Τετάρτη, 24 Οκτωβρίου 2007

ουρανέ


από 'τον πρώην της πρώην μου'
μέχρι 'την πρώην του πρώην μου' η διαφορά είναι μάλλον τεράστια [εξαρτάται βεβαίως και ποιος το λέει], γι' αυτό οι αγγλοσάξονες έχουν μόνο ένα ex και ξεμπερδεύουν [ή τα κάνουν ακόμα χειρότερα σε ανάλογες περιπτώσεις. είναι να μην σου τύχει].
η γουντιαλενική στιχομυθία που κρυφάκουσα ήταν ξεκαρδιστική, αλλά δυστυχώς δεν μεταφέρεται [επειδή την ξέχασα στο μεταξύ]. φτάνουν δυο στάσεις με το τρένο για σου φτιάξουν το βράδυ.
τα boxes του καουρισμάκι που έχει βγάλει η artificial eye σε κάνουν να 'σιχαθείς' τα ikea [fuck ikea, το έλεγε κι η στάμπα σε ένα t-shirt που είχα αγοράσει πριν ακόμα μάθω τι εστί ikea -το έχω ακόμα] αλλά και να απορήσεις: τι στο διάλο φταίει που δεν μπορούν να γίνουν κι εδώ ταινίες της προκοπής απ' το τίποτα και οι αντίστοιχες ελληνικές δεν βλέπονται;
το "απ' το τίποτα" σημαίνει με ελάχιστο budget, γιατί οι ταινίες του καουρισμάκι μόνο του τίποτα δεν είναι. ακόμα κι η τελευταία του [lights in the dusk] μου άρεσε, κι ας είχα ακούσει τα χειρότερα. όλες όσες έχω δει είναι χρονικά μιζέριας και ιστορίες με losers που μπορεί να δικαιολογούν πλήρως τα μεγάλα ποσοστά αυτοκτονιών της φιλανδίας, αλλά δρουν ομοιοπαθητικά και σε κάνουν να θέλεις να γίνεις καλύτερος άνθρωπος [κι αν όχι ακριβώς, έχουν κάτι να σου πουν, ενώ δεν έχει να σου πει τίποτα το μεγαλύτερο μέρος του ελληνικού σινεμά, για παράδειγμα].
μετά από 11 ταινίες καουρισμάκι [σερί] αν δεν σε πιάσει κατάθλιψη, τις έχεις περάσει τις εξετάσεις και θέλεις να κάνεις μια καλή πράξη. ή να ανοίξεις ένα εστιατόριο.
η special edition της ψυχής στο στόμα [αυτή για πώληση με τα έξτρα, όχι του βιντεοκλάμπ] ήμουν σίγουρος ότι είναι άλλη ταινία -αν δεν με διαβεβαίωνε ο σκηνοθέτης ότι είναι η ίδια version με του σινεμά δεν θα το πίστευα. όσες φορές κι αν την έχεις δει στο σινεμά πάντα σου ξεφεύγει κάτι από τους διαλόγους, και αυτή που είδα την κυριακή το απόγευμα [ακόμα μου φαίνεται διαφορετική] μου φάνηκε ακόμα καλύτερη. και μικρότερη σε διάρκεια από ότι την θυμόμουν, πιο σπινταριστή, που σημαίνει ότι έτρεξε πολύ πιο γρήγορα.
και αυτό το 'πούτσο και ξύλο' σαν να το άκουσα περισσότερες φορές...
στα έξτρα υπάρχει και η κομμένη σκηνή για τον ρόκο σιφρέντι που είναι όλα τα λεφτά [κι απορείς γιατί κόπηκε].
απ' τις ταινίες που ο χρόνος τις δυναμώνει -και να πω και την αμαρτία μου: της ταιριάζει περισσότερο το dvd και η οθόνη της τηλεόρασης. στο σινεμά μέχρι να συνέλθεις από το αρχικό σοκ έχεις χάσει τη μισή ταινία.
αναζητείται περιπαθώς 'ο ουρανός', η ταινία του τάκη κανελλόπουλου του 1962 σε οποιαδήποτε μορφή [video, dvd, avi] και το σάουντρακ του αργύρη κουνάδη. όποιος μπορεί να βοηθήσει:
mhulot@dyodeka.gr
broughton & casati-the rage ep