Πέμπτη, 28 Ιουνίου 2007

it's a hit!


ας με συγχωρέσει ο καλλιτέχνης που το βάζω εδώ χωρίς την άδειά του [δεν ξέρω ποιος είναι, το βρήκα σε comments], αλλά δεν έχω ακούσει καλύτερους στίχους τελευταία. ας με συγχωρέσει κι ο φωτογράφος που του κλέβω τη φώτο.
ο απόλυτος μπακουρο-ύμνος. [parental advisory]
14 μήνες

τζέιμι γουν


το wayfairing stranger ξανά. το βίντεο έχει σκηνοθετήσει η sophie clements. το άλμπουμ του jamie είναι το μόνο που περιμένω με λαχτάρα από τις κυκλοφορίες των επόμενων μηνών. ίσως ακόμα περισσότερο κι από του burial. παίζει μόνο με ένα beatbox και φωνητικά. ένας κρούνερ πραγματικός και ό,τι καλύτερο διαθέτει η αγγλία σήμερα.
shoulda [live]

wayfairing stranger [stitch mix]

Τετάρτη, 27 Ιουνίου 2007

απόψε

αν είχαν λεφτά να το διαφημίσουν περισσότερο, η αποψινή εμφάνιση του peanut butter wolf στο αν club θα ήταν γεγονός.
με 12 ευρώ.
στις 7 απόψε στον παπασωτηρίου στην πανεπιστημίου θα γίνει η παρουσίαση του βιβλίου του anathεna. θα είναι εκεί όλοι όσοι συμμετείχαν να υπογράψουν βιβλία, να φτιάξουν σκίτσα κλπ. κι αν όχι όλοι, οι περισσότεροι...

death fuck

ο richard d james ήταν κάποτε ένα παιδί θαύμα που ξύπναγε μέσα στη νύχτα κι έβαζε μουσική συνοδεία στα όνειρά του.
έτσι έλεγε τουλάχιστον.
έφτιαχνε μουσική που δεν έμοιαζε με τίποτα απ' όσα κυκλοφορούσαν εκείνη την εποχή. είναι επίσης ο άνθρωπος με τις περισσότερες περσόνες στην ιστορία της ηλεκτρονικής μουσικής [έχω βαρεθεί να μετράω ονόματα]. σαν polygon window ήταν εκπληκτικός. σαν afx έχει φτιάξει εξαιρετικά κομμάτια. και σαν aphex twin -στην πρώτη του περίοδο- μοναδικός. μέχρι το windowlicker τον είχα στην κορυφή [κομματάρα].
σήμερα ο richard d james είναι πολυεκατομμυριούχος, ζει σε μια τράπεζα που έχει μετατρέψει σε σπίτι και κυκλοφορεί κρυφούς δίσκους που είναι ίδιοι ακριβώς με το 91. μόνο το όνομα αλλάζει.
το τελευταίο του κατόρθωμα έγινε θέμα στην guardian [προς το παρόν, θα τσιμπήσουν κι άλλοι. ξέρει πολύ καλά πώς να πλασάρει τον εαυτό του, αφού η μουσική του είναι πια πιο βαρετή κι απ' των editors]. η νέα του περσόνα ονομάζεται the tuss [a "tuss" is cornish slang for the erect male genitalia] και το νέο του άλμπουμ [που αρνείται παντού ότι είναι δικό του] είναι ανάλογο του νέου του ονόματος.
ονομάζεται rushup edge και κυκλοφόρησε προχθές.
αυτά. δεν είναι το χειρότερό του, αλλά δεκαπέντε χρόνια τα ίδια δεν βαρέθηκε;
death fuck

hug terrorist

45 βαθμοί


ακούω όλη μέρα κακή μουσική [το απογοητευτικό νέο άλμπουμ των editors που δεν αντέχεται με καύσωνα ρε φίλε μου, όποιος το θέλει ας στείλει μήνυμα, του το χαρίζω ευχαρίστως] και κοντεύω να κάνω μαύρη τη σελίδα απ' τις μουντζούρες [δείγμα εκνευρισμού]. μετά κατεβάζω αυτό το τραγούδι του james jackson toth που είναι η ψυχή των wooden wand -απ' το knoxville του tennessee- και στο γραφείο γίνεται κάτι σαν γιορτή. υπάρχει στο ομώνυμο single τους που λέγεται more from the mountains με το ίδιο καλό "flipside". guru femmes. μπορεί να μην έχει τρομερές παραγωγές και δυνατά ριφαρίσματα [των editors έχει, αλλά τι να το κάνεις που δεν αντέχεται;] είναι όμως ωραίο τραγούδι.
κι αυτό φτάνει.
εδώ είναι το myspace τους
more from a mountain
mhulot@otenet.gr

Δευτέρα, 25 Ιουνίου 2007

strawberry jam


το νέο άλμπουμ των animal collective ήρθε μέσα στον καύσωνα να με αποτελειώσει. δεν ήταν απλή έκπληξη σήμερα το απόγευμα, ήταν ρουκέτα.

Κυριακή, 24 Ιουνίου 2007

shady bard-treeology

slow motion feelings

oi polloi kai oi ligoi


αν εξαιρέσουμε τις εμφανίσεις των κόρε ύδρο και των raining pleasure που έπαιξαν μπροστά σε ικανοποιητικό αριθμό αθηναίων, η γιορτή της μουσικής σώθηκε από τους αλλοδαπούς και τους μετανάστες.
ούτε η ελεύθερη είσοδος ούτε ο καλός ήχος, ούτε οι τζάμπα κοκακόλες και τα τσιγάρα δεν έπεισαν τους αθηναίους να περάσουν μια βόλτα.
όχι ότι ήταν άδειοι οι χώροι, δεν ήταν, αλλά στην κοτζιά για παράδειγμα, αν εξαιρέσεις τις δυο πρώτες σειρές που μαζεύονταν οι φίλοι και οι γνωστοί του γκρουπ που έπαιζε στην σκηνή, οι υπόλοιποι ήταν μετανάστες. το σχόλιο φυσικά δεν αφορά τους μετανάστες που είναι επίσης αθηναίοι πολίτες και ήταν και δική τους γιορτή -και ευτυχώς που ανταποκρίθηκαν- το θέμα είναι πού πήγαν οι έλληνες;
έμειναν κλεισμένοι στο κλιματιστικό να μην λιώσουν απ' τη ζέστη, έφυγαν για σαβατοκύριακο, πήγαν για φαΐ και για ποτό όπως συνήθως;
η ουσία είναι ότι η γιορτή του αστέρα εξαρχείων στην πλατεία [εξαρχείων φυσικά] την παρασκευή το βράδυ είχε πολύ περισσότερο κόσμο απ' ότι είχε η πλατεία κοτζιά χθες [που δεν γίνονταν και παράλληλες εκδηλώσεις και δεν είχες το δίλημμα πού να τρέχεις...].
ένας φίλος από τη θεσσαλονίκη που έχει πάρει ανάποδες από την αδιαφορία του κόσμου στην αθήνα έβγαλε την ετυμηγορία: θάνατος στο dsl. αυτό τα φταίει όλα. και ο νοών νοείτο. κάνει πολύ ζέστη για να το αναλύσουμε περισσότερο, τουλάχιστον αυτή τη στιγμή.
στην κοτζιά πάντως, και λίγο πριν βγουν οι expert medicine [για μια πολύ καλή εμφάνιση] κάποια απ' το προηγούμενο συγκρότημα χεραίτησε τον κόσμο απ' την σκηνή λέγοντας με ειλικρίνεια "ευχαριστούμε πολύ κυρίες και κύριοι και...μετανάστες".
ευτυχώς που κανείς δεν κατάλαβε τι ακούστηκε...
ένα τραγούδι με τίτλο oi polloi απ' το νέο διπλό δίσκο του machinefabriek στην lampse. για το λιοπύρι.

Σάββατο, 23 Ιουνίου 2007

lifesavas


Check 1, 2. Check 1, 2. Can ya'll hear me?
What ya'll know about that audio blog? Hopefully you got off the late train and started listening to the daily 'get down'. Thanks to the Angel on our shoulder, we have taken another step in to the futuristic vibe of Gutterfly and become one of the first to expand the phenomenon of blogging. Enter The Audio Blog. Our collective daily journal in audio clips as mp3's for those of us who'd rather hear it than read it. Feel me? Just in case we missed someof ya'll, we wanna make sure you can still get the written tid-bits. So here it goes...
To bring ya'll up to speed, we made a brief excursion to the Bay Area to mix songs that will potentially go on the new Lifesavas LP entitled Gutterfly. I mentioned that I wanted to give the fans the actual math on Gutterfly before unreliable sources leaked the info we've attempted to keep quiet until now. Originally Gutterfly was a movie that was conceived during the Blaxploitation era. The movie was never completed. But we got our hands on the remnants of it and we were given permission to record it's soundtrack. WOW!!!! You'll have to buy the CD in order to get the entire breakdown on how this "MIRACLE" took place. In short, it's a mixture of actual and ficticious events that come together as an amazing ride.
Starring Bumpy Johnson, Sleepy Floyd: brother to (Mink Floyd), and Jimmy Slimwater.
Co-Starring, Dead Prez, Camp-Lo, Smif N Wessun, Ishmael "Butterfly" Butler, Fishbone, and Vernon Reid of Living Colour. Gettin' it? Got It? Good! I'll get more details to you all later. You'll just have to tune in to see how this one ends.
VURSATYL [απ' το blog των lifesavas]
το gutterfly είναι απ' τους χιπ χοπ δίσκους της χρονιάς. το σάουντρακ της "φανταστικής" τους ταινίας με δυνατές συμετοχές [ο George Clinton μεταξύ όλων των παραπάνω] που κυκλοφορεί στην quannum projects με τραγούδια όπως αυτό εδώ που θα μπορούσε να είχε γραφτεί στα 70s.
night out

=|=


οδός αντιγόνης, αρθμός 2

φαϊρούζ α λα μουνι

tlahoun

electronic soul.


