Κυριακή, 30 Σεπτεμβρίου 2007

αμ χίαρ, μάναμ


i'm not there. σίγουρα, αφού έφυγα πριν τελειώσει. γιατί αυτή δεν ήταν ταινία, ήταν βασανιστήριο. κρίμα το καστ και κρίμα τις προσδοκίες. έκανα φιλότιμες προσπάθειες να το αντέξω, ντρεπόμουν να ενοχλήσω και τους ανθρώπους στη σειρά που παρακολουθούσαν με δέος. έτσι νόμιζα. μέχρι που σηκώθηκαν κι έφυγαν βρίζοντας [το δέος ήταν πλήξη] και άφησαν ελεύθερο το έδαφος να βγω κι εγώ στη νύχτα να γλιτώσω.
ήταν η χειρότερη ταινία που είδα στο φεστιβάλ. και sorry ξανά, αλλά μην ξανακούσω για todd haynes. νομίζω ότι δεν υπάρχει πιο υπερεκτιμημένος σκηνοθέτης.
p.s. το βραβείο της πόλης athina greece το παρέδωσε μία κυρία-εκπρόσωπος του μουνι-σιπάλιτι οβ άθενς που βρήκε την ευκαιρία να μιλήσει για το έργο του δήμου αθηναίων και για τα σχέδιά τους ως το τέλος της τετραετίας. ευτυχώς που είναι ανύπαρκτα και τα δύο και δεν πρόλαβε να μας πάρει ο ύπνος. αμέσως μετά η δύστυχη η μεταφράστρια τα απήγγειλε στα αγγλικά -λίγο ξεπέτα είναι η αλήθεια διότι οι ξένοι της αίθουσας ήταν έτοιμοι να λακίσουν.
το βραβείο αν θυμάμαι καλά το πήρε κάποιος εράμ τιριρίμ [ή κάπως έτσι, δεν έχει σημασία το όνομα αφού δεν μπήκε στον κόπο να το παραλάβει]. αμέσως μετά ήρθε το μουνι-σιπάλιτι και ξεχάσαμε και ονόματα και βραβεία.
και εις άλλα με υγεία.
one more cup of coffee [cheers]
κάποιος να πυροβολήσει την κέιτ μπλάνσετ. επειγόντως!
p.s.2 απορία του διπλανού μου που τη μεταφέρω αυτούσια -δεν κρυφάκουσα, τη φώναζε δυνατά στον μπροστινό του: γιατί όσοι διάβαζαν μανίνα μικροί έγιναν γκέι και όσοι διάβαζαν κατερίνα έγιναν στρέιτ; [;]
[κι όσοι διάβαζαν διάπλαση των παίδων έγιναν μακαρίτες].

love them

sock shock


[προς αποφυγήν παρεξηγήσεων: δεν είναι παρά δυο κάλτσες. εεε, τρεις.
if your cock hardens up it's your problem. you can do something with it. anyway, hope you have enough socks.
if you don't have a cock, you'll probably need more than socks. put the blame to misirlou].
τα είχα γράψει στα ελληνικά, αλλά είναι πολύ πιο πρόστυχα.

κάρπεντερς


sonic youth-superstar
[new stuff at bug]

Σάββατο, 29 Σεπτεμβρίου 2007

fuckthefuckingmother


o hallam foe είναι σχεδόν 18. από την ημέρα που έχασε τη μάνα του ζει σε ένα δεντρόσπιτο στην σκοτσέζικη επαρχία, παρακολουθώντας με τα κιάλια τις ερωτικές περιπτύξεις των ανθρώπων γύρω του. υπεύθυνη για το θάνατο της μητέρας του [πνίγηκε στη λίμνη] θεωρεί τη μητριά του, πρώην γραμματέα του πατέρα του και μεγάλη καριόλα εκ πρώτης όψεως.
και εκ δευτέρας, γιατί μια μέρα ανεβαίνει στο δεντρόσπιτο και τον αποπλανεί.
καλά του κάνει δηλαδή, γιατί αλλιώς δεν θα ξεκουμπιζόταν απ' το δεντρόσπιτο κοτζάμ μαντράχαλος. θα συνέχιζε να βάφει τα μάτια του, θα ζωγράφιζε κόκκινους κύκλους γύρω απ' τις θηλές του και θα έκανε χαλάστρα στα νεαρά ζευγάρια που κρύβονταν στο δάσος για λίγο σεξ [με δέντρα που έμοιαζαν σαν καμμένα].
μόλις φτάνει στη γλασκόβη [*] παθαίνει ταράκουλο, πετυχαίνει μια γυναίκα ίδια η μάνα του και της γίνεται κολλιτσίδα. αυτή του δίνει δουλειά κι αυτός την παίρνει μάτι. όχι για πονηρό σκοπό, έτσι, για να περνάει η ώρα.
τέλος πάντων, κάποια στιγμή που η "μαμά" γίνεται τύφλα τον καλεί στο σπίτι της και του την πέφτει και μένεις με το στόμα ανοιχτό γιατί μέχρι τότε δεν ξέρεις αν είναι η μάνα του ή κάποια που της μοιάζει [δεν είναι η μάνα του τελικά. όχι ότι θα σοκαριζόμασταν περισσότερο, αλλά όσο να' ναι δεν είναι και το πιο άνετο θέαμα μια μάνα να το κάνει με το γιο της].
α, και αυτός έχει γίνει πια 18, οπότε δεν υπάρχει και δεύτερη αποπλάνηση ανηλίκου.
στο τέλος πνίγει τη μητριά στη λίμνη, μετά το μετανιώνει και την ξαναζωντανεύει, της λέει συγγνώμη λάθος και πέφτει στην αγγαλιά του μπαμπά.
με τη "μαμά" δίνει ραντεβού σε πέντε χρόνια, οπότε μπορεί να υπάρξει και sequel.
αυτό με λίγα λόγια ήταν το στόρι [κανιβαλισμένο]. κατά τ' άλλα ήταν μια ταινία γυρισμένη στα σκοτάδια, με μια ιστορία που θα μπορούσε να ήταν μαύρη απελπισία αλλά είχε τόσες χιουμοριστικές στιγμές που δεν σου άφηνε κανένα περιθώριο να βουτήξεις στο δράμα.
απολαυστική. νομίζω ότι είναι η δεύτερη καλύτερη που είδα φέτος στις νύχτες πρεμιέρας. ο jamie δίνει ρέστα δίπλα σε δυο από τις πιο όμορφες παρουσίες του αγγλικού σινεμά. και η "μαμά" και η μητριά ήταν άψογη επιλογή.
άξιος.
τρίκυκλο
[τα τραγούδια που ακούγονται στην ταινία δεν υπάρχουν στο σάουντρακ. αυτά που περιέχει είναι άλαντάλλων].
[*] ή εδιμβούργο;

