Τετάρτη, 12 Δεκεμβρίου 2007

waiting until dawn


μία από τις ραδιοφωνικές επιτυχίες της εποχής είναι το you will see, ένα κομμάτι τόσο οικείο, που σου κάνει κάτι σαν deja vu, είσαι σίγουρος ότι το έχεις ξανακούσει. μάλλον είναι τα soulful σαμπλαρισμένα φωνητικά, τα παραπονιάρικα, που κορυφώνονται πάνω σε ένα beat τόσο...uplifting που είναι αδύνατο να μην σε ταρακουνήσει. η αντρική φωνή τραγουδάει μια σόουλ μελωδία που απλώνεται σε δύο επίπεδα, το drum χτυπάει έντονα σε ρυθμό λαχανιάσματος κλπ. αστικός ήχος, τόσο αστικός όσο είναι και το unite του burial, με τη διαφορά ότι το you will see γράφτηκε στο πέραμα. η πρώτη έκπληξη είναι όταν ακούς ότι ο δημιουργός του είναι έλληνας. η δεύτερη είναι όταν παίρνεις στα χέρια σου το άλμπουμ και το βάζεις να παίζει. αυτό που ακούς δεν έχει καμία σχέση με αυτό που περιμένεις.
ο yosebu έχει φτιάξει έναν δίσκο που θα τον ζήλευαν πάρα πολλά μεγάλα ονόματα του εξωτερικού, αυτό είναι σίγουρο, δεν είναι τυχαία τα διθυραμβικά σχόλια από ξένους καλλιτέχνες [π.χ. τον bonobo]. εδώ είναι η συνέντευξή του και ένα δείγμα από το εξαιρετικό άλμπουμ του i'll be waiting until dawn.
rosetta stone