αν γράψω τι μου θυμίζει το electribal memories των electribe 101 θα πρέπει να ξενυχτήσω απόψε. το έχω συνδέσει με μερικές από τις πιο όμορφες στιγμές της ζωής μου [τότε πίστευα ότι ήταν ανούσιες, αλλά τελικά τίποτα δεν είναι ανούσιο. μακροπρόθεσμα αποδεικνύεται ότι αυτές οι άσκοπες περιπλανήσεις που θεωρούσες σπατάλη χρόνου, μπορούν να σε σημαδέψουν με τέτοιο τρόπο που σου αλλάζουν τη ζωή]. ατέλειωτες νύχτες σε κλαμπ, μπάλα στην ταράτσα, ένα χαράκωμα [με αίσιο τέλος], μια κοπέλα με το πιο άσχημο πρόσωπο που μπορεί να υπάρξει στη φύση [με τεράστιο κεφάλι και την πιο βαρειάς μορφής ακμή που μπορεί να τύχει σε άνθρωπο], ένα σπίτι-κέντρο διερχομένων, ένα squat-κοινόβιο, ένα τραβεστί ντίλερ, κι άλλα πολλά.
οι electribe 101 έβγαλαν το electribal memories το 1990 [ένα διαμάντι των 90s], ετοίμασαν κι ένα δεύτερο για να βγει το 1992, αλλά όλα πήγαν στραβά και το συγκρότημα διαλύθηκε πριν προλάβουν να το κυκλοφορήσουν. η billie ray martin στο μεταξύ κυκλοφόρησε ένα μέτριο προσωπικό άλμπουμ και μετά έγινε για το δαφνί. κυκλοφόρησε κι άλλα στη συνέχεια, αλλά δεν αξιώθηκε να πει ούτε ένα τραγούδι σαν τα κομμάτια του electribal memories. στην τελευταία εμφάνισή τους σαν support στους depeche mode ήταν τόσο κακοί που τους έδιωξαν με γιουχαΐσματα απ' την σκηνή. οι υπόλοιποι έγιναν groove corporation, αλλά κι αυτοί δεν είχαν καλή τύχη...
σήμερα το πρωί πέτυχα εκείνο το δεύτερο χαμένο άλμπουμ τους που δεν κυκλοφόρησε ποτέ. έχει τίτλο electronic soul και είναι εξαιρετικό. μπορεί να ακούγεται πολύ nineties, αλλά αυτό το κάνει ακόμα πιο γοητευτικό.
εδώ είναι ολόκληρο. enjoy.

Πέμπτη, 21 Ιουνίου 2007

neighbours


ενώ ο μοντατόρε αφήνει μούσια [και μπάκα] για να ρίξει στάχτη στα μάτια όσων τον αποκαλούν γαμίκουλα [the girl next door], το ειδοποιητήριο για τα κοινόχρηστα που μου πέταξε κάτω απ' την πόρτα σήμερα το πρωί έγραφε με μεγάλα γράμματα "αθαν. πίπογλου [ή μήπως πιπόγλου], εμπορία υγρών καυσίμων" -απορώ πώς δεν το είχα προσέξει τόσο καιρό...
η γιαγιά του τρίτου που μοιάζει με την ίντιρα γκάντι με μαντίλα με άρπαξε την ώρα που έβγαινα απ' το ασανσέρ και με κατσάδιασε επειδή δεν κατεβάζω τα σκουπίδια όπως οι κανονικοί άνθρωποι, αλλά σημαδεύω τον κάδο και τα πετάω απ' το μπαλκόνι. [δεν είναι σωστό, αυτή που είναι γριά γυναίκα τα κατεβάζει]. τράβηξε το λουρί του σκυλιού με λύσσα και χώθηκαν στο ασανσέρ.
the girl next door ανησύχησε γιατί έχει καιρό να ακούσει ντάπα ντούπα [όλα καλά, απλά άλλαξα θέση στα ηχεία]. στο σημείωμα που μου κόλλησε στην εξώπορτα [γραμμένο πάνω σε διαφημιστικό της πίτσα φαν] έγραψε: "έχεις ακούσει τίποτα για νέο κρυφό πάρτι των άματερ μπόιζ; πού; πότε; πώς βρίσκει κανείς πρόσκληση;".
ξανα-άλλαξα θέση στα ηχεία και έβαλα στη διαπασών al wilson.
On her way to work one morning
Down the path along side the lake
A tender hearted woman saw a poor half frozen snake
His pretty colored skin had been all frosted weather due
"Oh Well," she cried, "I'll take you in and I'll take care of you
"Take me in oh tender woman
Take me in, for heaven's sake
Take me in, tender woman, ssssighed the snake
She wrapped him up all cozy in a comforter of silk
And then laid him by her fireside with some honey and some milk
She hurried home from work that night as soon as she arrived
She found that pretty snake she'd taken in had been revived
Take me in, oh tender woman
Take me in, for heaven's sake
Take me in, tender woman, sssssighed the snake
She clutched him to her bosom, "You're so beautiful," she cried
But if I hadn't brought you in by now you might have died
She stroked his pretty skin again and kissed and held him tight
But Instead of saying thanks, that snake gave her a vicious bite (Owww!)
Take me in, oh tender woman Take me in, for heaven's sake
Take me in, tender woman, sssssighed the snake
"I saved you," cried the woman
And you bit me, even why?
You know your bite is poisonous and now I'm going to die
"Oh shut up, silly woman," said the reptile with a grin
"You knew damn well I was a snake before you brought me in
"Take me in, oh tender woman Take me in, for heaven's sake
Take me in, tender woman, sssssighed the snake sssssighed the snake
Take me in, tender woman
come on in you pretty snake
the snake

honeydrips


μπαίνοντας στο site του πέφτεις πάνω στην julie christie. από μόνο του λόγος για να ψάξεις να κατεβάσεις το άλμπουμ. μου τους σύστησαν σαν ένα χαζοχαρούμενο ποπ γκρουπάκι που γράφει συμπαθητικά κομμάτια [αν σου αρέσουν οι kings of convenience]. δεν είναι γκρουπ, είναι το solo project του mikael carlsson, αλλά είναι ακριβώς όπως μου το σύστησαν: μέτριο και συμπαθητικό. τα κομμάτια του είναι όλα σαν κι αυτό, το άλμπουμ λέγεται here comes the future και είναι σουηδός.

...

τις φωτο στα τελευταία post μου τις έχουν δώσει σε dvd χωρίς credits.
όποιος αναγνωρίσει δουλειά του και δεν θέλει να υπάρχει εδώ, ή για να μπουν credits, ας κάνει τον κόπο να στείλει mail στο mhulot@dyodeka.gr

Τετάρτη, 20 Ιουνίου 2007

~.~.~

στα βιβλιοπωλεία


μπορεί σε ένα κείμενο να με βρίζει, αλλά ας πάει στα κομμάτια [ήταν πολλά τα λεφτά πατέρα]...

μοντατόρε


έσπαγα το κεφάλι μου εδώ και μέρες να βρω ποιον μου θυμίζει ο θυρωρός της πολυκατοικίας και τον πέτυχα σε ένα ιταλικό blog!

!!!-must be the moon

!!!-heart of hearts

φογκ


what gives

Κυριακή, 17 Ιουνίου 2007

2sophia_g


the rain + the rain

μπιγκ μπ





ολόκληρο το γκοστ χάρντγουεαρ ep εδώ.

κοίτα να δεις τι χάσαμε...