(*L*)


papaya salad merchant [a song for chaka]

pots-αρότι

Παρασκευή, 28 Σεπτεμβρίου 2007

itia itia


στον τέλη για μπριζολάκια με κλαρίνο και ακορντεόν να βαράνε αλύπητα την ιτιά ντάλα μεσημέρι. ο τύπος που 'πλέρωνε' ήταν σαν μεγαλοβαρώνος της νύχτας, όχι τσιγγάνος, απ' τους άλλους. γυαλί μάσκα, χρυσό με το κιλό, τσιγκελωτό μουστάκι, μαύρη μπλούζα με στάμπα χρυσή κορώνα, δαχτυλίδια στα τέσσερα δάχτυλα. σαν σιδερογροθιά, να σου δώσει μία και να μείνεις χωρίς σαγόνι. τους άλλους της παρέας δεν τους έβλεπα. παρήγγειλαν το θάλασσά μου [ή μήπως θαλασιά μου;] και έκαναν μια γαϊδουροχορωδία για συνοδεία που σου έσπαγε τα τύμπανα.
και να φανταστεί κανείς ότι είχαμε πάει εκεί για να μιλήσουμε με την ησυχία μας.
όταν αποχώρησε η παρέα των μαφιόζων οι πίσω σηκώθηκαν κι έκαναν μια στροφή. εφιάλτης στον τέλη με τα μπριζολάκια.
της δ. της έπεσε το μαχαίρι απ' τα χέρια [αλλά πρόλαβε και το έπιασε στον αέρα με αεροπλανικό], ήταν η πρώτη της φορά στο μαγαζί κι άντε να την πείσεις ότι δεν έχει πάντα κλαρίνα ο τέλης. έτυχε. με τόση φασαρία μου κόπηκε η όρεξη.
αν θέλεις πάντως να σου κοπεί η όρεξη δια παντός, πριν πας για φαγητό πέρνα μια βόλτα απ' το τέρμα της σοφοκλέους. λίγο πριν βγεις στην πειραιώς.
γαμώ το σοουλσίκ μου, μού έχει βγάλει δυο φορές ραντάιμ έρορ κι έχω χάσει όλους τους χρήστες.

aim the forest


τετάρτη 10 οκτωβρίου ο aimtheforest εκθέτει το ''edn project'' -μια γλυπτική εγκατάσταση-σαν μέρος της πτυχιακής του έκθεσης στην ανώτατη σχολή καλών τεχνών της αθήνας. για τρεις μόνο μέρες.

having breakfast

το control μπορεί να μην ενθουσίασε κανέναν απ' όσους γνωστούς πέτυχα βγαίνοντας απ' την αίθουσα [κανείς ωστόσο δεν μπορούσε να εντοπίσει τι ακριβώς ήταν αυτό που του έλειπε], αλλά άρεσε σε όλους. σήμερα το πρωί, πάντως, συνειδητοποιώ ότι είναι ύπουλη η επίδρασή του -δεν μπορώ να διώξω με κανέναν τρόπο απ' το κεφάλι μου τις κινήσεις των χεριών του curtis όταν υπόφερε στην σκηνή και τις κραυγές της γυναίκας του λίγο πριν ο μαύρος καπνός σκεπάσει τα πάντα.
οι delia gonzalez & gavin russom έρχονται στην αθήνα για live στο destroy athens και δημοσιότητα μηδέν προς το παρόν. έρχεται και ο manyfingers. απ' τα λίγα ονόματα που αξίζουν στη λίστα με τα προσεχή live. κατά τ' άλλα, όψιμες επισκέψεις από ονόματα που για να λέμε και καμιά αλήθεια είναι τόσο εκτός τόπου και χρόνου σήμερα, που καλύτερα να μην τα έφερναν καθόλου.
προσπαθώ απ' τις 8 το πρωί να ακούσω ολόκληρο τον τελευταίο δίσκο των manic street preachers και με λύπη διαπιστώνω ότι αν πρόκειται να καταντήσεις μια μέρα τόσο αδιάφορος, χίλιες φορές να πεθάνεις στα 23 σου.
τελικά η karen ο richard carpenter είχαν και ερωτικές σχέσεις ή ήταν προσωπικό μυστικό του richard αυτό που απείλησε να αποκαλύψει η karen στους γονείς τους [και το οποίο τελικά κατάφερε να απαγορέψει την ταινία]; το μυστικό έχει αποκαλυφθεί από τις τατιάνες της εποχής. αλλά σκασίλα μας.
henri mancini-experiment in terror

- - -

Πέμπτη, 27 Σεπτεμβρίου 2007

looking for someone


βράδυ στα προπύλαια. μας πλησιάζει νεαρός εμφανώς ταλαιπωρημένος απ' τη ζωή και ζητάει συγγνώμη για την ενόχληση.
στην αρχή θέλει απλά να τον αφήσουμε να μείνει στην παρέα -έχει χάσει πρόσφατα τη μάνα του, έτσι ισχυρίζεται, θέλει σε κάποιον να μιλήσει. τα χέρια του είναι γεμάτα πληγές από την οικοδομή, παρ' όλα αυτά θέλει επίμονα να με χεραιτήσει δια χειραψίας.
τι να κάνω, δέχομαι. στο κάτω κάτω, το ότι είναι μόνος και παλαβός, δεν σημαίνει ότι είναι και άρρωστος. για καλό και για κακό, σκουπίζω τα χέρια με ένα απολυμαντικό μαντιλάκι για να μπορώ να κοιμηθώ ήσυχος [όταν πέφτεις στο κρεβάτι όλες οι αγωνίες μεγεθύνονται].
μετά μας σκάει το παραμύθι. δεν θέλει μόνο παρέα, θέλει και συμβουλή. έχει βρει ένα πορτοφόλι με 6μιση χιλιάδες ευρώ σε πεντακοσάευρα και δεν ξέρει τι να τα κάνει. να τα κρατήσει ή να τα πάει στον ιδιοκτήτη τους; [έναν γιατρό -υποτίθεται- στα βόρεια προάστια].
κόκαλο εμείς.
επιμένει ότι σοβαρολογεί, προσφέρεται μάλιστα να μας κεράσει όλους μαζί, καμιά δεκαριά άτομα, αρκεί αν του κάνει κάποιος παρέα.
ακούγονται διάφορα. να τα παραδώσεις στον ιδιοκτήτη τους, να τα πας στην αστυνομία, να τα κρατήσεις, χαζός είσαι; μέχρι που κάποιος του ζητάει να μας δείξει τα λεφτά [δεν τα έχει πάνω του, τα έχει κρυμμένα].
τον αφήνουμε εκεί μόνο και φεύγουμε. ετοιμάζεται να την πέσει στην επόμενη παρέα, προφανώς για να πει το ίδιο παραμύθι...
[image made by the erasers]
garmel minns-there goes my baby
δεν ξέρω γιατί με συγκίνησε τόσο αυτό το post.

