατήρητος, και δεν έκανε το δημιουργό του το "όνομα" που του αξίζει. ειδικά με αυτή τη δουλειά. όχι ότι δεν έχει σημαντική πορεία ο άνθρωπος και ότι έχει καταφέρει λίγα, αναρωτιέμαι όμως, αν δεν ήταν καθαρά ελληνική παραγωγή και ήταν μία από τις ξένες-είναι-πιο-γλυκιές μαλακίες που γνωρίζουν κατά καιρούς επιτυχίες στα ελληνικά ραδιόφωνα, δεν θα ήταν τα κομμάτια του απ' τα κορυφαία στο airplay; το inner state του dj mcd είναι ένας αντικειμενικά καλός δίσκος. ένας από τους 5 καλύτερους που κυκλοφόρησαν φέτος από έλληνα δημιουργό και όσο πλησιάζει η χρονιά προς το τέλος της κερδίζει συνέχεια πόντους. το χιπ χοπ του είναι μελωδικό, αρκετά νοσταλγικό, δεν έχει ίχνος ραπ, οι τραγουδίστριες τραγουδάνε -ούτε νιαουρίζουν, ούτε ουρλιάζουν στο μικρόφωνο μέχρι να σπάσουν τις φωνητικές και τα νεύρα όσων τις ακούνε.
όλες καλές, αλλά η μαριλέττα κωνσταντάρα ξεχωρίζει.
all i can see [marble's timecode remix]-dj mcd feat. mariletta konstantara.
ένας δίσκος που αξίζει να τον αγοράσει κανείς. εδώ. και www.cheapmusicrecords.com

Κυριακή, 18 Νοεμβρίου 2007

c[-```-]o


~τη γλιτώσαμε χωρίς καπνογόνα. τα πράγματα στην πλατεία ήσυχα και μαραμένα για 17 νοέμβρη. μόνο η κρεπερί είχε κλείσει, η πρώτη φορά που κλείνει απ' το καλοκαίρι. ανήμερα απόγευμα και οι καφετέριες ήταν γεμάτες κόσμο, τα αυτοκίνητα ήταν παρκαρισμένα κανονικά, ακόμα και το ανθοπωλείο της σπύρου τρικούπη είχε την πόρτα τέντα ανοιχτή. κι οι διμοιρίες άφαντες απ' την καλλιδρομίου. ήταν ψόφια η επέτειος ή ιδέα μου είναι;
~ο μαραθώνιος καουρισμάκι συνεχίζεται. τέταρτο box σε ένα μήνα, αυτή τη φορά η συλλογή με τους leningrad cowboys [go america, meet moses, total balalaika show και 5 μικρού μήκους]. ακόμα δεν το έχω δοκιμάσει. η αποστροφή προς την τηλεόραση όσο πάει και χειροτερεύει.
~η τρέλα πάει στα βουνά [ως γνωστόν]. κι οι magic lantern κυκλοφορούν αυτό το single [σε κασέτα μόνο!] που λέγεται at the mountains of madness -ένα φάνκι ψυχεδελικό κομφούζιο με τα ριφ απ' τις κιθάρες να θυμίζουν stooges, φασαριόζικο και δυναμικό, απ' τα τραγούδια που φύλαγα να ανεβάσω στο τέλος της χρονιάς, αλλά έτσι κι αλλιώς κοντεύει να τελειώσει, οπότε...
at the mountains of madness

boom


9 λεπτά με δοκιμές...
[ο χ. από θεσσαλονίκη -όλα τα κομμάτια δικά του]

mr. sandman

το έγραψε ο pat ballard το 1954. την ίδια χρονιά ανέβηκε στο νούμερο ένα της αμερικής από τις cordettes, το ηχογράφησαν οι four aces, o max bygraves, o chet atkins, η λίστα είναι πολύ μεγάλη. ακούγεται στο ξεκίνημα του halloween ii, στο philadelphia, στο cry baby, στο back to the future, στο πρώτο επεισόδιο απ' τον πέμπτο κύκλο των simpsons [είναι το κομμάτι που τραγουδάνε οι be-sharps, η μπάντα του homer], έχει χιλιοακουστεί σε σίριαλ και ταινίες, είναι το κομμάτι που πλανάται στον αέρα στο τρίτο επεισόδιο του sandman [του κόμικ]. κι αυτή είναι η εκτέλεση του marvin gaye από ένα single της πρώτης περιόδου του, των '60s.
mr. sandman
η β' πλευρά είχε το i'm yours, you're mine...
[ήταν κι αλλού προικισμένος ο μακαρίτης εκτός απ' τη φωνή, αν μεγαλώσεις τη φωτο θα καταλάβεις...]
+ crackhitler is back!

to serve and protect


ντόκτορ χου; [το εφτάιντσο], ντοκτορ ψου; [το δωδεκάιντσο] -κι ένα emperor machine.