!

rejekt


δεν κατάλαβε κανείς μας τι ακριβώς έγινε. εκεί που είχε φουντώσει το κέφι στους beastie boys και τρώγαμε τη σκόνη με το κουτάλι η συναυλία διακόπηκε γιατί είχε χτυπήσει λέει κάποιος από τους underworld και έξω είχαν γίνει όλα ρημαδιό. καταστροφή. και για όσους έχασαν τα αυτοκίνητα, και για όσους έχασαν τους underworld και για τους διοργανωτές που είδαν μια τόσο πετυχημένη βραδιά να γίνεται καπνός. τώρα τι γίνεται;
πες πως ο σαματάς ξεκίνησε επειδή πλάκωσαν στο ξύλο εκείνο παιδί οι σεκιουριτάδες, και ναι, αυτός είναι λόγος να διαμαρτυρηθείς. τι σου φταίει ρε κύριε -όμως- ο κόσμος που έχει πληρώσει ένα σκασμό λεφτά για να δει τους underworld και τους beastie boys και τους γαμάς τη βραδιά; τι σου φταίνε τα αυτοκίνητα, τι σου φταίνε τα μικρά παιδιά που τα άρπαζαν άρον άρον οι γονείς τους κι έτρεχαν πανικόβλητοι προς την έξοδο; και δίκιο να' χεις, το μόνο που καταφέρνεις είναι να σε καταριέται ο κόσμος. με τους τραμπουκισμούς και τα ρόπαλα δεν θα σώσουμε να ξαναδούμε μεγάλο όνομα στην ελλάδα. ποιος διοργανωτής θα ξαναπάρει το ρίσκο, ποιος γονέας θα ξαναπάρει τα παιδιά του σε συναυλία, ποιος θα τολμήσει να ξαναπάει σε τέτοιον χώρο με το αυτοκίνητο;
50 άτομα κατάστρεψαν το ejekt. παρόμοιες στιγμές είχα να ζήσω από τη συναυλία των rage against the machine, μόνο που εκεί δεν είχε χαλάσει η συναυλία. απόψε έγινε ό,τι χειρότερο μπορούσε να συμβεί...
[φωτο του σπύρου vj].
λεπτομέρειες το πρωί.
εδώ ένα μικρό απόσπασμα απ' το live των beastie boys, απλά για ενθύμιο...

Παρασκευή, 15 Ιουνίου 2007

' ' '


tomorrow's goodbye

πείνα κολάντα;


no, πείνα μπάους.

curry-boo


στο νέο άλμπουμ των caribou που θα κυκλοφορήσει τον αύγουστο ο dan snaith συνεργάζεται με τον jeremy greenspan των junior boys στα φωνητικά [όσο κι αν προσπάθησα, δεν κατάφερα να τον εντοπίσω στα κομμάτια] στην καλύτερη δουλειά του μέχρι σήμερα. το άλμπουμ λέγεται andorra και είναι τόσο beach boys όσο και του panda bear, με 60s μελωδίες, παραδοσιακά ρεφρέν και μερικά από τα πιο όμορφα τραγούδια που έχει γράψει ποτέ. μετά το τελευταίο live του στην αθήνα ήταν αναμενόμενη η κατάληξη, οι caribou είναι πια ένα νεο-ψυχεδελικό συγκρότημα και ο τίτλος που τους δίνουν στα αμερικάνικα blog ''the beach boys for the 21st century'' δεν ακούγεται και τόσο υπερβολικός...
για κάποιον που δηλώνει ότι κλαίει με τα τραγούδια των zombies είναι μια χαρά κατάληξη...
sandy

['']


ένα από τα πιο αγαπημένα μου τραγούδια ever [σ' αυτή όμως τη συγκεκριμένη εκτέλεση].

Πέμπτη, 14 Ιουνίου 2007

[:]

αγωνία


η τζελσομίνα είχε μόλις τελειώσει και περπατούσαμε στην πειραιώς σχολιάζοντας την παράσταση. τα σχόλια ήταν ποικίλα και αντιφατικά, άλλοι την είχαν βρει πολύ καλή, κάποιοι ενδιαφέρουσα, οι υπόλοιποι μιλούσαν για πλήρη καταστροφή -εγώ ανήκω στην πρώτη κατηγορία, την βρήκα πολύ πετυχημένη λαϊκή παράσταση με σωστές δόσεις κιτς, όσο πρέπει δηλαδή για να μπορεί να την παρακολουθήσει ακόμα και το μη εξοικειωμένο κοινό -αυτό που γνωρίζει μόνο τη γλώσσα της σαπουνόπερας και του παραπέντε.
κυρίως επειδή ήταν πολύ καλύτερη απ' ότι περίμενα.
η σπυριδούλα είχε να αναμετρηθεί με την τζελσομίνα της τζουλιέτα μασίνα, χωρίς μάλιστα ζαμπανό, θα μπορούσε να είχε προκύψει μια πληκτική καρικατούρα, απ' αυτές που σε κάνουν να κοιτάς το ρολόι σου κάθε πέντε λεπτά και σκέφτεσαι τους λογαριασμούς που έχεις να πληρώσεις -έχω δει τρεις παρόμοιες παραστάσεις απανωτά, δεν κατάλαβα χριστό από όσα διαδραματίζονταν μπροστά στα μάτια μου- αλλά το one-woman-performance της όλιας το παρακολουθούσες με ενδιαφέρον μέχρι το τέλος. και το κυριότερο: δεν χρειαζόσουν επεξηγήσεις. ο ποιητικός μύθος βαναυσότητας και καταπνιγμένου έρωτα του φελίνι μετατράπηκε σε μια αφήγηση εσκεμμένα λαϊκίστικη [άρα και κατανοητή].
η σπυριδούλα-τζελσομίνα σήμερα πολύ πιθανόν να είχε περάσει απ' τα παρατράγουδα ή θα είχε βγει στον αέρα να πει τον πόνο της στις μαλακισμένες των μεσημεριάτικων. μπορεί να μην είχε ανεβεί στην ταράτσα να τραγουδήσει με ραπ την απόγνωσή της, αλλά θα της είχε γράψει χιτ ο καρβέλας και θα ήταν η σταρ του ζετέμ.
ενώ λέγαμε όλα αυτά περπατώντας στην πειραιώς, βλέπουμε -μπροστά μας ακριβώς- ένα αυτοκίνητο να πετάγεται από το απέναντι ρεύμα, να χτυπάει στην κολώνα του διαζώματος και μετά να κάνει τρεις [τέσσερις;] τούμπες διασχίζοντας τη λεωφόρο περνώντας μάλιστα πάνω από το μοναδικό αυτοκίνητο στο αντίθετο ρεύμα και να προσγειώνεται σχεδόν διαλυμένο πενήντα μέτρα μπροστά μας. παγώνουμε. το αυτοκίνητο αρχίζει να φλέγεται, τρέχουμε να δούμε πόσοι άνθρωποι είναι μέσα. πανικός. οι φλόγες δυναμώνουν, ευτυχώς που υπάρχουν και ψύχραιμοι που αρπάζουν τον άνθρωπο και τον βγάζουν απ' το παράθυρο. βαριά χτυπημένο, αλλά τυχερό. κατ' αρχήν που δεν σκότωσε κάποιον άνθρωπο. αν το φανάρι δεν ήταν κόκκινο λίγο πιο πίσω θα μιλάγαμε για τραγωδία. περιμένουμε μέχρι να έρθει το ασθενοφόρο, η κοπέλα στο αυτοκίνητο είναι ακόμα σε κατάσταση αμόκ, δεν είχε καταλάβει τι πέρασε από πάνω της και ίσα που την ακούμπησε, κάποιοι μιλούσαν για άγιο, άλλοι για κωλοφαρδία.
όταν σήκωσαν τον τραυματία σκεφτόμαστε τι θα είχε συμβεί αν περπατούσαμε λίγο πιο γρήγορα, ή αν είχαμε φύγει τρία λεπτά πιο νωρίς...είναι να σε πιάνει τρέλα...
αγωνία [το μοναδικό τραγούδι της παράστασης] ...

Τετάρτη, 13 Ιουνίου 2007

fifth

fourth

δισκάρα


σήμερα πρωί πρωί μου έφτιαξε τη μέρα, απόψε θα με κάνει να ξενυχτήσω για να το χορτάσω. ολόκληρο το νέο άλμπουμ των liars εδώ.
τι να σχολιάσεις; πάλι στα 5 της χρονιάς.


Τρίτη, 12 Ιουνίου 2007

cock-tail

be a star

Μετά "Το όνειρο του σκύλου", ο Άγγελος Φραντζής προετοιμάζει την νέα του ταινία "Το κόκκινο σπίτι μέσα στο δάσος". Για τον λόγο αυτό αναζητούνται οι 3 βασικοί και μοναδικοί πρωταγωνιστές ηλικίας 17 - 23 που να φαίνονται τόσο ή και μικρότεροι...
ηθοποιοί ή όχι.
Για όποιον ενδιαφέρεται ή νομίζει πως μπορεί να βοηθήσει με oποιονδήποτε τρόπο, μπορεί να επικοινωνήσει με mail με τον υπεύθυνο του casting Γιώργο Στριφτάρη στο
georgestriftaris@yahoo.com ή με την Ευδοκία Καλαμίτση στο 6978006872.
Περισσότερες πληροφορίες για την ταινία στο
www.myspace.com/mesastodasos

steliott


same rules apply
το νέο τραγούδι των liars που μου έφτιαξε τη μέρα. εδώ.

