Τετάρτη, 21 Νοεμβρίου 2007

πορνο-στάρ



τι γίνονται οι πορνοστάρ όταν γεράσουν; βοηθοί λυκειάρχη!
από μια συζήτηση για τον μοντατόρε-θυρωρό θυμήθηκα απόψε την ιστορία μιας πρώην πορνοστάρ που γνώρισα στη ρόδο [γύριζε με τον σύζυγό της -σκηνοθέτης, θεός σχωρέστον- τσόντες στο γιοχάνεσμπουργκ]. όχι τότε που ήταν σχεδόν 70. στα νιάτα της. ήταν συνοδός πενθήμερης σε μια ολόκληρη τάξη τρίτης λυκείου και μπορεί να ακούγεται περίεργο, αλλά οι άνθρωποι αλλάζουν όταν πάρουν σύνταξη -μερικές φορές αλλάζουν και χωρίς να πάρουν σύνταξη, και καλά κάνουν, γιατί μάλλον δεν θα ζήσει κανείς απ' τη γενιά μας για να δει σύνταξη, -εκτός από καμιά αναπηρική, που το απεύχομαι. τέλος πάντων, η πορνοστάρ ήταν και γκόμενα του λυκειάρχη και κάτι σαν ιδιαιτέρα του, σημασία έχει ότι δεν δίδασκε τίποτα -μεγάλο κρίμα, γιατί σίγουρα είχε πολλά να μάθει στα παιδιά. στην ίδια εκδρομή είχα βρεθεί κι εγώ συνοδός, αλλά το πώς και το γιατί δεν είναι του παρόντος. εκτός από πρώην πορνοστάρ ήταν και κατσικοπόδαρη, γιατί πέντε μέρες έβρεχε ασταμάτητα και τα καημένα τα παιδιά πέρασαν την εκδρομή μέσα στο λεωφορείο, αλλά παιδιά ήταν, πέρναγαν καλά ακόμα και σε κάτι φαγάδικα της καταστροφής που τους πήγαιναν τα λαμόγια για να πάρουν προμήθεια. συγχίστηκα, τι τα θέλω και τα θυμάμαι νυχτιάτικα...και φαντάσου ότι ήταν ένα πολύ καλό ιδιωτικό λύκειο, σκέψου τι γίνεται στα δημόσια.
θα πρέπει να ήταν απ' τα πιο καταπιεσμένα παιδιά σε πενθήμερη, γιατί η πορνοστάρ μας έβαζε να κρατάμε τσίλιες [ολονυχτίες κανονικά, είχαμε πει ανάθεμα την ώρα] να μην προκύψει καμιά συνουσία. μετά τις 12 δεν επιτρεπόταν να μετακινηθούν σε άλλο όροφο -εννοείται ότι ήταν σε διαφορετικό τα αγόρια από τα κορίτσια.
αλλάζω θέμα γιατί αυτές οι μέρες της εκπαίδευσης έχουν περάσει ανεπιστρεπτί και θέλω να τις ξεχάσω, γίνεται;
απόψε στις 11 κοτσίφια τραγουδούσαν στην πανεπιστημίου [μα την παναγία...].
η παραγγελιά του gizmo: pole-achterbahn [shackleton remix]