Σάββατο, 17 Νοεμβρίου 2007

the white room_revisited


η demo έκδοση του white room των klf, πριν ακόμα κυκλοφορήσουν το 'what time is love?' και ετοιμάσουν το ανεπανάληπτο άλμπουμ του '91, περιείχε κομμάτια όπως το kylie said to jason [το κακέκτυπο του it's a sin των pet shop boys -ή μήπως του left to my own devices;- το οποίο νομίζω ότι δεν χρειάζεται επεξηγήσεις σε ποιους αναφέρεται] και άλλες 9 hi-nrg συνθέσεις, όπως το lover's side, το born free και το go to sleep που δεν μπήκαν τελικά στο άλμπουμ. μίλαγα σήμερα στο slsk με τον καλλιτέχνη που έχει φτιάξει κατά τη γνώμη μου το άλμπουμ της χρονιάς [δεν θα πω το όνομά του, γιατί σιγά να μην με πιστέψετε] ο οποίος με ενημέρωσε ότι κυκλοφορεί το demo [στο slsk] και ολόκληρο το φιλμ τους στο youtube, σε πέντε μέρη. στο φιλμ ακούγεται ολόκληρο το chill out του 1990 και τα κομμάτια απ' το white room, συν τα έξτρα κομμάτια του demo, ενώ για όποιον ενδιαφέρεται υπάρχει soundtrack με 15 κομμάτια [white room original motion soundtrack-the klf].
εδώ είναι το ορίτζιναλ demo. αξεπέραστο, ακόμα και στην 'πρωτόγονη' μορφή του.

another part

part of a white room

βροχή


inverz-new dawn fades
@myspace

the 45 king


master of the game-mark the 45 king
the 45 kingdom-mark the 45 king

Παρασκευή, 16 Νοεμβρίου 2007

vote for panda bear


λοιπόν, όσο κι αν μισώ τις ψηφοφορίες, δεν μπορώ να κάνω αλλιώς. εδώ η καλή ψηφοφορία για δίσκος της χρονιάς κλπ, με ένα σύστημα που βαριέμαι μόνο που το ακούω. αλλά...ψηφίστε:
gone4sure [άντε, και δήμαρχος!]

valse sentimentale

mixed up in love


01. Koushik-I’d Like To Get To Know You
02. A Tribe Called Quest-The Love
03. Slum Village-The Look Of Love
04. Dee Dee Warwick-That’s Not Love
05. Odyssey-Our Lives Are Shaped By What We Love
06. Arthur Russell-See Through Love
07. Tommy Evans-Me / You
08. Paul White-I’m Soo In Love With You
09. J Dilla-U-Luv
10. Yesterday’s New Quintet-The Meaning Of Love
11. The United States Of America-Love Song For The Dead Che
12. Kenny Rankin-In the Name Of Love
13. Oscar Wright-Fell In Love
14. Esther Phillips-Love Train
15. White Noise-Love Without Sound
16. Feist-The Limit To Your Love
17. Marvin Gaye-God Is Love
18. Jazzanova-L.O.V.E. And You & I
19. Mos Def-Love
20. Frank N Dank-Love (A Thing Of The Past – snippet)
21. Dee Edwards-Why Can’t There Be Love
22. Paul Simon-50 Ways To Leave Your Lover
23. J Davey-Dirty Love
24. Mark Pritchard feat Steve Spacek-Without You
25. Curtis Mayfield-Gimme Your Love
26. Johnny Cool-That’s You My Love
27. Honey & The Bees-Come Get It
28. Rotary Connection-Hey Love
29. John Ellis-People That I Love
ένα εκπληκτικό mix
εδώ ή εδώ.
και το pet sounds in the key of dee εδώ.

