Τετάρτη, 3 Οκτωβρίου 2007

smith & mighty

μπορεί να μην γνώρισαν ποτέ την επιτυχία που τους άξιζε, να είναι οι αδικημένοι της ιστορίας του bristol, να έκαναν λάθος κινήσεις εμπορικά, είναι πάντως αυτοί που μου θυμίζουν ηχητικά όσο τίποτα άλλο εκείνη την περίοδο και το μεταμεσονύχτιο ραδιόφωνο της εποχής. τα ξημερώματα του σαββάτου είχαν πάντα smith & mighty. ο tim westwood έπαιζε τo κάθε κομμάτια τους για μήνες [δεν είχε ακόμα πάει στο radio one, και δεν τον είχαν μαχαιρώσει] πάντα μετά τις 2 το πρωί -σπάνια τους πετύχαινες στο ημερήσιο playlist.
τη διασκευή τους στο anyone who had a heart την είχα αγοράσει τυχαία σε ένα μικροσκοπικό δισκάδικο στο finsbury park σε προσφορά, τρία 7ιντσα μία λίρα, αυτή ακριβώς που έπαιζε κι ο westwood, γιατί στο 12ιντσο η εκτέλεση είναι πολύ πιο ρυθμική και η μελωδία χάνεται.
οι smith & mighty έγιναν ξαφνικά αγαπημένοι όλων διασκευάζοντας burt bacharach, το 'αγαπημένοι' μεταφράζεται σε airplay, γιατί κανείς δεν τους αγόραζε. έτσι, και το επόμενο single τους το walk on by το αγόρασα σε προσφορά, πάλι σε 7ιντσο.
μόλις κυκλοφόρησε το walk on by, η virgin τους έκανε πρόταση να υπογράψουν συμβόλαιο και να βγάλουν μια σειρά από παρόμοια singles, αλλά την απόρριψαν για ιδεολογικούς λόγους κι έχασαν ίσως τη μοναδική ευκαιρία που είχαν για να γίνουν massive attack πριν τους massive. υπόγραψαν στην ffrr το 1990 και έμειναν για πάντα στα παρασκήνια.
με την παραγωγή που έκαναν στο wishing on a star των fresh four είδαν για πρώτη και τελευταία φορά κομμάτι τους στο top 10, παρόλα αυτά το άλμπουμ που παρουσίασαν απορρίφθηκε δύο φορές από την ffrr, γιατί ο ήχος ήταν αντιεμπορικός. πολύ περίπλοκος και ανομοιογενής. στη συνέχεια έφτιαξαν τη δικιά τους εταιρία και ακολούθησαν μια σειρά από κυκλοφορίες με πραγματικά νέους ήχους, αλλά πήγαν όλες άπατες. steppers delight ep, bass is maternal, big world small world κι αρκετές συνεργασίες, με πιο γνωστή στο πρώτο single
των massive attack που δεν μπήκε στο άλμπουμ τους, το anylove. οι smith & mighty κλώτσησαν την ευκαιρία του 90 και όταν επέστρεψαν με προδιαγραφές επιτυχίας ο ήχος τους είχε ήδη ξεπεραστεί. τους είχαν προλάβει άλλοι. ακόμα και το υπέροχο same που ακούστηκε πολύ δεν τους έβαλε στην πρώτη γραμμή.
στο τελευταίο τεύχος του wire υπάρχει ένα μεγάλο αφιέρωμα στην σκηνή του bristol και το μεγαλύτερο μέρος του άρθρου αναφέρεται σ' αυτούς. ως φόρος τιμής. τώρα πια δυστυχώς μπορείς να τους αντιμετωπίσεις μόνο σαν memorabilia.
εδώ είναι 11 από τα πιο χαρακτηριστικά κομμάτια τους, και μια επιλογή από τα πιο γνωστά singles τους. δεν είναι οι 7ιντσες εκτελέσεις, αλλά no bad at all.
ακόμα προσπαθώ να θυμηθώ σε ποια είχαν κάνει παραγωγή που το όνομά της άρχιζε από d [dorothy?] και είχαν διασκευάσει το reflections των supremes. έχει εξαφανιστεί μυστηριωδώς από τη δισκογραφία τους [υπήρχε μόνο σε 12ιντσο].