Κυριακή, 25 Νοεμβρίου 2007

chasing malouma


χθες το βράδυ στην αθηνάς. τρεις ζητάδες κυνηγούν το τσούρμο με τις μαύρες της ευριπίδου. σκορπίζονται μέσα στο δρόμο, προσπαθούν να κρυφούν πίσω από παρκαρισμένα αυτοκίνητα, απ' τη στάση του λεωφορείου, πίσω από περαστικούς που φαινόταν να διασκεδάζουν με το θέαμα. είναι αλήθεια διασκεδαστικό να βλέπεις τρεις ένστολους τύπους με μηχανές να κυνηγάνε καμιά εικοσαριά μαύρες που τσιρίζουν. δεν ξέρω αν ήταν από τρόμο ή επειδή το έβλεπαν σαν συναρπαστικό διάλειμμα απ' τη δουλειά, μερικές την ώρα του τρεχαλητού χαμογελούσαν. το κυνηγητό συνεχίστηκε στην αιόλου και η κατάληξη άγνωστη. προφανώς επέστρεψαν πίσω στη δουλειά γιατί απ' τον τρόπο που τις ακολουθούσαν οι ένστολοι, μάλλον δεν υπήρχε διάθεση να τις συλλάβουν. απλά, τις έβγαλαν μια βόλτα να ξελαμπικάρουν.
όταν φτάσαμε στο kinky kong ο manyfingers καθόταν έξω απ' το μαγαζί προσπαθώντας να χαλαρώσει, έντρομος, τα live πάντα τον άγχωναν κι εξακολουθούν να τον αγχώνουν. ο εξοπλισμός του παλιός, έχει φέρει μόνο τα βασικά όργανα για να χτίσει τα κομμάτια, έτσι κι αλλιώς τα περισσότερα όργανα που ακούγονται στο cd ήταν δανεικά. i'm broke, λέει στον π.
μέσα το αδιαχώρητο. όσοι έφτασαν μετά τις 11 δεν κατάφεραν να μπουν, αλλά κι αυτοί που μπήκαν μετά την τέταρτη σειρά δεν κατάφεραν να δουν, που είναι σχεδόν το ίδιο. για να εκτιμήσεις τη μουσική του είναι βασική προϋόθεση να δεις πώς τη χτίζει, κομμάτι κομμάτι, παίζονταν το κάθε όργανο εναλλάξ, φτιάχνοντας τη δομή από δικά του samples πριν τα επεξεργαστεί στο laptop, με απόλυτη ακρίβεια, με το άγχος ζωγραφισμένο στο πρόσωπό του μήπως κάτι πάει στραβά και δεν πετύχει.
ήταν όπως αναμενόταν: καταπληκτικός. για όσους ήταν μπροστά. οι υπόλοιποι άκουγαν καλή μουσική. ελπίζω οι εντυπώσεις να είναι οι ίδιες.
προς θεσσαλονικείς:
τρεις λέξεις μόνο>>>ΜΗΝ ΤΟΝ ΧΑΣΕΤΕ!