Πέμπτη, 15 Νοεμβρίου 2007

¬_-


blackdown-crackle blues [burial remix]

το λάθος


long lonely nights

diary

έξι μέρες χωρίς πορτογάλο και ανησύχησα, ετοιμαζόμουν να του στείλω mail –παρένθεση, άνθρωποι είμαστε, ποτέ δεν ξέρεις, μια φορά αποφάσισα να τηλεφωνήσω σε ένα φίλο απ’ το στρατό που είχα να δω 5 χρόνια και όταν τον ζήτησα η αδελφή του έμεινε κάγκελο. είχε σκοτωθεί πριν δυο χρόνια με τη μηχανή! θέλεις να ανοίξει η γη να σε καταπιεί, αλλά ποτέ δεν ανοίγει η πουτάνα. anyway, εκείνη τη στιγμή μου έστειλε μήνυμα ο πορτογάλος ότι χάθηκε επειδή είχε συμβεί κάτι σοβαρό. πολύ σοβαρό, όπως αποδείχτηκε στη συνέχεια: πέθανε η μάνα του. δεν είμαι καθόλου καλός σ’ αυτές τις περιπτώσεις, δεν ήξερα τι να πω. μούγκα. δεν ξέρω και πορτογαλέζικα κι έπρεπε να εκφραστώ σε μια ξένη γλώσσα και για μένα και γι’ αυτόν -πιο πολύ γι’ αυτόν, γιατί τα αγγλικά του είναι καλά μόνο όταν περιγράφει μουσική, εκεί δεν ξέρω τι παθαίνει, επιφοίτηση. σε όλες τις άλλες περιπτώσεις δεν μπορεί να βάλει δυο σωστές αγγλικές λέξεις στη σειρά. τέλος πάντων, μετά από τρία χρόνια τον καταλαβαίνω ακόμα κι όταν γράφει ασυναρτησίες. κι αυτός το ίδιο, ένα μυστήριο πράμα. η ατμόσφαιρα είχε λίγο παγώσει, γιατί για μια βδομάδα δεν ήξερα τι να του πω. μέχρι που απόψε του είπα αυτό ακριβώς: i don’t know what to say, αυτός μου απάντησε i know κι όλα έγιναν όπως παλιά. πολύ τον αγαπάω αυτόν τον πορτογάλο γιατί με καταλαβαίνει, κι ας μην τον έχω δει ποτέ, κι ας μην θυμάμαι πώς τον λένε. μου είχε πει κάποτε, αλλά πάντα το ξεχνάω.

από σήμερα και στο εξής, όταν λένε τους ταξιτζήδες ταρίφες και κλέφτες θα συμφωνώ και θα επαυξάνω, μπορεί να μην είναι σωστό να φορτώνεις τους χαρακτηρισμούς σε όλο τον κλάδο, αλλά το περιστατικό είναι αληθινό 100%. συνέβη έτσι ακριβώς νωρίτερα το απόγευμα:
παίρνουμε από το σύνταγμα ταξί για παιανία και ενώ μας έχει κάνει τρεις κύκλους, μας έχει ταρακουνήσει βουτώντας μέσα σε λακκούβες και παλιόδρομους, βρίσκουμε επιτέλους το κτίριο που ψάχναμε. μας ζητάει είκοσι-πέντε ευρώ, λογικά για του διαόλου τη μάνα. του δίνω 50. μου λέει μου έδωσες δέκα, θέλω άλλα δεκαπέντε. δίνω άλλα δέκα, γιατί τα ’παμε και πιο πάνω, άνθρωποι είμαστε, το κόκκινο και το πορτοκαλί μπερδεύονται εύκολα. του δίνω άλλα δέκα και 5 ευρώ δίνει η kolk που με συνόδευε. αρπάζει τα 65 ευρώ, μαρσάρει, στρίβει στη στροφή και εξαφανίζεται! το μόνο που προλάβαμε να κάνουμε είναι να κοιταχτούμε. ο άσπρος σίφουνας, πού να προλάβεις να πάρεις αριθμό, αυτά γίνονται μόνο στις ταινίες.
δεν είναι τα 65 ευρώ, είναι η κοροϊδία, αλλά δε γαμιέται, αποφάσισα να μην συγχιστώ. εξάλλου, τα 5 ευρώ της kolk ήταν πλαστά, μετά το θυμήθηκε. μείον πέντε, 60…
bloc party-where is home [burial remix]