Τετάρτη, 26 Σεπτεμβρίου 2007

η φτώχια θέλει καλοπέραση


τα live θα ξεκινήσουν αμέσως μετά τις ομιλίες, κατά τις 9.30-10 [δηλαδή αμέσως μετά την προβολή του ντοκιμαντέρ για τους love απέναντι]. θα ακολουθήσει ξεφάντωμα με κινηματογραφική μουσική με την gelly στα πλατό και μετά όλοι θα πάνε στο πάρτι με τις ρόδες στο hoxton. αν έχεις προσκλήσεις και για το σινεμά, όλα τσάμπα.
[μάλλον καλά περνάμε στην αθήνα, ή μου φαίνεται;].
θα παίξουν ζωντανά ο me of curse [δες 8 post πιο κάτω] και ο τάσος στάμου. και οι δυο μεγάλα αστέρια.

Κυριακή, 23 Σεπτεμβρίου 2007

ο brian wilson στην ηλεκτρική


ένα συγκρότημα κακοφτιαγμένων από το μπρούκλιν που αυτοαποκαλούνται 'οι σωτήρες της ροκ'. αυτό είναι ένα single τους που θυμίζει παλιές καλές μέρες. τα σπάνε.
the brian wilson shock treatment- the lords of the infinite cosmos

now and forever

έχουν περάσει σχεδόν 24 χρόνια από την ημέρα που πέθανε η karen carpenter από κάτι που στα αγγλικά ονομάζεται emetine cardiotoxity, μία από τις επιπλοκές της νευρικής ανορεξίας δηλαδή, που στις αρχές των '80s ήταν ακόμα μια αρρώστια χωρίς όνομα. τρία χρόνια νωρίτερα, στα 30 της, είχε παντρευτεί έναν μεγαλομεσίτη, με τον οποίο χώρισε αμέσως μετά το μήνα του μέλιτος.
η karen κι αδελφός της ο richard αποτελούσαν το -σήμερα θρυλικό- ντουέτο των carpenters [και στα μέσα των '60s τους δύο από τους richard carpenter trio], με μελό τραγουδάκια που χρειάστηκε να περάσουν πολλά χρόνια και ένας θάνατος για να γνωρίσουν καθολική αποδοχή.
η ιστορία της karen carpenter, η περιπέτειά της με την αρρώστια και ο τρόπος που επηρέασαν οι carpenters
την ποπ των επόμενων χρόνων [μαντόνες, k.d.land κλπ] ήταν το θέμα της βαθιά μελαγχολικής ταινίας του todd haynes που γύρισε πριν από είκοσι χρόνια με κούκλες μπάρμπι για 'πρωταγωνιστές' και ξεσήκωσε θύελλα αντιδράσεων από τους συγγενείς της, πριν προλάβει να βγει στις αίθουσες.
ο haynes ήταν τελικά ο χαμένος της υπόθεσης, με αποτέλεσμα να καταστραφεί η 42λεπτη ταινία και να μην επιτρέπεται να ξαναπροβληθεί δημόσια. στην αναζήτηση στο google βγάζει "this movie is illegal to sell, or distribute, and is out of circulation", δεν υπάρχει δηλαδή σε καμιά νόμιμη μορφή [παρόλο που στα torrents την βρίσκεις σχετικά εύκολα].
o τίτλος της είναι superstar: the karen carpenter story, κι αυτό είναι το τελευταίο τραγούδι που ηχογράφησε λίγο πριν πεθάνει το 1983
now

rtmone


marv johnson-with all that's in me

δυσλαμπία


the owl service είναι ο τίτλος του βιβλίου του alan garner. πρωτοκυκλοφόρησε το 1967 με την ιστορία τριών εφήβων στην ουαλική επαρχία, αναβιώνει τους κέλτικους μύθους μέσα από ένα στόρι μυστηρίου κλπ κλπ, [δεν ξέρω πιο πολλά, τώρα ετοιμάζομαι να το διαβάσω], το οποίο δύο χρόνια αργότερα έγινε επίσης σίριαλ 8 επεισοδίων για την αγγλική τηλεόραση [αυτό δεν το βρίσκεις, ούτε με το θεό μπάρμπα]. the owl service ονομάζεται κι ένα ντουέτο από το blackwaterside* που πέρσι κυκλοφόρησε το πολύ καλό wake the vaulted echo ep και αυτές τις μέρες κυκλοφορεί το πρώτο άλμπουμ του. έχει τίτλο a garland of song και θυμίζει αρκετά espers. είναι λίγο παραπάνω μεσαιωνικό απ' ότι αντέχουν τα γούστα μου, αλλά είναι απ' τα πολύ καλά άλμπουμ του είδους. το συγκεκριμένο αντίτυπο λέει 27 από 100, ελπίζω να μην εννοεί ότι είναι περιορισμένη έκδοση.
a garland of song [folk revival] + child balland no. 49
ok, ο μελ σερέν ήταν απ' τις πρωταγωνιστικές φιγούρες της βιομηχανίας διασκέδασης στην αμερική των 70s και 80s [προσωπικά χέστηκα] και μπορεί στην εταιρία του [την west end records] να κυκλοφόρησαν μερικά από τα πιο πετυχημένα ντίσκο άνθεμς -ας πούμε ότι όλα αυτά αξίζει να τα παρακολουθήσει κανείς σήμερα μόνο και μόνο για να διαπιστώσει πώς οι επίγονοί τους έχουν καταστρέψει τη χορευτική μουσική- αλλά το ντοκιμαντέρ σόρι, αλλά δεν βλεπόταν. επιεικώς. αν ήταν πιο αργά η προβολή, θα είχαμε χορτάσει ύπνους. όσο για το μελοδραματικό στόρι του συνταξιούχου πια σερέν, αφορά τον μέσο έλληνα όσο αφορά τον μέσο αμερικάνο η ιστορία του φλωρινιώτη. συμπαθητική κι η μουσική, αλλά όχι και σπουδαία κομμάτια τα singles της west end! όσο κι αν τα εξωράισε ο χρόνος, τα περισσότερα σήμερα δεν αντέχονται.
heartbeat-taana gardner
η ταινία του roy anderson αυτό ακριβώς που αναμενόταν. τίποτα λιγότερο, τίποτα περισσότερο. το ξεκίνημα με το μιούζικαλ ήταν εκπληκτικό, το χιούμορ του πρώτου μέρους εξαιρετικό, δεν προλάβαινες όμως να γελάσεις και το χαμόγελο σου πάγωνε στα χείλη. δεν κατάφερε να ξεπεράσει τα τραγούδια από το δεύτερο όροφο, αλλά υπήρξαν στιγμές που τα πλησίασε.
ήταν μια πολύ γεμάτη μέρα αυτή που τέλειωσε πριν από λίγο, με τον kool keith να δίνει ρέστα στο an [που ευτυχώς γέμισε -το ευτυχώς, επειδή υπάρχει πια ελπίδα να ξαναφέρουν κανένα όνομα της προκοπής] και να μοιράζει στρινγκ στα fly girls της πρώτης σειράς, αυτόγραφα και βεντάλιες. ήταν πολύ καλή εμφάνιση. μπορεί να έχει ξεφτίσει ο θρύλος, αλλά περνάει ακόμα η μπογιά του.
κάποιοι στον πάνω όροφο κάνουν πάρτι και ακούν την ευλαμπία. μα είναι δυνατόν να κάνουν πάρτι με την ευλαμπία;
*της αγγλίας