i wish i could cook

Σοβαρά ερωτήματα προκύπτουν από το χώρο της μουσικής βιομηχανίας για το αν θα τα καταφέρει τελικά η τοπική ανεξάρτητη μουσική σκηνή να βρεί το δρόμο προς το εργοστάσιο εμφιάλωσης και στη συνέχεια προς τα supermarket έτσι ώστε ο κάθε διψασμένος μουσικόφιλος επιτέλους να ξεδιψάσει. Είναι πράγματι ευχάριστο που έστω και αργά στράφηκε το ενδιαφέρον των βιομηχάνων και των στελεχών τους στην σύγχρονη μουσική σκηνή. Από την άλλη είναι πράγματι λυπηρό να βλέπεις ένα εκκολαπτόμενο δημιουργό με ταλέντο να μη μπορεί να συνδέσει τα καλώδια σε χρόνο dt, να ιδρώνει, να σκύβει και να του φαίνεται το σώβρακο, να βγάζει τα παπούτσια του και εν τέλει να αγχώνεται και να μην μπορεί να ικανοποιήσει τις προσδοκίες των αναγνωστών της guardian ως γνήσιος hell-raiser. Αν ήταν εκεί ένας manager-ηχολήπτης-στυλίστας-οικονομολόγος-ψυχολόγος θα μπορούσε να φτιάξει ένα πλάνο και σήμερα για τον larry θα έγραφε το ΝΜΕ, το Rolling Stone, ο Independent και κυρίως οι Financial Times και ο Economist εκθειάζοντας το ταλέντο και τον επαγγελματισμό του και προτείνοντας στους ανά τον κόσμο επενδυτές να αγοράσουν larry για σίγουρα κέρδη.
Βρισκόμαστε μπροστά σε θεμελιώδεις αλλαγές στο χώρο της μουσικής. Νέα μέσα που βοηθούν τον δημιουργό στην συγγραφή της μουσικής, μέσα που τον βοηθούν στην παρουσίαση της και τέλος νέος τρόπος διανομής και επαφής με το κοινό του. Αυτό το νέο πλέγμα που βρίσκεται ακόμη εν δημιουργία πρέπει πριν παγιωθεί (αν γίνει ποτέ αυτό) να κατευθυνθεί από τους ήδη κραταιούς στην προηγούμενη δομή της μουσικής βιομηχανίας με τέτοιο τρόπο ώστε να είναι και πάλι ελεγχόμενο, φυσικά από τους ίδιους. Το γεγονός οτι αυτοί οι κύριοι ανερυθρίαστα συζητάνε για την μουσική ως προϊον προς εμφιάλωση μάλλον θα πρέπει να μας προβληματίζει τόσο για το μέλλον της μουσικής, όσο και για το ίδιο το μέλλον.
Μάλλον ένα νέο είδος έχει κάνει την εμφάνιση του στον πλανήτη έδω και καιρό, αυτό που ξέραμε ως homo economicus απειλείται με εξαφάνιση και την θέση του καταλαμβάνει ο γνήσιος economicus. Όλες οι πράξεις μας, οι σχέσεις μας, η δημιουργικότητα, οι δεξιότητες,οι ανησυχίες, οι σκέψεις, ο λόγος μας πρέπει να αποκρυπτογραφηθούν με βάση το κίνητρο του οφελιμισμού, να γίνουν προϊοντα προς πώληση, να αποτυπωθούν σε διαγράμματα με δείκτες πώλησης και αγοράς και στο τέλος να μετρήσουμε τα κέρδη μας, τα δικά μας και αυτών που "ξέρουν" την διαδικασία. Στην σύγχρονη κοινωνία οι economicus προσπαθούν να μας πείσουν ότι όλα οφείλουν να είναι συστημικά και κατευθυνόμενα ("συγκεκριμένος στόχος και πλάνο"). Δεν είναι τυχαίο ότι, σημειολογικά, "ο ανθρώπινος παράγοντας" είναι μια έννοια αρνητική που πια αναφέρεται στο απρόβλεπτο που μπορεί να χαλάσει ένα πλάνο μιας ομάδας στελεχών και στην συγκεκριμένη περίπτωση το live του larry gas διοτι τυγχάνει να είναι ακόμη άνθρωπος χωρίς manager.
Ο ανθρώπινος παράγοντας είναι που έχει κάνει τώρα μια νέα κοινότητα (target group στην γλώσσα των economicus) που διαμορφώνεται με αφορμή την μουσική.
Το internet που ξεκίνησε ως δίκτυο ανταλλαγής γνώσης (πληροφοριών) μεταξύ πανεπιστημίων, με τα χρόνια φάνηκε ότι μπορεί να μας φέρει σε επαφή με δισεκκατομύρια ανθρώπους αλλά και με δισεκκατομύρια ευρώ. Για την λογική των economicus οι έννοιες είναι ταυτόσημες, οι άνθρωποι ισοδυναμούν με ευρώ. Άν καταφέρεις να ελέγξεις τις συνήθειές τους μπορείς και τα ευρώ τους.
Το ισχύον συμβατικό σύστημα της "μουσικής βιομηχανίας" είχε μια συγκεκριμένη δομή και αναλογία στους δημιουργούς, στις εταιρείες, στα μέσα, στα σημεία διανομής, στο κοινό τους. Με την νέα πραγματικότητα ο ανθρώπινος παράγοντας τα έχει κάνει θάλασσα. Οι διψασμένοι πίνουν κατευθείαν νερό από την πηγή και υπάρχει μεγάλο πρόβλημα στους νερουλάδες. Οι νέες αυτές κοινότητες έχουν βρεί τις πηγές και λούζονται όλη μέρα σαν τις νεράιδες. Να μια καλή λύση για το συμπαθές επάγγελμα των υδροχόων: βρίσκουν το ξεχωριστό νερό, κόβουν την παροχή, φροντίζουν την αγωγιμότητα,τη χαμηλή σκληρότητα, αφαιρούν τα βαρέα μέταλλα, ρίχνουν τα συντηρητικά τους, το βάζουν σε ένα ωραίο μουκάλι και το πουλάνε.
Αν δούμε τα δύο παραπάνω κείμενα μαζί με το διαγωνισμό μιας γνήσιας εταιρίας εμφιάλωσης (αυτή που πάει με όλα) φαίνεται ότι ξαφνικά το ενδιαφέρον των δισκογραφικών εταιριών (και όχι μόνο) εστιάζεται στις νέες μικροκοινότητες ή ανεξάρτητους παραγωγούς. Νέο hype, έτοιμη μαγιά, έτοιμοι αγοραστές. Από τη στιγμή που υπάρχουν δημιουργοί που ενδιαφέρονται για την αναγνώριση της δουλειάς τους, την καριέρα τους ή τις οικονομικές απολαβές περισσότερο από την ίδια την τέχνη τους χώρις να έχουν ηθικό ή πολιτικό πρόβλημα το ζήτημα δε μας αφορά.
Μας αφορά μόνο στο βαθμό που θέλουμε να διαχωρίσουμε την θέση μας με αυτό.
Οι όροι μιας κοινότητας εμπεριέχουν μια υποβάθμιση του εγώ και συνειδητοποίηση του εμείς. Είναι δύσκολο, ρευστό και δοκιμάζεται από την συνέχεια, την συνέπεια και την έμπρακτη συνδρομή του καθενός μας. Οι όροι εναλλακτικό και ανεξάρτητο δεν σηματοδοτούν ένα είδος μουσικής αλλά μια μορφή δράσεων και σχέσεων που οφείλουν να έρχονται σε αντίθεση με το συμβατικό και το εξαρτημένο.
Αν θέλουμε να μιλάμε για νέα τοπική μουσική κοινότητα και να αυτοπροσδιοριζόμαστε ως μέλη αυτής θα ήταν καλό όλοι, δημιουργοί, labels, δισκοπωλεία, συναυλιακοί χώροι και μουσικόφιλοι να αποφύγουμε την μεταφορά των δομών του είδους economicus στις δικές μας σχέσεις. Αυτές χαρακτηρίζουν άλλες, ανταγωνιστικές κοινότητες (ατόμων και όχι προσώπων) πιό μεγάλες, πλούσιες και glamour. Αν είναι να φτιαχτεί ένα μικρό star system με τους όρους του μεγάλου καλύτερα να αλλάξουμε τους αυτοπροσδιορίσμους μας. Θα είναι πιο τίμιο.
Όσοι συμφωνούν ας σηκώσουν το χέρι. Απλώς με το άλλο χέρι δεν μπορούν ταυτόχρονα να κρατάνε μια coca cola.Παραδείγματα όπως οι drog_a_tek, οι dread astaire, οι callas, οι zebra tracks, o biomass κ.α. δείχνουν οτι μπορεί να υπάρχει άλλος δρόμος στη δημιουργικότητα και στην υποστήριξη της με εναλλακτικούς τρόπους.
Η αναζήτηση νέων τρόπων έκφρασης και νέων σχέσεων εμπεριέχει φιλίες, έρωτες, παρεξηγήσεις, συγκινήσεις, αποτυχίες, ματαιοδοξίες, εγωπάθειες γιατί πολύ απλά στηρίζεται στον ανθρώπινο παράγοντα. Και αυτό είναι το συναρπαστικό! Η ιστορία που γράφει ο καθένας μας έχει νόημα όταν το μελάνι είναι ακόμη νωπό, γιατί και τα αισθήματα είναι παρόντα. Ας είμαστε σύγχρονοι, όχι μοντέρνοι. Δεν χρειάζεται ούτε πλάνο, ούτε στόχος ούτε επαγγελματισμός. Πήξαμε στους επαγγελματίες της ανάπτυξης, της προόδου και της μεγάλης κλίμακας.
Η μουσική είναι μια τέχνη που πηγάζει από τον δημιουργό ως ανάγκη έκφρασης. Ένας διάλογος με τον ακροατή. Οι υπόλοιποι παράγοντες απλώς βοηθάμε στην επαφή των δύο μερών.
Ο δημιουργός αν σέβεται την ανάγκη του για έκφραση και τον πόθο για επαφή θα τον σεβαστεί και ο ακροατής.
Το μαγείρεμα θέλει υπομονή, καλά υλικά και πολλές δοκιμές για να πετύχει η σούπα. Όποιος μουσικός δεν έχει υπομονή ας βρεί ένα manager να του δώσει έτοιμη την συνταγή και όποιος ακροατής πεινάει και βιάζεται να πάει να φάει από το fast food.
οι υπόλοιποι ας καθήσουμε στο τραπέζι ήσυχα και ας δοκιμάσουμε τις νέες γεύσεις και τις νέες συγκινήσεις που μας προσφέρουν οι επίδοξοι μάγειρες
-μμμ, αλμυρό
-γλυκό
-λίγο ξυνό
-καίει!
-τέλειο!
[απ' το v.m. τα δύο κείμενα στο site του v.m.]