Τετάρτη, 14 Νοεμβρίου 2007

sunna no onna

[" " "]


one way or another/teenage kicks

λακίμ σ(h)αμπάζ


δεν ξέρω τι σημαίνει το όνομα lakim shabazz σε κάποιον που είναι κάτω από 35. πιθανόν τίποτα [αλλά και πάνω από 35 να είναι, πάλι τίποτα δεν θα σημαίνει αν δεν είχε ασχοληθεί πιο 'φανατικά' με το χιπ χοπ]. ο στενός συνεργάτης του mark the 45 king [ο οποίος του έχει κάνει παραγωγή στο pure righteousness, έναν από τους δίσκους που ακούγονταν ολόκληροι στους λονδρέζικους πειρατικούς της εποχής και παρόλο που και dance anthem έβγαλε -το black is back- και χορεύτηκε πολύ σχεδόν απ' την αρχή ως το τέλος, δεν κατάφερε να ξεφύγει ποτέ από το underground]. 1988. ο lakim shabazz ήταν από τα ονόματα που ακούγονταν πολύ στις νυχτερινές ραδιοφωνικές εκπομπές, τότε που το χιπ χοπ δεν είχε μετακομίσει ακόμα στο radio one και έπαιζε στους τοπικούς σταθμούς της πόλης. ήταν αγαπημένο όνομα των πειρατικών του λονδίνου και έμεινε σχεδόν αποκλειστικά εκεί, τουλάχιστον στην ευρώπη. δεν ευτύχησε να γίνει ποτέ 'κλασικός', παρόλο που ήταν ασύγκριτα καλύτερος από πολλές μετριότητες που γνώριζαν επιτυχία και προβάλλονταν μανιωδώς απ' τα έντυπα της αγγλίας. τώρα πια μπορεί να ακούγεται ξεπερασμένος και τόσο old school που δεν πιάνει μία μπροστά στις νέες παραγωγές, αλλά τον άκουγα απόψε και μου θύμισε μια βόλτα στο brighton με νοικιασμένο αυτοκίνητο, το first in existence τέρμα μέσα στις ερημιές, τα τζάμια να τρίζουν και μια παρέα που ποτέ δεν έμαθα τι στο καλό απέγινε...
το άλμπουμ του είναι από αυτά που μου έφαγε το σαράκι -ολόκληρο το εξώφυλλο, κυριολεκτικά. έχει τέτοια σημάδια το βινίλιο που είναι αδύνατο να παίξει. ευτυχώς που υπάρχει το slsk...
εδώ ολόκληρο.
[for mel+rtmone]

Τρίτη, 13 Νοεμβρίου 2007

flying white dots


flying white dots
is a producer/remixer/laptop dj who lives in brighton, england. a versatile dj who has rocked many parties since 1994, he learned how to mash in 2005. over the next year or so his skills improved tremendously and his works evolved into a distinctly psychedelic mashup sound and created some of the most original and unique sounds around.
october 2006 saw the release of web-only all-star psychedelic mashup album "staring at the sky", available for free on the
downloads page. when first released, "staring at the sky" created quite a buzz in the bootleg mashup scene, with many people mistakenly thinking it was go home productions or the kleptones under another name. both said artists gave it the thumbs up, along with the bootie blog's world famous audio hacker, who named it his favourite mashup album of 2006.
in february 2007, flying white dots released a three track web-only ep "at war with the misfits", which contained the massive "yeah yeah yeah what's going on".
throughout 2007, mr fwd has been working on new material which will be premiered on a couple of radio shows around the world. Watch this space. he has also been building a unique dj set.
πραγματικά, δεν είναι το άλμπουμ που περιμένεις ν' ακούσεις όταν βλέπεις τη λέξη mashup και το κατέβασα με μεγάλη επιφύλαξη. ήταν ευχάριστη έκπληξη. οι συνδυασμοί ρυθμών και φωνών είναι απίθανοι. από τους sabres of paradise και τους orb μέχρι τον dj shadow και τον phil collins όλα μιξαρισμένα σε μια "ευθεία γραμμή". δοκιμάστε άφοβα, αξίζει.
[via schottkey]