Παρασκευή, 21 Σεπτεμβρίου 2007

Πέμπτη, 20 Σεπτεμβρίου 2007

a name to remember


stiletto scag [άτιτλο]. έλληνες.

of curse


ακούγοντας δεκάδες τραγούδια στο ελληνικό myspace τις τελευταίες μέρες ανακάλυψα διαμάντια [που δεν είναι καθόλου κρυμμένα] όπως αυτό, που ξεκινάει σαν κομμάτι των house of love και μετά μπαίνει το ριφ της κιθάρας και το απογειώνει. ωραία φωνητικά, ωραίο ρεφρέν, σύνθεση που δεν έχει τίποτα να ζηλέψει από τα περισσότερα 8άρια του pitchfork. μπορεί το myspace να έχει ξεπεραστεί πια, αλλά ποτέ δεν έβρισκες καλύτερο υλικό απ' αυτό που υπάρχει αυτή τη στιγμή.
is there something?-me of curse

Τετάρτη, 19 Σεπτεμβρίου 2007

ομ


το τρίτο άλμπουμ των om [με παραγωγό τον steve albini και τον bob weston των shellac στο μάστερινγκ].
pilgrimage.
μπορεί να μην φτάνει το μεγαλείο του variations for a theme, αλλά το μπάσο στο ομώνυμο κομμάτι σε καθηλώνει.
pilgrimage reprise

Τρίτη, 18 Σεπτεμβρίου 2007

the trouble and the jerk


δεν το λέω εγώ, είναι ο τίτλος απ' τη φωτογραφία τους στο myspace και δεν χρειάζεται να μαντέψεις [μάλλον]. η santogold είναι η trouble της εικόνας, ο άλλος είναι ο jerk. είναι από το μπρούκλιν και από τα ονόματα που αξίζει να προσέξει κανείς γιατί η υπόθεση μυρίζει big thing. δεν είναι μόνο το γεγονός ότι ανοίγουν τους klaxons στη νέα υόρκη, ούτε το ότι αυτή είναι κολλητή της m.i.a. το ντουέτο έχει κυκλοφορήσει μόνο ένα ep που δεν είναι καν κανονική κυκλοφορία και είναι απ' αυτά που ψάχνουν σαν τρελοί οι αμερικάνοι αυτόν τον καιρό [έχω στη σειρά 134 χρήστες -σε μια τεράστια ουρά- και περιμένουν!].
την santogold τη λένε santi white [μη σε μπερδεύει το χρώμα], o άλλος είναι ο johnny rodeo που δηλώνει ότι του αρέσει ο clifford "moonie" pusey των steele pulse [μα τω θεώ, και moonie και pusey] και σαν επιρροή αναφέρουν την bjork. βοήθειά μας.
στο κομμάτι τραγουδάνε κάτι σαν "λ-νάιτ εντ ντέι, λάου λάου"!
[α, τους λένε santogold και το ep 'i believe in santogold'].
say aha + you'll find a way [switch remix]

nio


στη σελίδα του στο myspace γράφει "we lived the 60’s and 70’s, we loved the moogs, jazzmasters and les paules but we never loved rock or any of it’s instance, later came a laptop instead of our old otari… now we are trying to mix them all…".
πώς τα έζησε όλα αυτά ένας 26χρονος, μόνο αυτός το ξέρει.
το metalaxis είναι ένα από τα 6 κομμάτια στο ομώνυμο ep του που δίνει για download. σκοτεινή κινηματογραφική ατμόσφαιρα, σε 12 λεπτά που χωρούν από jazz μέχρι κοφτά breaks. εξαιρετικό. [to be continued...]

Σάββατο, 15 Σεπτεμβρίου 2007

3 απ' τα 4


boy + bun. το took είναι πέντε post πιο κάτω.
[αν δεν κατεβαίνουν δοκίμασε να πατήσεις το play, όχι το download].

an-φέαρ


τι σημασία έχει που έκοψαν μόνο καμιά δεκαπενταριά εισιτήρια -κι έκαναν τόσο δρόμο για να παίξουν σε άδειο χώρο; αρκεί η εξαιρετική εμφάνιση για να αποζημιώσει και έξοδα και κόπο. οι eg.g collective έσκισαν χθες το βράδυ στο an.
τους suku τους έχω δει τρεις φορές και κάθε φορά είναι σαν άλλο γκρουπ, διαφορετικό, κι αυτή ήταν μάλλον η καλύτερη εμφάνισή τους.
απλά, ήταν απαράδεκτη η στάση των υπόλοιπων που εμφανίστηκαν πρώτοι, δεύτεροι, νωρίτερα τέλος πάντων, και που μόνο για λόγους στοιχειώδους ευγένειας δεν επιτρεπόταν να εξαφανιστούν μόλις τελείωσε το σετ τους. κι αν δεν δίνεις μία για τους άλλους που εμφανίζονται πριν ή μετά από σένα, τότε τι στο καλό κανονίζεις να παίξετε μαζί;
ειδικά σε μια βραδιά σαν τη χθεσινή που ακόμα κι αν σέρνεσαι, όφειλες να μείνεις για συμπαράσταση.
επίσης, τέσσερα γκρουπ είναι πολλά, πάρα πολλά. ακόμα και για φεστιβάλ. ακόμα κι αν κάθεσαι όλη μέρα και πας ξεκούραστος στο club, αυτά που βλέπεις πάνε χαμένα.
[υ.γ. τους bolek & lolek δεν τους πρόλαβα και απ' το σετ του boy είδα μόνο δύο τραγούδια. πιο καλός από ποτέ].

sugar pills


till the roses turn to ashes till the organ turns to rust / if you never come i'll still be there till the moonlight turns to dust [απ' το τραγούδι του faron young -στη φωτο, όχι ο έλβις, ο άλλος].
η γειτόνισσα ακούει το stand by me στη διαπασών και καπάκι ελένη τσαλιγοπούλου. και ψηφίζει σύριζα -για να δούμε πόσο θα φτάσουν αυτά τα μικρά κόμματα, γιατί αν πιστέψεις ο,τι ακούς πρέπει να πάνε στο φούντο και η νου δου και το πασόκ. μην τα πιστεύεις, υποψιάζομαι ότι όλοι δείχνουν την αποδοκιμασία τους με τα λόγια και αύριο στην κάλπη θα ξεχάσουν όσα έλεγαν στον συνάδελφο ή το γείτονα. είναι σαν αυτό το μέιλ που έφτανε από παντού χθες και προέτρεπε να δίνεις τρελές απαντήσειος στα exit poll, λες και έχει καμία σημασία το να ζαλίσεις για λίγο τις δημοσκοπήσεις, αφού στο τέλος τα γέλια θα σου βγουν ξινά. αύριο το βράδυ πάλι η νου δου θα είναι κυβέρνηση. ή το πασόκ. για να πω την αλήθεια, ο γιωργάκης μου είναι πιο συμπαθής γιατί μια φορά με χεραίτησε δια χειραψίας στο φουρίν καζάν, αλλά αυτός υποθέτω δεν είναι λόγος για να ψηφίσει κάποιος πασόκ. επίσης, αυτό δεν σημαίνει ότι δεν έχει ψηφίσει κάποιος πασόκ για πιο ανόητους λόγους.
anyway, η μόνη θεραπεία δια πάσαν νόσον και πάσαν μαλακίαν είναι η ζάχαρη. απ' τη σημερινή guardian:
οkay, now look. there's nothing wrong with the idea of homeopaths giving out what amount to sugar pills. the placebo effect can be powerful, because it's not just about the pill, it's about the cultural meaning of the treatment. so we know from research that four placebo sugar pills a day are more effective than two for eradicating gastric ulcers (and that's not subjective - you measure ulcers by putting a camera into your stomach); we know that salt water injections are a more effective treatment for pain than sugar pills, not because salt water injections are medically active, but because injections are a more dramatic intervention. Similarly, we know that sugar pills have no physical side effects. this is great, because there are many people for whom there is little effective biomedical treatment: a lot of back pain, for example, or most colds and flu. trying every pill in the book will only elicit side effects, so a sugar pill might be a great remedy.
in the chapel in the moonlight
οι prefab sprout επανακυκλοφορούν το steve mcqueen με έξτρα cd με τις ακουστικές εκτελέσεις των κομματιών. αυτό είναι ένα τραγούδι τους που πάντα μου άρεσε πολύ, faron young. κι εδώ είναι η ακουστική εκτέλεση.