Κυριακή, 10 Ιουνίου 2007


☻☻☻☻☻☻☻☻
έχουν περάσει 14 χρόνια και κάθε [μα κάθε] καλοκαίρι προκύπτει μια αφορμή για να το θυμηθώ.

*****


stairwell-burial

[ ]

για την ημέρα του περιβάλλοντος : ανάψτε όλοι τα αρχοντίσιον. τα φώτα του σπιτιού και οι θερμοσίφωνες στο φούλ, κάντε παντού σκουπίδια, ναι στα πλαστικά σε θάλασσες και ακτές, ρίξτε ότι παλιά λάδια και χημικά έχετε στο έδαφος, σπάστε της ΑΦΗΣ τις στήλες με τις μπαταρίες, λερώστε -χέστε - φτύστε παντού, όλα τα τσιγάρα έξω απ'το παράθυρο, ότι σπρέι έχετε που γαμούνε το όζον καταλύστε τα...
τις υπόλοιπες μέρες του χρόνου όμως καμμία ανοχή στους γρουσούζηδες και τους βρωμιάρηδες, όλα τα φώτα κλειστά, θάνατος στις φιλοζωικές και φιλανθρωπικές οργανώσεις, θάνατος στις ψευτοοικολογικές ομάδες που λειτουργούν ως μοχλός πίεσης για τα συμφέροντα των πολυεθνικών και την εμπορευματοποίηση του φυσικού πλούτου, άμεση μείωση των σκουπιδιών μέσω της μη κατανάλωσης άχρηστων προϊόντων, θάνατος στις ψεύτικες ανάγκες και το σόπινγκ θέραπι, πάρτε όλοι μηχανές, ούτε ποδήλατα και πατίνια, ούτε ένα άτομο για κάθε αμάξι στις μεγαλουπόλεις, μόνο ο αντικαταναλωτισμός γενικευμένης μορφής μπορεί να σώσει τις τσέπες των ανθρώπων και το πλανήτη συνάμα...
αλλιώς μια μόνο λύση υπάρχει. ο τρίτος παγκόσμιος, θα γίνει για το νερό και τον αέρα, αλλά μακάρι να παίξουν πυρηνικά και να μας βγάλουν όλους απ'τη μέση, ο χρόνος ημιζωής είναι τίποτα μπροστά στο χρόνο που έχει η φύση να επανορθώσει, η παρούσα ομοιόσταση είναι εξαιρετικά ευθραυστηκαι ήδη διαταραγμένη, να αποτελειώσουμε μια για πάντα την απάτη που δημιουργήσαμε.
www.sasgamao.blogspot.com
my world is empty without you απ' τον στίβι γουόντερ

Φ


είναι ακόμα ενεργά τα link. 7 από τα soundtrack για τις ταινίες του d. lynch εδώ. ολόκληρα!
και μια συμβουλή για το rapidshare: για να μπορέσεις να συνεχίσεις σε δεύτερο άλμπουμ αν δεν σε αφήνει, χρειάζεται ένα restart για να αλλάξει το ip. και πάλι τα ίδια για το επόμενο...

something beautiful


morning sun-bixby

d122εε

η επιστροφή του dizzee rascal με ήχο του 89 και κομμάτια με τίτλους για airplay όπως suk my dick και pussyole [το οποίο θυμίζει τόσο πολύ το it takes two που καταντάει ρετρό -που κι αυτό είχε κλέψει james brown και πάει λέγοντας...]
σημασία έχει ότι είναι ο καλύτερος δίσκος του dizzee rascal.
δεν μπορούσα ν' αντισταθώ: pussyole

live


larry gus-moondog [live]
και μερικές αλήθειες εδώ.
[το larry τον έχω δει δυο φορές -τη μία για τη συνέντευξη και την άλλη προχθές- και δεν είναι φίλος μου...μάλλον είναι τόσο 'φίλος' μου όσο κι οι εκατοντάδες άλλοι στο myspace.
για να μην δημιουργούνται λάθος εντυπώσεις. είναι άδικο]

Σάββατο, 9 Ιουνίου 2007

death proof


απόψε στις 11.00 το βράδυ στο πρώτο καλοκαιρινό ταινιόραμα, το φεστιβάλ της lifo που ξεκίνησε από την πέμπτη στη δεξαμενή, θα προβληθεί η νέα ταινία του ταραντίνο, το death proof, αμέσως μετά το "καλοκαίρι στα βόρεια". περισσότερα για τις ταινίες εδώ.
το σάουντρακ δεν είναι τόσο καλό όσο των προηγούμενων ταινιών του, αλλά αυτό εδώ το κομμάτι στο τέλος σκοτώνει.

Παρασκευή, 8 Ιουνίου 2007

ελ σι ντι


στο νέο single των lcd soundsystem [all my friends] ακoύγεται η φωνή του john cale, αλλά σε κάποιες στιγμές θα ορκιζόσουν ότι ακούγεται ο ίαν κέρτις. δεν υπάρχει στο άλμπουμ τους, υπάρχει στο ep που βγάζουν για να προωθήσουν την περιοδεία τους. ελπίζω να τους δούμε κι εδώ πριν βγει στη σύνταξη ο μέρφι...
υπάρχει και μια τρομερή εκτέλεση των franz ferdinand στο ίδιο κομμάτι και δυο νέα τραγούδια που είναι επίσης πολύ καλά: το no love lost και το 80s mantra freak out.

Πέμπτη, 7 Ιουνίου 2007

u.f.o.


σόλωνος και εμμανουήλ μπενάκη γωνία, το φανάρι πράσινο. τρέχω βιαστικός να περάσω απέναντι, με προλαβαίνει το κόκκινο και σταματάω δεξιά από έναν τύπο με μπαστούνι.
στην άλλη πλευρά της μπενάκη βρίσκεται διμοιρία των ματ που βαριούνται και τη ζωή τους, όρθιοι, βλέπουν τους περαστικούς να περνούν και χασμουριούνται. κάνω ένα βήμα πιο αριστερά και μπαίνω μπροστά από τον τύπο με το μπαστούνι που αρχίζει ξαφνικά να τσιρίζει. απορώ, απορούν και οι βαριεστημένοι της διμοιρίας, ο τύπος ουρλιάζει κανονικά. τότε αντιλαμβάνομαι ότι βρίζει εμένα τον αλήτη που δεν σέβομαι τυφλό άνθρωπο, οι περαστικοί με κοιτούν με αηδία που κακοποίησα τυφλό άνθρωπο, εγώ θέλω να ανοίξει η γη να με καταπιεί.
οι βαριεστημένοι πλησιάζουν με άγριες διαθέσεις, ο τυφλός έχει γίνει κατακόκκινος, οι φλέβες στο μέτωπό του κοντεύουν να ξεκολλήσουν απ' το δέρμα, οι φωνές δυναμώνουν. τι σου έκανε τον ρωτούν. μου μπήκε μπροστά, απαντάει, να τον συλλάβετε τον αλήτη που δεν σέβεται τυφλό άνθρωπο. πού με βλέπεις ότι είμαι αστυνομικός τον ρωτάει ο βαριεστημένος, πού τον είδες ότι μπήκε μπροστά σου τον ρωτάει ο άλλος, ο "τυφλός" είναι σε έξαλλη κατάσταση, αμόκ. πράσινο. περνάω απέναντι και φεύγω, χώνομαι στην επόμενη στροφή αριστερά για να σβήσουν οι φωνές. έχουν αρχίσει να τα παίζουν οι άνθρωποι, και πού να σφίξουν οι ζέστες...
οι unkle δεν θα έρθουν τελικά, πάνε για φθινόπωρο. αύριο στο ραδιόφωνο του vinyl microstore θα παίξει μουσική ο ο stefan schneider (mapstation, to rococo rot) από 13:00-15:00 και το σάββατο 13:00-15:00 ο volker bertelmann (hauschka). αύριο το βράδυ [παρασκευή] θα παίξουν στο kinky kong live μαζί με τον nuccini! των giardini di miro. κρίμα που γίνονται όλα μαζί. στον ιανό θα παίξουν free οι neon και ο spyweirdos. στις 10.

αυτό το τραγουδάκι του jim sullivan για τους βαριεστημένους που με υπερασπίστηκαν.
highway

Τετάρτη, 6 Ιουνίου 2007

larry star


σε πρόσφατο metro, την free εφημερίδα του λονδίνου, υπάρχει αυτή η λίστα με τα φεστιβάλ που αξίζουν εκτός αγγλίας και να τι λέει για το synch...[πάνω, στο απόκομμα].
larry και ξερό ψωμί. παίζει στο party του centro την παρασκευή το βράδυ, στο gagarin. δεν ξέρω τι ώρα, νωρίς πάντως, η βραδιά ξεκινάει στις 9 [και κάτι].
το line up είναι καταπληκτικό, αξίζει πραγματικά, και όχι φυσικά μόνο για το larry...έχει sugah galore, zebra tracks, sunday diving, cofeeend, suku [ό-λε], pop eye, jef.
άκου hellenic-hellraiser [!] για καλό το λέει;

στη ρωμαϊκή αγορά


[απ' το blog του μιχάλη ε. stereonova]

![-]!


αυτή τη φορά του δίνουν και καταλαβαίνει. η νέα περιοδεία τους είναι η μεγαλύτερη που έχουν κάνει ποτέ, επειδή ίσως να είναι η τελευταία τους -τουλάχιστον σε τέτοια κλίμακα -κάθε μέρα σχεδόν και show, από την μια άκρη του κόσμου μέχρι την άλλη...
το νέο άλμπουμ τους μπορεί να απογοητεύσει πολλούς που περίμεναν άλλον έναν χιπ χοπ δίσκο, αλλά αφήνουν πίσω τους τα mc-λίκια, τα scratch και τα samples και παίζουν ένα γκρούβι ορχηστρικό φάνκ που θυμίζει τα σάουντρακ από μαύρα b-movies των 70s -o tarantino θα τους προσκυνάει.
οι beastie boys μεγαλώνουν καταπληκτικά, είναι από τους ελάχιστους των 80s που μετά από 25 χρόνια όχι απλά αντέχουν, αλλά αυξάνουν το κοινό τους και μαζεύουν καλά σχόλια από χιπχόπερς μέχρι χεβιμεταλάδες [και άλλους πολλούς]...
το the mix-up υπάρχει εδώ και μερικές μέρες στο slsk, το ακούω και ενθουσιάζομαι, όχι γιατί είναι κάτι που δεν έχουν ξανακάνει, ούτε γιατί είναι απρόβλεπτο και διαφορετικό. δεν είναι. με τα ίδια είχαν πειραματιστεί και στο ill communication, τότε ήταν πραγματικά εντυπωσιακή η αλλαγή. αυτή τη φορά είναι απλά αξιοπρεπείς [αν και όσο το ακούω μου αρέσει και πιο πολύ, και τα φωνητικά καθόλου δεν μου λείπουν].
μένουν μόνο δέκα μέρες για την εμφάνισή τους στην αθήνα και τη λέω την αμαρτία μου, αν έπρεπε να επιλέξω μόνο μία συναυλία φέτος το καλοκαίρι θα ήταν οι μόνοι που θα επέλεγα...
εδώ παίζουν ένα κομμάτι που έχει τίτλο
ηλεκτρικό σκουλήκι

αυτός ο τύπος στην φωτογραφία -ο adam horovitz, o θρυλικός king ad-rock- είναι από τις μεγαλύτερες συμπάθειές μου στο χώρο της μουσικής και αισθάνομαι τυχερός που κατάφερα και του μίλησα. έστω και για 20 λεπτά. το πιο μεγάλο μέρος της συνομιλίας μαζί του θα υπάρχει στην αυριανή lifo...[αυτός πρέπει να αισθάνεται τυχερός που έχει σύζυγο την kathleen hanna].

"[-]"

Τρίτη, 5 Ιουνίου 2007

b-book

ο b βγάζει το πρώτο του βιβλίο και κάνει πάρτι-παρουσίαση στο bios.
στις 12 [ακριβώς] το βράδυ της πέμπτης 7/6 προς παρασκευή υπό τις μουσικές του dj number 6.
με ελεύθερη είσοδο φυσικά.
Πλεημομπίλ, πειρατές, ανθρωπάκια με άγκυρες θα είναι όλοι εκεί.
b-there.
η πρόσκληση αναφέρει: Ο γνωστός street artist b. ακολουθεί τη πορεία των κιτρινόμαυρων φιγούρων του στις γωνιές της πόλης, τις φωτογραφίζει και προχωρά στη πρώτη έκδοση βιβλίου με το έργο του. Στιγμιότυπα από τις αναγνωρίσιμες πλέον φιγούρες του και η συνεργασία του με τη Zoe Zilion.
[το παρόν post είναι official πρόσκληση]
-----

πασπαρτού

ο επερχόμενος κι ο προφήτης απ' την ερέτρια δίνουν ολόκληρο το πρώτο άλμπουμ τους εδώ.
στο
www.hiphop.gr έχουν 1815 αναγνώσεις [είχαν μέχρι πριν από λίγο] με τα εξής σχόλια:
"Οι Paspar2 είναι ένα νέο hip-hop συγκρότημα που μετράει ένα χρόνο ύπαρξης. Αποτελείται απ' τον Eperhomeno και τον Profiti, δύο MCs γεμάτους όρεξη και αγάπη για το hip-hop. Μετά από μήνες δουλειάς και σε συνεργασία με γνωστούς παραγωγούς από Ελλάδα και Αμερική η πρώτη τους επίσημη δουλειά είναι πραγματικότητα, με τίτλο "Η Αρχή Της Καταιγίδας", η οποία είναι και διαθέσιμη για download"...

Δευτέρα, 4 Ιουνίου 2007

dirty three

απ' το δελτίο τύπου:
Οι
Dirty Three είναι οι Warren Ellis/βιολί, Mick Turner/κιθάρα και Jim White/ντραμς. Σχηματίστηκαν στην Μελβούρνη το 1991, έχουν κυκλοφορήσει 7 studio albums, και υλικό από αρκετές συνεργασίες τους.
Η μουσική των Dirty Three έχει χαρακτηριστεί ως λυρική, παθιασμένη, αυθεντική, πνευματώδης έχει κερδίσει τον θαυμασμό και την αγάπη του κόσμου κάνοντας τους γνωστούς σε ολόκληρο τον πλανήτη, από το σπίτι τους την Αυστραλία μέχρι την Νέα Ορλεάνη και Ν.Υόρκη από το Λονδίνο μέχρι το Τόκιο και πάλι πίσω. Κάθε ένα από τα μέλη έχει κάνει παράλληλα κι άλλες συνεργασίες. Ο Warren Ellis αποτελεί μέλος των Nick Cave and the Bad Seeds για περισσότερο από δέκα χρόνια αλλά και των
Grinderman που χαίρουν ιδιαίτερης αγάπης από το ελληνικό κοινό το τελευταίο διάστημα (Νο1 στα ελληνικά charts του Απριλίου). Ο Jim White έχει παίξει σε ηχογραφήσεις των Smog, Cat-Power και Bonnie Prince Billy. Ο Mick Turner έχει καθιερωθεί και ως ανεξάρτητος καλλιτέχνης κυκλοφορώντας αρκετές solo ηχογραφήσεις αλλά και ως ζωγράφος διεθνώς αναγνωρισμένος, έχει φιλοτεχνήσει τα εξώφυλλα όλων των σημαντικών άλμπουμ τους εκτός από το Sad & Dangerous, και επίσης διαχειρίζεται την δισκογραφική εταιρεία του γκρουπ, την Anchor & Hope. Οι Dirty Three είχαν εμφανιστεί στην Αθήνα το 2002 σε δύο αξέχαστες βραδιές στο Μικρό Μουσικό Θέατρο με καλεσμένο τον συμπατριώτη τους Louis Tillett.
Πρόσφατα ως επίτιμοι καλεσμένοι και curators του Britain's All Tomorrow's Parties festival (27-29 Απριλίου 2007, στο Minehead, Somerset UK) τους ζητήθηκε, από τους διοργανωτές, να διαλέξουν ποιά άλλα σχήματα ή καλλιτέχνες θα εύχονταν να συμπεριληφθούν στο πρόγραμμα του διημέρου. Ένα ιδιαίτερο γεγονός που είχε την ευκαιρία κανείς να παρακολουθήσει εκτός από έναν σημαντικό αριθμό από αξιόλογους μουσικούς και σχήματα, μεταξύ αυτών MELVINS, COMETS ON FIRE,
ISIS, SONIC YOUTH, FENNESZ, PATTON, LOW, DV που αντιπροσώπευαν το προσωπικό γούστο του συγκροτήματος, αλλά και τους ίδιους τους Dirty Three σε ένα “reunion of sorts”. Με τον Ellis να ζει στο Παρίσι, τον White στην Ν. Υόρκη και τον Turner στην Μελβούρνη έχει καταστεί ιδιαίτερα δύσκολη η συνεύρεση τους. Αυτήν την περίοδο βρίσκονται σε περιοδεία στην Ευρώπη και θα γυρίσουν τον Αύγουστο στην πατρίδα τους για συναυλίες ενώ από τον Σεπτέμβρη ξεκινούν τις ηχογραφήσεις για την νέα τους δισκογραφική δουλειά.
Οι Dirty Three θα εμφανιστούν την Πέμπτη 7 Ιουνίου στο Ξυλουργείο, Θεσσαλονίκη και το Σάββατο 9 Ιουνίου στο GAGARIN, Αθήνα μαζί με τους NO MAN’S LAND.
Εισιτήρια 25 €
Doors open at : 21:30
No Man’s Land
Οι No Man's Land με γεμάτες τις αποσκευές από τους ήχους και τις εμπειρίες που τους καταξίωσαν στην ευρωπαϊκή ροκ σκηνή, έρχονται με νέα σύνθεση, νέο ήχο και προσεχώς νέα κυκλοφορία να οδηγήσουν τη μουσική σε νέους ανεξερεύνητους δρόμους.
το γκρουπ αποτελούν: Βασίλης Αθανασιάδης (κιθάρα, φωνητικά), Γιώργος Παπαγεωργιάδης (μπάσο), Μιχάλης Βασιλείου (πλήκτρα), Χριστόφορος Τριανταφυλλόπουλος (τύμπανα), Τίνα Ψαλίδα (βιολί)
www.myspace.com/nomanslandband
μία παλιότερη συνέντευξη και κομμάτια των diry three υπάρχουν εδώ.