a place to bury strangers

Παρασκευή, 14 Σεπτεμβρίου 2007

--_--


cock

χτύπα ξύλο


στο περίπτερο της νου δου στο σύνταγμα ακουγόταν τσαλίκης, στου σύριζα στην πανεπιστημίου το σμόλ-τάουν μπόι [!], στα ακουστικά το αρμόνιο του boy ακούγεται σαν εκκλησιαστικό όργανο και η mary τραγουδάει "είμαι πούτσος, θέλεις να με ρουφήξεις; είμαι θεός, είμαι χριστός...'' με κραυγές που θυμίζουν τη diamanda -έτσι και ακούσεις αυτό το δίσκο χωρίς παρέα και με κακή διάθεση την έβαψες. κι αν ακούγονταν δύσκολοι και σκοτεινοί στα τελευταία live τους, εδώ έχουν πάρει τα βουνά -μιλάμε για τον πιο μαύρο κι απελπισμένο δίσκο που έχει βγει ποτέ από ελληνικό στούντιο [δεν μπορώ να θυμηθώ κάτι ανάλογο, πραγματικά, μόνο με την galas μπορείς να φας τέτοια φρίκα]. δεν ξέρεις πώς να αντιδράσεις. όσες φορές κι αν τα έχεις ακούσει ζωντανά, τα ίδια τραγούδια στο cd είναι τόσο τρομακτικά ιερόσυλα που σου'ρχεται να το δώσεις στον ταξιτζή που έχει γεμίσει το ταμπλό με εικόνες και παίζει ψαλμωδίες, μόνο και μόνο για να δεις την έκφρασή του όταν ακούγεται το ''sometimes i think i'm somebody else, i walk with jesus, i talk to jesus, i rock with jesus, i make love to jesus...''
παρακάτω, ακόμα κι αν δεν καταλαβαίνεις γρι από τους στίχους που ξεστομίζει η mary, σίγουρα αυτό το σπαρακτικό ''you look so beautiful tonight, so fuck me'' ακούγεται πιο ανατριχιαστικό κι απ' τις κραυγές της που σε στέλνουν στα τάρταρα.
στα άκρα. απρόσιτοι και απλησίαστοι. απλησίαστοι με κάθε έννοια. δεν υπάρχει άλλο ελληνικό γκρουπ σαν αυτούς. τελεία. έφτιαξαν ένα άλμπουμ ακόμα πιο προκλητικό από τη φήμη που τους συνοδεύει αυτά τα δύο χρόνια. ένα άλμπουμ που δεν ξέρεις αν είναι το απόλυτο dark-goth μυσταγωγικό αριστούργημα ή απλά η απόλυτη παράνοια που θα γίνει άλλη μια φορά η αφορμή να τους ξεσκίσουν.
σίγουρα είναι ένας δίσκος που σε ξαφνιάζει, που δεν υπάρχει περίπτωση να σε αφήσει αδιάφορο. ούτε ανεπηρέαστο. ακόμα κι αν σε ανακατέψει. ακόμα κι αν τους μισήσεις.
και σίγουρα είναι ένας από τους πιο αυθεντικούς, ενδιαφέροντες δίσκους που έχει φτιάξει ποτέ ελληνικό σχήμα.
πέρα από είδη και μουσικές φόρμες.
οι φίλοι σπεύστε, οι εχθροί φύγετε τρέχοντας.
[ποιο hype; μακάρι να υπήρχαν περισσότερα ΤΕΤΟΙΑ γκρουπ στην ελλάδα].
ένα από τα νέα κομμάτια των various production, αποκλειστικά στο site της boomkat: took

Πέμπτη, 13 Σεπτεμβρίου 2007

echo bits


Το packaging εντυπωσιακό. Το εξώφυλλο και τα ασπρόμαυρα σχέδια στο βιβλιαράκι καταπληκτικά, απ' τα πιο όμορφα artwork που έχουν εμφανιστεί σε ελληνική παραγωγή τα τελευταία χρόνια. Οι Poor Designers μεγαλουργούν. O νέος δίσκος του Νίκου Πατρελάκη που θα βρίσκεται σε λίγες μέρες στα δισκάδικα έχει τίτλο Echo και είναι μια εξαιρετική παραγωγή, με λαμπερούς κοσμοπολίτικους ήχους, με μοντέρνα jazz και βραζιλιάνικο αέρα που μυρίζει good life. Σαξόφωνα, έγχορδα, η συμφωνική της ΕΡΤ στο Voyage, ο Κωνσταντίνος Βήτα στο Shortcut να τραγουδάει ρομαντικούς στίχους ''έλα μαζί μου μικρό μου ταίρι, δείχνει το δρόμο μας ένα παλιό αστέρι", η φωνή της Μιράντας Βερούλη, λαούτα, βιολιά και πιάνο να δημιουργούν μια εθιστική, μελαγχολική μελωδία πάνω σε tribal ρύθμούς στο πιο ωραίο κομμάτι του δίσκου, το Our Sea. Δεν είναι απλά το πιο φιλόδοξο project του, είναι και το πιο πλήρες. Άψογο. [Αν σου αρέσουν οι Bonobo θα ξετρελαθείς].