mapstation-hauschka-nuccini

NUCCINI!
Ο Corrado Nuccini παίζει κιθάρα για την ιταλική post rock μπάντα των Giardini di Mirο, που έχουν ήδη δυο albums στο ενεργητικό τους (και τώρα δουλεύουν για το τρίτο), ένα remix album και πολλά singles και EPs. Γνωστοί για τις αξεπέραστες ζωντανές εμφανίσεις τους, οι Giardini di Miro έχουν κάνει εκατοντάδες shows σε όλη την Ευρώπη, από το ξεκίνημα τους, σχεδόν πριν από μια δεκαετία.
Αν και το πρώτο solo album του Corrado Nuccini, "Matters of Love and Death", κυκλοφόρησε πρόσφατα, έχει αποκτήσει φήμη για το ταλέντο του στην παραγωγή. Τον κάλεσαν για να κάνει την παραγωγή σε τρία κομμάτια του Σουηδικού /Βελγικού hip-hop duo Zucchini Drive, και να συνεισφέρει
τα beats του στο επερχόμενο album του Bleubird, ενώ έχουν επικοινωνήσει μαζί του και οι Sole (της Anticon). Αναμένονται ακόμα τα remixes για τον Scott da Ros και το αποτέλεσμα της συνεργασίας του με τον Populous (Morr Music).
Το 2003 o Nuccini ηχογράφησε μερικά κιθαριστικά προσχέδια και άρχισε να πειραματίζεται με μουσικά software ώστε να μεταφράσει τις ιδέες του σε ήχους και να τις συνδυάσει με spoken word και ποίηση. Την ίδια εποχή, χάρη στην συνεργασία του με τους Zucchini Drive (που ηχογραφούν για λογαριασμό της 2ndrec, όπως και ο ίδιος) γνώρισε τον Βέλγο Tom de Greeter (aka Siaz) και σύντομα συνειδητοποίησε ότι τα rap φωνητικά του τελευταίου ταίριαζαν υπέροχα με το στοιχειωμένα instrumentals του. Κάλεσε λοιπόν τους Nomad (Cavemen Speak) και τον καλιφορνέζο mc Bleubird για να αναλάβουν τα φωνητικά μέρη και να σχηματίσουν την ομάδα που βρίσκεται πίσω από το πρώτο album του, ‘’Matters of Love and Death".
Ο Corrado αποφάσισε να ανοίξει τις πόρτες του studio του στους φίλους του: οι Jukka Reverberi (μέλος των Giardini di Mirο) βοήθησαν στις κιθάρες και στο μπάσο, ο σκωτσέζος Kaye Brewster στα φωνητικά και οι radio DJs Andrea Girolami και Fabio De Luca στην παρουσίαση. Ακόμα, ο Andrea Scarfone (κιθαρίστας των Julie’s Haircut), ο rapper Filkoe και ο Scott Da Ros, (ιδρυτής και αφεντικό της καναδικής Endemik) πρόσθεσαν μερικές πινελιές. Τέλος ο Emmanuele Reverberi πλούτισε τον ήχο του album, με το βιολί και την τρομπέτα του.
www.myspace.com/nuccini, http://www.nuccinimusic.com
Hauschka
Οι Ηauscha αποτελούν το προσωπικό όχημα του Γερμανού πιανίστα-συνθέτη Volker Bertelmann που εδώ και λίγο καιρό κατοικοεδρεύει στο Dusseldorf. Ο Volker, έχοντας μελετήσει κλασικό πιάνο για 10 χρόνια, βασίζεται στην παιχνιδιάρικη εξερεύνηση των δυνατοτήτων του prepared πιάνο και την διαφοροποίηση, αντιμετωπίζοντας το πιάνο σαν ενός καλοκουρδισμένο όργανο που περιμένει ένα προικισμένο βιρτουόζο να το παίξει.
Ο Volker πειραματίζεται με σφήνες από δέρμα, τσόχα, λάστιχο μεταξύ των χορδών, με αλουμινόχαρτα ή υφαίνοντας κιθαριστικές χορδές στο εσωτερικό του πιάνου. Οι Hauschka χρησιμοποιούν επιπρόσθετα ήχους από synthesizer, drum machine, ηλεκτρικό μπάσο και αλλά ακουστικά όργανα. Τα κομμάτια του μοιάζουν με μικρά ρυθμικά τμήματα ή ήσυχες μπαλάντες που έχουν τις ρίζες τους στις ασιατικές αρμονίες και τον μινιμαλισμό των Reich, Glass, Nyman, Satie, Ravel και Henry Cowell. Ο Cowell, με την σειρά του, επηρέασε τον John Cage που επαναπροσδιόρισε τις δυνατότητες του οργάνου. Όλα αυτά ενέπνευσαν πολλούς σύνθετες όπως οι Arvo Pärt, Steffen Schleiermacher και Philip Corner. Από τότε, prepared piano έκαναν την εμφάνιση τους σε διάφορα κομμάτια της pop μουσικής.
Πριν από την συνεργασία του με την FatCat, ο Volker Bertelmann είχε κυκλοφορήσει δυο albums στην Karaoke Kalk, τα 'Substantial' (2004) και 'The Prepared Piano' (2005), καθώς επίσης και το επτάιντσο 'What A Day' (2005) στην Ear Sugar. Εκτός από τους Hauschka ο Volker είναι μέλος των Music A.M., μαζί με τον Stefan Schneider (To Rococco Rot) και τον Luke Sutherland (Long Fin Killie), επίσης στο electronic/club duo Tonetraeger, μαζί με τον Torsten Mauss. Πρόσφατα κυκλοφόρησε ένα album με remixes του ‘’The Prepared Piano’’ από τους Nobukazu Takemura, Tarwater, Mira Calix, Frank Bretschneider, Vert, Wechsel Garland, Eglantine Gouzy, και Barbara Morgenstern.
www.myspace.com/hauschka, http://www.hauschka-net.de
Mapstation
Από το 1960 και μετά, από το Düsseldorf προήλθαν πρωτοπόρα ονόματα της ηλεκτρονικής μουσικής όπως οι Kraftwerk, Neu!, Der Plan, DAF και πιο πρόσφατα οι Mouse on Mars και οι Kreidler.Με τον δικό τους μοναδικό τρόπο οι Μapstation ακολουθούν και συνεχίζουν αυτή την παράδοση. O Stefan Schneider, ιδρυτικό μέλος των Kreidler (1994-1999) και συντελεστής στα σύγχρονα μουσικά τοπία του Βερολινέζικου trio των To Rococo Rot, με το solo project του ‘’begin to know the map’’, παρουσιάζει μια πολύ προσωπική επιλογή από προηγούμενες κυκλοφορίες των Μapstation και ανέκδοτα κομμάτια.
Το 1999 ο Stefan Schneider ανακάλυψε τις δυνατότητες που του προσέφερε το αναλογικό synthesizer και αποφάσισε να αφήσει τη μηχανή να πάρει τις μουσικές αποφάσεις, με αποτέλεσμα οι απλές μπασογραμμές να αρχίσουν να μπαίνουν στα DJ sets του. Το 2000, τον Stefan πλησίασαν συνεργάτες της εταιρείας Staubgold και η γόνιμη συνεργασία τους οδήγησε τριών διαδοχικών album. Στο 'A Way To Find The Day' (2002) ο Schneider αποφάσισε να εξερευνήσει την άποψη του για την σύγχρονη reggae μουσική (την θεωρεί ως μια φόρμα ηλεκτρονικής μουσικής) σε συνεργασία με τον τραγουδιστή Ras Donovan. Οι Donovan and Schneider αργότερα συνέχισαν την εξερεύνηση αχαρτογράφητων περιοχών με το “Version Train” (2003).
Στο τέλος του 2003, άλλη μια καρποφόρα συνεργασία είδε το φως της ημέρας, ο Stefan και ο Meriel Braham, από το Leeds, πρώην μέλος των the Pale Saints, που είχε ήδη κυκλοφορήσει ένα καταπληκτικό album στην Karaoke Kalk υπό το όνομα Kuchen, ολοκλήρωσαν την ηχογράφηση του “Kuchen Meets Mapstation” τους στο studio των Tarwater στο Βερολίνο. Οι Mapstation μετά την ηχογράφηση των “Kuchen Meets Mapstation” και “Version Train” ακολούθησαν πολλά live shows και περιοδεία σε όλη την Ευρώπη, την Σιβηρία και την Αλγερία.
www.mapstation.de
την Παρασκευή 08/06
Kinky Kong: Αβραμιώτου 6-8 (όπισθεν Αθηνάς 12), Μοναστηράκι, Αθήνα
Ώρα Έναρξης: 21:00
Τιμή Εισόδου: 20 ευρώ
210.3210510
k_kong@otenet.gr
www.myspace.com/kinkykongevents
kinkykong.blogspot.com
www.myspace.com/marionettentheater2007

as mas silavoun olous

Gia xara,

xthes sto Art Athina egine kai pali kati pou den prepei na to afisoume na perasei etsi. Epeita apo anonimi katagelia, pithanon apo melos tou LAOS, i astinomia eisevale stin ekthesi, katevase kai kateisxe to video ergo tis Evas Stefani me titlo Ethnikos Imnos gia logous prosvolis tis dimosias aidous ke ton ethnikon simvolon. Taftoxrona sinelave ton diefthinti tis ekthesis pou perase tin nixta sto aftoforo kai minise tin kalitexni kai tous allous ipefthinous tis ekthesis pou prokeitai na dikasthoun.

To ergo deixnei mesa apo ena ftharmeno palio super-8 ena aidio kai ena xeri pou to prosegizei se argi kinisi eno paralila akougetai o ethnikos imnos. Einai ena ergo pou antiparavalei tis aisthiseis kai tin somatikotita me ton akampto thesmiko logo paragontas mia idieteri aisthantikotita. Einai ena ergo pou sinexizei tin logiki tis proigoumenis doulias tis Evas.

Gia na antimetopistei ena akomi adianoito gegonos logokrisias, xekinise mia protovoulia apo arketous kalitexnes pou afora olous mas. Tin erxomeni Triti 4 tou mina, to ergo tha epanaektethei se allo xoro, mia kai to art Athina telionei, kai aftin tin fora den tha to ipografei mono i Eva alla oloi oi kalitexnes kai dianooumenoi pou niothoun prosvevlimenoi apo teties praxeis fimosis tou kalitexnikou ergou. An theloun as mas silavoun olous.

Osoi simfoneite me aftin tin kinisi boreite na steilete ena mail sto
asmassilavounolous@yahoo.gr me to onoma kai tin idiotita sas pou tha prostethei stin lista ton ipografon. Oi ipografes tha prepei na mazeftoun mexri avrio to apogevma gia na iparxoun stin ekthesi tou ergou tin Triti.

Sas parakaloume kanete ffwd afto to mail kai se alous pou pistevete oti tous endiaferei. Diadoste to oso pio poli boreite etsi oste i apantisi na einai oso ginete pio maziki.


Angelos Frantzis

[via mail]

Κυριακή, 3 Ιουνίου 2007

oh! shut up! oh! fuck off!


ασχέτως με την καλλιτεχνική αξία ενός έργου, με το αν σου αρέσει ή δεν σου αρέσει, δεν μπορείς να μην υπερασπιστείς τον καλλιτέχνη όταν πέφτει θύμα λογοκρισίας σε μια χώρα που υποτίθεται ότι ισχύει η δημοκρατία της έκφρασης [ποιας έκφρασης, όταν ο κάθε πουτσοκέφαλος που θίγεται μπορεί να στείλει τον εισαγγελέα να το κατάσχει;]. σκατά. τι σόι καθεστώς είναι αυτό που επιτρέπει στην αστυνομία να αποκαθηλώνει έργα τέχνης επειδή προσβάλλεται η "αιδώς" κάποιου, ειδικά σε μια χώρα που ουδείς αισχύνεται;
οξύμωρο; το art athina ευλογήθηκε από τον ίδιο τον υπουργό πολιτισμού...
χθες το απόγευμα άνδρες της αστυνομίας κατέφθασαν στους χώρους της hellexpo όπου γίνεται το art athina, κατάσχεσαν το βίντεο της καλλιτέχνιδας εύης στεφανή και συνέλαβαν τον διευθυντή της διοργάνωσης μιχάλη αργυρού.
και να σκεφτεί κανείς ότι η art athina 2007 οργανώνεται φέτος για 13η φορά -όπως γράφει στο εισαγωγικό σημείωμα του οδηγού ο ίδιος ο κ. βουλγαράκης- με την υποστήριξη και υπό την αιγίδα του υπουργείου πολιτισμού. [ποιου υπουργείου;]. "είναι ένα βήμα που βοηθά τους νέους εικαστικούς καλλιτέχνες στην ανάδειξη και στην προώθηση της δουλειάς τους στη χώρα μας και διεθνώς". μάλιστα.
το έργο που κατέσχεσαν έδειχνε έναν τύπο να μαλακίζεται μπροστά απ' τη γαλανόλευκη [με ηχητική συνοδεία τον εθνικό ύμνο]. σκέψου τι θα είχε γίνει αν είχε γαμηθεί πάνω στη γαλανόλευκη όπως στο last of england του jarman [εκεί δεν ήταν γαλανόλευκη, σκασίλα μας] ή αν τραγούδαγε τον εθνικό ύμνο σε καμιά κωλοτρυπίδα όπως στο shortbus -τότε που είχαμε πρωτοδεί τη σκηνή το είχαμε προβλέψει ότι εδώ σε κάτι αντίστοιχο θα έτρεχε ο εισαγγελέας, δεν το βουλώναμε;
η κατάσχεση έγινε παρουσία άλλων καλλιτεχνών που παρακολουθούσαν απαθείς, λες και η αποκαθήλωση ήταν καλλιτεχνικό performance, ούτε ένα επεισόδιο, ούτε μία διαμαρτυρία, τι να πει κανείς, καλά να πάθετε και εις άλλα χειρότερα;
περισσότερα εδώ
και στο http://artlogokrisia.blogspot.com

bad at mathematics

Σάββατο, 2 Ιουνίου 2007

a famile movie


Ποιο είναι το μήνυμά σου προς το «ελληνορθόδοξο» κοινό της ταινίας;
Καθώς η Αμερική διαθέτει έναν πρόεδρο ο οποίος βλέπει τον εαυτό του ως σταυροφόρο της σύγχρονης εποχής και καθώς η αμερικανική πολιτική κυριαρχείται από μια διεστραμμένη μορφή του χριστιανισμού, οι πληθυσμοί του υπόλοιπου κόσμου αναρωτιούνται τι πάει στραβά με τους Αμερικάνους και γιατί έχουν τόσο εσφαλμένα αναγνώσει τη Βίβλο. Προσωπικά δεν είμαι χριστιανός, αλλά θαυμάζω ιδιαίτερα τον τρόπο με τον οποίο ο Daniel και η οικογένειά του εξασκούν την πίστη τους, γιατί είναι ένας τρόπος ανοιχτόμυαλος, ο οποίος δίνει έμφαση στη δημιουργικότητα και την γενναιοδωρία και δεν ζητάει από τους ανθρώπους να αλλάξουν. Υπάρχουν πολλοί άνθρωποι στις Η.Π.Α οι οποίοι εξασκούν το χριστιανισμό ή ακόμα και άλλες θρησκείες με αυτό τον τρόπο. Με αυτή την ταινία επιδίωξα να δείξω στους άθεους και τους αγνωστικιστές –όχι μόνο στις άλλες χώρες αλλά και στην Αμερική- ότι η πνευματικότητα δεν είναι συλλήδβην επικίνδυνη, εγωιστική, εκτός επαφής ή απόσυρμένη από τον υπόλοιπο κόσμο. Μπορεί κανείς να διάγει έναν πνευματικό βιο και ταυτόχρονα να εναγγαλίζει ανθρώπους διαφορετικών καταβολών. Είναι δηλαδή ζήτημα να ζεις της ζωή σου έχοντας την επίγνωση ότι υπάρχει κάτι μεγαλύτερο από όλους εμάς (όπως η φύση) και ότι, αν κάποια μέρα πρόκειται να σε χτυπήσει ένας κεραυνός, δεν μπορείς να κάνεις τίποτα γι’ αυτό. Άρα πώς μπορείς να πιστεύεις ότι έχεις απόλυτο έλεγχο γύρω από τη ζωή σου; Υπάρχουν κάποιοι άνθρωποι σ’ αυτή τη χώρα που νομίζουν ότι μπορούν να ελέγξουν την ιστορία. Αλλά αυτή είναι μια άλλη ιστορία, δεν είναι η προκείμενη. Τούτη είναι η ιστορία ενός καλλιτέχνη και της οικογένειάς του.
από τη συνέντευξη του J.L. Aronson, σκηνοθέτη της ταινίας “Danielson: A Famile Movie” στο Χρήστο Καρρά. ολόκληρη εδώ.
αύριο το βράδυ στις 8.30 μμ στο kinky kong θα προβληθεί η ταινία. με 5 ευρώ. περισσότερα εδώ.

ντίτζιταλ μίστικζ


burnin-coki