Τετάρτη, 12 Σεπτεμβρίου 2007

φινκ

"…the things that keep us apart, keep me alive" τραγουδάει στο this is the thing, το πρώτο single απ' το νέο άλμπουμ του που έχει τίτλο distance & time -ακόμα πιο ακουστικό απ' το biscuits for breakfast. αυτή τη φορά έχει μόνο μπασίστα και ντράμερ, ελάχιστα ηλεκτρονικά και τον andy barlow των lamb στην παραγωγή. δεν έχει καμία σχέση με τον ήχο της ninja tunes, αλλά μήπως οι dragons έχουν;
δεν είναι δίσκος για να ξεκινήσεις τη μέρα σου, αρχίζει μια χαρά με ένα πολύ όμορφο downtempo και μετά γίνεται η ιδανική συνοδεία για τα χαρακώματα των emo. έχει γεμίσει το internet με λινκ να το κατεβάσεις, κάνε ένα google fink-distance & time και θα δεις. προφανώς είναι πολύ αγαπητός, γιατί η μαυρίλα και η απελπισία είχαν και έχουν μεγάλη πέραση.
trouble's what you're in

Τρίτη, 11 Σεπτεμβρίου 2007

μπλακ σάμπαθ


όζι γκόουζ ντούμστεπ. ή αλλιώς, venetian snares γκόουζ ντάμπστεπ.
black sabbath + electric funeral

μόμους


Legal Tender proudly presents
MOMUS + Mathew Sawyer and The Ghosts
Σάββατο 15 Σεπτεμβρίου στο ΒΙΟS

O Momus κατά κόσμον Nick Currie επιστρέφει στην Αθήνα μετά από πολλά χρόνια. Πρόκειται για μία σπάνια ευκαιρία για όσους δεν είχαν την ευκαιρία να δουν επί σκηνής αυτόν τον ιδιοφυή, μεταμοντέρνο, Ιαπωνόφιλο τροβαδούρο-πειρατή-σάτυρο, που πλέον δεν εμφανίζεται καθόλου συχνά.
Μετρ των λέξεων και της μελωδίας, εδώ και είκοσι χρόνια σφύζει από ιδέες, πρωτοτυπία και ερωτισμό, έχοντας δημιουργήσει στις πιο ενδιαφέρουσες πρωτεύουσες του κόσμου και πειραματιστεί με κάθε είδος μουσικής, μετατρέποντας το σε κάτι πραγματικά ιδιαίτερο και αποκλειστικά δικό του.
Από τη δεκαετία του ’80, όπου εκπροσωπούσε cult εταιρείες όπως η El και η Creation Records, πέρασε στα nineties όπου, σαν άλλος Serge Gainsbourg, πέρα από τους προσωπικούς του δίσκους, συνέθεσε και αυτούς όμορφων εξωτικών γυναικών όπως η Kahimi Karie, η Laila France και η πρώην σύζυγος του Shazna Nessa.
Εδώ και δέκα χρόνια έχει στήσει τη δική του εταιρεία με όνομα Analog Baroque και κυκλοφορεί τους δίσκους του όπως εκείνος τους θέλει. Μετά το Folktronic, καρπό της διαμονής του στη Νέα Υόρκη, όπου συνδύασε, όπως προδίδει και τίτλος, ηλεκτρονική με παραδοσιακή Αμερικάνικη μουσική, ακολούθησε μία τριλογία δίσκων που δημιουργήθηκαν στη νέα του πατρίδα, το Βερολίνο, και αρχίζουν και οι τρεις από το γράμμα Ο. Το περσινό Ocky Milk τον βρίσκει στα πιο ζεστά και μελωδικά του.
Πριν το Momus θα έχουμε την ευκαιρία να απολαύσουμε τους Mathew Sawyer & The Ghosts από το Λονδίνο, την μπάντα του εικαστικού Mathew Sawyer, που πρόσφατα έκλεψε την παράσταση στο Royal Festival Hall του Λονδίνου, καλεσμένος του Jarvis Cocker στα πλαίσια του φεστιβάλ Meltdown. Οι Mathew Sawyer & The Ghosts παίζουν ένα αμάλγαμα folk και pop, άλλοτε μελαγχολικό άλλοτε νευρώδες, το οποίο ξεχωρίζει λόγω των εξαιρετικών μελωδιών και ενορχηστρώσεων αλλά και της μοναδικής φωνής του Sawyer.
Τη βραδιά θ’ ανοίξουν οι Victory Collapse.
Μετά τα live θα ακολουθήσει πάρτυ με το γνωστό ποπ ντελίριο του Legal Tender.
BIOS Πειραιώς 84 Είσοδος 15 ευρώ Ώρα έναρξης: 21:00
www.myspace.com/legaltenders
www.imomus.com
www.mathewsawyer.co.uk
www.myspace.com/victorycollapse
[δελτίο τύπου]

Δευτέρα, 10 Σεπτεμβρίου 2007

~[ .]~

burial

άτιτλο. επίσημη κυκλοφορία στις 5 νοεμβρίου. στέι τιούντ!

white flash


ένα από τα πιο πολυσυζητημένα και όμορφα τραγούδια του τελευταίου καιρού: ο thom yorke dubstep-ίζει στο νέο πολύ καλό άλμπουμ του modeselektor happy birthday.
you have all the time in the world...
the white flash

Κυριακή, 9 Σεπτεμβρίου 2007

moog acid


ένα γεμάτο [και γαμάτο] σαββατοκύριακο που ξεκίνησε με μια παρασκευή της καταστροφής.
ο σ. γκρεμοτσακίστηκε απ' τη σκάλα για τις τουαλέτες του μπαρ δυναστεία [υπάρχει μπαρ δυναστεία!] και στραμπούληξε το πόδι του, η ε. πεδικλώθηκε σε ένα καλώδιο και προσγειώθηκε αεροπλανικά και με τα μούτρα στον τοίχο κόβοντας τη μύτη της, οι υπόλοιποι προς το παρόν τη γλιτώσαμε με απλές κρίσεις μελαγχολίας. σήμερα η σ. βαφτίζει την κόρη της και το μισό γραφείο θα πάει με πατερίτσες.
το [ας το πούμε] φθινόπωρο μπήκε λίγο απότομα και το απόγευμα της κυριακής είναι silent and grey [everyday is like sunday, share some greased tea with me].
το χθεσινοβραδινό ξαφνικό event του brian chippendale στο remap km ήταν απ' τα πιο δυνατά live που έχει ζήσει η αθήνα τελευταία και το destroy athens είναι πολύ καλοστημένο και ενδιαφέρον και αξίζει πραγματικά την επίσκεψη. ως μη ειδικός [ανίδεος περί τέχνης] μπορώ να μιλήσω μόνο για την εντυπωσιακή μεταμόρφωση της τεχνόπολης σε λαβύρινθο, για γερές δόσεις σύγχρονης τέχνης και για μερικά έργα που θα προκαλέσουν πάλι τις αντιδράσεις των ανεγκέφαλων. ο τότσικας δεν γαμάει καρπούζι, ξερνάει -σε λούπα- πάνω απ' τα κεφάλια των διερχομένων, ο narve hovdenakk υποδύεται τον αστυνομικό που παρενοχλεί σεξουαλικά έναν οδηγό και στη συνέχεια μαλακίζεται μπροστά στα μάτια του, ο bernhard willhelm φτιάχνει ένα ξεκαρδιστικό βίντεο με τους τσολιάδες της προεδρικής φρουράς.
τα δυο πιο εντυπωσιακά έργα βρίσκονται στη 'δεύτερη μέρα': το 'μάθημα σκοποβολής' του folkert de jong και το εκπληκτικό 'ο σωκράτης πίνει το κώνιο' του στέλιου φαϊτάκη, στην ίδια αίθουσα που βρίσκεται και το έργο του picasso 'ο παρθενώνας'.
το highlight του σαββατοκύριακου ήταν η εντελώς τυχαία επίσκεψη σε ένα παράνομο στούντιο [το σαλόνι ενός σπιτιού-αποθέωση του vintage] όπου γυρίζονται τσόντες [στο κέντρο της αθήνας] με 7 άτομα να συμπλέκονται σε περιπτύξεις που σου προκαλούσαν αμηχανία -διότι άλλο να το βλέπεις στην οθόνη, κι άλλο να διαδραματίζεται μπροστά στα μάτια σου- με τη μυρωδιά χλωρίνης να πλανάται στην ατμόσφαιρα. [δεν ήταν χλωρίνη].
άστραψε σαν φλας η σκηνή απ' την παγοθύελλα στην οποία ο πιτσιρικάς γιος της οικογένειας του kevin klein μιλούσε για τα μόρια και την υπενθύμισα στον τ. που παρακολουθούσε αποσβολωμένος:
''because of molecules we are connected to the outside world from our bodies. like when you smell things, because when you smell a smell it's not really a smell, it's a part of the object that has come off of it, molecules. so when you smell something bad, it's like in a way you're eating it. this is why you should not really smell things, in the same way that you don't eat everything in the world around you because as a smell, it gets inside of you. so the next time you go into the bathroom after someone else has been there, remember what kinds of molecules you are in fact eating...''
moog acid
υ.γ. δεν έπαιξε ο chippendale τελικά στο γκάζι [η φωτο από τη χθεσινή performance του είναι του σπύρου σιμωτά], κρίμα.
old boy, βίον ανθόσπαρτον!

kill a petty bourgeoisie


δεν έχουν μόνο ωραίο όνομα, έχουν κι ένα απ' τα πιο όμορφα ντεμπούτα που έχω ακούσει τελευταία [και μάλιστα με 'αυτόν' τον ήχο που θεωρούσα ότι έχει παραφορεθεί φέτος...].
τους λένε to kill a petty bourgeoisie, είναι από τη μινεάπολη και το άλμπουμ τους θα κυκλοφορήσει στις 15 οκτωβρίου απ' την kranky. ''the songs center around an underlying love story between two merging corporations that manage to capture the raw sentiment of isolation, profound discovery, and morbid betrayal. the patron is about the corruption of an idea that is at first welcomed and later destroyed''.
αυτά αναφέρει το δελτίο τύπου, αλλά ευτυχώς, το άλμπουμ τους είναι καλύτερο απ' αυτό που περιμένει κάποιος διαβάζοντας αυτά τα βαρύγδουπα. η jehna wilhelm πότε ακούγεται σαν την bjork και πότε σαν την trish των broadcast -το lovers & liars θα μπορούσε άνετα να είναι broadcast.
o έτερος, που ονομάζεται mark mcgee, κάνει τα κόλπα με τα ηλεκτρονικά.
lovers & liars
απόψε [κυριακή] στις 9 οι callas θα κάνουν σπέσιαλ εμφάνιση στο destroy athens [στο γκάζι], ενώ αμέσως μετά ο chippendale θα παρουσιάσει πάλι την φασαριόζικη one-man-performance του με ντραμς και παραμορφωμένες φωνές. δεν είναι για όλους [εννοείται], αλλά τόσο συναρπαστικές στιγμές θορύβου είχαμε να ζήσουμε από το live των wolf eyes στο synch και τις τελευταίες εμφανίσεις των erasers και των mahakala.

Σάββατο, 8 Σεπτεμβρίου 2007

destroy athens live

κυριακή 9 σεπτεμβρίου
the callas feat. the callasettes special show -στις 9 μμ
brian chippendale (aka lightning bolt) -αμέσως μετά
γεωργία σαγρή 10 το πρωί μέχρι τις 9 μμ

απόψε στην αθήνα!

TODAY September 8
Launch of ReMap KM!
Gallery Shows 12pm - 12 am
Brian Chippendale (aka Lightning Bolt) performance at Andreas Melas, 7pm
Address: Leonidou 15
Isadora Duncan & Raymond Duncan's The Drawing Academy
performance by IBID Projects' Vita Zaman & Theodore Fivel, 8.30pm
Address: Leonidou 11
Music Interval: The Histrionics, curated by Marina Fokidis, 9pm

at the Open Air Screening Room, Iasonos 8
spread the news

Παρασκευή, 7 Σεπτεμβρίου 2007

on the way


η ψυχή στο στόμα υπάρχει εδώ και μερικές μέρες στα βιντεοκλάμπ. για ενοικίαση. στο τέλος του μήνα θα κυκλοφορήσει η διπλή έκδοση -για αγορά- με σχολιασμούς που τσακίζουν, τις κομμένες σκηνές, την πρώτη βραβευμένη μικρού μήκους ταινία του οικονομίδη, τρέιλερ, το πρόμο βιντεοκλίπ...
lesser animal-pig destroyer [προσοχή, δαγκώνει].

Πέμπτη, 6 Σεπτεμβρίου 2007

εκλογοχανείο


no more, my lawd. σκατά ντιμπέιτ.

ιτς τάιμ


---------------------------

λάιαρς

farewell

Δεν ξανακάνω ταινία γιατί νοιώθω ότι έχω κουραστεί πολύ. Δεν μπορώ να δουλεύω και να τα κάνω όλα σε μία ταινία, την παραγωγή, την χρηματοδότηση, την επιλογή των χώρων, να βρίσκω λύσεις για όλα. Δε γίνεται. Ο κινηματογράφος χρειάζεται χρήματα. Τελικά, φτάνω σήμερα στο σημείο να δηλώσω ότι οι δικές μου οι ταινίες, είναι σχέδια πάνω στις ταινίες που ήθελα πραγματικά να κάνω. Γιατί ποτέ δεν είχα τα χρήματα που χρειαζόμουνα για να κάνω μία ταινία. Με τις δύο προηγούμενες ταινίες μου μπήκα χοντρά μέσα οικονομικά.
Νομίζω ότι είμαστε μια μικρή, μίζερη κινηματογραφική οικογένεια, η οποία αποτελείται τώρα πια από άτομα χωρίς όραμα, τελείως αμόρφωτα. Κι επειδή είναι αμόρφωτοι δε δέχονται ν’αναγνωρίσουν την αξία κάποιου άλλου σκηνοθέτη.

Τρίτη, 4 Σεπτεμβρίου 2007

πού' ναι η βροχή;


στην αρχή νόμισα ότι ήταν άλλος ένας divine comedy [δεν τον αντέχω τον divine comedy, θα τον έβαζα λίγο παραπάνω από τον jarvis cocker στη λίστα με τους αχώνευτους] αλλά πρώτον είναι αμερικάνος [που θα' θελε να ακούγεται σαν ευρωπαίος, αλλά anyway] και δεύτερον τραγουδάει κάτι swing παλιομοδίτικα που δεν έχουν σχέση με αυτό που δείχνει στο εξώφυλλο. ευτυχώς.
όχι ότι ξεφεύγει από τη μετριότητα, αλλά αντέχεται. έχει κι ένα εξαιρετικό κομμάτι. κάτι που πετυχαίνεις σπάνια σε άλμπουμ του 2007 -σκατοχρονιά, ή μου φαίνεται;
τον λένε patrick cleandenim και το άλμπουμ του baby come home [προϊστορικό, σχεδόν μουσειακό έκθεμα -απ' το μάρτιο στα δισκάδικα].
days without rain [κυριολεκτικά. αμάν πια πού 'ναι η βροχή; αφυδατωθήκαμε...]

Δευτέρα, 3 Σεπτεμβρίου 2007

λαπ ντανς

re map km


ReMap KM
A Contemporary Arts Program
www.remapkm.com
Opening: 8 September, 2007
from 12pm-12am, in the Kerameikos/Metaxourgeio (KM) district of Athens
ReMap KM is a contemporary arts project running parallel to the 1st Athens Biennial, taking place from September 8 - November 24, 2007 at the Kerameikos/Metaxourgeio downtown district of Athens. It aims to give an additional strand to the context of the 1st Athens Biennial, titled ?Destroy Athens?, by engaging with a particular area of Athens & redefining the utilization of public & private sites. Through ephemeral art interventions, platforms and installations, the intention is to open up different possibilities for linking the tangible world of buildings, streets & urban landscapes with contemporary art practices, social networks & modes of communication.
more soon...
το blog εδώ.

nanogods


nanogods@upstair
6 – 20 Σεπτεμβρίου
Πλατεία Θεάτρου 6-8, 7ος Όροφος
Εγκαίνια
Πέμπτη 6 Σεπτεμβρίου 2007
Τι είναι το nanogod?
Με περισσότερες από 500 σελίδες, καμία διαφημιστική καταχώρηση, και ούτε ένα κείμενο, το nanogod κυκλοφόρησε για πρώτη φορά το καλοκαίρι του 2006, σε ελάχιστα, συλλεκτικά τεύχη.
Ουτοπικό, εξεζητημένο, εστέτ – το nanogod δεν έχει άλλοθι και δεν επιθυμεί να είναι χρήσιμο ή κατανοητό. Απευθύνεται στους λάτρεις της αυταπόδεικτης εικόνας, της θέας που δεν έχει ανάγκη από εξηγήσεις.
Κατάλογος ομαδικής έκθεσης, καλλιτεχνικό αντικείμενο σε μορφή βιβλίου, μετάλλαξη μεταξύ περιοδικού και art book – όλοι αυτοί οι χαρακτηρισμοί θα ήταν σωστοί, αν δεν αποσκοπούσαν στους τύπους που το nanogod αποποιείται.
Ποιοι είναι οι nanogods?
Κυρίαρχοι της μικρο-πραγματικότητας τους, οι καλλιτέχνες που παρουσιάζονται στο nanogod βρίσκονται εκτός ελέγχου και δεν απολογούνται. Η δημιουργία είναι αυτοσκοπός και η εικόνα το μοναδικό τους κίνητρο.
Απογυμνωμένοι από κριτικά κείμενα, αναλύσεις, άδειες και εγκρίσεις, τολμούν να σταθούν ή να πέσουν ηρωικά, με μοναδικό τους σύμμαχο τον μικροσκοπικό θεό που κατοικεί μέσα τους.
Τι είναι το nanogods@upstair?
Επ’ ευκαιρία της δεύτερης έκδοσης, οι nanogods παρουσιάζουν έργα τους στο upstair, ορισμένοι από αυτούς για πρώτη φορά, αλλά σίγουρα όχι τελευταία.
Νίκος Βογιατζής
Αχιλλέας Θήτα
Τάσος Θώμου-Λάτσκος
Θάνος Κυριακίδης
Δημήτρης Παπαδάτος
Λαίδη Τζ. Νόρμιγκτον
Κωνσταντίνος Σκαφίδας
Τάκης Τσαντίλης
Παναγιώτης Χατζηστεφάνου
Ευστάθιος Χρυσίδης
Για οποιαδήποτε πληροφορία:
Παναγιώτης Χατζηστεφάνου 00 30 - 210 38 23 671 / 00 30 - 6932 200 475
Δημήτρης Παπαδάτος 00 30 - 6992 336 664
www.nanogod.net + εδώ το δεύτερο τεύχος σε pdf
www.myspace.com/nanogod

Κυριακή, 2 Σεπτεμβρίου 2007

a mix for rodon


part 1
0001 the boats-may our enemies never find happiness (remix)
0002 janis joplin, big brother and the holding company-all is loneliness
0003 moondog-all is loneliness
0004 white noise-love without sound
0005 liars-sailing to byzantium
0006 hollies-butterfly
0007 avey tare+kria-sasong
0008 religious knives-bind them
0009 burial-shutta
0010 burial-night bus
0011 panda bear-i'm not
0012 mala-forgive
0013 panda bear-take pills
0014 animal collective-safer
0015 voice of the seven woods-silver morning branches

ράστι


είναι ανώφελο να μιλάς για ορίτζιναλ ήχο όταν όλα τα κομμάτια του κάτι θυμίζουν [είναι ανώφελο να μιλάς για ορίτζιναλ ήχο, γενικώς] -drexciya, dabrye, το grime που στην ελλάδα δεν φτούρησε ποτέ, dubstep, electro.
το ep του rustie τα έχει όλα μαζί, δεν είναι εύκολο να το κατηγοριοποιήσεις και ναι, είναι το πιο ενδιαφέρον fusion που έρχεται φέτος απ' τη μ. βρετανία [είναι απ' τη γλασκώβη]. μπάσο που 'σκοτώνει'.
αν λάβεις υπόψιν και την εξαιρετική χειροποίητη συσκευασία στο 12ιντσο, έχεις έναν από τους δίσκους της χρονιάς.
υπάρχει μόνο σε ψηφιακή μορφή πια, δυστυχώς.
jagz the smack

everybody daylight


Η μικρού μήκους ταινία είναι το Weg zum Nachburn [Way to the Neighbour] του Zbigniew Rybczynski απ' το 1968. το κομμάτι το everybody daylight των brightblack morning light.

mind odyssey


ψάχνοντας στα σκουπίδια βρίσκεις τέτοιους θησαυρούς. περισσότερα εδώ.
aggregation-mind odyssey

Σάββατο, 1 Σεπτεμβρίου 2007

τριμπιουλέισ[ι]ον


ένα από τα πιο όμορφα τραγούδια του bim sherman κυκλοφορεί σε διαφορετικό mix του king tubby σε 7ιντσο single 30 χρόνια μετά την πρώτη version. tribulation.

κι εδώ είναι η β' dub πλευρά. χωρίς τη φωνή του sherman δεν λέει και πολλά. καλό μήνα. αμήν.